Βότανο: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
56 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 1 έτος
μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Ορθογραφικά και συντακτικά λάθη)
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
==Στην αρχαιότητα==
Στην αρχαιότητα, '''βότανα''' αποκαλούσαν όλα τα φαρμακευτικά φυτά που κατά τη μάσηση παρουσίαζαν πικράδα, γλυκάδα ή και αρωματική γεύση. Τις ιδιότητες αυτές οι πρώτοι άνθρωποι τις απέδιδαν σε μαγικές ικανότητες που είχαν τη δύναμη, όταν εισέλθουν στον οργανισμό ενός πάσχοντος, να τον ανακουφίσουν η και να τον θεραπεύσουν από οποιαδήποτε αρρώστια.
Σε μερικές περιπτώσεις ο λαός μεταχειρίζεται για τα βότανα ειδικές λέξεις ή φράσεις, όπως «''δεν βρίσκω βοτάνι για να γιάνω τις πληγές μου''», που δείχνει τη σπουδαιότητα που τους αποδιδόταν.
 
Αλλού πάλι συναντάμε την ονομασία των βοτάνων με τις σύνθετες λέξεις: '''θερμοβότανο''', που χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που ο ασθενής έχει πυρετό, '''μυρμηγκοβότανο''', που χρησιμοποιείται για τις διάφορες δερματικές εκβλαστήσεις, '''σερνικοβότανο''', που το λαμβάνουν οι εγκυμονούσες γυναίκες που επιθυμούν να κάνουν αγόρι, '''χελωνοβότανο''', που το χρησιμοποιούν στιςστη χοιραδώσειςχοιράδωση ([[φυματίωση]] των λεμφαδένων) και άλλαάλλες.
ΒόταναΒότανο επίσης θεωρεί ο λαός κάθε φυτό στο οποίο από πρόληψη αποδίδονται μαγικές δυνάμεις, όπως λ.χ. το Βοτάνι της Αγάπης, το Βοτάνι για το μάτι. Στα αρχεία των διαφόρων φαρμακευτικών εγκυκλοπαιδειών πολλοί συλλέκτες βοτάνων προσπάθησαν να περιβάλλουνπεριβάλουν τη συλλογή των βοτάνων με μυστήρια, καθώς και με μέσα και συνήθειες γεμάτες από μία αποπνικτική μαγεία, γιατί κατ' αυτόν τον τρόπο έπαιζε ρόλο και ο δόλος, γι’ αυτό και απομάκρυναν με πειστικότητα κάθε ακατατόπιστο από την πραγματικότητα και του ενέπνεαν μαζί με την έγνοια και τον φόβο. Λ.χ. διέδιδαν πως για να έχουν δύναμη τα βότανα, πρέπει να συλλέγονται τη νύχτα και μάλιστα τα μεσάνυχτα, τις σκοτεινές βραδιές, με άδειο η γεμάτο φεγγάρι, κάνοντας έτσι τους αφελείς να πιστεύουν πως η συγκομιδή τους πρέπει να γίνει στα σταυροδρόμια η σε πυκνές δασώδεις περιοχές, γιατί τότε θα ήταν άφθονα και δραστικά.
 
Άλλες φορές πάλι οι βοτανοσυλλέκτες προσπαθούσαν να εμπνεύσουν στον κόσμο τον φόβο, λέγοντας πως εκείνος που θα τολμούσε, χωρίς να γνωρίζει ορισμένα μυστικά, να μαζέψει θεραπευτικά βότανα, θα τιμωρούταν από τις κακές δυνάμεις με θάνατο.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος που έβγαζαν τον [[Μανδραγόρας|Μανδραγόρα]].
Για να βγάλουν τη [[ρίζα (βοτανική)|ρίζα]] του οι συλλέκτες πήγαιναν νύχτα με φεγγάρι και αφού έβρισκαν το μέρος όπου ήταν το φυτό, έδεναν στην ουρά ενός σκύλου τη ρίζα του, αφού προηγουμένως είχαν παραμερίσει τα γύρω χώματα και εν συνεχεία χτυπούσαν τον σκύλο, ο οποίος φεύγοντας τραβούσε, φυσικά, και τη δεμένη ρίζα του Μανδραγόραμανδραγόρα. Μυθολογικά οΟ μανδραγόρας, οφείλεταιφυτό στηνμε τρίτηανθρωπόμορφη κατάρίζα σειράνκαι απόθρυλικές τις [[Μοίρες]], την Άτροπο,ιδιότητες που κατάφτάνουν τηνμέχρι ελληνικήτη μυθολογίασφαίρα κρατούσετου έναμύθου, ψαλίδιεικάζεται καιότι έκοβεπροκαλούσε τοκατάσταση νήμαύπνου τηςπαρόμοια ζωής,με δηλαδή καθόριζε κατά τη στιγμή της γέννησηςκώμα, πόσο θαεξ ζήσειου και πότεη θααρχαία πεθάνειελληνική κάθεφράση άνθρωπος«''υπό πουμανδραγόρα έρχεταικαθεύδειν''». στον κόσμο,Ελληνική πράγμαΕταιρεία τοΑναισθησιολόγων οποίοεξακολουθεί μαςνα δηλώνειέχει τηνσαν τοξικότηταέμβλημά τουτης τον φυτούμανδραγόρα.)
 
==Ιστορία==
Οι Έλληνες έχουν τον [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]] με 500 περίπου φάρμακα στην «Ιστορία των Φυτών». Ο πατέρας της Ιατρικής [[Ιπποκράτης]] ο Κώος (460-337 π.Χ.) στα συγγράμματα του, που αποδίδονται στην εμπειρία του, αναφέρει 400 δείγματα φαρμακευτικών ουσιών από φυτά. Μετά είναι ο [[Θεόφραστος]] (372-287 π.Χ.). Στο βιβλίο του «Περί Φυτών Ιστορίαι», που σώζεται, θεμελιώνονται οι βάσεις της βοτανικής. Μάζευε από παντού πληροφορίες και στα 450 φυτά που περιγράφει, αναφέρει και τις φαρμακευτικές τους εφαρμογές <ref>Θεοφραστος, Απάντα 11, Κάκτος 1998</ref>. Ο [[Διοσκουρίδης]] (Κιλικία 1ος μ.Χ. αι.) θεωρείται ο «θεμελιωτής της φαρμακολογίας». Οι γνώσεις του για την θεραπευτική δράση των φυτών δεν ξεπεράστηκαν για αιώνες. Ο άλλος μεγάλος γιατρός της αρχαιότητας, ο [[Γαληνός]] (129-199 μ.Χ.) παρασκεύασε τα φυσικά θεραπευτικά σχήματα, που ονομάστηκαν «Γαληνικά σκευάσματα» που ίσχυαν έως τον 18ο αιώνα. Συνέγραψε 300 περίπου βιβλία, σε ένα από τα οποία αναφέρεται στα φυτά με αλφαβητική σειρά.
===Στην Κίνα και στους Άραβες===
Η κινεζική φαρμακοποιία Pen Tsao περιλαμβάνει χιλιάδες συνταγές. Ο Shen Nong Ben Cao Jin (250 μ.Χ.) έχει γράψει 40 τόμους Κινεζικής Ιατρικής. Ο Li Shizen έγραψε την φαρμακοποιία Ben Ca Cang Mu, στα 1596, με 1894 συνταγές. Η Αραβική Ιατρική, συνέχεια της Αρχαίας Ελληνικής, έχει τον Ali Ibu Rabban al Tabri (782-855 μ.Χ.) που έγραψε το Firdous al Hikman σε 7 μέρη με φάρμακα και τοξικές ουσίες. Ο χειρουργός Ibne Zakarya (835-932 μ.Χ.) έγραψε 250 βιβλία. Στον Kitab al Hawi, περιλαμβάνονται αρκετά φυτά και η χρήση τους από την Ελληνική-Αραβική ιατρική. ΤελικάΤέλος έχουμε τον Abu Ali-Hussain Ibn Slna, τον πασίγνωστο Αβικέννα, της Ελληνο-Αραβικής ιατρικής σχολής. Το βιβλίο του "Κανών" περιέχει 1000 περίπου φυτά., ενώ έχει Έγραψεγράψει και άλλα βιβλία σχετικά με φαρμακευτικά φυτά.
 
== Παραπομπές ==
37

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης