Αλλαγές

Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Ντράγκολιουμπ «Ντράζα» Μιχαήλοβιτς''' ([[σερβικά]] κυριλλικά: Драгољуб "Дража" Михаиловић, σερβικά λατινικά: ''Dragoljub "Draža" Mihailović'', [[27 Απριλίου]] 1893 – [[17 Ιουλίου]] 1946) ήταν Γιουγκοσλάβος Σέρβος στρατηγός κατά τη διάρκεια του [[Β΄ΠΠ|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]]. Βασιλόφρονας ηγέτης, αποσύρθηκε στα βουνά κοντά στο [[Βελιγράδι]] όταν Γερμανοί κατέλαβαν την [[Γιουγκοσλαβία]] τον Απρίλιο του 1941 και εκεί οργάνωσε ομάδες ανταρτών γνωστές ως [[Αποσπάσματα Τσέτνικ]], αντου καιΓιουγκοσλαβικού τοΣτρατού]]. όνομα της οργάνωσης άλλαξε αργότερα σε ''Γιουγκοσλαβικός Στρατός στην Πατρίδα'' (JVUO, ЈВУО).
ΟιΗ Τσέτνικοργάνωση οργανώθηκανείναι ωςκοινώς εθνικιστικόγνωστή σερβικόως κίνημαΤσέτνικ, αντίστασηςαν και ήταν το πρώτοόνομά φιλοβασιλικότης γιουγκοσλαβικόάλλαξε κίνημααργότερα αντίστασηςσε που''Γιουγκοσλαβικός Στρατός στην Πατρίδα'' δημιουργήθηκε(JVUO, ακολουθούμενοЈВУО). Ιδρυθείσα ως η πρώτη Γιουγκοσλαβική αντιστασιακή κίνηση ήταν βασιλική και εθνικιστική, σε σύντομοαντίθεση χρονικόμε διάστηματην απόάλλη, τους [[Παρτιζάνοι|Παρτιζάνους]] του [[Γιόσιπ Μπροζ Τίτο]], που ήταν κομμουνιστική. Αρχικά, οι δύο ομάδες επιχειρούσαν παράλληλα, αλλά στοστα τέλοςτέλη του 1941 άρχισαν να μάχοντανμάχονται τοη έναμία τοτην άλλοάλλη σε μια προσπάθεια να αποκτήσουν τον έλεγχο της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί Τσέτνικ συνεργάστηκαν ηή δημιούργησαν [[ένα ''modus vivendi]]'' με τις δυνάμεις του Άξονα. Ο ίδιος ο Μιχαήλοβιτς συνεργάστηκε με τοντο [[Μίλαν Νέντιτς]] και τοντο [[Ντιμιτρίγιε Λιότιτς]] στοπρος το τέλος του πολέμου. Μετά το πέραςτέλος του πολέμου, ο Μιχαήλοβιτς συνελήφθη από τους κομμουνιστές. Δικάστηκε και καταδικάστηκε για εσχάτη [[προδοσία]] και [[Έγκλημα πολέμου|εγκλήματα πολέμου]] από τς αρχές της [[Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας]] και εκτελέστηκε στομε απόσπασμα[[Τυφεκισμός|τυφεκισμό]]. Η φύση και ο βαθμός συμμετοχήςευθύνης του σεγια δοσιλογισμό και εθνικές σφαγές παραμένει αμφιλεγόμενος. ΤιςΣτις 14 Μαΐου 2015, ο Μιχαήλοβιτς αποκαταστάθηκε μετά απόμε απόφαση του ανώτατουΑνώτατου δικαστηρίουΑκυρωτικού Δικαστηρίου της Σερβίας, του ανώτατου [[εφετείο]]υ τς χώρας.<ref>[http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=416599&catID=4 Αποκαταστάθηκε ο Ντράζα Μιχαήλοβιτς]</ref>
 
Οι Τσέτνικ οργανώθηκαν ως εθνικιστικό σερβικό κίνημα αντίστασης και ήταν το πρώτο φιλοβασιλικό γιουγκοσλαβικό κίνημα αντίστασης που δημιουργήθηκε, ακολουθούμενο σε σύντομο χρονικό διάστημα από τους [[Παρτιζάνοι|Παρτιζάνους]] του [[Γιόσιπ Τίτο]]. Αρχικά, οι δύο ομάδες επιχειρούσαν παράλληλα, αλλά στο τέλος του 1941 άρχισαν να μάχονταν το ένα το άλλο σε μια προσπάθεια να αποκτήσουν τον έλεγχο της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί Τσέτνικ συνεργάστηκαν η δημιούργησαν [[modus vivendi]] με τις δυνάμεις του Άξονα. Ο Μιχαήλοβιτς συνεργάστηκε με τον [[Μίλαν Νέντιτς]] και τον [[Ντιμιτρίγιε Λιότιτς]] στο τέλος του πολέμου. Μετά το πέρας του πολέμου, ο Μιχαήλοβιτς συνελήφθη από τους κομμουνιστές. Δικάστηκε και καταδικάστηκε για εσχάτη [[προδοσία]] και εγκλήματα πολέμου από τς αρχές της [[Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας]] και εκτελέστηκε στο απόσπασμα. Η φύση και ο βαθμός συμμετοχής του σε σφαγές παραμένει αμφιλεγόμενος. Τις 14 Μαΐου 2015, ο Μιχαήλοβιτς αποκαταστάθηκε μετά από απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της Σερβίας.<ref>[http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=416599&catID=4 Αποκαταστάθηκε ο Ντράζα Μιχαήλοβιτς]</ref>
 
== Πρώτα χρόνια και στρατιωτική καρριέρα ==
O Ντράγκολιουμπ «Ντράζα» Μιχαήλοβιτς γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1893 στην [[Ιβάνιτσα]], στο [[Βασίλειο της Σερβίας]], από τοντο Μιχαήλο και τηντη Σμιλιάνα Μιχαήλοβιτς (γένος Πέτροβιτς).{{sfn|Mihailović|1946|p=13}} Ο πατέρας του ήταν δικαστικός υπάλληλος. Έμεινε ορφανός σε ηλικία εφτά ετών και τον μεγάλωσε ο πατρικόςεκ πατρός θείος του στο Βελιγράδι.{{sfn|Buisson|1999|p=13}} ΚαιΚαθώς και οι δύο θείοι του ήταν στρατιωτικοίαξιωματικοί καιτου στρατού, ο Μιχαήλοβιτς εγγράφηκεγράφτηκε στηνκαι ο ίδιος στη Σερβική Στρατιωτική Ακαδημία τον Οκτώβριο του 1910. Πολέμησε ως δόκιμος στους [[Βαλκανικοί Πόλεμοι|Βαλκανικούς Πολέμους]] το 1912-1913 και βραβεύτηκε με το ασημένιο μετάλλιο της τιμής στο τέλος του [[Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος|Α΄ Βαλκανικού Πολέμου]], τοντο Μάιο του 1913.{{sfn|Buisson|1999|pp=26–27}} Στο τέλος του [[Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος|Β΄ Βαλκανικού Πολέμου]], κατά τη διάρκεια του οποίου έλαβε μέρος κυρίως σε εκστρατείες κατά μήκος των Αλβανικών συνόρων, του δόθηκε ο βαθμός του ανθυπολοχαγού ως ο καλύτεροςκαλύτερου στρατιώτηςστρατιώτη της τάξης του, 6ος6ου στη Σερβική στρατιωτική ακαδημία.{{sfn|Buisson|1999|pp=26–27}} Υπηρέτησε στον [[Α΄ΠΠΑ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]] και συμμετείχε στην [[Αλβανικός Γολγοθάς|υποχώρηση του Σερβικού στρατού απόμέσω τηντης ΑλβανίαΑλβανίας]] το 1915. ΔιακρίθηκεΤιμήθηκε με πολλά βραβείαπαράσημα στο [[Μακεδονικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)|Μακεδονικό Μέτωπο]]. Μετά τον πόλεμο έγινε μέλος της Βασιλικής Φρουράς του [[Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας|Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων]], αλλά αναγκάστηκε να χάσει τη θέση του το 1920 επειδή συμμετείχε σε δημόσια λογομαχία ανάμεσα σε κομμουνιστές και εθνικιστές. Στη συνέχεια μετατέθηκε στα [[Σκόπια]]. Το 1921 εισήχθη στην Ανώτατη Στρατιωτική Ακαδημία του Βελιγραδίου. Το 1923, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, προήχθη σε βοηθό του στρατιωτικού επιτελείου, μαζί με τους άλλους δεκαπέντε καλύτερους απόφοιτους. To 1930 προήχθη σε [[αντισυνταγματάρχης|αντισυνταγματάρχη]] και την ίδια χρονιά παρακολούθησε για τρεις μήνες μαθήματα στην Ειδική στρατιωτική σχολή του Σαιντ-Σιρ, στο [[Παρίσι]]. Κάποιοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι συνάντησε και έγινε φίλος με το [[Σαρλ ντε Γκολ]] κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Παρίσι, αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις για κάτι τέτοιο. Το 1935 έγινε στρατιωτικός ακόλουθος στο [[Βασίλειο της Βουλγαρίας]], τοποθετημένος στη [[Σόφια]]. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1935 προήχθη σε [[συνταγματάρχης|συνταγματάρχη]]. Ο Μιχαήλοβιτς τότε ήρθε σε επαφή με μέλη της [[Ζβενό]], με στόχο την παραίτηση του [[Μπορίς Γ΄ της Βουλγαρίας|Μπορίς Γ΄]] και τη δημιουργία συμμαχίας ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία, αλλά, καθώς δεν είχε εκπαιδευτεί ως κατάσκοπος, εντοπίστηκε γρήγορα από τις Βουλγαρικές αρχές και απελάθηκε. Στη συνέχεια ορίστηκε ακόλουθος στην [[Πράγα]], στην [[Τσεχοσλοβακία]].{{sfn|Buisson|1999|pp=63–65}}
 
Μετά τον πόλεμο, έγινε μέλος της Βασιλικής Φρουράς του βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων αλλά αναγκάστηκε να απολέσει τη θέση του το 1920 επειδή συμμετείχε σε δημόσια λογομαχία ανάμεσα σε κομμουνιστές και εθνικιστές. Στη συνέχεια μετατέθηκε στα [[Σκόπια]]. Το 1921, εισήχθη στην Ανώτατη Στρατιωτική Ακαδημία του Βελιγραδίου. Το 1923, αφότου ολοκλήρωσε τις σπουδές του, προήχθη σε βοηθός στον στρατό, μαζί με τους άλλους δεκαπέντε καλύτερους απόφοιτους. To 1930 προήχθη σε αντισυνταγματάρχη και την ίδια χρονιά παρακολούθησε για τρεις μήνες μαθήματα στην ειδική στρατιωτική σχολή του Σαιντ-Σιρ, στο Παρίσι. Κάποιοι συγγραφείς προτείνουν ότι συνάντησε και έγινε φίλος με τον [[Σαρλ ντε Γκολ]] κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Παρίσι, αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις για κάτι τέτοιο. Το 1935, έγινε στρατιωτικός ακόλουθος στο [[Βασίλειο της Βουλγαρίας]] και ήταν τοποθετημένος στη [[Σόφια]]. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1935, προήχθη σε συνταγματάρχη. Ο Μιχαήλοβιτς τότε ήρθε σε επαφή με μέλη της [[Ζβενό]], με στόχο την εκθρόνηση του [[Μπορίς Γ΄ της Βουλγαρίας|Μπορίς Γ΄]] και τη δημιουργία συμμαχίας ανάμεσα σε Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία, αλλά, καθώς δεν είχε εκπαιδευτεί ως κατάσκοπος, εντοπίστηκε γρήγορα από τις βουλγαρικές αρχές και απελάθηκε. Στη συνέχεια ορίστηκε ακόλουθος στην [[Πράγα]], [[Τσεχοσλοβακία]].{{sfn|Buisson|1999|pp=63–65}}
 
Η στρατιωτική του καριέρα τερματίστηκε σχεδόν απότομα το 1939, όταν κατέθεσε μια αναφορά στην οποία κατηγορούσεεπέκρινε σφόδραέντονα την οργάνωση του Βασιλικού Γιουγκοσλαβικού Στρατού. Ανάμεσα στις σημαντικότερες προτάσεις του ήταν να εγκαταλειφθεί η άμυνα στα βόρεια σύνορα ώστε να συμπυκνωθούν οισυγκεντρωθούν δυνάμεις στοστην ορεινόορεινή εσωτερικόενδοχώρα, ηνα αναδιοργάνωσηαναδιοργανωθύν τωνοι ένοπλωνένοπλες δυνάμεωνδυνάμεις σε Σερβικές, Κροατικές και Σλοβενικές μονάδες με στόχο την καλύτερη αντιμετώπιση ανατρεπτικών δραστηριοτήτων και ηνα χρήσηχρησιμοποιηθούν ανταρτώνκινητές κοντάμονάδες σταΤσέτνικ σύνορακατά μήκος των συνόρων. Ο [[Μίλαν Νέντιτς]], υπουργόςΥπουργός στρατούΣτρατού, εξοργίστηκε με την αναφορά και διάταξεδιέταξε τον περιορισμούεγκλεισμό του Ντράζα σε στρατώνεςστρατώνα για 30 μέρες.{{sfn|Trew|1998|pp=5–6}} Στη συνέχεια, ο Μιχαήλοβιτς έγινε καθηγητής σε κολέγιοσχολή του Βελιγραδίουεπιτελείου στο Βελιγράδι. Το καλοκαίρι του 1940, παρακολούθησε μια δεξίωσησυνάντηση απόπου τουςοργάνωσε Βρετάνουςο ακόλουθους,Βρετανός μιαστρατιωτικός συνάντησηακόλουθος, με έντονο αντιναζιστικό τόνο, και ο Γερμανός πρέσβης διαμαρτυρήθηκε για την παρουσία του Μιχαήλοβιτς. Ο Νέντιτς τονγια μια ακόμη φορά διέταξε πάλιτον σεεγκλεισμό περιορισμότου σε στρατώνεςστρατώνα για 30 μέρες, τον υποβιβασμό του και τοποθετήθηκε στοντη κατάλογοσυνταξιοδότησή προς συνταξιοδότησητου. Οι τελευταίες ποινές δεν πραγματοποιήθηκανυλοποιήθηκαν, λόγω της αντικατάστασης του Νέντιτς μεαπό τον ΠέτραςΠέταρ Πέσιτς τοντο Νοέμβριο του 1940.{{sfn|Trew|1998|pp=5–6}}
 
Τα χρόνια πριν την [[Γερμανική εισβολή στη Γιουγκοσλαβία|εισβολή του Άξονα στην Γιουγκοσλαβία,]] ο Μιχαήλοβιτς ήτανείχε σταθμευμένοςτην έδρα του στο [[Τσέλιε]], στη [[Μπανόβινες του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας|Μπανόβινα του Δράβου]] (σημερινή [[Σλοβενία]]). Τον καιρό της εισβολής, ο συνταγματάρχης Μιχαήλοβιτς, ήταν βοηθός του επικεφαλής προσωπικούαρχηγού του Δεύτερουεπιτελείου Γιουγκοσλαβικούτης ΣτρατούΓιουγκοσλαβικής 2ης Στρατιάς, στη βόρεια Βοσνία. Για μικρό χρονικό διάστημα υπηρέτησε ως επικεφαλήςαρχηγός του προσωπικούεπιτελείου της Δεύτερης2ης Στρατιάς{{sfn|Pavlowitch|2007|p=53}} πριν αναλάβει τη διοίκηση μια "ταχείας μονάδας" (''brzi odred'') λίγο πριν η Γιουγκοσλαβία συνθηκολογήσει με τους Γερμανούς τιςστις 17 Απριλίου 1941.{{sfn|Milazzo|1975|pp=12–13}}
 
== Παραπομπές ==
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης