Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εικασία του Χολ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στα μαθηματικά, η εικασία του Χολ είναι ένα ανοιχτό ερώτημα σχετικά με τις διαφορές μεταξύ τέλειων τετραγώνων και τέλειων κύβων. Ισχυρίζεται ότι ένα τέλειο τετράγωνο y2 και ένας τέλειος κύβος x3 που δεν είναι ίσα πρέπει να απέχουν μεταξύ τους μια σημαντική απόσταση. Το ερώτημα αυτό προέκυψε από την εξέταση της εξίσωσης Μορντέλ[1] στη θεωρία των ακέραιων σημείων σε ελλειπτικές καμπύλες.[2][3]

Η αρχική εκδοχή της εικασίας του Χολ, που διατυπώθηκε από τον Μάρσαλ Χολ Τζούνιορ το 1970, λέει ότι υπάρχει μια θετική σταθερά C τέτοια ώστε για κάθε ακέραιο x και y για τον οποίο y2x3,

Ο Χολ πρότεινε ότι ίσως το C θα μπορούσε να ληφθεί ως 1/5, το οποίο ήταν σύμφωνο με όλα τα δεδομένα που ήταν γνωστά κατά τη στιγμή που προτάθηκε η εικασία. Ο Ντανίλοφ έδειξε το 1982 ότι ο εκθέτης 1/2 στη δεξιά πλευρά (δηλαδή η χρήση του |x|1/2) δεν μπορεί να αντικατασταθεί από οποιαδήποτε μεγαλύτερη δύναμη: για κανένα δ > 0 δεν υπάρχει μια σταθερά C τέτοια ώστε |y2x3| > C|x|1/2 + δ όποτε y2x3.

Το 1965, ο Ντέιβενπορτ απέδειξε ένα ανάλογο της παραπάνω εικασίας στην περίπτωση των πολυωνύμων[4]: αν f(t) και g(t) είναι μη μηδενικά πολυώνυμα στους μιγαδικούς αριθμούς C' έτσι ώστε g(t)3f(t)2 στο C[t], τότε

Η ασθενής μορφή της εικασίας του Χολ, που διατυπώθηκε από τους Σταρκ και Τρότερ γύρω στο 1980, αντικαθιστά την τετραγωνική ρίζα στη δεξιά πλευρά της ανισότητας με οποιονδήποτε εκθέτη μικρότερο από 1/2: για οποιοδήποτε ε > 0, υπάρχει κάποια σταθερά c(ε) που εξαρτάται από το ε, έτσι ώστε για οποιουσδήποτε ακέραιους x και y για τους οποίους y2x3,

Η αρχική, ισχυρή, μορφή της εικασίας με εκθέτη 1/2 δεν διαψεύστηκε ποτέ, αν και δεν πιστεύεται πλέον ότι είναι αληθής και ο όρος εικασία του Χολ σημαίνει τώρα γενικά την εκδοχή με το ε. Παραδείγματος χάριν, το 1998, ο Νόαμ Έλκις βρήκε το παράδειγμα

4478849284284020423079182 − 58538865167812233 = -1641843,

για την οποία η συμβατότητα με την εικασία του Χολ θα απαιτούσε το C να είναι μικρότερο από 0,0214 1/50, δηλαδή περίπου 10 φορές μικρότερο από την αρχική επιλογή του 1/5 που πρότεινε ο Χολ.

Η ασθενής μορφή της εικασίας του Χολ μπορεί να προκύψει από την εικασία ABC[5]. Μια γενίκευση σε άλλες τέλειες δυνάμεις είναι η εικασία του Πιλάι, αν και είναι επίσης γνωστό ότι η εικασία του Πιλάι θα ήταν αληθής αν η εικασία του Χολ ίσχυε για οποιοδήποτε συγκεκριμένο 0 < ε < 1/2.[6]

Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τις γνωστές περιπτώσεις με . Ας σημειωθεί ότι το y μπορεί να υπολογιστεί ως ο πλησιέστερος ακέραιος αριθμός στο x3/2. Αυτή η λίστα είναι γνωστό ότι περιέχει όλα τα παραδείγματα με (οι πρώτες 44 καταχωρήσεις του πίνακα), αλλά μπορεί να είναι ελλιπής μετά από αυτό το σημείο.

#xr
121.41
252344.26a
381583.76a
4938441.03a
53678062.93a
64213511.05a
77201143.77a
89397873.16a
9281873514.87a
101107813861.23a
111543192691.08a
123842427661.34a
133906200821.33a
1437906892012.20a
15655894283782.19b
169527643894461.15b
17124385172601051.27b
18354956942274891.15b
19531970869582901.66b
20585388651678122346.60b
21128136087661028061.30b
22234155460671248921.46b
23381159910678612716.50b
243220012997963798441.04b
254714770859993898821.38b
268105747624039770644.66b
2798708846171635187701.90c
28425323745801899660733.47c
29446483294635179205351.79c
30516988914324297063821.75c
312314116676272256506493.71c
326017246822803103640651.88c
3349967988232452997505332.17c
3455929303781828488744041.38c
35140387906742566912308471.27c
367714803271396068026860410.18d
371801790042951058496688185.65d
383721933779672384749608831.33c
3966494777981832420567813616.53c
4020288713731858925006361551.14d
41107478350834710812688258561.35c
42372239000787342151819465871.38c
43695869516104856333674914171.22e
4436904453831732273063766347201.51c
451335457635742620546171476413491.69e
4616292129774381720734239614078710.65e
473741926908962192108781216451712.97e
484018447745008187811646238211771.29e
495008592245886461064036690092911.06e
5011145923086309958051235711518441.04f
51397395909250547735077903633468133.75e
528626111438107247636133661166438581.10e
5310625217510247713765900622799758591.006e
5460786730431260840650079021758469551.03c

Σημειώσεις του Πίνακα

  • (a) GPZ.J. Gebel, A. Pethö and H.G. Zimmer.
  • (b) Noam D. Elkies (συμπεριλαμβανομένης της καταχώρησης 16 που ο Έλκις βρήκε αλλά παρέλειψε από τον πίνακα που δημοσίευσε).
  • (c) JHS I. Jiménez Calvo, J. Herranz and G. Sáez (με διόρθωση της σειράς των καταχωρίσεων 29 και 30)
  • (d) JBJohan Bosman (με τη χρήση του λογισμικού της JHS).
  • (e) AKR S. Aanderaa, L. Kristiansen and H.K. Ruud.
  • (f) DL.V. Danilov. Το στοιχείο 50 ανήκει στην άπειρη ακολουθία που βρήκε ο Ντανίλοφ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Weisstein, Eric W. «Mordell Curve». mathworld.wolfram.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2025.
  2. «On Hall's conjecture - ResearchGate».
  3. «List of integers x,y with x<10^18, 0 < |x^3-y^2| < sqrt(x)». people.math.harvard.edu. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2025.
  4. «Wayback Machine» (PDF). www.duo.uio.no. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2025.
  5. Schmidt, Wolfgang M. (1996). Diophantine approximations and Diophantine equations. Lecture Notes in Mathematics. 1467 (2nd έκδοση). Springer-Verlag. σελίδες 205–206. ISBN 3-540-54058-X. Zbl 0754.11020.
  6. Nair, M (1 December 1977). «A NOTE ON THE EQUATION x^3−y^2=k». The Quarterly Journal of Mathematics 29 (4): 483–487. doi:10.1093/qmath/29.4.483. https://academic.oup.com/qjmath/article/29/4/483/1558203.