Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Διονύσιος Κόκκινος»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μικρή επιμέλεια
(μικρή επιμέλεια)
{{πληροφορίες προσώπου|εικόνα=Dionysios Kokkinos by Vassos Germenis, National Library - Athens.JPG|λεζάντα=Προτομή του Δ. Κόκκινου.}}
Ο '''Διονύσιος Κόκκινος''' ([[1884]]-[[10 Φεβρουαρίου]] [[1967]]<ref>Χρονικό του 20ού αιώνα, (Τέσσερα Έψιλον, 1990) σελ. 1026</ref>) ήταν [[Έλληνας]] ιστορικός,Δημοσιογράφος δημοσιογράφος, Ακαδημαϊκός και λογοτέχνης.
==Βιογραφία==
Γεννήθηκε στον [[Πύργος Ηλείας|Πύργο Ηλείας]]. O πατέρας του, Αντώνιος, ήταν αγιογράφος.<ref>Ο Αντώνιος Κόκκινος γεννήθηκε το 1864 στην Αμοργό, σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και εργάσθηκε ως ζωγράφος για ένα διάστημα στην Αθήνα. Γεώργιος Κουρνούτος, ''Διονύσιος Αντ. Κόκκινος (1883-1967)'', [[Νέα Εστία]], τομ. 82, τ/χ.968,(1967),σελ. 1401, υποσ. 5 [http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=110029&code=6787&zoom=800]</ref> H μητέρα του, Αγγελική Γιαννοπούλου, καταγόταν από [[οικογένεια]] αγωνιστών του 21΄. Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, αλλά διέκοψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με την [[ιστορία]],την δημοσιογραφία και την [[λογοτεχνία]]. Εξέδωσε την σοσιαλιστική εφημερίδα ''«Μέλλον»'' στην διάρκεια των σπουδών του στα [[1908]] με [[1909]] που εξέφραζε τις ιδέες της ομάδας των ''Κοινωνιολόγων'' του [[Αλέξανδρος Παπαναστασίου|Αλέξανδρου Παπαναστασίου]] και γύρρωγύρω από την οποία συσπειρώθηκαν πολλοί σοσιαλιστές και φοιτητές.<ref>*Γεώργιος Κουρνούτος, ''Διονύσιος Αντ. Κόκκινος (1883-1967)'', Νέα Εστία, τομ. 82, τ/χ.968,(1967), σελ. 1400 [http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=110028&code=8548&zoom=800]</ref> Εργάσθηκε στις εφημερίδες Ακρόπολη, [[Καθημερινή]], [[Πατρίς (Εφημερίδα Πύργου)|Πατρίδα]], Πρωτεύουσα, Ελληνικόν Μέλλον, Ελληνική, Πρωΐα και Έθνος, ως φιλολογικός συνεργάτης, χρονογράφος, ανταποκριτής και οίοι οποίες και δημοσίευσαν πολλές δημοσιογραφικές και φιλολογικές μελέτες του. Έγραψε δεκάδες δημοσιεύματα με τα ψευδώνυμα «Μακκαβαίος», «Άριελ», «Βουλεβαρδιέρος», «Παλαιός». Επίσης, διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης από τον [[Οκτώβριος|Οκτώβριο]] του [[1935]] μέχρι το Φεβρουάριο του [[1954]], ενώ εκλέχτηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το [[1955]]. Υπήρξε μέλος στο διοικητικό συμβούλιο του [[Εθνικό Θέατρο|Εθνικού Θεάτρου]].Ό Διονυσιος κοκκινος είναι ιδρυτής και εκδότης των εκδόσεων <<Όμβρος>> από το 1924.Υπήρξε Μέλος της ένωσης ανταποκριτών ελληνικού τύπου του εξωτερικού, ιδιοκτήτης της "Kokkinos Gallery(Κόκκινος Γκάλερί)" στο Λουτράκι και διευθύνων σύμβουλος του μουσείου "Μιχαήλ Γεωργίου. Κοκκίνου" στην Κάλυμνο.
 
==Συγγραφικό έργο==
Από τη θέση του διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης από το 1935 μέχρι και το 1954 έχει πρόσβαση σε εκτεταμένο πρωτογενές ιστορικό υλικο αλλά και σημαντική δευτερογενή βιβλιογραφία: το [[1931]] δίνει το ''Εισαγωγή εις την Ελληνικήν Επανάστασιν'' στα πλαίσια και της εκατονταετηρίδοςεκατονταετηρίδας της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Είχε ξεκινήσει ήδη από το [[1930]] να δημοσιεύει από τις στήλες της εφημερίδας ''Πρωΐα'' κείμενα για την ιστορία του [[1821]]. Το [[1933]] ολοκληρώνεται η σύνθεση της πεντάτομης ιστορίας του. Η [[Ακαδημία Αθηνών]] του απονέμει το «Έπαθλο της Ελληνικής Λέσχης της Αλεξάνδρειας» μετά από σχετική εισήγηση του [[Σωκράτης Κουγέας|Σωκράτη Κουγέα]]. Τιμήθηκε με το Βραβείο Ιστορίας της Ακαδημίας Αθηνών (για το ογκώδες ιστορικό έργο του "Ελληνική Επανάστασις"). τον Ιούνιο του 1947 Τον [[Μάρτιος|Μάρτιο]] του [[1947|1948]], το ίδιο ίδρυμα, του απονέμει το «Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών», βραβεύοντάς τον για το σύνολο του μέχρι τότε έργου του και το [[1950]] εκλέγεται μέλος της. Συμμετείχε στους βαλκανικούς πολέμους ως οπλίτης του 1912-1913 και κυκλοφόρησε σε τέσσερις τόμους της εντυπώσεις του το 1914.Τον [[Δεκέμβριος|Δεκέμβριο]] του [[1960]] παραδίδει ολοκληρωμένη την δωδεκάτομη ΄΄Ελληνική''Ελληνική Επανάσταση΄΄Επανάσταση''.
 
Πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο των γραμμάτων το 1908 με τη δημοσίευση ενός διηγήματος στο "Νουμά" του Δ.Ταγκόπουλου .Ο Κόκκινος υπήρξε συγγραφέας διηγημάτων και μυθιστορημάτων ενώ ασχολήθηκε και με την ιστορία,το χρονογράφημα και με την κριτική του θεάτρου και της τέχνης.
Πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο των γραμμάτων το 1908 με τη δημοσίευση ενός διηγήματος στο "Νουμά" του Δ.Ταγκόπουλου .Ο Κόκκινος υπήρξε συγγραφέας διηγημάτων και μυθιστορημάτων ενώ αχολήθηκε και με την ιστορία,το χρονογράφημα και με την κριτική του θεάτρου και της τέχνης. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με το ''Ο τελευταίος'', διήγημα δημοσιευμένο στο περιοδικό [[Νουμάς (περιοδικό)|Νουμάς]], στα [[1906]].<ref>Το υπογράφει ως ΄΄Νιόνιος''Νιόνιος Κόκκινος΄΄Κόκκινος'' βλ. Νουμάς, τομ.4, τ/χ.216 (1906),σελ.10-11</ref> Άλλα του έργα είναι: ''Η κυρία με το άσπρο άλογο'' (1922), ''Η μυστική φωλιά''(1924), ''Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό'', ''Ο ίλιγγος''. Επίσης έγραψε σειρά θεατρικούς διαλόγους οι οποίοι εκδόθηκαν σε τόμο το [[1924]] με τον τίτλο ΄΄Θέατρο''Θέατρο της ζωής΄΄ζωής''. Σ΄αυτόνΣ' αυτόν τον τόμο περιέχονται τα έργα: ΄΄Ο''Ο Οθέλλος΄΄Οθέλλος'',΄΄Ο''Ο κληρονόμος του Διαμαντή΄΄Διαμαντή'', ΄΄Τα''Τα περασμένα΄΄,περασμένα΄ ''Ασήμαντη ΄΄Ασήμαντη είδησις΄΄είδησις'', ΄΄Η''Η επικίνδυνη΄΄επικίνδυνη'',΄΄Τίμια''Τίμια γυναίκα΄΄γυναίκα'', ΄΄Όπως''Όπως ο Ορέστης΄΄Ορέστης'',΄΄Κρίνο''Κρίνο στο φθινόπωρο΄΄φθινόπωρο'',΄΄Τα''Τα δεσμά΄΄δεσμά''. Τα λογοτεχνικά έργα του κόκκινου Κόκκινου εντάσσονται στην νατουραλιστική σχολή και αποκαλύπτουν κύριες πτυχές της ζωής της αθηναϊκής αστικής τάξης.Το λογοτεχνικό έργο του ΔιονύσιουΔιονυσίου Κόκκινου, πλούσιο σε ποσότητα καλύπτει τους χώρους του μυθιστορήματος, του διηγήματος, ενώ έγραψε και έργα για το θέατρο, από το οποία το μονόπρακτο "Η χαμένη" παραστάθηκε το 1939 από το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη.Παράλληλα ασχολήθηκε και με την τεχνοκριτική.
==Βιβλία του Διονυσίου Κόκκινου==
Παράλληλα ασχολήθηκε και με την τεχνοκριτική.
Διηγήματα
 
==Βιβλία του Διονυσίου Κόκκινου==
===Διηγήματα===
* Ό τελευταίος, Αθήνα, Νουμάς, 1906.
* Ή κυρία με το άσπρο άλογο, Αθήνα,Νουμάς, 1922.
*Το 45αρι κ.α. εξωφρενικά, Αθήνα, όμβρος(κείμενα και εικονογράφηση), 1985.
 
===Μυθιστορήματα===
 
*Το σύνδρομο του κόκκορα, Αθήνα, όμβρος, 1995.
*Τα μονόπρακτα ενός αγίου, Αθήνα, Όμβρος, 1995.
*Πλούτωνας και ΠερσεφώνηΠερσεφόνη, Αθήνα, Όμβρος, 1995.
*Ό εχθρός του κ. Χιούμανθ(Humanth), Αθήνα, όμβρος, 1995.
*Το Ζεϊμπέκικο, Αθήνα, Όμβρος, 2001.
*Κι εκείνη είπε όχι, Αθήνα, Όμβρος, 2001.
 
===Θεατρικά Έργαέργα===
 
*Το θέατρο της ζωής[Συγκεντρωτικός τόμος Θεατρικοί διάλογοι], εκδ.Ζηκάκης, Αθήνα, 1924
*Τα δεσμά, Αθήνα, Νουμάς, 1933.
 
===Δοκίμια===
 
*ΟίΟι δυο πόλεμοι[το οποίο και συνέβαλλε αποφασιστικά στην μελετη της νεοελληνικής ιστορίας[ 1940-1941, Αθήνα, Ίκαρος, 1945.
*Εισαγωγή εις την ελληνικήν επανάστασιν(Αφιερωμένο στα πλαίσια της εκαντονταετηρίδος της εθνικής παλλιγγενεσίας), Αθήνα, Ίκαρος, 1931.
*Ή ελληνική επανάστασης του 1821[Δωδεκάτομο το οποίο και συνέβαλλε αποφασιστικά στην μελετη της νεοελληνικής ιστορίας], Αθήνα, Ίκαρος, 1863.
*Ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος[Τετράτομο]: 1800-1945, τομ. 1-4, εκδ.Μέλισσα, Αθήνα, 1978
*Ή 28η Οκτωβρίου 1940(Αφιέρωμα στον πόλεμο του 1940 με τους γερμανούς του Αδόλφου Χίτλερ και τους ιταλούς του Μπενίτο Μουσολίνι, Αθήνα, Νουμάς, 1978.
*Sti Michaela (ΣτιΣτη Μικαέλα) κείμενα και ζωγραφική, Αθήνα, Όμβρος, 2005.
*Παιδιά του κόσμου, Επίλογος, Αθήνα, Νουμάς, 2005.
*Ή Χίος κατά την ελληνική επανάσταση και την σφαγή(Αφιέρωμα στην Χίο κατά την ελληνική επανάσταση του 1821), Αθήνα, Πελλιναίο, 2005.
*Τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη(Αφιέρωμα στον γέρο του Μοριά Γεώργιο Κολοκοτρώνη και τα απομνημονεύματα του που τα έγραφε κατά την ελληνική επανάσταση του 1821), Αθήνα, Μέρμηγκας, 2009.
*Δίστομο 10 Ιουνίου 1944:Το Ολοκαύτωμα, Αθήνα(Αφιέρωμα στην σφαγή και στο ολοκαύτωμα που έγινε στον πόλεμο του 1940 από τους φασίστες τους ναζί του Αδόλφου Χίτλερ), Σύγχρονη Έκφραση, 2010.
*Ανθολόγιο ποιήσεως, Αθήνα, όστρια, 2015.
*ΕιακστικόΕικαστικό ανθολόγιο, Αθήνα, όστρια, 2015.
 
===Μεταφράσεις έργων===
 
* Όσκαρ Ουάϊλντ 1854-1900 Ή μπαλάντα της φυλακής του Ρήντιγγ, Αθήνα, Όμβρος 1984.
* Ρός φρειδερίκος , από το ημερολόγιο ενός ακόλαστου, Αθήνα, Όμβρος, 1999.
 
==Δημοσιεύματα=Δημοσιεύσεις του Διονυσίου Κόκκινου===
*{{cite journal
|title=Ο τελευταίος
==Παραπομπές==
<references />
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
*Κόκκινος Διονύσιος, Ε.ΚΕ.ΒΙ.[http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=228]
*Θανάσης Πετσάλης Διομήδης, ''Διονύσιος Κόκκινος. Δοκιμή για μια σύνθεση'', Νέα Εστία, τομ.82 ,τ/χ.968,(1967),σελ.1394-1395 [http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=110022&code=2275]
*Γεώργιος Κουρνούτος, ''Διονύσιος Αντ. Κόκκινος (1883-1967)'', Νέα Εστία, τομ.82, τ/χ.968,(1967),σελ.1396-1401 [http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=110024&code=7663&zoom=800]
*Θεόδωρος Ξύδης, ''Ο Κόκκινος και η Ηλεία'', Νέα Εστία, τομ. 82 τ/χ.968 (1967), σελ. 1402-1405 [http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=110030&code=8153&zoom=800]
 
{{authority control}}

Μενού πλοήγησης