Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Έντερο»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
57 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 7 μήνες
μ
Το παχύ έντερο αποτελεί το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα με έκταση μήκους 1,5 μέτρων από την ειλεοτυφλική βαλβίδα μέχρι το πρωκτό. Διακρίνεται στα εξής τμήματα: το τυφλό, το ανιόν κόλον, το δεξιό κόλον το οποίο αποτελείται από τη δεξιά κολική καμπή και το ήμισυ του εγκάρσιου, στο αριστερό κόλον το οποίο σχηματίζεται από το αριστερό ήμισυ του εγκαρσίου, την αριστερή κολική καμπή, το κατιόν και το ορθοσιγμοειδές. Ο αυλός του τυφλού έχει μεγαλύτερη διάμετρο η οποία στενεύει όσο συνεχίζει στο αριστερό κόλον. Το παχύ έντερο εξωτερικά χαρακτηρίζεται από<ref>Παπαχριστοδούλου Α.Ι. Χειρουργική παχέος εντέρου. Βήτα ιατρικές εκδόσεις ΕΠΕ 1995. Αθήνα, ISBN 960-7308-54-9</ref>:
Επιμήκεις μυϊκές κολικές: Είναι τρείς, αποτελούν παχύνσεις της επιμήκους μυϊκής στοιβάδας και αρχίζουν από τη βάση της σκωληκοειδής απόφυσης, συνεχίζουν στο σιγμοειδές όπου ελαττώνονται σε δυο, ενώ στο ορθό εξαφανίζονται.
* Αντικείμενο λίστας με τελείες
* Κολικές κυψέλες: Είναι εκκολπώματα του τοιχώματος.
* Επιπλοικές αποφύσεις: Αποτελούνται από λιπώδη ιστό και φέρονται κατά μήκος των κολικών ταινιών. Εσωτερικά του παχέος εντέρου σχηματίζονται οι εγκάρσιες πτυχές που ονομάζονται μηνοειδής πτυχές και δημιουργούν μεταξύ τους κοιλώματα που καλούνται κυψέλες.
===Βλεννογόνος χιτώνας===
Ο βλεννογόνος του παχέος εντέρου αποτελείται από μονόστιβο κυλινδρικό επιθήλιο με καλυκοειδή κύτταρα, χορίο με σωληνοειδής αδένες που μοιάζουν με τους αδένες Lieberkuhn του λεπτού εντέρου, βλεννογόνια μυϊκή στιβάδα και μονήρη λεμφοζίδια.
 
==Ασθένειες του παχέος εντέρου==
 

Μενού πλοήγησης