Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ντεμιρτάς Προύσας»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον FocalPoint (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστης:P...)
Το Ντεμιρτάς οφείλει την ονομασία του στον στρατηγό του [[Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής|Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή]], Ντεμιρντάς πασά, ο οποίος είχε την ευρύτερη περιοχή υπό την κυριότητά του. Ο οικισμός φέρεται να δημιουργήθηκε κατά τα μέσα του 17ου αιώνα από 32 ελληνικές οικογένειες που μεταφέρθηκαν από την περιοχή των [[Άγραφα|Αγράφων]]<ref>''Μικρασιατικά Χρονικά'', 1959, σελ. 114-115.</ref>. Οι κάτοικοί του διακρίνονταν για τον σκληρό και πολεμοχαρή χαρακτήρα τους και για αυτό το λόγο χρησιμοποιήθηκαν από το [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανικό κράτος]] για την καταστολή των εξεγέρσεων διάφορων τοπικών μουσουλμάνων [[Δερβέναγας|δερβεναγάδων]] από τα τέλη του 17ου ως τις αρχές του 19ου αιώνα. Αυτή η δραστηριότητα είχε ως αποτέλεσμα την εξασφάλιση προνομίων όπως η προστασία του Ντεμιρτάς και των γειτονικών ελληνικών χωριών από τις αυθαιρεσίες των κρατικών λειτουργών και τις λεηλασίες των ατάκτων στρατευμάτων, η παροχή άδειας οπλοφορίας και οπλοχρησίας και η απονομή μερίδιου από τα λάφυρα που προέκυπταν από τις λεηλασίες κατά τη διάρκεια καταστολής εξεγέρσεων<ref name=":2">''Μικρασιατικά Χρονικά'', 1959, σελ. 115-116.</ref>.
 
Στο Ντεμιρτάς ήταν συχνό το φαινόμενο της βεντέτας, ενώ κατά τη διάρκεια της θητείας του μητροπολίτη Προύσας Κωνστάντιου, οι κάτοικοι, λόγω διαφωνιών με τον μητροπολίτη προσήλθαν προσωρινά στον [[Προτεσταντισμός|προτεσταντισμό]]<ref name=":2" />. Τα τελευταία χρόνια πριν τη [[Μικρασιατική καταστροφή]] και την [[Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923|ανταλλαγή πληθυσμών]], το Ντερμιτάς είχε 1300 κατοίκους<ref name=":1" /> (όλοι [[Έλληνες]]<ref name=":0" /><ref name=":1" />) οι οποίοι ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με την εκτροφή μεταξοσκώληκων. Ο οικισμός διέθετε μια κεντρική εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία και δύο εκπαιδευτικά ιδρύματα (δημοτική σχολή και παρθεναγωγείο) στο οποίο φοιτούσαν συνολικά 300 μαθητές και μαθήτριες. Κατά την αποχώρησή τους από το Ντεμιρτάς, τον Αύγουστο του [[1922]], οι κάτοικοι πυρπόλησαν τα σπίτια τους<ref name=":3">''Μικρασιατικά Χρονικά'', 1959, σελ. 117.</ref>.
 
Στον οικισμό γεννήθηκαν ο συγγραφέας και λαογράφος [[Σάββας Ιωαννίδης]] (1829-1910)<ref name=":3" /><ref>{{Cite web|url=http://constantinople.ehw.gr/Forms/filePage.aspx?lemmaId=11736|title=Ioannidis Savvas|last=Σαπκίδη|first=Όλγα|date=|website=ehw.gr|publisher=Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού|accessdate=22 Ιουνίου 2016}}</ref> και ο εκπαιδευτικός Κλεάνθης Χουρμούζης<ref name=":3" />.
19.757

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης