Αποστολή παιδιών στις Λαϊκές Δημοκρατίες από τον ΔΣΕ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
(→‎Πηγές: +βόγλης)
Τον Ιανουάριο του 1948, το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ, σε επικοινωνία με το πολιτικό του γραφείο, επισήμανε πως χρειάζονται άμεσες δράσεις για χιλιάδες παιδιά που βρίσκονταν στην περιοχή που ήλεγχε, με την αιτιολογία πως «''κινδυνεύουν από πείνα και άλλες στερήσεις»''.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=324}}
 
. Η έκθεση της Επιτροπής του ΟΗΕ (UNSCOΒ) αναφέρει ότι άρχισε τον Ιανουάριο του 1948. Γραπτές επικοινωνίες της ΚτΒ για σχετική δραστηριότητα υπάρχουν από την 30η Ιανουαρίου 1948.
 
Στις [[27 Φεβρουαρίου]] [[1948]] η ελληνική κυβέρνηση κατήγγειλε στην Ειδική Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Βαλκάνια ότι:
 
Στις [[7 Μαρτίου]] 1948, η [[Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση]], ανακοίνωσε την απόφασή της για την αποστολή παιδιών στις ανατολικές χώρες. Ισχυριζόταν ότι αυτό γινόταν, μεταξύ άλλων, για να προστατεύσει τα παιδιά διότι υπήρχε ''τελευταία διαταγή της Φρειδερίκης ... να συγκεντρώσουν όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά ... και να τα βάλουν αναγκαστικά στις αγαπητές της χιτλερικές οργανώσεις νεολαίας''. Αυτή η ''τελευταία διαταγή της [[Φρειδερίκη της Ελλάδας|Φρειδερίκης]]'' πιστεύεται ότι αναφέρεται σε συνάντηση που είχε η βασίλισσα με υπουργούς την [[6 Μαρτίου]].<ref>Παπαγεωργίου, σ. 12-14.</ref> (''δείτε εδώ: [[Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης]]'')
 
Τον Μάρτιο του 1948, ο ΔΣΕ παρουσίασε τα πρώτα στοιχεία σχετικά με την μετακίνηση των παιδιών στις χώρες του [[Ανατολικό Μπλοκ|Ανατολικού μπλόκ]], όπου αναφερόταν πως 4.784 παιδιά, από 3 έως 13 ετών, προερχόμενα από 59 χωριά της Ελλάδας, μεταφέρθηκαν από τα μέσα Φεβρουαρίου έως τις 5 Μαρτίου του ίδιου έτους.{{Sfn|Βόγλης|2016|p=324}}
 
[[File:Deca rodeni vo Polska.jpg|thumb|Παιδιά Σλαβομακεδόνων προσφύγων του ελληνικού εμφυλίου στην Πολωνία το 1958.]]
Η οργάνωση των αποστολών είχε ξεκινήσει από τον Ιανουάριο, αλλά κρατείτο μυστική μέχρι οι καταγγελίες της ελληνικής κυβέρνησης να αναγκάσουν την ηγεσία του [[ΚΚΕ]] να τοποθετηθεί δημόσια. Τον Μάριτο του 1948, Από μερίδα ιστορικών{{Ασαφές}} πιστεύεται ότι το ΚΚΕ έλαβε αυτή την απόφαση λόγω της δυσμενούς εξέλιξης του εμφυλίου. Με το μέτρο αυτό, οι αντάρτες γονείς των παιδιών που στρατολογούνταν με τη βία από τις κυβερνητικές δυνάμεις, και ιδιαίτερα οι μητέρες, μπορούσαν να πολεμούν απρόσκοπτα και με μειωμένο τον κίνδυνο της λιποταξίας. Σε αυτό συνηγορούν και τα στοιχεία που δείχνουν ότι πολλά από τα παιδιά που απομακρύνθηκαν, είχαν γονείς ή αδέλφια στο αντάρτικο. Το ίδιο επιβεβαίωνε και η μετάδοση της είδησης της 3 Μαρτίου 1948 από το Δ.Σ., όπου ανέφερε ότι έτσι οι γονείς μπορούσαν απερίσπαστα και απρόσκοπτα να συμμετάσχουν «στην πολεμική προσπάθεια για τη συντριβή του μοναρχοφασισμού».<ref>Παπαγεωργίου, σ. 12.</ref>
 
Έγγραφο Βρετανού συνταγματάρχη ανάφερε ότι ''«...στις περιοχές που ελέγχονταν από το Δημοκρατικό Στρατό, 95% των περιπτώσεων απομακρύνθηκαν με συγκατάθεση των γονέων, στις περιοχές που δεν απειλούνταν από καμία πλευρά, υπήρξαν ελάχιστες περιπτώσεις απομάκρυνσης των παιδιών με συγκατάθεση των γονέων, ενώ μετά τον βομβαρδισμό περιοχών 90% των απομακρύνσεων ήταν εκούσιες. Επιπλέον 90% των γονέων που ήταν μέλη του Δημοκρατικού Στρατού ενέκριναν την απομάκρυνση των παιδιών τους...»''<ref>https://www.efsyn.gr/ellada/koinonia/18113_paidomazoma-i-paidososimo</ref>

Μενού πλοήγησης