Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σπυρίδων Μαρκεζίνης»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Προερχόταν από πολιτική οικογένεια. Ο ίδιος αναφέρει ότι οι πρόγονοί του διετέλεσαν Βουλευτές [[Θήρα|Θήρας]] ή [[Κυκλάδες|Κυκλάδων]], ενώ ο προπάππους του υπέγραψε το [[Σύνταγμα του 1844]]. Ο πατέρας του, Βασίλειος Μαρκεζίνης (1862-1942) ήταν [[δικηγόρος]] και διατέλεσε βουλευτής κατά τις περιόδους (1899-1905, 1906-1911, 1915-1917). Σπούδασε [[Νομική]] (πήρε το πτυχίο του το 1929 με Άριστα) και [[Πολιτική επιστήμη|Πολιτικές]] και [[Οικονομικές Επιστήμες|Οικονομικές επιστήμες]] (1930) στο [[Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών]]. Το 1931 διορίσθηκε δικηγόρος στην Αθήνα. Το 1936 έγινε νομικός σύμβουλος του βασιλέως [[Γεώργιος Β΄ της Ελλάδας|Γεωργίου Β΄]], θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1946, οπότε έλαβε το επίσημο βάπτισμα του πυρός στην πολιτική. Στη διάρκεια της [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|κατοχής]] αναμίχθηκε στην [[Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)|Αντίσταση]] ως ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης ''«[[Δεσμός (οργάνωση)|Δεσμός]]»'' καθώς και ως μέλος της ειδικής πενταμελούς επιτροπής που είχε δημιουργήσει ο [[Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος]] για τον συντονισμό του Εθνικού Αγώνα.{{παραπομπή}}
 
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1946 στις [[Εκλογική περιφέρεια Κυκλάδων|Κυκλάδες]], συνεργαζόμενος με την ''«[[Ηνωμένη ΠαράταξηΠαράταξις Εθνικοφρόνων]]»''. Το 1947 ίδρυσε το ''«[[Νέο Κόμμα]]»'' στο οποίο προσχώρησαν 18 βουλευτές του [[Λαϊκό Κόμμα|Λαϊκού Κόμματος]]. Το 1949 (20 Ιανουαρίου έως 14 Απριλίου) διατέλεσε [[υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου]] στην [[Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Ιανουάριος 1949|κυβέρνηση]] [[Θεμιστοκλής Σοφούλης|Θεμιστοκλή Σοφούλη]],<ref>{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=1092|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΣΟΦΟΥΛΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ (Ιανουάριος 1949)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-15}}</ref> παραιτήθηκε. όμωςΚατά μετάτην απόδιάρκεια ένατης τρίμηνο,θητείας όταντου, το όνομαόνομά του αναμείχθηκεαναμίχθηκε σεστο περίφημο εκείνη την εποχή σκάνδαλο λαθρεμπορίαςλαθρεμπορίου συναλλάγματος, ανάμιξη που τον οδήγησε στο εδώλιο του κατηγορουμένου (αργότερα απαλλάχθηκε από τις σχετικές κατηγορίες), και στην αποπομπή του από την κυβέρνηση. Συμμετείχε με το ''Νέο Κόμμα'' στις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950|εκλογές του 1950]] αλλά δεν εκλέχθηκε βουλευτής.
 
Προσχώρησε στον [[Ελληνικός Συναγερμός|''Ελληνικό Συναγερμό'']] του [[Αλέξανδρος Παπάγος|Αλέξανδρου Παπάγου]] αμέσως μετά τη συγκρότησή του και αναδείχθηκε κύριο στέλεχός του. Στις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1951|βουλευτικές εκλογές του 1951]] και [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1952|1952]] εξελέγη βουλευτής Αθηνών. Μετά τις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1952|εκλογές του 1952]] (19 Νοεμβρίου) ανέλαβε το [[υπουργείο Συντονισμού]], στην τότε [[Κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπάγου 1952|κυβέρνηση Παπάγου]],<ref>{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=1194|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΠΑΠΑΓΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ (1952)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-15}}</ref> υιοθετώντας τότε νέα οικονομική πολιτική της οποίας κύρια μέτρα ήταν η αναπροσαρμογή της νομισματικής αξίας της δραχμής και η καθιέρωση της ελευθερίας των εισαγωγών. Στις 1 Απριλίου του 1954, μετά από διαφωνία του με τον Παπάγο, υπέβαλε παραίτηση η οποία έγινε αποδεκτή (3 Απριλίου) και μετά από επτά μήνες, τον Νοέμβριο, αποχώρησε και από το κόμμα.
27.535

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης