Ειρήνη Δενδρινού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ειρήνη Δενδρινού
Irene Dendrinou.jpg
Η Ειρήνη Δενδρινού στον Νουμά (15 Δεκεμβρίου 1919)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ειρήνη Δενδρινού (Ελληνικά)
Γέννηση9ιουλ. / 21  Φεβρουαρίου 1879γρηγ.
Κέρκυρα
Θάνατος12  Νοεμβρίου 1974
Κέρκυρα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
ποιήτρια
φεμινίστρια
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑνδρέας Δενδρινός

Η Ειρήνη Δενδρινού (18791974) ήταν Ελληνίδα πεζογράφος, ποιήτρια και φεμινίστρια.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1879 στην Κέρκυρα. Πατέρας της ήταν ο Γεώργιος Ζαβιτσιάνος, μέλος της παλαιάς οικογενείας της Κέρκυρας, ενώ η μητέρα της καταγόταν από την οικογένεια Βούλγαρη. Ήταν μαθήτρια του Γεωργίου Καλοσγούρου στο Αρσάκειο Κέρκυρας, δείχνοντας ενδιαφέρον για τα γράμματα από νεαρή ηλικία. Δημοσίευσε τα πρώτα κείμενα της σε εφημερίδες και περιοδικά της Κέρκυρας από το 1890, όντας επηρεασμένη από τις γλωσσικές θεωρίες του Γιάννη Ψυχάρη. Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής της, ήταν η γνωριμία της με τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη, ο οποίος την έφερε σε επαφή με τις έννοιες του σοσιαλισμού, του φεμινισμού και των σύγχρονων ευρωπαϊκών φιλοσοφικών θεωριών. Παντρεύτηκε τον πολιτικό Ανδρέα Δενδρινό.[1][2][3][4]

Tο 1916 συμμετείχε στο πρώτο φεμινιστικό συνέδριο στην Ελλάδα το οποίο διοργάνωσε η Καλλιρρόη Παρρέν, ενώ παράλληλα πραγματοποιούσε διαλέξεις για τη δημοτική γλώσσα, του έργο του Διονυσίου Σολωμού, του Μαρίνου Σιγούρου, του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, του Γερασίμου Μαρκορά και του Λορέντζου Μαβίλη. Μία από τις σημαντικότερες διαλέξεις της αφορούσε Το φιλί στη δημοτική μας ποίηση, ενώ σημαντικές ήταν και οι διαλέξεις της για τους συγγραφείς της Κερκυραϊκής Σχολής. Ήταν μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού Κερκυραϊκή Ανθολογία, ενώ συνεργάστηκε και με τα περιοδικά Νουμάς, Νέα Εστία, Ιόνιος Ανθολογία και την Εφημερίδα των Κυριών. Το 1967 έλαβε παράσημο για τη καλλιτεχνική της συνεισφορά συνολικά, ενώ απεβίωσε στις 12 Νοεμβρίου 1974 αποτραβηγμένη από τη δημοσιότητα στη γενέτειρα της.[1][3][4]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Σονέττα το 1916. Τα ποιήματά της διακρίνεται για την άρτια τεχνική τους και τον έντονο λυρισμό τους. Ακόμη έγραψε και διάφορα πεζογραφήματα στα οποία καυτηρίαζε την «κοσμική» κοινωνία της εποχής, αλλά και επηρεασμένη από τις σοσιαλιστικές θεωρίες, περιέγραφε τη ζωή των φτωχών αγροτών στην Κέρκυρα. Έγραψε και έργα παιδικής λογοτεχνίας. Μερικά από τα σημαντικότερα έργα της είναι τα εξής[1][3]:

Ποίηση
  • Τα σονέττα, 1916
  • Εξαγνισμός
Πεζογραφία
  • Πετακτές κουβέντες
  • Από τον κόσμο του σαλονιού
  • Ο ξένος και η μικρή μου φίλη
  • Η γιαγιά με τα εννιά εγγονάκια
Μελέτες - Διαλέξεις
  • Το φιλί στη δημοτική μας ποίηση
  • Ο ποιητής Λαυρέντιος Μαβίλης, 1915
  • Η Κερκυραϊκή Σχολή (Σολωμός, Μαρκοράς, Κογεβίνας, Μαβίλης, Καλοσγούρος, Χρυσομάλλης, Θεοτόκης), 1953
  • Τα έργα του Λορέντζου Μαβίλη, 1915

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών-Δενδρινού Ειρήνη». www.ekebi.gr. ΕΚΕΒΙ. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2018. 
  2. «Δενδρινού, Ειρήνη (Κέρκυρα, 1879 - 1974)». Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. 3. Εκδοτική Αθηνών, σσ. 257. https://www.greekencyclopedia.com/dendrinoy-eirini-kerkyra-1879-1974-p2097.html. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2018. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Στούπης, Νίκος. «Ειρήνη Δενδρινού: η Κερκυραία συγγραφέας και αγωνίστρια της γυναικείας χειραφέτησης». www.corfuland.gr. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2018. 
  4. 4,0 4,1 Παπά, Κατίνα (15 Ιανουαρίου 1975). «Ειρήνη Δενδρινού». Νέα Εστία 97 (1141): 102-107. http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=124228&code=8470. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]