Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ταραχές στη Ντουσαμπέ (1990)»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0
(Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
 
Σύντομα, οι διαδηλώσεις που χρηματοδοτούνταν από το εθνικιστικό κίνημα Ραστοχέζ έγιναν βίαιες<ref name="Takeyh" />. Οι διαδηλωτές απαιτούσαν ριζικές οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις<ref name="Takeyh" />. Κυβερνητικά κτίρια, καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις δέχθηκαν επιθέσεις και λεηλατήθηκαν. Αρμένιοι, Ρώσοι,<ref name="Kolsto">{{Cite book|title=Russians in the Former Soviet Republics|first=Pål|last=Kolstø|last2=Andrei Edemsky|publisher=Indiana University Press|isbn=0-253-32917-5|year=1995|pages=213|url=https://books.google.com/books?id=NVw6m9SWxb4C&pg=PA213&dq=Armenians+Dushanbe+1990+%22more+than+fifty%22+killed&as_brr=3&ei=15kASd0uiNzKBIiv_YkP}}</ref> και άλλες εθνικές μειονότητες στοχοποιήθηκαν. Επίσης, έγινε δημόσια κακοποίηση γυναικών που φορούσαν Ευρωπαϊκά ρούχα. Οι ταραχές κατεστάλησαν από τα [[Κόκκινος Στρατός|Σοβιετικά στρατεύματα]] που κλήθηκαν στη Ντουσαμπέ<ref name="Collins">{{Cite book|title=Clan politics and regime transition in Central Asia|first=Kathleen|last=Collins|publisher=[[Cambridge University Press]]|isbn=0-521-83950-5|year=2006|pages=155|url=https://books.google.com/books?id=L5PYDqrKOPQC&pg=RA1-PA155&dq=Dushanbe+riots+islamists&ei=u8MASbToD4m6zATG_9D-Bg|accessdate=2008-10-23}}</ref> από τον Γκαγκάρ Μαχκάμοφ. Ωστόσο η υπερεξάρτηση του Μαχάμοφ από τη στρατιωτική δύναμη επικρίθηκε από τον Μπούρι Καρίμοφ, αναπληρωτή πρόεδρο του Συμβουλίου των Υπουργών, ο οποίος ζήτησε την παραίτηση του από την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος του Τατζικιστάν. Στις 14 Φεβρουαρίου 1990 ο Μαχάμοφ και ο Πρωθυπουργός του Τατζικιστάν Εζατολόχ Χαγιέγιεφ υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους, αλλά δεν έγιναν αποδεκτές από την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος του Τατζικιστάν.
 
Κατά τη διάρκεια των ταραχών της Ντουσαμπέ, που διήρκεσαν δύο ημέρες, 26 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 565 τραυματίστηκαν. Μεταξύ των Τατζίκων νέων ακτιβιστών που καταδικάστηκαν για συμμετοχή στις ταραχές ήταν ο μελλοντικός υπουργός εσωτερικών του [[Τατζικιστάν]] Γιακούμπ Σαλίμοφ.<ref name="izv">{{Cite news|url=http://www.newizv.ru/news/2004-03-01/4901/|last=ГАФАРЛЫ|first=МЕХМАН|date=2004-02-25|publisher=Novye Izvestiya|language=Russian|script-title=ru:На родину в наручниках Россия экстрадировала в Душанбе бывшего главу МВД Таджикистана Якуба Салимова|accessdate=2008-10-23|title=Αρχειοθετημένο αντίγραφο|archive-url=https://web.archive.org/web/20100313152601/http://www.newizv.ru/news/2004-03-01/4901|archive-date=2010-03-13|url-status=dead}}</ref>
Μικρότερης κλίμακας αντιαρμενικά περιστατικά καταγράφηκαν επίσης σε μια άλλη Σοβιετική Δημοκρατία της Κεντρικής Ασίας, το [[Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τουρκμενίας|Τουρκμενιστάν]].<ref name="Allworth">{{Cite book|title=Central Asia, 130 Years of Russian Dominance|first=Edward|last=Allworth|publisher=Duke University Press|isbn=0-8223-1521-1|year=1994|pages=586–587|url=https://books.google.com/books?id=X2XpddVB0l0C&pg=PA587&dq=armenians+dushanbe&ei=344ASbTUBJWKyQS7vr26DQ#PPA587,M1|accessdate=2008-10-23}}</ref>
 
97.069

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης