Χρήστης:Horizons14/πρόχειρο: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτα: επεξεργασία κώδικα 2017
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο Λουί ντε Ζωκούρ ( Louis de Jaucourt, γεννημένος στο Παρίσι στις 27 Σεπτεμβρίου 1704 και πέθανε στην Κομπιέν στις 3 Φεβρουαρίου 17801, ήταν λόγιος και παραγωγικός συνεργάτης της Εγκυκλοπαίδειας των Diderot και D'Alembert. Ο Chevalier de Jaucourt, όπως συνήθως τον αποκαλούν, ήταν επίσης γιατρός.
|εικόνα=SA 40246-De brand van het oude stadhuis op de Dam (7 juli 1652).jpg
(γαλλικά: [də ʒokuʁ], 16 Σεπτεμβρίου 1704 – 3 Φεβρουαρίου 1779) ήταν Γάλλος λόγιος και ο πιο παραγωγικός συνεργάτης της Εγκυκλοπαίδειας. Έγραψε περίπου 18.000 άρθρα για θέματα όπως η φυσιολογία, η χημεία, η βοτανική, η παθολογία και η πολιτική ιστορία, ή περίπου το 25% ολόκληρης της εγκυκλοπαίδειας, όλα εκούσια.[1] Στις γενιές μετά την Εγκυκλοπαίδεια, κυρίως λόγω της αριστοκρατικής καταγωγής του, η κληρονομιά του επισκιάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον πιο μποέμ Ντενί Ντιντερό, τον Ζαν Ζακ Ρουσό και άλλους, αλλά από τα μέσα του 20ού αιώνα δόθηκε περισσότερη επιστημονική προσοχή σε αυτόν.
|λεζάντα=''Το παλιό δημαρχείο του Άμστερνταμ καίγεται'' (7 Ιουλίου 1652), (περ. 1652-1655)}}
Βιογραφία
Ο '''Γιαν Άμπραχαμς Μπέερστρατεν''' ([[Ολλανδική γλώσσα|ολλανδικά]]: Jan Abrahamsz Beerstraaten), 1622 - 1666, ήταν [[Ολλανδία|Ολλανδός]] ([[Ολλανδική Δημοκρατία]]) [[Ζωγραφική|ζωγράφος]] της [[Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής|Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική]], γνωστός για τις [[Θαλασσογραφία (ζωγραφική)|θαλασσογραφίες]] του.<ref>{{Cite web|url=https://rkd.nl/en/explore/artists/5894|title=rkd.nl/en/explore/artists/Jan Abrahamsz Beerstraaten|last=.}}</ref>
Ο Ζωκούρ γεννήθηκε στο Παρίσι, ο μικρότερος γιος αριστοκρατικής οικογένειας. Καθώς δεν μπορούσε να βασιστεί εξ ολοκλήρου στην κληρονομιά ή το καθεστώς για να συντηρήσει τον εαυτό του, ο Jaucourt έγινε λόγιος. Σπούδασε θεολογία στη Γενεύη, φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και ιατρική στο Λέιντεν. Μετά την επιστροφή του στη Γαλλία, πέρασε τα επόμενα 20 χρόνια γράφοντας το Lexicon medicum universale, ένα έργο έξι τόμων για την ανατομία. Το έστειλε να εκδοθεί στο Άμστερνταμ για να αποφύγει τη γαλλική λογοκρισία, αλλά το πλοίο που μετέφερε το μοναδικό χειρόγραφο βυθίστηκε και χάθηκαν 20 χρόνια εργασίας. Έγραψε επίσης μια βιογραφία του Leibniz.[2]
 
Άσκησε την ιατρική και ήταν μέλος της Βασιλικής Εταιρείας στο Λονδίνο και μέλος των ακαδημιών του Βερολίνου, της Στοκχόλμης (εξελέγη ξένο μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών το 1756) και του Μπορντό.
== Βιογραφικά στοιχεία ==
Ο Γιαν Άμπραχαμς Μπέερστρατεν γεννήθηκε στο [[Άμστερνταμ]]. Ο πατέρας του ήταν υφαντουργός. Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή, αλλά καταγράφεται στα μητρώα βαπτίσεων με ημερομηνία βάπτισης την 1η Μαρτίου 1622. Είναι ο πιο γνωστός και προικισμένος από μια οικογένεια ζωγράφων, η οποία περιλαμβάνει τους αδελφούς του Άμπρααμ και Άντονι. Τον Αύγουστο του 1642 παντρεύτηκε τη Μαγκνταλένα Μπρόκχορστ. Το ζευγάρι απέκτησε πέντε παιδιά. Πέθανε στο Άμστερνταμ τον Ιούλιο του 1666.<ref>{{Cite web|url=https://www.hisour.com/jan-abrahamsz-beerstraten-2145/|title=hisour.com/jan-abrahamsz-beerstraten|last=.}}</ref>
 
Η Εγκυκλοπαίδεια
== Έργο ==
Ο Jaucourt προσφέρθηκε εθελοντικά να εργαστεί στην Encyclopédie, που προσλήφθηκε από τον εκδότη Michel-Antoine David ξεκινώντας με τον δεύτερο τόμο του έργου. Ξεκίνησε σεμνά, με λίγα μόνο άρθρα σε κάθε έναν από τους επόμενους τόμους, αλλά σταδιακά ασχολήθηκε όλο και περισσότερο. Μεταξύ 1759 και 1765 έγραφε κατά μέσο όρο 8 άρθρα εγκυκλοπαίδειας την ημέρα, για συνολικά 17.266 από τα 71.818 άρθρα (ή περίπου το 25%), καθιστώντας τον μακράν τον πιο παραγωγικό συνεισφέροντα στην Encyclopédie. Οι συνεισφορές του ανέρχονται σε περίπου 4.700.000 λέξεις. Ήταν ιδιαίτερα ενεργός στους μεταγενέστερους τόμους, γράφοντας μεταξύ 30% και 45% των άρθρων στους τόμους 10 έως 17. Αυτό του χάρισε το παρατσούκλι l'esclave de l'Encyclopédie (ο σκλάβος της Εγκυκλοπαίδειας).
[[Αρχείο:DUTCH SHIPS AT ANCHOR IN A CALM HARBOR.PNG|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|''Ολλανδικά πλοία αγκυροβολημένα σε ήρεμο λιμάνι'']]
[[Αρχείο:Gezicht op de kerk te Sloten in de winter Rijksmuseum SK-A-4134.jpeg|μικρογραφία|250x250εσ|''Άποψη της εκκλησίας του Σλότεν τον χειμώνα'', [[Ρέικσμουζεουμ|Ρέικσμουζεουμ, Άμστερνταμ]]]]
Ο Γιαν Άμπραχαμς Μπέερστρατεν ειδικεύτηκε στην [[τοπιογραφία]] και τη [[Θαλασσογραφία (ζωγραφική)|θαλασσογραφία]]. Στο έργο του περιλαμβάνονται ναυμαχίες, σκηνές από μεσογειακά λιμάνια και απεικονίσεις [[Χειμερινά τοπία στην Ευρωπαϊκή τέχνη|χειμερινών τοπίων]] με παγωμένα κανάλια και παγοδρόμους με φόντο μνημειακά κτήρια.<ref>{{Cite web|url=http://www.artnet.com/artists/jan-abrahamsz-beerstraten/|title=artnet.com/artists/jan-abrahamsz-beerstraten/|last=.}}</ref>
 
Με την έκδοση του όγδοου τόμου, ο Ντιντερό θεώρησε σκόπιμο να ευχαριστήσει τον συνεργάτη του για την ακούραστη αφοσίωσή του στο έργο, δηλώνοντας:
Τα μεσογειακά λιμάνια και οι ακτές του επηρεάστηκαν από τα έργα ζωγράφων όπως ο [[Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ]] και ο [[Γιαν Μπάπτιστ Βέινιξ]], που είχαν πάει στην Ιταλία. Σε αντίθεση με τα αστικά τοπία του, τα λιμάνια του Μπέερστρατεν ήταν εντελώς φανταστικά, μερικές φορές με ένα γνωστό βορειοευρωπαϊκό κτήριο ενσωματωμένο στην ακτή. Δεν είναι γνωστό αν πήγε στην [[Ιταλία]], αν και στους πίνακές του το νότιο φως φαίνεται να αποδίδεται με ακρίβεια, όπως στη ''Φανταστική άποψη λιμανιού με την πρόσοψη της Σάντα Μαρία Ματζόρε της Ρώμης'' (1662, Παρίσι, Λούβρο).<ref>{{Cite web|url=https://www.askart.com/artist/Jan_Abrahamsz_Beerstraten/11083627/Jan_Abrahamsz_Beerstraten.aspx|title=askart.com/artist/Jan_Abrahamsz_Beerstraten/Jan_Abrahamsz_Beerstraten|last=.}}</ref>
 
«Αν υψώσαμε μια κραυγή χαράς όπως ο ναύτης όταν κατασκοπεύει τη στεριά μετά από μια ζοφερή νύχτα που τον κράτησε στα μισά του δρόμου μεταξύ ουρανού και πλημμύρας, είμαστε υπόχρεοι στον M. de Jaucourt. Τι δεν έχει κάνει μας, ειδικά σε αυτούς τους τελευταίους καιρούς; Με ποια σταθερότητα δεν αρνήθηκε όλες τις παρακλήσεις, φιλίας ή εξουσίας, που προσπάθησαν να τον απομακρύνουν από κοντά μας; Ποτέ δεν ήταν πιο απόλυτη η θυσία της ανάπαυσης, της υγείας, του συμφέροντος και πιο ολοκληρωμένη».[3]
Το έργο του έχει ιστορική σημασία καθώς συχνά απεικόνισε πύλες πόλεων, εκκλησίες, κάστρα και άλλα κτήρια που δεν υπάρχουν πια. Σύμφωνα με ορισμένους συγγραφείς, ίσως είχε κάνει ένα ταξίδι στη [[Σκανδιναβία]] και την [[Ελβετία]] λόγω μιας σειράς απόψεων με βουνά, αλλά δεν υπάρχουν ακριβείς ενδείξεις.
 
Σε αντίθεση με άλλους εκδότες, ο Jaucourt ήταν ανεξάρτητος πλούσιος και δεν ζητούσε καμία αμοιβή για την εργασία του πλήρους απασχόλησης. Απασχόλησε μια ομάδα γραμματέων, από την τσέπη του, για να βοηθήσει στην προσπάθεια και να πάρει την υπαγόρευση του.[4] Τα περισσότερα από τα έργα του αποτελούνταν από τη σύνοψη πλήρων βιβλίων και άλλων μεγαλύτερων έργων σε άρθρα εγκυκλοπαίδειας, με μεγάλο περιεχόμενο αντιγραμμένο αυτολεξεί από υπάρχουσες πηγές, κερδίζοντας τον χλευασμό ορισμένων συντελεστών που ευνόησαν την πιο πρωτότυπη σκέψη.[5]
Τα γνωστά χρονολογημένα έργα του φέρουν χρονολογία μεταξύ 1661 και 1666. Υπάρχει μεγάλη σύγχυση σχετικά με την ταυτότητα των ζωγράφων που ονομάζονται Μπέερστρατεν και καθώς δεν υπάρχουν έργα υπογεγραμμένα με το πλήρες όνομά του, είναι δύσκολο να εξακριβωθεί ποια από αυτά είναι δικά του ή των αδελφών του. Σχεδόν όλες οι πηγές και τα έργα αναφοράς παρέχουν αντικρουόμενες και συχνά αντιφατικές πληροφορίες. <ref>{{Cite web|url=https://rkd.nl/en/explore/artists/5892|title=rkd.nl/en/explore/artists/5892|last=.}}</ref>
 
Ο Jaucourt δεν δημιούργησε με συνέπεια πρωτότυπα άρθρα που εκφράζουν τις δικές του απόψεις και απόψεις για τα θέματά του, αλλά μάλλον έδειξε έμμεσα τις προσωπικές του πεποιθήσεις μέσω της προσεκτικής καλλιέργειας ορισμένων αποσπασμάτων, της έμφασης και της επανάληψης, ακόμη και της επιλογής λέξεων.[6] Οι συγγραφείς που επέλεξε δείχνουν επίσης πώς επέλεξε ποια μηνύματα θα διαδώσει στο ευρύτερο πλαίσιο κάθε άρθρου. Για παράδειγμα, στο άρθρο του για την «Κυβέρνηση» ο Jaucourt αντλεί σχεδόν αυτολεξεί από τα γραπτά του John Locke.[7] Δεδομένου του πολιτικά εμπρηστικού τόνου των έργων που αντέγραψε και παράφρασε ο Jaucourt, απέκρυψε τα ονόματα και τις πληροφορίες δημοσίευσης μεγάλου μέρους του αρχικού υλικού του. Συχνά, για να αποφύγει τη μομφή, ο συγγραφέας απέδιδε εσφαλμένα αποσπάσματα, όπως όταν δανείστηκε το απόφθεγμα ενός φίλου του φιλοσόφου που καταδίκαζε την τυραννία και το απέδιδε στον Τάκιτο.[8]
 
Έγραψε κυρίως για τις επιστήμες, ιδιαίτερα την ιατρική και τη βιολογία. Ακολούθησε μια σταθερά μηχανιστική προσέγγιση στο θέμα. Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον άλλο σημαντικό συνεισφέροντα σε αυτόν τον τομέα, τον Ménuret de Chambaud, ο οποίος είχε μια σταθερά βιταλιστική άποψη.
 
Ενώ η κύρια εστίασή του ήταν στην επιστήμη και τη βιολογία, κάλυψε επίσης ένα ευρύ φάσμα άλλων θεμάτων. Είναι στα έργα του για την ιστορία και την κοινωνία που οι πολιτικές και φιλοσοφικές του απόψεις γίνονται ξεκάθαρα εμφανείς. Έγραψε άρθρα κεντρικής σημασίας για τον πόλεμο, τη μοναρχία, τους ανθρώπους και τον Μωάμεθ. Η γραφή του δεν είναι ποτέ τόσο ανοιχτά πολιτική όσο άλλοι συνεισφέροντες όπως ο Ντιντερό και ο Βολταίρος, αλλά είναι σαφές ότι κατείχε βαθιές απόψεις. Ορισμένα από τα έργα του, όπως αυτά για ιστορικά θέματα, περιέχουν ξεκάθαρα ριζοσπαστικά και αντικληρικά μηνύματα μέσω υπονοούμενων συγκρίσεων μεταξύ του αρχαίου παρελθόντος και της σύγχρονης Γαλλίας, όπως στο άρθρο του «Παρίσι». Η παρουσίαση κριτικών μέσω αυτών των παραλλήλων επέτρεψε στον Jaucourt τόσο να παρακάμψει τους λογοκριτές που ταλαιπώρησαν τους περισσότερους συντάκτες της Εγκυκλοπαίδειας όσο και να επιτρέψει τα σχόλιά του στην κοινωνία με έναν λιγότερο φανερό αλλά ακόμα εντυπωσιακό τρόπο.[6] Ο Jaucourt επέκρινε επίσης τη μαντεία και τη δεισιδαιμονία, ακολουθώντας τον Francis Bacon στην ερμηνεία της δεισιδαιμονίας κυρίως ως διανοητικό λάθος.[9] Έγραψε επίσης σημαντικά κομμάτια για τη δουλεία, το δουλεμπόριο και τους μαύρους, όλα καταδικάζοντας έντονα τη δουλεία ως αντίθετη τόσο στα φυσικά δικαιώματα όσο και στις ελευθερίες.[10][11]
 
Ο Alastair Davidson έχει δηλώσει ότι αν και δεν θεωρείται σήμερα ως ένας από τους σημαντικότερους συνεισφέροντες στη θεωρία του Διαφωτισμού ή στην πολιτική σκέψη, τα γραπτά του Jaucourt δείχνουν μεγάλη αφοσίωση σε πολλές αρχές του Διαφωτισμού. Όπως περιγράφει στο άρθρο του «Traite des nègres», πίστευε ότι η εμπορευματοποίηση της ανθρώπινης ζωής είναι απεχθής και ότι κάθε άτομο έχει το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας. Απέρριψε επίσης τη δεισιδαιμονία και υποστήριξε ότι, ενώ η δεισιδαιμονία έπρεπε να παραμεριστεί, ακόμη και οι δεισιδαιμονίες ήταν προτιμότερες από τις πεποιθήσεις που ενσταλάχθηκαν με εξαναγκασμό ή βία.[12]
 
Πέθανε, σε ηλικία 74 ετών, στην Κομπιέν.
 
== Επιλογή έργων ==
<gallery widths="220" heights="220" perrow="4">
Αρχείο:Battle of Scheveningen (Slag bij Ter Heijde)(Jan Abrahamsz. Beerstraten).jpg|''Η ναυμαχία του Σέβενινγκεν το 1653''
Αρχείο:Jan Abrahamsz. Beerstraaten 001.jpg|''Τα ερείπια του παλαιού Δημαρχείου του Άμστερνταμ μετά την πυρκαγιά της 7ης Ιουλίου 1652''
Αρχείο:Jan Abrahamsz. Beerstraaten - Seesturm - 370 - Bavarian State Painting Collections.jpg|''Καταιγίδα στη θάλασσα''
Αρχείο:Jan Abrahamsz. Beerstraaten - Coastal Landscape - WGA01564.jpg|''Παράκτιο τοπίο''
Αρχείο:Jan Abrahamsz Beerstraaten (Amsterdam 1622-1666) - A winter landscape with activities on the ice near Castle Buren.jpg|''Χειμερινό τοπίο με δραστηριότητες στον πάγο''
Αρχείο:Musée d'art et d'archéologique du Périgord - Jan Abrahamsz Beerstraaten - Vue d'un village sous la neige.jpg|''Άποψη χιονισμένου χωριού''
Αρχείο:Jan Abrahamsz. Beerstraaten - A view of the Heiligewegspoort from the north-west, with skaters.jpg|''Άποψη λιμανιού με παγοδρόμους''
Αρχείο:A winter landscape with a horse-drawn sledge, skaters and golfers on a frozen waterway by a windmill, Amsterdam and the IJ beyond.jpg|''Χειμερινό τοπίο με έλκηθρο με άλογα, παγοδρόμους και παίκτες γκολφ σε παγωμέν κανάλι δίπλα σε ανεμόμυλο, στο Άμστερνταμ''
</gallery>
== Παραπομπές ==
 
* Σιμόν Μαρμιόν Simon Marmion μεγάλα χρονικά της γαλλίας, νησάκι Ερ Λανίκ στο Γκαβρινίς, Μπων πόλη,
*[[ζωγραφική ιστορικής θεματολογίας]] Tanneguy du Châtel, και Peinture d'histoire [https://hmn.wiki/el/History_painting Ιστορική ζωγραφική] στον [[Ωγκύστ Κουντέ]]
*[[Σεβαλιέ Λουί ντε Ζωκούρ|Λουί ντε Ζωκούρ]] (Louis de Jaucourt στην [[Εγκυκλοπαίδεια ή Λεξικό αλφαβητικά ταξινομημένο των τεχνών και των επαγγελμάτων]]
Άλφρεντ Κοβάλσκι χειμερινά τοπία, Γιόχαν Γιόνγκιντ θαλασσ,
 
 
 
[[Αρχείο:Paris Exposition Vieux Paris (Old Paris), Paris, France, 1900 n2.jpg|μικρογραφία|425x425εσ|Αναπαράσταση του παλιού Παρισιού για την Παγκόσμια έκθεση του 1900]]
Χρονολογική παρουσίαση ανά ημερομηνία σημαντικών ιστορικών γεγονότων της πόλης του [[Παρίσι|Παρισιού]], πρωτεύουσας της [[Γαλλία|Γαλλίας.]]
== Προϊστορία ==
* 40.000 π.Χ. Ευρήματα πιστοπ<sup></sup>οιούν την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή του Παρισιού.
* 4200 π.Χ. Πιστοποιημένα ίχνη μόνιμης εγκατάστασης στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια ανασκαφών το 1991 στη συνοικία Μπερσί, στο [[12ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού|12ο δημοτικό διαμέρισμα]], ανακαλύφθηκαν αρκετά δρύινα κανό, ένα τόξο και εργαλεία, μεταξύ άλλων ευρημάτων.
* 9000-5000 π.Χ. Πρώτοι γνωστοί οικισμοί στο Παρίσι κατά τη [[Μεσολιθική περίοδος|Μεσολιθική περίοδο]], βρίσκονται κοντά στην οδό Ανρί-Φαρμάν, στο [[15ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού|15ο διαμέρισμα.]] <ref>''Dictionnaire Historique de Paris'', p. 606</ref>
== Παρίσιoι και Ρωμαϊκή Λουτέτια ==
[[Αρχείο:ParisiiCoins.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Χρυσά νομίσματα των [[Παρίσιοι|Παρισίων]], 1ος αιώνας π.Χ.]]
[[Αρχείο:Le Pilier des Nautes 01.JPG|μικρογραφία|341x341εσ|Τμήμα του ''Πυλώνα των Ναυτικών'', 1ος αιώνας, [[Μουσείο Κλυνύ|Μουσείο του Κλυνύ]]]]
* 250-225 π.Χ. Οι [[Παρίσιοι]], [[Γαλατία|γαλατική φυλή]], ίδρυσαν μια πόλη, που ονόμασαν Λουκοτέτια, στο [[Ιλ ντε λα Σιτέ]]. <ref>Combeau, Yvan, ''Histoire de Paris'', p. 6</ref>
* 53 π.Χ. Ο [[Ιούλιος Καίσαρ|Ιούλιος Καίσαρας]] συγκάλεσε συνέλευση ηγετών των [[Γαλατία|Γαλατών]] στη Λουκοτέτια, ζητώντας την υποστήριξή τους.
* 52 π.Χ. Οι [[Παρίσιοι]] νικήθηκαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Τίτο Λαβίνιο στη Μάχη της Λουτέτιας. Οι Γαλάτες προτίμησαν να καταστρέψουν τις γέφυρες και να κάψουν την πόλη τους οι ίδιοι παρά να επιτρέψουν στους Ρωμαίους να εισέλθουν. Η καταστροφή της γαλατικής Λουκοτέτιας επέτρεψε στους Ρωμαίους να εξοπλίσουν γρήγορα την πόλη με ρωμαϊκές κατασκευές, ειδικά επειδή με τους επτά λόφους και το ποτάμι, ο παραλληλισμός με τη [[Αρχαία Ρώμη|Ρώμη]] ήταν εύκολος. Η πόλη ονομάστηκε από τους Ρωμαίους [[Λουτέτια]].
* Μεταξύ 14 και 37 μ.Χ. Οι ναυτικοί της Λουτέτιας ανήγειραν τον Πυλώνα των Ναυτικών προς τιμήν θεού της [[Ρωμαϊκή μυθολογία|Ρωμαϊκής μυθολογίας]] [[Γιούπιτερ]], αντίστοιχο του [[Δίας (μυθολογία)|Δία]].
* Μεταξύ 40 και 11 μ.Χ. Κατασκευή του Φόρουμ της Λουτέτιας
* Μεταξύ 100 και 200 μ.Χ Κατασκευάστηκαν οι [[θέρμες]], το θέατρο και το [[Αρένα της Λουτέτιας|αμφιθέατρο της Λουτέτιας]].
* 3ος αιώνας μ.Χ. Η Λουτέτια γίνεται σταδιακά γνωστή ως Civitas Parisiorum, η «Πόλη των Παρισίων» και γύρω στο 300 αναφέρεται ως «Παρίσι».<ref>{{Cite web|url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0006:entry=lutetia-parisiorum|title=perseus.tufts.edu//lutetia-parisiorum|last=.}}</ref>
* Περίπου 250 μ.Χ. Εκχριστιανισμός του Παρισιού. Εκτέλεση από τους Ρωμαίους του πρώτου επισκόπου Αγίου Διονυσίου των Παρισίων στη [[Μονμάρτρη]], το «Όρος των Μαρτύρων».
* 275-276 μ. Χ. Ο οικισμός στην [[Αριστερή Όχθη (Παρίσι)|αριστερή όχθη]] καταστράφηκε από γερμανικές φυλές.
* Περίπου 300 μ.Χ. Γύρω από το [[Ιλ ντε λα Σιτέ]] κατασκευάστηκαν τείχη.
* 358 μ.Χ. Ο Ρωμαίος διοικητής [[Ιουλιανός|Ιουλιανός ο Αποστάτης]] πέρασε τον χειμώνα στο Παρίσι, πριν συνεχίσει τον πόλεμο κατά των γερμανικών φυλών.
* 360 μ.Χ. Ο Ιουλιανός ανακηρύσσεται στο Παρίσι Ρωμαίος Αυτοκράτορας από τους στρατιώτες του.
* 365-366. Ο αυτοκράτορας [[Ουαλεντινιανός Α΄|Βαλεντινιανός Α']] έμεινε προσωρινά στο Παρίσι.
* 385. Ο [[Άγιος Μαρτίνος της Τουρ]] επισκέφθηκε το Παρίσι και, σύμφωνα με την παράδοση, θεράπευσε έναν λεπρό στη βόρεια πύλη της πόλης.
* 451. Το Παρίσι απειλείται από τους [[Ούννοι|Ούννους]]. Η [[Αγία Γενεβιέβη των Παρισίων|Αγία Ζενεβιέβ]] πείθει τους κατοίκους να μην εγκαταλείψουν την πόλη και αντί για το Παρίσι οι Ούννοι πολιόρκησαν ανεπιτυχώς την [[Ορλεάνη]] και ηττήθηκαν στη [[Μάχη των Εθνών|μάχη των Καταλαυνικών Πεδίων]].<ref>{{Cite web|url=https://www.ptisidiastima.com/451-ad-battle-catalaunian-plains/|title=ptisidiastima.com/451-ad-battle-catalaunian-plains/|last=.}}</ref>
* 464. Πολιορκία και αποκλεισμός του Παρισιού από τον [[Χιλδέριχος Α΄|Χιλδέριχο Α']] βασιλιά των [[Φράγκοι|Φράγκων]], που εκδίωξε τους Ρωμαίους από την πόλη.
== [[Πρώιμος Μεσαίωνας]] - Η πόλη του Κλοβίς και οι Φράγκοι ==
[[Αρχείο:Châsse shrine Ste Geneviève Saint Etienne du Mont.jpg|μικρογραφία|Ο τάφος της [[Αγία Γενεβιέβη των Παρισίων|Αγίας Γενεβιέβης]] στην εκκλησία Σαιντ-Ετιέν-ντυ-Μον. ]]
[[Αρχείο:Roi Childebert Louvre ML93.jpg|μικρογραφία|[[Χιλδεβέρτος Α΄|Χιλδεβέρτος Α']], ιδρυτής του [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε|αββαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε]] το 557.]]
* 486. Ο [[Κλόβις Α΄|Κλόβις Α']], [[Κατάλογος βασιλέων των Φράγκων|βασιλιάς των Φράγκων]], διαπραγματεύεται με την [[Αγία Γενεβιέβη των Παρισίων|Αγία Γενεβιέβη]] την παράδοση του Παρισιού.
* Περίπου 502. Ταφή της [[Αγία Γενεβιέβη των Παρισίων|Αγίας Γενεβιέβης]] στην κορυφή του λόφου στην αριστερή όχθη που φέρει το όνομά της. Το 520, στο χώρο ανεγέρθηκε εκκλησία, στη θέση της οποίας το 1758 κατασκευάστηκε το [[Πάνθεον (Παρίσι)|Πάνθεον]].
* 511. Ο Κλόβις Α' κατέστησε το Παρίσι πρωτεύουσά του. <ref>Ορισμένες πηγές αναφέρουν ως χρονολογία το 508</ref>
* Περίπου 540-550. Ξεκινά η κατασκευή του ναού Σαιντ-Ετιέν, στη θέση της [[Παναγία των Παρισίων|Παναγίας των Παρισίων]].
* 543. Ο [[Χιλδεβέρτος Α΄]] ίδρυσε τη βασιλική Σαιν-Βενσάν, τόπο ταφής των πρώτων Γάλλων βασιλέων, το μετέπειτα [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε|αββαείο του Σεν Ζερμέν-ντε-Πρε]].
* 577. Αναστήλωση από τον [[Χιλπέριχος Α΄|Χιλπέριχο Α΄]] της ρωμαϊκής [[Αρένα της Λουτέτιας|Αρένας της Λουτέτιας]].
* 585. Πυρκαγιά κατέστρεψε τα περισσότερα κτήρια στο [[Ιλ ντε λα Σιτέ]].
* 639. Ο βασιλιάς [[Δαγοβέρτος Α΄]] ετάφη στο [[Βασιλική Σαιν-Ντενί|αββαείο του Σαιν-Ντενί,]] το οποίο έγινε η κύρια νεκρόπολη για τους Γάλλους βασιλείς.
* περίπου 680. Η πόλη έπαψε να κόβει χρυσά νομίσματα και τα αντικατέστησε με ασημένια.
* 775. Καθαγιασμός της νέας [[Βασιλική Σαιν-Ντενί|βασιλικής Σαιν-Ντενί]], στην οποία παρευρέθηκε ο αυτοκράτορας [[Καρλομάγνος]].
* 820. Σε έγγραφα γίνεται αναφορά στον παλαιότερο γνωστό δρόμο στο Παρίσι, την οδό Σαιν-Ζερμαίν-λ'Ωξερουά στο [[1ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού|1ο διαμέρισμα]] του Παρισιού.
* 845. [[Πολιορκία του Παρισιού (845)|Πολιορκία του Παρισιού]] - Η πρώτη επίθεση των [[Βίκινγκ|Βίκινγκς]], που έκαψαν την πόλη. Ο βασιλιάς [[Κάρολος ο Φαλακρός]] τους έδωσε 7.000 κιλά αργύρου για να φύγουν.<ref>{{Cite web|url=https://about-history.com/the-siege-of-paris-845/|title=about-history.com/the-siege-of-paris-845/|last=.}}</ref>
* 856, 28 Δεκεμβρίου. Οι Βίκινγκς επέστρεψαν και έκαψαν πάλι την πόλη.
* 857. Οι Βίκινγκς έκαψαν όλες τις εκκλησίες του Παρισιού, με εξαίρεση εκείνες που πλήρωσαν λύτρα: Σαιντ-Ετιέν (σημερινός [[Παναγία των Παρισίων|καθεδρικός ναός Νοτρ-Νταμ]]), Σαιν-Ντενί και Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε.
* 861. Οι [[Βίκινγκ|Βίκινγκς]] έκαψαν το Παρίσι και το [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε|αββαείο του Σεν Ζερμέν-ντε-Πρε]], που λεηλάτησαν ξανά το 869.
* 870. Ο βασιλιάς [[Κάρολος ο Φαλακρός]] διέταξε την κατασκευή δύο γεφυρών, της Μεγάλης γέφυρας ([[γέφυρα Νοτρ-Νταμ]]) και της Μικρής γέφυρας ([[Πετί-Πον-Καρντινάλ-Λυστιζέ|Πετί Πον]]) για να εμποδίσει τους Βίκινγκς να διαβούν τον [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]].
* 885, 24 Νοεμβρίου. Τα τείχη της πόλης επισκευάστηκαν και οι γέφυρες ενισχύθηκαν. Η πόλη αντιστάθηκε σε νέα επίθεση των Βίκινγκς.
* 886, 6 Φεβρουαρίου. Η Μικρή γέφυρα κατέρρευσε από πλημμύρα, επιτρέποντας στους Βίκινγκς να πολιορκήσουν την πόλη και να λεηλατήσουν τη γύρω περιοχή. Τον Σεπτέμβριο, ο [[Κάρολος ο Παχύς]] πλήρωσε στους Βίκινγκς 700 λίρες αργύρου για να φύγουν.
 
* 887-889. Οι Βίκινγκς επιτέθηκαν πάλι στο Παρίσι τον Μάιο του 887 και τον Ιούνιο έως τον Ιούλιο του 888, αλλά χάρη στην ενισχυμένη άμυνα η πόλη δεν κατελήφθη.
* 978 Οκτώβριος. Πολιορκία του Παρισιού από τον αυτοκράτορα της [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]] [[Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Όθωνα Β΄]]. Οι Παρισινοί εμπόδισαν τις προσπάθειες των εισβολέων να ανεβούν τον [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]]. Στρατός με επικεφαλής τον [[Ούγος Καπέτος|Ούγο Καπέτο]] έφτασε και η πολιορκία έληξε τελικά στις 30 Δεκεμβρίου.
* 988. Ο [[Ούγος Καπέτος]], εκλεγμένος βασιλιάς των [[Φράγκοι|Φράγκων]] το 987, διαμένει στο Παρίσι προσωρινά και επιστρέφει το 989, 992 και 994-995.
* 996. Ο Ούγος Καπέτος πέθανε στο Παρίσι και ενταφιάσθηκε στη [[Βασιλική Σαιν-Ντενί|Βασιλική του Σαιν-Ντενί]].
[[Αρχείο:Abbey of Saint-Germain-des-Prés 002.JPG|μικρογραφία|Η εκκλησία του [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε|αββαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε]]]]
[[Αρχείο:Abelard and Heloise.jpeg|μικρογραφία|Ο [[Πέτρος Αβελάρδος|Αβελάρδος]] και η Ελοΐζα. Από [[εικονογραφημένο χειρόγραφο]] της [[Μυθιστορία του ρόδου|Μυθιστορίας του ρόδου]] (14ος αιώνας)]]
=== 11ος αιώνας ===
* Περίπου το 1014. Κατασκευή νέου [[Κυρίως ναός (Χριστιανικός)|κυρίως ναού]] της εκκλησίας της [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε|αββαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε]].
* 1021. Φοιτητές άρχισαν να φτάνουν στο Παρίσι για να σπουδάσουν στην επισκοπική σχολή της Νοτρ-Νταμ.
* 1060. Ο [[Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας|Ερρίκος Α΄]] ίδρυσε το αββαείο του Σαιν-Μαρτέν-ντε-Σαν. Η εκκλησία καθαγιάσθηκε το 1067.
[[Αρχείο:Coeur de la Basilique de Saint-Senis.jpg|μικρογραφία|[[Βασιλική Σαιν-Ντενί]], 1144]]
=== 12ος αιώνας ===
[[Αρχείο:Paris Notre-Dame Southeast View 01.JPG|μικρογραφία|Ο καθεδρικός ναός της [[Παναγία των Παρισίων|Παναγίας των Παρισίων,]] η κατασκευή άρχισε το 1163 και ολοκληρώθηκε το 1345]]
[[Αρχείο:Louvre - Les Très Riches Heures.jpg|μικρογραφία|Το φρούριο του [[Παλάτι του Λούβρου|Λούβρου]] ξεκίνησε το 1190, όπως εμφανίζεται το 1412-1416 στις ''[[Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί|Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί]]'' (Οκτώβριος)|εναλλ.=|250x250εσ]]
* 1100. Ίδρυση του νεκροταφείου των Αγίων Αθώων στο Παρίσι, που περιλάμβανε μαζικούς τάφους.
* 1100. Ο φιλόσοφος και θεολόγος [[Πέτρος Αβελάρδος|Αβελάρδος]] αρχίζει να διδάσκει στη σχολή της Νοτρ-Νταμ.
* 1112. Ο βασιλιάς [[Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΣΤ΄]] της Γαλλίας επιβάλει το Παρίσι ως πρωτεύουσα του [[Οίκος των Καπετιδών|Οίκου των Καπετιδών]], αντικαθιστώντας την [[Ορλεάνη|Ορλεάνη.]]
* 1113. Κατασκευή νέας γέφυρας στο [[Ιλ ντε λα Σιτέ]], που αργότερα ονομάστηκε Πον ω Σανζ, ολοκληρώθηκε το 1116. Το [[Πετί-Πον-Καρντινάλ-Λυστιζέ|Πετί πον]] επιδιορθώθηκε.
* 1116. Ο φιλόσοφος [[Πέτρος Αβελάρδος|Αβελάρδος]] και η Ελοΐζα άρχισαν τη θρυλική ερωτική σχέση τους στο Παρίσι. Το 1117 ο Αβελάρδος τιμωρήθηκε για τη σχέση του με ευνουχισμό. Αποσύρθηκε σε μοναστήρι όπως και η Ελοΐζα.
* Περίπου 1120. Οι δάσκαλοι και οι μαθητές άρχισαν να διαμένουν στην [[Αριστερή Όχθη (Παρίσι)|αριστερή όχθη]], γύρω από τον λόφο Σαιντ-Ζενεβιέβ, καθώς το μοναστήρι της Νοτρ-Νταμ δεν μπορούσε να τους στεγάσει όλους. Είναι η αρχή της [[Καρτιέ Λατέν|Λατινικής Συνοικίας]] και του μελλοντικού [[Πανεπιστήμιο του Παρισιού|Πανεπιστημίου του Παρισιού]].
* 1131, Οκτώβριος. Ο [[Φίλιππος της Γαλλίας (1116-1131)|Φίλιππος]], γιος του βασιλιά [[Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκου ΣΤ΄]], σκοτώθηκε από πτώση από το άλογό του, στο οποίο είχε επιτεθεί ένας αγριόχοιρος. Απαγόρευση της κυκλοφορίας χοίρων στους δρόμους της πόλης.
* 1132. Ο Επίσκοπος του Παρισιού τιμωρεί τους δασκάλους και τους σπουδαστές στον λόφο Σαιντ-Ζενεβιέβ για τον αυξανόμενο αριθμό συμπλοκών μεταξύ των σπουδαστών και των κατοίκων της πόλης. Ο αββάς [[Συζέ]]<nowiki/>άρχισε την ανοικοδόμηση της [[Βασιλική Σαιν-Ντενί|βασιλικής Σαιν-Ντενί]] σε [[Γοτθική τέχνη|γοτθικό ρυθμό]], πλημμυρίζοντας την εκκλησία με φως. Καθαγιάσθηκε το 1144 και έγινε πρότυπο για καθεδρικούς ναούς σε όλη την Ευρώπη.
* 1134. Ο [[Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος ΣΤ΄]] παραχώρησε στους εμπόρους του Παρισιού το δικαίωμα να κατάσχουν την περιουσία των οφειλετών τους και να σχηματίσουν ενώσεις, τα πρώτα βήματα προς δημιουργία δήμων.
* 1137. Μια νέα αγορά, αργότερα αγορά Λε Αλ, αντικατέστησε σταδιακά την αγορά στην [[Πλατεία Οτέλ ντε Βιλ (Παρίσι)|Πλατεία ντε Γκρεβ]].
* 1139. Εγκατάσταση των [[Ναΐτες Ιππότες|Ναϊτών ιπποτών]] στον παλιό ναό, κοντά στην [[Εκκλησία Σαιν-Ζερβαί-Σαιν-Προταί (Παρίσι)|εκκλησία του Σαιν-Ζερβαί]].
* 1140. Ο [[Πέτρος Λομβαρδός]] άρχισε να διδάσκει στη σχολή της Νοτρ-Νταμ.
* 1146. Πρώτη αναφορά σε έγγραφα της συντεχνίας κρεοπωλών στην πόλη.
* 1147. Οι [[Ναΐτες Ιππότες|Ναΐτες ιππότες]] εγκαθίστανται στο νέο τους κτήριο στο Παρίσι, παρουσία του βασιλιά [[Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας|Λουδοβίκου Ζ´]] και του Πάπα. Όταν αναχώρησε για τις [[Σταυροφορίες]], ο βασιλιάς άφησε το βασιλικό θησαυροφυλάκιο στη φροντίδα των Ναϊτών, και την αντιβασιλεία στον ηγούμενο του Σαιν-Ντενί [[Συζέ]]. Τον Απρίλιο, ο [[πάπας Ευγένιος Γ΄]] καθαγίασε τη νέα εκκλησία Σαιν-Πιέρ-ντε-Μονμάρτρ.
* 1163. Καθαγιασμός του χοροστασίου της εκκλησίας του [[Αββαείο του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε|αβαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε]] από τον [[Πάπας Αλέξανδρος Γ΄|πάπα Αλέξανδρο Γ]]'. Έναρξη της ανοικοδόμησης της [[Παναγία των Παρισίων|Παναγίας των Παρισίων]] σε [[Γοτθική τέχνη|γοτθικό ρυθμό]].
* 1170. Ο [[Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας|Λουδοβίκος Ζ']] επιβεβαίωσε τα προνόμια της συντεχνίας εμπόρων νερού, οι οποίοι μεταφέρουν νερό από τον [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]] στις κατοικίες.
* 1176. Πρώτη αναφορά σε έγγραφα του πανηγυριού του Σαιν-Ζερμαίν. Τα μισά από τα κέρδη προορίζονταν για τον βασιλιά [[Λουδοβίκος Ζ´ της Γαλλίας|Λουδοβίκο Ζ']].
* 1180. Ίδρυση του ''Κολλεγίου των Δεκα-οκτώ'' από τον Άγγλο Τζος ντε Λοντρ. Ήταν το πρώτο κολέγιο στο Παρίσι, που ιδρύθηκε για δεκαοκτώ φτωχούς σπουδαστές θεολογίας σε ένα δωμάτιο μέσα στο Οτέλ-Ντιέ. Τον Φεβρουάριο, ο βασιλιάς [[Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας|Φίλιππος Αύγουστος]] συνέλαβε τους ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας και τους υποχρέωσε να πληρώσουν 15.000 ασημένια νομίσματα.
 
* 1182. Ο Φίλιππος Αύγουστος εκδίωξε τους [[Εβραίοι|Εβραίους]] από το [[Ιλ ντε λα Σιτέ]] και η συναγωγή τους μετατράπηκε σε εκκλησία. Επετράπη να επιστρέψουν το 1198, με αντάλλαγμα καταβολή μεγάλων φόρων.
* 1183. Ανέγερση δύο εμπορικών καταστημάτων στο μικρό χωριό Λε Σαμπώ, η αρχή της αγοράς Λε Αλ.
* 1186. Ο [[Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας|Φίλιππος Αύγουστος]] παραγγέλνει την πλακόστρωση των μεγάλων δρόμων της πόλης.
* 1190. Ο Φίλιππος Αύγουστος αναχώρησε για την [[Γ΄ Σταυροφορία|Γ' Σταυροφορία]]. Έξι έμποροι στο Παρίσι θα ενεργούν ως συμβούλιο της αντιβασιλείας στην απουσία του, καθένας με κλειδί για το θησαυροφυλάκιο. Πριν αναχωρήσει, διέταξε την κατασκευή του πρώτου τείχους σε ολόκληρη την πόλη. Άρχισε επίσης η κατασκευή του [[Παλάτι του Λούβρου|φρουρίου του Λούβρου]] στη [[Δεξιά Όχθη (Παρίσι)|δεξιά όχθη]].
* 1197, Μάρτιος. Πλημμύρα κατέστρεψε όλες τις γέφυρες του Σηκουάνα. Ο βασιλιάς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το παλάτι του στο [[Ιλ ντε λα Σιτέ]] και να μετακινηθεί στον λόφο της Σαιντ-Ζενεβιέβ.
=== 13ος αιώνας ===
[[Αρχείο:Supplice des Amauriciens.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Οπαδοί του Αμωρί ντε Σαρτρ καίγονται στην πυρά, παρουσία του βασιλιά [[Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας|Φίλιππου Αυγούστου]]. (1210) Στο βάθος φαίνεται ο πύργος των [[Ναΐτες Ιππότες|Ναϊτών ιπποτών]] και ικρίωμα, όπου κρέμονται τα πτώματα εκτελεσθέντων. Έργο του [[Ζαν Φουκέ]] για το [[εικονογραφημένο χειρόγραφο]] ''[[Μεγάλα Χρονικά της Γαλλίας]]'', 15ος αιώνας.]]
[[Αρχείο:Sainte Chapelle - Upper level 1.jpg|μικρογραφία|Η [[Σαιντ-Σαπέλ]], χαρακτηριστική της επιβλητικής [[Γοτθική αρχιτεκτονική|γοτθικής αρχιτεκτονικής]], 1248.]]
* 1200. Συγκρούσεις μεταξύ των στρατιωτών του επόπτη του Παρισιού και των σπουδαστών, που καταλήγουν στο θάνατο πέντε σπουδαστών. Όταν οι σπουδαστές του Παρισιού απείλησαν να φύγουν από την πόλη, ο [[Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας|Φίλιππος Αύγουστος]] τους έδωσε το δικαίωμα να κριθούν αποκλειστικά από το δικαστήριο του Επισκόπου Παρισιού. Αυτό σηματοδοτεί την αρχή του νομικού καθεστώτος του [[Πανεπιστήμιο του Παρισιού|Πανεπιστημίου του Παρισιού]].
* 1202. Ολοκλήρωση του πρώτου [[Παλάτι του Λούβρου|ανακτόρου του Λούβρου]]. Ο ηγούμενος του Σαιντ-Ζενεβιέβ αγόρασε περιοχή στην [[Αριστερή Όχθη (Παρίσι)|αριστερή όχθη]] του Σηκουάνα και κατασκεύασε σπίτια για τους σπουδαστές.
* 1207. Ο [[Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄]] περιορίζει τον αριθμό των εδρών Θεολογίας στο [[Πανεπιστήμιο του Παρισιού]] σε οκτώ, για να διατηρήσει τον έλεγχο του Πανεπιστημίου.
* 1209. Ιδρύεται το δεύτερο κολέγιο του Πανεπιστημίου, το ''Κολλέγιο των άπορων φοιτητών του Σαιντ-Ονορέ'', για δεκατρείς άπορους σπουδαστές.
* 1210. Ο [[Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄]] επιτρέπει στους δασκάλους του Πανεπιστημίου να συγκροτήσουν σωματείο και το 1212 τους δίνει σχετική ανεξαρτησία από την εξουσία του Επισκόπου του Παρισιού. Δέκα [[Αμαλρικιανοί]], πανθεϊστές, μαθητές του λόγιου Αμαλρίκου (Αμωρί ντε Σαρτρ), καταδικάστηκαν για αίρεση και κάηκαν ζωντανοί έξω από το Παρίσι, για την παραγωγή πολλών έργων του [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]]. Απαγορεύθηκε στο [[Παρίσι]] με [[παπική βούλα]] οποιαδήποτε ασχολία με τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη.
* 1219, Νοέμβριος. Ο [[πάπας Ιννοκέντιος Γ΄]] απαγόρευσε τη διδασκαλία του [[Ρωμαϊκό Δίκαιο|ρωμαϊκού]] ή [[Αστικό δίκαιο|αστικού δικαίου]] στο Πανεπιστήμιο. Μόνο [[Κανονικό Δίκαιο|κανονικό δίκαιο]] επιτρεπόταν να διδαχθεί.
* 1229, Φεβρουάριος. Οδομαχίες μεταξύ σπουδαστών και στρατιωτών του επόπτη του Παρισιού. Στις 15 Απριλίου, το Πανεπιστήμιο φεύγει προσωρινά από την πόλη σε ένδειξη διαμαρτυρίας και ορισμένοι από τους καθηγητές αναχωρούν για την [[Οξφόρδη]] και το [[Κέιμπριτζ]].
* 1230. Τα παρισινά εργαστήρια αντιγραφής (scriptoria) όπου δημιουργούνται [[Εικονογραφημένο χειρόγραφο|εικονογραφημένα χειρόγραφα]] ακμάζουν. Το στυλ της [[Σχολή του Παρισιού (Μεσαίωνας)|σχολής του Παρισιού]] αντιγράφεται σε όλη τη Γαλλία.
* 1231. Ξεκινά η αποστράγγιση των ελών της σημερινής συνοικίας [[Λε Μαραί (παριζιάνικη συνοικία)|Λε Μαραί]].
* Περίπου 1240. Για πρώτη φορά, το χτύπημα από τις καμπάνες των εκκλησιών του Παρισιού ρυθμίζεται από ρολόγια, έτσι ώστε όλα να ακούγονται περίπου την ίδια ώρα. Η ώρα της ημέρας γίνεται ένα σημαντικό χαρακτηριστικό για τη ρύθμιση της εργασίας και της ζωής της πόλης.
* 1246. Στο [[Πανεπιστήμιο του Παρισιού]] παρέχεται οικονομική και δικαστική αυτονομία και η δική του σφραγίδα. - Ίδρυση του Κολλεγίου και της Μονής του Αγίου Βερνάρδου, για να στεγάσει τους [[Τάγμα των Κιστερκιανών|Κιστερκιανούς]] μοναχούς που έχουν έρθει στο Παρίσι για να σπουδάσουν θεολογία.
* 1248. Ο φιλόσοφος [[Μποναβεντούρα]] άρχισε να διδάσκει στο [[Πανεπιστήμιο του Παρισιού]].<ref>{{Cite web|url=http://n1.intelibility.com/ime/gymnasium/?p=lemma&id=475&lang=1|title=n1.intelibility.com/Μποναβεντούρα (Bonaventure)|last=.}}</ref>Τον Απρίλιο, καθαγιασμός του παρεκκλησιού [[Σαιντ-Σαπέλ]], που κατασκευάστηκε για να στεγάσει ιερά λείψανα από τους [[Άγιοι Τόποι|Αγίους Τόπους]] που αγόρασε ο [[Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκος Θ]]'.<ref>{{Cite web|url=https://www.parisi-info.com/2016/01/parekklhsi-saint-chapelle.html|title=parisi-info.com/2016/01/parekklhsi-saint-chapelle.html|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
* Περίπου 1250. Ίδρυση του κοινοβουλίου του Παρισιού (Curia Regis), για να συμβουλεύει τον βασιλιά για νομικά θέματα και αργότερα να λαμβάνει δικαστικές αποφάσεις.
* 1252. Ο άγιος [[Θωμάς Ακινάτης|Θωμάς ο Ακινάτης]] άρχισε να διδάσκει στο [[Πανεπιστήμιο του Παρισιού]] και παρέμεινε μέχρι το 1259 και πάλι από το 1269 έως 1272.
* 1254, Ιούνιος. Ο [[Αλφόνσος του Πουατιέ]], αδελφός του [[Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου]], μετακομίζει στο πρόσφατα χτισμένο αρχοντικό του κοντά στο [[Παλάτι του Λούβρου|Λούβρο]]. Ακολουθώντας το παράδειγμά του, άλλοι πρίγκιπες και μέλη της υψηλής αριστοκρατίας χτίζουν αρχοντικά στην ίδια περιοχή.
* 1257. Ίδρυση νέου κολλεγίου του πανεπιστημίου από τον σύμβουλο του βασιλιά [[Ρομπέν ντε Σορμπόν]], αργότερα γνωστό ως το κολέγιο της [[Σορβόννη|Σορβόννης]].<ref>{{Cite web|url=https://www.bfmtv.com/culture/pourquoi-le-quartier-latin-porte-t-il-ce-nom_AN-201705210021.html|title=bfmtv.com/culture/pourquoi-le-quartier-latin-porte-t-il-ce-nom|last=.}}</ref>
* 1260. Ορίζεται ο πρώτος Ιππότης φρουρών, υπεύθυνος για την ασφάλεια στην πόλη. Οργανώνονται συντεχνίες χειρουργών και κουρέων.
* 1261. Ένα νέο κολέγιο οργανώνεται για σπουδαστές στο [[αββαείο του Κλυνύ]].
* 1263. Ο Εβρουέν ντε Βαλενσιάν γίνεται ο πρώτος καταγεγραμμένος επόπτης των εμπόρων του Παρισιού, μια θέση που σταδιακά γίνεται ισοδύναμη με αυτή του δημάρχου.
[[Αρχείο:Guillot - Le dit des rues de Paris (1300), préface, notes et glossaire de Mareuse, 1875, plan.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης του Παρισιού όταν γράφτηκε το ''Ποίημα των δρόμων του Παρισιού'' περ. 1280–1300.]]
 
* 1280, Δεκέμβριος. Μεγάλη πλημμύρα κατεδάφισε καμάρες της [[Γέφυρα Νοτρ-Νταμ|Μεγάλης γέφυρας]] και του [[Πετί-Πον-Καρντινάλ-Λυστιζέ|Πετί πον]] και πλημμύρησε την πόλη στη δεξιά όχθη.
 
* 1291, Μάιος. Ο βασιλιάς [[Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας|Φίλιππος Δ']], αποβάλλει τους αργυραμοιβούς από την πόλη.
* 1292. Πρώτη γραπτή αναφορά των θυρωρών του Παρισιού, που υπηρετούν ως φύλακες σε παλάτια, μοναστήρια και ιδιωτικά αρχοντικά. <ref>Fierro, Alfred, ''Histoire et dictionnaire de Paris'', p. 553.</ref>
* 1296. Οι οχυρώσεις του [[Κονσιερζερί|Παλαί ντε λα Σιτέ]] κατεδαφίζονται και το ανάκτορο διευρύνεται, έτσι ώστε το 1314 να στεγάζει όλη τη βασιλική διοίκηση. - Οργανώνεται το δημοτικό συμβούλιο, αποτελούμενο από 24 κορυφαίους πολίτες.
*1300. Ο πληθυσμός του Παρισιού ανέρχεται σε 250.000 με 300.000 κατοίκους. Εμφάνιση των πρώτων πινακίδων αναγνώρισης πανδοχείων και ξενοδοχείων. Πρώτη λίστα με τα ονόματα των δρόμων του Παρισιού στο ''Ποίημα των δρόμων του Παρισιού'' του Γκιγιό ντε Παρί. Αναφέρει ότι η πόλη είχε 310 δρόμους.<ref>{{Cite web|url=https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k5711658j.texteImage|title=gallica.bnf.fr/ark:/Le dit des rues de Paris (1300) / par Guillot (de Paris)|last=.}}</ref>
=== 14ος αιώνας ===
[[Αρχείο:Filip4 templari exekuce Boccaccio15.jpg|μικρογραφία|271x271εσ|Θάνατος στην πυρά του [[Ζακ ντε Μολαί]] και των ηγετών των [[Ναΐτες Ιππότες|Ναϊτών Ιπποτών]] (1314) όπως περιγράφεται από τον [[Βοκάκιος|Βοκάκιο]] ([[Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας|Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας]])]]
[[Αρχείο:Les Très Riches Heures du duc de Berry décembre.jpg|μικρογραφία|430x430εσ|Το [[κάστρο της Βενσέν]] (ξεκίνησε το 1337, ολοκληρώθηκε περίπου το 1410), όπως φαίνεται στις ''[[Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί|Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί]]'' (Δεκέμβριος) το 1412.]]
* 1302. Πρώτη σύγκληση των [[Γενικές Τάξεις (Γαλλία)|Γενικών Τάξεων]] από τον [[Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας|Φίλιππο τον Ωραίο,]] για να κερδίσει υποστήριξη στη σύγκρουσή του με τον [[Πάπας Βονιφάτιος Η΄|Πάπα Βονιφάτιο Η΄]]. <ref>Benjamin Vincent (1910), "[https://archive.org/stream/haydnsdictionary00hayd#page/1032/mode/1up Paris]", ''Haydn's Dictionary of Dates''(25th ed.), London: Ward, Lock & Co.</ref>
* 1304. Οι αργυραμοιβοί<ref>{{Cite web|url=https://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CE%B2%CF%8C%CF%82|title=el.wiktionary.org/|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref> εγκαθίστανται στη γέφυρα γνωστή ως [[Πον-ω-Σανζ]] (γέφυρα συναλλαγών).
* 1306, Ιούλιος. Εκδίωξη των [[Εβραίοι|Εβραίων]] από το Παρίσι και δήμευση της περιουσίας τους. Επιτρέπεται να επιστρέψουν το 1315, αλλά ανακτούν μόνο το ένα τρίτο της περιουσίας τους. <ref>Fierro, Alfred, ''Histoire et dictionnaire de Paris'', p. 554.</ref> Δεκέμβριος - Ταραχές μετά από αύξηση ενοικίων, ο βασιλιάς [[Φίλιππος Δ΄ της Γαλλίας|Φίλιππος Δ']] πολιορκείται. 21 ταραξίες απαγχονίστηκαν.
* 1307. Ο Φίλιππος Δ' διατάζει τη σύλληψη των [[Ναΐτες Ιππότες|Ναϊτών Ιπποτών]] και την κατάσχεση της περιουσίας τους.
* 1310. Αρχίζει η κατασκευή του πύργου με το ρολόι στο ανάκτορο [[Παλαί ντε λα Σιτέ]] στο [[Ιλ ντε λα Σιτέ]], που ολοκληρώθηκε το 1314, (η εγκατάσταση του ρολογιού έγινε το 1370).
* 1314. Οι ηγέτες των [[Ναΐτες Ιππότες|Ναΐτών Ιπποτών]], συμπεριλαμβανομένου του [[Ζακ ντε Μολαί]], θανατώνονται στην πυρά στο νησί των Εβραίων, που ονομάζεται επίσης νησί των Ναϊτών, ένα νησάκι δυτικά του Ιλ ντε λα Σιτέ που μετά την κατασκευή της γέφυρας [[Πον Νεφ (γέφυρα)|Πον Νεφ]] έχουν ενωθεί.
* 1321. Αναφέρεται η πρώτη καταγεγραμμένη συντεχνία μουσικών.
* 1326. Ο πάγος στον [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]] καταστρέφει όλες τις ξύλινες γέφυρες. Το [[Ιλ ντε λα Σιτέ]] εφοδιάζεται με τρόφιμα από πλοία για περίοδο πέντε εβδομάδων.
* 1337. Αρχή [[Εκατονταετής Πόλεμος|Εκατονταετούς Πολέμου]], ο [[Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Φίλιππος ΣΤ΄]] συνεδρίασε με το Μεγάλο Συμβούλιό του.<ref>{{Cite web|url=https://www.larousse.fr/encyclopedie/divers/guerre_de_Cent_Ans/112327|title=larousse.fr/encyclopedie/divers/guerre_de_Cent_Ans|last=.}}</ref> - Αρχίζει η κατασκευή του [[Κάστρο της Βενσέν|κάστρου της Βενσέν]], που ολοκληρώθηκε περίπου το 1410.
* 1339. Ίδρυση των δύο πρώτων θεατρικών συντεχνιών στο Παρίσι. Η ''Αδελφότητα του Πάθους'', η οποία αρχικά έπαιζε θρησκευτικά δράματα και οι ''Ανέμελοι διασκεδαστές'', που έπαιζαν φάρσες.
* 1348 -1349. Ο [[Μαύρη πανώλη|Μαύρος θάνατος]], ή βουβωνική πανώλη, πλήττει το Παρίσι. Τον Μάιο του 1349 η κατάσταση γίνεται τόσο σοβαρή που το Βασιλικό Συμβούλιο εγκαταλείπει την πόλη.
* 1348. Κατασκευή του πρώτου ανοιχτού υπονόμου στο Παρίσι.
* 1356. Απόφαση για την κατασκευή νέου τείχους γύρω από την πόλη, τείχος του Καρόλου Ε', που ολοκληρώθηκε το 1383. - Σεπτέμβριος - Αιχμαλωσία του [[Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας|Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας]] από τους Άγγλους στη [[Μάχη του Πουατιέ (1356)|μάχη του Πουατιέ]] ρίχνει τη Γαλλία σε πολιτικό χάος.<ref>{{Cite web|url=https://www.herodote.net/19_septembre_1356-evenement-13560919.php|title=herodote.net/19_septembre_1356-evenement-Jean le Bon est défait à Poitiers|last=.}}</ref>
* 1357. Ο [[Ετιέν Μαρσέλ]], επόπτης των εμπόρων του Παρισιού από το 1354, αγοράζει κτήριο στην πλατεία [[Πλατεία Οτέλ ντε Βιλ (Παρίσι)|Πλας ντε Γκρεβ]] για να στεγάσει το πρώτο δημαρχείο.
* 1358. Καταστολή της εξέγερσης των χωρικών [[Μεγάλη Ζακερί|Ζακερί]]. - Ο [[Ετιέν Μαρσέλ]], έχοντας στασιάσει κατά της βασιλικής εξουσίας, εναντιωνόμενος στην προσπάθεια του δελφίνου [[Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας|Καρόλου Ε΄]] να συγκεντρώσει χρήματα για την άμυνα της χώρας και την απελευθέρωση του βασιλιά, δολοφονείται από το πλήθος. Εκτελούνται οι υποστηρικτές του Ετιέν Μαρσέλ και του διεκδικητή του θρόνου [[Κάρολος Β΄ της Ναβάρρας|Καρόλου της Ναβάρρας]] και σε άλλους χορηγείται γενική αμνηστία.
* 1368. Τμήμα της πορείας του ποταμού Μπιέβρ εκτρέπεται για να αδειάσει στον Σηκουάνα. Το τμήμα εντός της πόλης καλύπτεται και χρησιμοποιείται ως αποχέτευση.
* 1370. Με βασιλικό διάταγμα ορίζεται ότι όλες οι εκκλησίες θα χτυπούν με τις καμπάνες τους την ώρα και το τέταρτο της ώρας, όπως καθορίζεται από το ρολόι που εγκαταστάθηκε στο ανάκτορο [[Παλαί ντε λα Σιτέ]]. Τον Απρίλιο - Τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου της [[Βαστίλη|Βαστίλης]].
* 1378. Κατασκευή του πρώτης γέφυρας Πον Σαιν-Μισέλ, που ολοκληρώθηκε το 1387.
* 1390. Πρώτη δίκη για [[μαγεία]], η Ζαν ντε Μπριγκ καταδικάστηκε και κάηκε στην πυρά τον Αύγουστο 1391.
* 1391. Ίδρυση της πρώτης [[Συντεχνία|συντεχνίας]] καλλιτεχνών, της ''Αδελφότητας ζωγράφων και κοπτών εικόνων''.
* 1393. Οι κρίσεις τρέλας του βασιλιά [[Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Καρόλου ΣΤ΄]] εντείνονται. <ref>{{Cite web|url=https://www.cairn.info/revue-psn-2017-2-page-35.htm|title=cairn.info/revue-psn-Le « cas » Charles VI vu par les psychiatres|last=.}}</ref>- Έκδοση του πρώτου βιβλίου μαγειρικής και διεύθυνσης του νοικοκυριού με τίτλο ''Ο οικονόμος του Παρισιού''.
* 1394. Με βασιλικό διάταγμα εκδιώκονται οι [[Εβραίοι]] από τη Γαλλία. Η εβραϊκή κοινότητα χάνει τη νομική της ταυτότητα για τους επόμενους τέσσερις αιώνες.
* 1398. Πρώτα μέτρα για τη χαλάρωση του ελέγχου του Πανεπιστημίου από την Εκκλησία. Οι μαθητές και οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής επιτρέπεται να παντρευτούν.
== 15ος αιώνας - Βουργουνδοί και Άγγλοι στο Παρίσι ==
[[Αρχείο:Palais de la Cite.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Το [[Παλαί ντε λα Σιτέ]] μεταξύ 1412 και 1416, όπως απεικονίζεται στις ''[[Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί|Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί]]'' (Ιούνιος).]]
[[Αρχείο:Tour Jean Sans Peur, Paris, France.jpg|μικρογραφία|O πύργος του μεγάρου του [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννη Α΄ της Βουργουνδίας]] στο Παρίσι, [[2ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού|2ο διαμέρισμα]].]]
[[Αρχείο:Assassinat louis orleans.jpg|μικρογραφία|353x353εσ|Η δολοφονία του [[Λουδοβίκος Α΄ της Ορλεάνης|Λουδοβίκου Α΄ της Ορλεάνης]], 1407.]]
[[Αρχείο:Le siège de Paris en 1429 par Jeanne d'Arc - Martial.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Η [[Ιωάννα της Λωρραίνης]] πολιορκεί ανεπιτυχώς το Παρίσι, το οποίο κατέχουν οι Βουργουνδοί, τραυματίζεται και συλλαμβάνεται, 1429.]]
[[Αρχείο:Epistolae Gasparini 1470 Gering.jpg|μικρογραφία|Το 1470 τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο στη Γαλλία: ''Επιστολαί'' του Γκασπαρίνου του Μπέργκαμο. ]]
* 1404 - Εν μέσω του [[Εκατονταετής Πόλεμος|Εκατονταετούς πολέμου]] και με τον [[Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Κάρολο ΣΤ΄]] βυθισμένο στην τρέλα, αυξάνονται οι συγκρούσεις των διεκδικητών του θρόνου [[Λουδοβίκος Α΄ της Ορλεάνης|Λουδοβίκου Α΄ της Ορλεάνης]] και [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννη Α΄ της Βουργουνδίας]], στις 18 Ιουλίου ο τελευταίος φεύγει από το Παρίσι, παίρνοντας μαζί του το νήπιο [[Δελφίνος (τίτλος)|δελφίνο]] της Γαλλίας, τον μελλοντικό [[Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας|Κάρολο Ζ΄]] της Γαλλίας. Την επομένη, ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας]] επιστρέφει θριαμβευτικά στο Παρίσι.
* 1407 - Πρώτη επίσημα επικυρωμένη [[ανατομή]] πτώματος στη σχολή ιατρικής του πανεπιστημίου. - 23 Νοεμβρίου, δολοφονία του [[Λουδοβίκος Α΄ της Ορλεάνης|Λουδοβίκου Α΄ της Ορλεάνης]] από ενόπλους που έστειλε ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννης Α΄]] , γεγονός που πυροδοτεί το ξέσπασμα του [[Εμφύλιος πόλεμος Βουργουνδών και Αρμανιάκ|εμφύλιου πόλεμου Βουργουνδών και Αρμανιάκ]].
* 1408 - Τον Ιανουάριο, το λιώσιμο του πάγου στον [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]] καταστρέφει γέφυρες. Τον Ιούνιο ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννης Α΄]] μπαίνει στο Παρίσι επικεφαλής ενός μικρού στρατού. Καλωσορίζεται από τους Παρισινούς και αναχωρεί τον Ιούλιο.
* 1411 - Ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννης Α΄]] εγκαθίσταται στο Παρίσι, αλλά η πόλη σύντομα χωρίζεται σε δύο αντίπαλες φατρίες: τους [[Βουργουνδοί|Βουργουνδούς]], υποστηρικτές του Ιωάννη και τους [[Αρμανιάκ (παράταξη)|Αρμανιάκ]], υποστηρικτές του νόμιμου βασιλιά και του [[Βερνάρδος Ζ' του Αρμανιάκ|Βερνάρδου Ζ' του Αρμανιάκ]].
* 1413 - Ιούλιος-Αύγουστος - Μετά από μια σειρά εξεγέρσεων και ταραχών, γνωστών ως [[εξέγερση των Καμποσιανών]], οι [[Αρμανιάκ (παράταξη)|Αρμανιάκ]] αποκτούν τον έλεγχο του Παρισιού από τους Βουργουνδούς. Ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννης Α΄]] φεύγει από την πόλη.<ref>{{Cite web|url=http://www.parismoyenage.fr/chrono5.html|title=parismoyenage.fr/chrono|last=.}}</ref>
* 1418, Μάιος - Οι Αρμανιάκ έχουν γίνει αντιδημοφιλείς στο Παρίσι. Τη νύχτα της 29ης Μαΐου, οι έμποροι του Παρισιού ανοίγουν μια πύλη στους στρατιώτες της Βουργουνδίας. Ο [[Βερνάρδος Ζ' του Αρμανιάκ]] και οι άλλοι ηγέτες των [[Αρμανιάκ (παράταξη)|Αρμανιάκ]] συλλαμβάνονται στα κρεβάτια τους και σφαγιάζονται. - Τον Ιούλιο, ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννης Α΄]] και η [[Ισαβέλλα της Βαυαρίας|βασίλισσα Ιζαμπώ]] μπαίνουν στο Παρίσι, ο 15χρονος δελφίνος, ο μελλοντικός [[Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας|Κάρολος Ζ']], δραπετεύει από την πόλη.
* 1419 - 10 Σεπτεμβρίου - Ο [[Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας|Ιωάννης Α΄]] πηγαίνει να συναντήσει τον δελφίνο στη γέφυρα του [[Μοντερώ-Φωλτ-Γιόν|Μοντερώ]] και δολοφονείται από τους υποστηρικτές του [[Δελφίνος (τίτλος)|δελφίνου]] (τους [[Αρμανιάκ (παράταξη)|Αρμανιάκ]]).
* 1420 - 30 Μαΐου - Ο [[Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας|Φίλιππος ο Καλός]], νέος δούκας της Βουργουνδίας και κυβερνήτης του Παρισιού, σύμμαχος των Άγγλων, πείθει τον βασιλιά [[Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Κάρολο ΣΤ']], τους ιθύνοντες του Πανεπιστημίου και τους εμπόρους του Παρισιού να ορκισθούν ότι αποδέχονται τον [[Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας|Ερρίκο Ε' της Αγγλίας]] ως κληρονόμο του γαλλικού θρόνου. Τον Δεκέμβριο, ο βασιλιάς Ερρίκος Ε' της Αγγλίας φτάνει στο Παρίσι και κατοικεί στο [[παλάτι του Λούβρου]], ο Κάρολος ΣΤ' μεταφέρεται σε άλλο μέγαρο.
* 1422, Αύγουστος - Θάνατος του [[Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας|Ερρίκου Ε' της Αγγλίας]], ακολουθούμενος στις 21 Οκτωβρίου από το θάνατο του [[Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας|Καρόλου ΣΤ' της Γαλλίας]]. Στη συνέχεια, οι βασιλιάδες της Γαλλίας περνούν πολύ λίγο χρόνο στο Παρίσι, μέχρι το 1528, όταν ο [[Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας|Φραγκίσκος Α']] επιστρέφει εκεί με την αυλή του.
* 1423, Φεβρουάριος - Οι ηγέτες του Παρισιού ορκίζονται πίστη στον [[Ιωάννης του Λάνκαστερ|δούκα του Μπέντφορντ]], που εκπροσωπεί τον [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας|Ερρίκο Στ' της Αγγλίας]], ο οποίος βρίσκεται στην Αγγλία και είναι μόλις ενός έτους.
* 1427. Πρώτη καταγραφή άφιξης [[Ρομά]] στο Παρίσι.
* 1429, 8 Σεπτεμβρίου. Η [[Ιωάννα της Λωρραίνης]], που μάχεται στο πλευρό του βασιλιά [[Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας|Καρόλου Ζ]]', προσπαθεί ανεπιτυχώς να καταλάβει το Παρίσι. Τραυματίζεται έξω από την πύλη Σαιντ-Ονορέ και συλλαμβάνεται από τους Βουργουνδούς.
* 1430, Μάιος. Οι Βουργουνδοί παραδίδουν την [[Ιωάννα της Λωρραίνης]] στους Άγγλους στη [[Ρουέν]] και παραπέμπεται σε δίκη για αίρεση. Καταδικάζεται και θανατώνεται στην πυρά.<ref>{{Cite web|url=https://www.britannica.com/biography/Saint-Joan-of-Arc|title=britannica.com/biography/Saint-Joan-of-Arc|last=.}}</ref>
* 1431, 16 Δεκεμβρίου. Ο [[Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας|Ερρίκος ΣΤ' της Αγγλίας]], εννέα ετών, έρχεται στο Παρίσι για ένα μήνα και στέφεται Βασιλιάς της Γαλλίας στον καθεδρικό ναό της [[Παναγία των Παρισίων|Παναγίας των Παρισίων]].
* 1432, Μάρτιος έως 8 Απριλίου. Πλημμύρες βυθίζουν την περιοχή [[Λε Μαραί (παριζιάνικη συνοικία)|Μαραί]].
* 1436, 28 Φεβρουαρίου. Μετά από μια σειρά νικών, ο στρατός του [[Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας|Καρόλου Ζ']] περικυκλώνει το Παρίσι και υπόσχεται αμνηστία σε όσους υποστήριξαν τους Βουργουνδούς και τους Άγγλους. -13 Απριλίου - Εξέγερση στην πόλη ενάντια στους Άγγλους και τους Βουργουνδούς. Οι στρατιώτες του Καρόλου Ζ' εισέρχονται στην πόλη.15 Απριλίου - Επιτρέπεται στους Άγγλους στρατιώτες να αναχωρήσουν με βάρκα στον Σηκουάνα για τη [[Ρουέν]].
* 1437, 12 Νοεμβρίου. Ο Κάρολος επιστρέφει στο Παρίσι, αλλά παραμένει μόνο τρεις εβδομάδες. Μετακινεί την κατοικία και την αυλή του στην [[κοιλάδα του Λίγηρα]].
* 1438. Επιδημίες βουβωνικής [[Πανώλη|πανώλης]] και [[Ευλογιά|ευλογιάς]] χτυπούν την πόλη.
* 1447. Δημιουργία μικρού εργαστηρίου ταπισερί της οικογένειας Γκομπλέν δίπλα στον ποταμό Μπιέβρ.
* 1464. Παράσταση στο Παρίσι της ''[[Η Φάρσα του δασκάλου Πατλέν|Φάρσας του δασκάλου Πατλέν]]'', που θεωρείται το πρώτο αξιοσημείωτο κωμικό έργο της [[Γαλλική λογοτεχνία|γαλλικής λογοτεχνίας]].
* 1465, 7 Ιουλίου. Ο [[Κάρολος της Βουργουνδίας]] και άλλοι ευγενείς επαναστατούν εναντίον του βασιλιά [[Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκου ΙΑ']] και επιτίθενται στο Παρίσι, αλλά απωθούνται.
* 1467. Οι πολιτοφυλακές για την τήρηση της τάξης καταργούνται και αντικαθίστανται από εξήντα αποσπάσματα επαγγελματιών στρατιωτών, τα οποία ελέγχονται από τον Λουδοβίκο ΙΑ΄.
* 1470. Δημοσίευση του πρώτου βιβλίου που εκτυπώθηκε στη Γαλλία, ''Επιστολαί'' του Γκασπαρίνου του Μπέργκαμο.
* 1474. Ανέγερση του μεγάρου των αρχιεπισκόπων του Σανς από τον αρχιεπίσκοπο Τριστάν ντε Σαλαζάρ.
* 1475. Εκτέλεση του [[Λουδοβίκος του Σαιν-Πολ|Λουδοβίκου του Σαιν-Πολ]] για προδοσία.
* 1476. Εκτύπωση της πρώτης Βίβλου στο Παρίσι.
* 1477. Δημιουργία βασιλικής ταχυδρομικής υπηρεσίας με ταχυδρόμους με άλογα.
* 1485. Αρχίζει η κατασκευή του μεγάρου Κλυνύ για τους ηγούμενους του [[Αββαείο του Κλυνύ|Αββαείου του Κλυνύ]], ολοκληρώθηκε το 1510. Σήμερα στεγάζει το [[Μουσείο Κλυνύ|μουσείο του Μεσαίωνα]].
* 1494. Ο δήμος του Παρισιού αρνείται να δανείσει στον βασιλιά [[Κάρολος Η΄ της Γαλλίας|Κάρολο Η΄]] 100.000 ευρώ για στρατιωτική [[Ιταλικοί Πόλεμοι|εκστρατεία στην Ιταλία]], την οποία θεωρεί άχρηστη. Ο βασιλιάς ξεκινά για τον [[Ιταλικός Πόλεμος (1494-1495)|Πρώτο ιταλικό πόλεμο]].
* 1496. Πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση [[Σύφιλη|σύφιλης]] στο Παρίσι, που έφεραν από την Ιταλία στρατιώτες του Καρόλου Η'. Οι αλλοδαποί ασθενείς εκδιώχθηκαν από την πόλη τον Μάρτιο 1497.
== 16ος αιώνας - Οι θρησκευτικοί πόλεμοι ==
[[Αρχείο:Paris 75001 Cour Carrée Louvre Aile Lescot 01a frontal.jpg|μικρογραφία|250x250εσ|Η πτέρυγα Lescot στο Cour Carrée, η παλαιότερη υπάρχουσα πρόσοψη του παλατιού του Λούβρου ξεκινά το 1546]]

Μενού πλοήγησης