Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σικελικός Εσπερινός»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
επιμέλεια, αλλαγή κατηγ.σε ειδικότερη, +κατηγορία
μ (επιμέλεια, αλλαγή κατηγ.σε ειδικότερη, +κατηγορία)
|}}
 
'''Σικελικός Εσπερινός''' (ή, λανθασμένα, από κατά λέξη μετάφραση, ''Σικελικοί Εσπερινοί'', [[Ιταλική γλώσσα|ιταλ]]. ''Vespri Siciliani'') ήταν η ονομασία της επανάστασης των [[Σικελία|Σικελών]] το [[1282]] ενάντια στο καθεστώς του [[Κάρολος των Ανζού|Καρόλου του Ανδεγαυού]], Γάλλου ευγενούς βασιλέα ο οποίος με [[Πάπας Κλήμης Δ΄|παπική]] συναίνεση είχε καταλάβει το [[Βασίλειο της Σικελίας]] [[1268]] και εμφανιζόταν ως ο επίδοξος κατακτητής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο [[Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος|Μιχαήλ Παλαιολόγος]] σε συνεργασία με τον [[Πέτρος Γ΄ της Αραγονίας|Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας]] πιστεύεται ότι αναμείχθηκαν στηνστη λαϊκή εξέγερση και τελικά η Σικελία πέρασε στον έλεγχο της Αραγονίας[[Αραγονία]]ς, ενώ σημαντική ήταν και η προδιάθεση των Σικελών να εκδιώξουν τους κυβερνήτες τους.
 
Η εξέγερση ονομάστηκε έτσι επειδή ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του [[Ακολουθία του Εσπερινού|Εσπερινού]] της Δευτέρας του [[Πάσχα]], στις [[30 Μαρτίου]] [[1282]].<ref>{{Cite web|url=https://www.britannica.com/event/Sicilian-Vespers|title=Encyclopaedia Britannica - Sicilian Vespers|last=|first=|date=|website=|publisher=|accessdate=}}</ref> Ήταν η απαρχή του [[Πόλεμος του Εσπερινού|Πολέμου του Εσπερινού]] που κράτησε για 20 χρόνια, μέχρι δηλαδή το [[1302]].
 
== Η εξέγερση ==
[[Αρχείο:Vespro22.jpg|thumb|left|200px|Ο ναός της Αγίας Τριάδας (''Chiesa del Santo Spirito'') στο Παλέρμο.]]
Η ανταρσία, όπως προαναφέρθηκε, ξεκίνησε τη Δευτέρα του Πάσχα του έτους [[1282]] από την εκκλησία της [[Αγία Τριάδα|Αγίας Τριάδας]], που τότε βρισκόταν λίγο έξω από το [[Παλέρμο]], και διαδόθηκε στο νησί. Επί έξι εβδομάδες σφαγιάζονταν [[Γαλλία|Γάλλοι]] στρατιώτες και κάτοικοι.
 
Τα περιστατικά που οδήγησαν, ως αφορμές και όχι ως αίτια, στην ένοπλη εξέγερση κατά των Ανδεγαυών δεν εξακριβώνονται πλήρως. Οι σχετικές βέβαια εισηγήσεις παρουσιάζουν κάποιες ομοιότητες. Μονάχα ένα χωριό με το όνομα Σπερλίγκα προστάτεψε Γάλλους στρατιώτες στο τοπικό [http://www.castellodisperlinga.it/index.php?id=2 κάστρο] από ψαμμίτη.
 
Σύμφωνα με τον επιφανή βυζαντινολόγο [[Στήβεν Ράνσιμαν]], οι ντόπιοι Σικελοί στο ναό της Αγίας Τριάδας γιόρταζαν την εορτή, όταν Γάλλοι αξιωματούχοι πέρασαν από εκεί για να λάβουν μέρος και άρχισαν να πίνουν. Ένας λοχίας, ονόματι Ντρουέ, έσυρε μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα από το πλήθος, την οποία παρενόχλησε. Αμέσως ο σύζυγός της επιτέθηκε στον Ντρουέ, πληγώνοντάς τον θανάσιμα με ένα μαχαίρι. Μόλις οι υπόλοιποι Γάλλοι επιχείρησαν να εκδικηθούν τοτον σύντροφό τους, το σικελικό πλήθος κινήθηκε εναντίον τους, σκοτώνοντάς τους όλους. Εκείνη τη στιγμή στην πόλη άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες, σημαίνοντας τον Εσπερινό της Μεγάλης Δευτέρας. Ας αφήσουμε τον Ράνσιμαν να αποδώσει την ατμόσφαιρα του βραδιού εκείνου.:
 
{{Ρήση|Στον ήχο της καμπάνας αγγελιοφόροι διέτρεξαν την πόλη καλώντας τους άντρες του Παλέρμου να ξεσηκωθούν ενάντια στον καταπιεστή. Ευθύς οι δρόμοι γέμισαν με οργισμένους κατοίκους, που κραύγαζαν «Moranu li Francisi» (που στα σικελικά σημαίνει «Θάνατος στους Γάλλους»). Κάθε παρευρισκόμενος Γάλλος χτυπήθηκε. Ξεχύθηκαν στα πανδοχεία όπου σύχναζαν Γάλλοι και στα σπίτια όπου κατοικούσαν, χωρίς να ξεχωρίζουν άντρες, γυναίκες ή παιδιά. Σικελές κοπέλες που είχαν νυμφευθεί Γάλλους πέθαναν μαζί με τους συζύγους τους. Οι διαδηλωτές διέρρηξαν τα μοναστήρια των Δομινικανών και των Φραγκισκανών· και όλες οι ξένες μοναχές σύρθηκαν έξω και τις διέταξαν να προφέρουν τη λέξη «ciciri», φθόγγους που οι Γαλλόφωνοι αδυνατούν να προφέρουν. Όσες αποτύγχαναν σε αυτό το τεστ, σκοτώνονταν... Μέχρι το επόμενο πρωί σχεδόν δύο χιλιάδες Γάλλοι -άνδρες και γυναίκες- κείτονταν νεκροί· και οι στασιαστές είχαν τον απόλυτο έλεγχο της πόλης. <ref>Runciman, Sicilian Vespers, σελ. 212</ref>}}
 
== Άμεσα επακόλουθα ==
Αφού εξελέγησαν ηγέτες της επανάστασης, εστάλησαν αγγελιοφόροι κατά μήκος και πλάτος της νήσου για να καλέσουν τους στασιαστές σε άμεση δράση, προτού ο καταπιεστής οργανώσει επαρκή αντίσταση. Πήρε σχεδόν ένα δεκαπενθήμερο ωσότου οι επαναστάτες αποκτήσουν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Σικελίας, ενώ συνολικά χρειάστηκαν έξι εβδομάδες ώστε να ελέγχεται πλήρως το νησί. Αξιομνημόνευτη η εξαίρεση της [[Μεσσήνη]]ς, δεδομένης της καλής της οχύρωσης και του ότι η δεσπόζουσα οικογένεια, οι Ρίζο, παρέμεινε πιστή στον Κάρολο. Όμως στις [[28 Απριλίου]] κι αυτή είχε υποκύψει σε ανοιχτή εξέγερση, την ώρα που η πρώτη ενέργεια των νησιωτών ήταν να κάψουν το στόλο του Καρόλου που βρισκόταν στο λιμάνι<ref>[[Στήβεν Ράνσιμαν|Runciman]],: ''Sicilian Vespers'', σελ. 218</ref>.
 
== Σε συνάρτηση με την ακεραιότητα του Βυζαντίου ==
Η επανάσταση αυτή ήταν αποφασιστικής σημασίας για το Βυζάντιο, που διήνυε κρίσιμη περίοδο μετά την πρόσφατη ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1261). Ο θανάσιμος κίνδυνος από τη Δύση, από τους Ανδεγαυούς του Καρόλου, είχε πλέον εξανεμιστεί. Ο Κάρολος σχεδίαζε την εκ νέου κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης με θρησκευτικές προφάσεις, διότι δεν είχε πραγματοποιηθεί η συνομολογημένη ένωση των Εκκλησιών από τη [[Δεύτερη Σύνοδος της Λυών|σύνοδο της Λυών]] ([[1274]]), διαπραγμάτευση του Μιχαήλ που συνάντησε σφοδρότατες αντιδράσεις στον ορθόδοξο πληθυσμό. Με τη σικελική όμως επανάσταση το βασίλειο του Καρόλου αποδυναμώθηκε, μετά μάλιστα και τοτον θάνατο του τελευταίου (1284).
 
==Δημιουργοί και έργα εμπνευσμένα από τον Σικελικό Εσπερινό==
* [[Τζουζέπε Βέρντι|Βέρντι, Τζουζέπε]]. ''[[Ο Σικελικός Εσπερινός]]'', όπερα
* Καπάνταη, Ισμήνη.: ''Σικελικός Εσπερινός'', ιστορικό μυθιστόρημα. Αθήνα:, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2013., ISBN 978-960-03-5538-3
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
*{{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= ''Ελληνισμός και Δύση: Σικελικός Εσπερινός''|αριθμός = 7035}}
 
== Βιβλιογραφία ==
* [[Στήβεν Ράνσιμαν|Runciman, Steven]]. ''The Sicilian Vespers: a History of the Mediterranean World in the Later Thirteenth Century''. Καίμπριτζ: Cambridge University Press, 1958. Ελληνική μετάφραση: ''Οι Σικελικοί Εσπερινοί: η ιστορία του μεσογειακού κόσμου στα τέλη του 13ου αιώνα''. Αθήνα: Εκδόσεις Γκοβόστη, 2003. ISBN 960-270-925-1.
* Geanacoplos, John Deno. ''Emperor Michael Palaeologus and the West''. Harvard: Harvard University Press, 1959. Ελληνική μετάφραση: ''Ο αυτοκράτωρ Μιχαήλ Παλαιολόγος και η Δύσις (1258-1282): μελέτη επί των βυζαντινολατινικών σχέσεων''. Μετάφραση Κ. Πολίτης. Αθήναι: Εκδόσεις Καραβία, 1969.
 
== Παραπομπές ==
<references />
 
== Βιβλιογραφία ==
* [[Στήβεν Ράνσιμαν|Runciman, Steven]].: ''The Sicilian Vespers: a History of the Mediterranean World in the Later Thirteenth Century''. Καίμπριτζ: Cambridge University Press, Κέιμπριτζ 1958. Ελληνική μετάφραση: ''Οι Σικελικοί Εσπερινοί: η ιστορία του μεσογειακού κόσμου στα τέλη του 13ου αιώνα''. Αθήνα: Εκδόσεις Γκοβόστη, Αθήνα 2003. ISBN 960-270-925-1.
* Geanacoplos, John Deno.: ''Emperor Michael Palaeologus and the West''. Harvard: Harvard University Press, 1959. Ελληνική μετάφραση: ''Ο αυτοκράτωρ Μιχαήλ Παλαιολόγος και η Δύσις (1258-1282): μελέτη επί των βυζαντινολατινικών σχέσεων''. Μετάφραση Κ. Πολίτης. Αθήναι:, Εκδόσεις Καραβία, Αθήναι 1969.
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
* {{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= ''Ελληνισμός και Δύση: Σικελικός Εσπερινός''|αριθμός = 7035}}
 
 
{{DEFAULTSORT:Σικελικοι Εσπερινοι}}
 
[[Κατηγορία:Σικελία]]
[[Κατηγορία:Ιστορία της Σικελίας]]
[[Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία]]
[[Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία]]
32.364

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης