Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκκαθαρίσεις έπειτα από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 στην Τουρκία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Οι εκκαθαρίσεις έπειτα από την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 στην Τουρκία είναι μια σειρά διώξεων και εξοντώσεων από την κυβέρνηση της Τουρκίας που επετράπησαν σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ως αντίδραση στο αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.[1][2][3][4] Οι διωγμοί ξεκίνησαν με τη σύλληψη προσωπικού των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων θεωρούμενου ότι συνδέονταν με την απόπειρα πραξικοπήματος, αλλά οι συλλήψεις επεκτάθηκαν ώστε να συμπεριληφθούν και άλλες ομάδες ατόμων του τουρκικού στρατού, καθώς και δημόσιοι υπάλληλοι και ιδιώτες. Αυτές οι μετέπειτα ενέργειες αντικατόπτρισαν μια διαμάχη εξουσίας μεταξύ κοσμικών και ισλαμιστών πολιτικών ελίτ στην Τουρκία,[5] επηρέασε άτομα που δεν ήταν ενεργά ούτε γνώριζαν για το πραξικόπημα, αλλά τα οποία η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι ήταν συνδεδεμένα με το κίνημα του Γκιουλέν, μιας ομάδας αντιπολίτευσης την οποία η κυβέρνηση κατηγόρησε για το πραξικόπημα. Η κατοχή βιβλίων που συνέγραψε ο Γκιουλέν θεωρήθηκε έγκυρη απόδειξη μιας τέτοιας σχέσης και αιτίας συλλήψεως.[6]

Δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και στρατιώτες διώχθηκαν την πρώτη εβδομάδα μετά το πραξικόπημα.[7] Για παράδειγμα, στις 16 Ιουλίου 2016, μόλις μία ημέρα μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος, 2.745 δικαστές απολύθηκαν και τέθηκαν υπό κράτηση.[8][9] Ακολούθησε η απόλυση, η κράτηση ή η αναστολή περισσότερων από 100.000 υπαλλήλων,[10][11][12] αριθμός που είχε αυξηθεί σε πάνω από 110.000 μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου 2016,[13] πάνω από 125.000 μετά το διάταγμα της 22ης Νοεμβρίου,[14] φτάνοντας τουλάχιστον 135.000 με τα διατάγματα του Ιανουαρίου, περίπου 160.000 μετά το διάταγμα για τις αναστολές και τις συλλήψεις της 29ης Απριλίου[15] και 180.000 μετά από ένα διάταγμα μαζικής απόλυσης τον Ιούλιο του 2018. Συλλογικά, περίπου το 10% των 2 εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων της Τουρκίας απομακρύνθηκαν ως αποτέλεσμα των διωγμών.[16] Οι διωγμένοι πολίτες εμποδίζονται να εργαστούν ξανά για την κυβέρνηση, συνεπώς ωθούνται στην επισφάλεια και τον οικονομικό θάνατο.[17]

Στον επιχειρηματικό τομέα, η κυβέρνηση κατέσχεσε δυναμικά περιουσιακά στοιχεία περισσότερων από 1000 εταιρειών αξίας μεταξύ 11[18] και 50-60 δισεκατομμυρίων δολαρίων,[19] με την κατηγορία ότι είχαν σχέση με τον Γκιουλέν και το πραξικόπημα.[18] Μέχρι τα τέλη του 2017 πάνω από χίλιες εταιρείες και τα περιουσιακά τους στοιχεία που ανήκαν σε άτομα που φέρεται να συνδέονταν με το κίνημα είχαν κατασχεθεί,[20] και αγαθά και υπηρεσίες που παράγονταν από τέτοιες εταιρείες υπέστησαν μποϊκοτάζ από το κοινό.[21]

Οι διωγμοί επεκτείνονται επίσης στα μέσα ενημέρωσης, τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες και άλλα μέσα ενημέρωσης που θεωρήθηκαν επικριτικά για την κυβέρνηση διακόπηκαν, συνελήφθησαν επικριτικοί δημοσιογράφοι και τέθηκε φραγή στη Wikipedia το 2017 στην Τουρκία, η οποία διήρκεσε από τον Απρίλιο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2020.[22][23][24][25][26][27] Από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2016, η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης μετά το πραξικόπημα επέτρεψε τη στροφή εναντίον κουρδικών ομάδων και της κουρδικής κουλτούρας,[28] συμπεριλαμβανομένης της απόλυσης περισσότερων από 11.000 Κούρδων δασκάλων[29][30][31][32][33][34] και δεκάδων εκλεγμένων δημάρχων[33][35][36][37] και τη σύλληψη των συμπροέδρων του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP)[38][39][40] για φερόμενους δεσμούς με το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK).[41] Τον Αύγουστο του 2018, το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε έναν νέο «αντιτρομοκρατικό» νόμο για την αντικατάσταση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης.[42][43][44]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Turkey's State Of Emergency Ends, While Erdogan's Power Grows And 'Purge' Continues». NPR. 26 Ιουλίου 2018.
  2. ↑ «Turkey ends state of emergency, but eyes tough terror bill». Deutsche Welle. 19 Αυγούστου 2018.
  3. ↑ «Turkey Ends Emergency Rule But Erdogan's War on Enemies Not Over». Bloomberg. 18 Ιουλίου 2018.
  4. ↑ «Turkey ends state of emergency but continues crackdown». EUobserver. 19 Ιουλίου 2018.
  5. ↑ Metin Gurcan (12 Οκτωβρίου 2016). «Power struggle erupts in Turkey's security structure». Al-Monitor. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2016.
  6. ↑ «Babasının evinde Gülen'in kitapları çıktı» [Gülen's books turned up at his father's house]. Haber10. 13 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2017.
  7. ↑ «The Scale of Turkey's Purge Is Nearly Unprecedented». The New York Times. 2 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2016.
  8. ↑ Frazer, Susan· Dominique, Soguel (16 Ιουλίου 2016). «Turkey quashes coup; Erdogan vows 'heavy price' for plotters». Austin American-Statesman/AP. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016.
  9. ↑ «Turkey's top judicial board HSYK orders detention of 2,745 Gülen-linked judges over coup attempt». dailysabah.com. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016.
  10. ↑ «Turks See Purge as Witch Hunt of 'Medieval' Darkness». The New York Times. 16 Σεπτεμβρίου 2016.
  11. ↑ «Turkey launches mass raids against 'Gulen-linked' businesses». ABC News. 18 Αυγούστου 2016.
  12. ↑ Sariyuce, Isil· Dewan, Angela (20 Ιουλίου 2016). «Turkey declares three-month state of emergency». CNN.com. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2016.
  13. ↑ «Turkey draws Western condemnation over arrest of Kurdish lawmakers». Reuters. 4 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2016.
  14. ↑ NORDLAND, Rod; TIMUR, Safak (2016-11-22), 15,000 More Public Workers Are Fired in Turkey Crackdown, https://www.nytimes.com/2016/11/22/world/europe/turkey-erdogan-coup-fired.html
  15. ↑ Pamuk, Humeyra· Gurses, Ercan (29 Απριλίου 2017). «Turkey fires 3,900 in second post-referendum purge». Thomson Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2017.
  16. ↑ OECD (2012), Human Resources Management Country Profiles TURKEY, https://www.oecd.org/gov/pem/OECD%20HRM%20Profile%20-%20Turkey.pdf
  17. ↑ https://www.pri.org/stories/2020-07-23/expulsions-pushbacks-and-extraditions-turkey-s-war-dissent-extends-europe
  18. 1 2 David Segal (22 Ιουλίου 2017). «Turkey Sees Foes at Work in Gold Mines, Cafes and 'Smurf Village' - NYTimes.com». Mobile.nytimes.com. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
  19. ↑ Perrier, Guillaume (22 Ιουνίου 2018). «Les patrons turcs victimes de la purge d'Erdogan». LesEchos.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2020.
  20. ↑ «Turkish state appoints trustees to Aydınlı Group, baklava chain Faruk Güllüoğlu - BUSINESS». Hurriyetdailynews.com. 13 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
  21. ↑ «Turkish Businesses Snagged In Government's Post-Coup Crackdown : Parallels». NPR. 3 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
  22. ↑ Times, The New York (15 Ιανουαρίου 2020). «Turkey Restores Wikipedia After More Than 2-Year Ban». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2020.
  23. ↑ Letsch, Constanze (31 Οκτωβρίου 2016). «Turkey shuts 15 media outlets and arrests opposition editor». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
  24. ↑ «Counting the closures: Turkey's media shutdown». Al Jazeera. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
  25. ↑ Yeginsu, Ceylan (27 Ιουλίου 2016). «Turkey Expands Purge, Shutting Down News Media Outlets». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
  26. ↑ Kingsley, Patrick (30 Απριλίου 2017). «Turkey Purges 4,000 More Officials, and Blocks Wikipedia». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
  27. ↑ «Turkey blocks Wikipedia under law designed to protect national security». The Guardian. 29 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
  28. ↑ KINGSLEY, PATRICK (2017), Amid Turkey's Purge, a Renewed Attack on Kurdish Culture, https://nyti.ms/2ukMV89
  29. ↑ «Thousands of Turkish teachers suspended». 8 Σεπτεμβρίου 2016.
  30. ↑ «Turkey suspends 11,500 teachers as Erdogan declares largest operation against Kurds». DW.COM. Reuters.
  31. ↑ Payton, Matt (9 Σεπτεμβρίου 2016). «Turkey just suspended 11,000 teachers». The Independent (στα Αγγλικά).
  32. ↑ «Mass Suspensions of Teachers Stoke Concern in Turkey's Kurdish Region». VOA (στα Αγγλικά).
  33. 1 2 «Country Policy and Information Note Turkey: Kurdistan Workers' Party (PKK)» (PDF). gov.uk. UK Government / Home office.
  34. ↑ Sariyuce, Isil· Narayan, Chandrika. «Turkey suspends over 11,000 teachers for suspected terror links». CNN.
  35. ↑ Yeginsu, Ceylan· Timur, Safak (4 Νοεμβρίου 2016). «Turkey's Post-Coup Crackdown Targets Kurdish Politicians». The New York Times.
  36. ↑ «Turkish AK politician was shot dead in front of his Kurdish home». Newsweek (στα Αγγλικά). Reuters. 14 Σεπτεμβρίου 2016.
  37. ↑ Nordland, Rod (10 Δεκεμβρίου 2016). «As Turkey Cracks Down, Kurdish Mayors Pack Bags for Jail». The New York Times. arresting at least 45 mayors of Kurdish towns beginning in late October
  38. ↑ Shaheen, Kareem (4 Νοεμβρίου 2016). «Turkey arrests pro-Kurdish party leaders amid claims of internet shutdown». Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2016 – μέσω The Guardian.
  39. ↑ «Turkey HDP: Blast after pro-Kurdish leaders Demirtas and Yuksekdag detained». 4 Νοεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2016 – μέσω www.bbc.co.uk.
  40. ↑ Nordland, Rod (10 Δεκεμβρίου 2016). «As Turkey Cracks Down, Kurdish Mayors Pack Bags for Jail». The New York Times.
  41. ↑ Kurds become new target of Ankara's post-coup purges, 2016, http://almon.co/2qmj
  42. ↑ «Turkey parliament approves new anti-terror law». Al-Jazeera. 25 Ιουλίου 2018.
  43. ↑ «Turkey set to end state of emergency, replace it with harsh new 'anti-terrorism' legislation». The Japan Times. 18 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2020.
  44. ↑ «Turkey approves new 'anti-terror' law to replace state of emergency». The Times of Israel. 25 Ιουλίου 2018.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Εκκαθαρίσεις_έπειτα_από_την_απόπειρα_πραξικοπήματος_του_2016_στην_Τουρκία&oldid=11331865"