Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σατυρικό δράμα»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Το λεγόμενο '''Σατυρικό δράμα''' είναι είδος [[Δραματική Ποίηση|δραματικής ποίησης]] αποκλειστικά ελληνικό που δημιουργήθηκε αλλά και καλλιεργήθηκε παράλληλα με τα άλλα δύο είδη του [[Δράμα (λογοτεχνία)|δράματος]], την [[Τραγωδία]] και την [[Κωμωδία]].
*
 
Το λεγόμενο '''Σατυρικό δράμα''' είναι είδος [[Δραματική Ποίηση|δραματικής ποίησης]] αποκλειστικά ελληνικό που δημιουργήθηκε αλλά και καλλιεργήθηκε παράλληλα με τα άλλα δύο είδη του [[Δράμα (λογοτεχνία)|δράματος]], την [[Τραγωδία]] και την [[Κωμωδία]].
 
== Ονομασία ==
 
== Ιστορία ==
Στις αρχές της εμφάνισης της δραματικής ποίησης το σατυρικό δράμα ταυτιζόταν με τη Τραγωδία της οποίας τον χορό, στο αρχικό στάδιο, την αποτελούσαν μονίμως Σάτυροι. Όταν όμως η Τραγωδία άρχισε να εξελίσσεται με περισσότερο βαρύ και σοβαρότερο χαρακτήρα στην εκλογή και διαπραγμάτευση των θεμάτων της, τότε πρώτος ο [[Πρατίνας]] από την [[Φλειούντα]] άρχισε να διαπλάθει το "εύθυμο δράμα" ως ιδιαίτερο είδος της ποίησης το οποίο και ονομάσθηκε '''σατυρικό''' και με τη χαρακτηριστική μάλιστα κάπως ακόλαστη όρχηση που ονομάζονταν "[[σίκιννις]]". Από το γεγονός αυτό ο Πρατίλας θεωρείται ο ουσιαστικός δημιουργός του είδους αυτού.
 
Αργότερα καθιερώθηκε ως έθιμο μετά από κάθε τριλογία τραγωδιών, ή μετά από τρεις χωριστές τραγωδίες ν΄ ακολουθεί '''σατυρικό δράμα''' ως τρόπο ψυχαγωγίας, εννοείται το τελευταίο έργο μιας [[Δραματικήδραματική τετραλογία|δραματικής τετραλογίας]], εκείνο που ακολουθούσε μετά από τις τρεις [[Τραγωδίατραγωδία|τραγωδίες]]<ref>[http://www.fullbooks.com/Specimens-of-Greek-Tragedy1.html ''Specimens of Greek Tragedy'']</ref>. . Ειδικότερα στους ποιητικούς δραματικούς αγώνες επιτρέπονταν οι ποιητές να μετέχουν με ένα μόνο σατυρικό δράμα.
. Ειδικότερα στους ποιητικούς δραματικούς αγώνες επιτρέπονταν οι ποιητές να μετέχουν με ένα μόνο σατυρικό δράμα.
 
== Χαρακτηριστικά ==
Κύριο και καθοριστικό χαρακτηριστικό του ήταν ο χορός των [[Σάτυροι|Σατύρων]], τους οποίους οδηγούσε ο [[Σειληνός]]. Άλλα χαρακτηριστικά του ήταν η [[Κωμωδίακωμωδία|κωμική]] πλοκή, το αίσιο τέλος, η ελεύθερη χρήση και συχνά η παρωδία [[Μυθολογίαμυθολογία|μυθολογικών]] θεμάτων, καθώς και η περιστασιακή παρωδία θεμάτων από τις τραγωδίες που είχαν προηγηθεί, το εύθυμο ύφος, η μικρότερη έκταση (σε σχέση με την τραγωδία) και η μεγαλύτερη χαλαρότητα στο μέτρο<ref>Χριστόπουλος Μ. 2001, 317.</ref> και βεβαίως η χαρακτηριστική όρχηση. Επίσης το δράμα δεν προοριζόταν για μια απλή απαγγελία αλλά για μία παράσταση ενός συγκλονιστικού γεγονότος, που εξελισσόταν σαν ζωντανή πραγματικότητα μπροστά στους θεατές.
 
== Εξέλιξη ==
 
== Λειτουργία ==
Η ουσιαστική λειτουργία του σατυρικού δράματος ήταν να δημιουργήσει ένα ελαφρύτερο κλίμα, μετά τη συσσώρευση της [[Τραγωδίατραγωδία|τραγικής]] έντασης από τις τρεις προγενέστερες τραγωδίες. Εκτός όμως από τη συγκεκριμένη λειτουργία, φαίνεται πως ο ρόλος του σατυρικού δράματος ήταν, επίσης, να επαναφέρει στην ατμόσφαιρα των [[Δράμα (λογοτεχνία)|δραματικών]] αγώνων το πνεύμα της [[Διόνυσος|διονυσιακής]] λατρείας<ref>Χριστόπουλος Μ. 2001, 316.</ref>.
 
== Παραπομπές – σημειώσεις ==
 
== Βιβλιογραφία ==
 
* Χριστόπουλος Μ. 2001, «Σατυρικό δράμα στο» Αλεξίου Ε κ.ά. ''Γράμματα Ι: Αρχαία ελληνική και βυζαντινή φιλολογία'', Ε.Α.Π., Πάτρα.
* Sutton D.F. 1974, «A Handlist of Satyr Plays», στο ''HSCP'', 79.
51.250

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης