Μεσαία κύματα: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μικρές προσθήκες. J.POUPALOS. A44
(Μικρές προσθήκες. J.POUPALOS. A44)
Τα μεσαία κύματα χρησιμοποιούν [[AM|διαμόρφωση κατά πλάτος]]. Amplitude Modulation (ΑΜ). Ιστορικά είναι ο πρώτος  τρόπος με τον οποίο προσδόθηκε ήχος σε ένα ραδιοφωνικό σήμα. Την τεχνική αυτή ανέπτυξαν αρχικά ο Roberto Landell de moura, βραζιλιάνος  ιερέας και εφευρέτης και ο καναδός  εφευρέτης Reginald  Fessenden με πειράματα από το 1900. Ουσιαστική συμβολή από το 1906 και μετά, είχε και η εφεύρεση της  τριόδου Λυχνίας  ( άνοδος , πλέγμα, κάθοδος ) από τον αμερικανό εφευρέτη Lee De Forest, ο οποίος της έδωσε το όνομα << AUDION >> που εφαρμόσθηκε σε δέκτες και πομπούς. Γύρω στο 1920 ερασιτέχνες χρησιμοποιούσαν αυτήν την μέθοδο διαμόρφωσης για τις εκπομπές τους προς το ευρύ κοινό. Η διαμόρφωση συχνότητας ( F.M ) αναπτύχθηκε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
 
Στη χώρα μας, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, κάθε κανάλι έχει εύρος 9 KHz. Λόγω του μικρού εύρους ακουστικών συχνοτήτων που είναι δυνατό να μεταφερθεί μέσα από ένα κανάλι 9 χιλιoκύκλων, ο ήχος έχει χαμηλή πιστότητα, σαφώς καλύτερη από αυτή του τηλεφώνου, αλλά εξαιρετικά χαμηλότερη από αυτήν των σταθμών στην μπάντα των [[FM]]. Επίσης, λόγω της διαμόρφωσης κατά πλάτος, οι δέκτες μεσαίων κυμάτων, εκτός από τα σήματα των σταθμών, μπορεί να λαμβάνουν ανεπιθύμητους ηλεκτρομαγνητικούς θορύβους. Ανθρωπογενείς, όπως αυτοί από ηλεκτρικούς κινητήρες, συσκευές τηλεοράσεων, λαμπτήρες φθορισμού, παλμοτροφοδοτικά, Dimmers, δίκτυα μέσης, υψηλής και υπερυψηλής τάσης, αναφλεκτήρες αυτοκινήτων (Μπουζί) κτλ  και φυσικούς, όπως καιρικά, δηλαδή παράσιτα από αστραπές, κεραυνούς, στατικούς ηλεκτρισμούς της ατμόσφαιρας, κτλ).
 
Στα μεσαία κύματα, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί χρησιμοποιούν για κεραίες, κατακόρυφες ψηλές μεταλλικές κατασκευές < πύργους > που εκπέμπουν ολόκληροι. Η πόλωση είναι κατακόρυφη. Οι ατσάλινες αντηρίδες που τοποθετούνται δίνουν σταθερότητα απέναντι σε ανέμους. Οι αντηρίδες διακόπτονται από μονωτήρες ώστε να μην αναπτύσσονται μεγάλα ρεύματα επάνω τους, και να μην διαταραχθεί η ακτινοβολία της κεραίας.  Οι μονωτήρες απομονώνουν τον ιστό, ο οποίος διαρρέεται από  υψηλή τάση ραδιοσυχνότητας και έχουν μεγάλες μηχανικές αντοχές σε τάσεις εφελκυσμού ( δυνάμεις επιμήκυνσης ) και θλίψης ( δυνάμεις συμπίεσης ). Οι κατακόρυφες κεραίες εκπέμπουν κυκλικά και έχουν ισχυρότερο κύμα εδάφους από τις οριζόντιες. Το σημείο τροφοδοσίας της κεραίας είναι στην βάση της, μονωμένο από την γη με κεραμικά υλικά και βρίσκεται σε υψηλό ηλεκτρικό δυναμικό υψηλής συχνότητας, κοντά στο ½ του μήκους κύματος. (180 μοίρες ηλεκτρικό μήκος). Η τροφοδοσία εκτός βάσης χρησιμοποιείται όλο και λιγότερο.
 
Οι χαμηλότερης ισχύος σταθμοί χρησιμοποιούν ύψη από 1/4 λ (90 Ηλεκτρικές μοίρες) , έως 5/8 λ  (225 Ηλ.μ).  Οι υψηλότερης ισχύος σταθμοί χρησιμοποιούν ύψη από 1/2 λ (180 Ηλ. μ) έως 5/9λ (200 Ηλ.μ). Μεγαλύτερα ύψη από 5/9 δίνουν φτωχότερα κατακόρυφα πατρόν ακτινοβολίας, δηλαδή λεπτότερους χαμηλούς λοβούς ακτινοβολίας που απογειώνονται συντομότερα με ταυτόχρονη δημιουργία λοβών σε ψηλότερες γωνίες που δεν χρειάζονται. Ιδεώδη ύψη θεωρούνται αυτά των 195 Ηλ. Μοιρών. Η 1/4 λ ονομάζεται και Ground Plane, αλλά και κεραία Μαρκόνι καθώς την λειτούργησε για πρώτη φορά ο ίδιος το 1895. Αυτή η κεραία χρειάζεται εξαιρετικά καλό τεχνητό έδαφος.
43

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης