Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ενορία»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
7 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
μ
'''Ενορία''' είναι τοπική εκκλησιαστική περιφέρεια η οποία περιλαμβάνει όσους χριστιανούς κατοικούν σε αυτήν.<ref>Ιωάννης Τιμαγένης, «Ναός (Κανονικόν δίκαιον-Ποιμαντική) Περί ενοριών και ενοριτών»,Θρησκευτικά και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.9 (1966), στ.302</ref>
==Ο όρος ενορία==
Ο όρος ''ενορία'' παράγεται απότο θηλυκό του επιθέτου ''ενόριος'' δηλαδή ο κείμενος εντός ή επί των ορίων. Ο χώρος που βρισκεται σημαδεμένοςμεσημαδεμένος με όρια, μια κθορισμέηκαθορισμένη περιοχή και κατ' επέκταση κάποια τοπική περιφέρεια (ή Territorium).<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ20</ref>
==Απαρχές της ενορίας==
Η πρώτη μαρτυρία για την ενορία είναι όταν ο Ρώμης Μάρκελλος ίδρυσε είκοσι πέντε ενορίες στη Ρώμη το 300 μ.Χ.<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ.8</ref> Οι Αποστολική περίοδος είναι η αρχική φάση διαμόρφωσης της ενορίας. Η πρώτη εκκλησίας συνιστούσε μια πρώτη ενορία η οποια υφίστατο στα Ιεροσόλυμα. Με την ευρύτατη εξάπλωση και αύξηση του αριθμού των μελών της Χριστιανικής Εκκλησίας κατέστη αναγκαίο να καταστήστουν κατά τόπους οι Απόστολοι επισκόπους κι αυτοί με τη σειρά τους βοηθούς επισκόπους και χωρεπισκόπους με ανάθεση ορισμένων τομέων της επισκοπής. Έτσι η ενορία δεν ήταν παρά εξέλιξη της αύξησης του εκκλησιαστικού σώματος και της αποκέντρωσης με σκοπό την πιο λειτουργική διαχέιρισή του. <ref>Ιωάννης Τιμαγένης, «Ναός (Κανονικόν δίκαιον-Ποιμαντική) Περί ενοριών και ενοριτών»,Θρησκευτικά και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.9 (1966), στ.303</ref>
Οι Αποστολική περίοδος είναι η αρχική φάση διαμόρφωσης της ενορίας. Η πρώτη εκκλησίας συνιστούσε μια πρώτη ενορία η οποια υφίστατο στα Ιεροσόλυμα. Με την ευρύτατη εξάπλωση και αύξηση του αριθμού των μελών της Χριστιανικής Εκκλησίας κατέστη αναγκαίο να καταστήστουν κατά τόπους οι Απόστολοι επισκόπους κι αυτοί με τη σειρά τους βοηθούς επισκόπους και χωρεπισκόπους με ανάθεση ορισμένων τομέων της επισκοπής. Έτσι η ενορία δεν ήταν παρά εξέλιξη της αύξησης του εκκλησιαστικού σώματος και της αποκέντρωσης με σκοπό την πιο λειτουργική διαχέιρισή του. <ref>Ιωάννης Τιμαγένης, «Ναός (Κανονικόν δίκαιον-Ποιμαντική) Περί ενοριών και ενοριτών»,Θρησκευτικά και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.9 (1966), στ.303</ref>
==Η ενορία από τον 5ο έως το 15ο αι.==
Τον 5ο αιώνα ο όρος ενορία συναντάται στις πηγές με την έννοια της εδαφικής περιοχής με συνώνυμό του τη λέξη χώρα. Στον 6ο αι.απαντάται ως εδαφική περιοχή και ως προς τη γεωφυσικοπολιτική κατάστασή της ως πόληή ως περιοχή, ή τμήμα πόληςή τα περίχωρά της είτε σε σχέση προς την υπάρχουσα εκεί εκκλησιαστική ιεραρχία, ωςεκκλησιαστική περιοχή επισκόπου. Συνώνυμες με τον όρο ''ενορία'' βρίσκονται η λέξη ''κλίμα'' και η λέξη ''περιοικία''.<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ21-22</ref> Τον 9ο αιώνα απαντάται με την γενική έννοια της εδαφικής περιοχής, όπου χωρίς καμία διάκριση εκλαμβάνεται πότε μεν ως πολιτική πότε δε ως εκκλησιαστική περιφέρεια αλλά και με την έννοια της πόλεως ή περιοχής ή τμήματός της ή και των περιχώρων της. Συνώνυμες λέξεις με την ενορία έχουμε τις λέξεις ''γειτονιά'' ως εδαφική πολιτική περιφέρεια, ''τόπος'' ως εδαφική εκκλησιαστική περιφέρεια. Στους 10ο και 11ο αιώνες ως εδαφική περιοχή είτε αναφέραται σε κάποια εκκλησιαστική περιφέρεια, είτε σε κάποια περιοχή ή τμήμα πόλεως, ή στην εκκλησιαστική περιοχή επισκόπου, αρχιεπισκόπου,μητροπολίτη, πατριάρχη, με συνώνυμες τις λέξεις ''τόπος'',''ώρα'',''επαρχία'' και εκκλησία''<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ22-23</ref>Τον 12ο αιώνα οι όροι ''ενορία'' και οι συνώνυμες λέξεις ''παροικία'', ''τόπος'', και ''εκκλησία'' αποδίδουν την έννοια του συνόλου των πιστών.<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ.23</ref>
Τον 9ο αιώνα απαντάται με την γενική έννοια της εδαφικής περιοχής, όπου χωρίς καμία διάκριση εκλαμβάνεται πότε μεν ως πολιτική πότε δε ως εκκλησιαστική περιφέρεια αλλά και με την έννοια της πόλεως ή περιοχής ή τμήματός της ή και των περιχώρων της. Συνώνυμες λέξεις με την ενορία έχουμε τις λέξεις ''γειτονιά'' ως εδαφική πολιτική περιφέρεια, ''τόπος'' ως εδαφική εκκλησιαστική περιφέρεια. Στους 10ο και 11ο αιώνες ως εδαφική περιοχή είτε αναφέραται σε κάποια εκκλησιαστική περιφέρεια, είτε σε κάποια περιοχή ή τμήμα πόλεως, ή στην εκκλησιαστική περιοχή επισκόπου, αρχιεπισκόπου,μητροπολίτη, πατριάρχη, με συνώνυμες τις λέξεις ''τόπος'',''ώρα'',''επαρχία'' και εκκλησία''<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ22-23</ref>Τον 12ο αιώνα οι όροι ''ενορία'' και οι συνώνυμες λέξεις ''παροικία'', ''τόπος'', και ''εκκλησία'' αποδίδουν την έννοια του συνόλου των πιστών.<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ.23</ref>
 
==Η ενορία στο ανεξάρτητο Ελληνικό Κράτος==
Επί Όθωνος τη διοίκηση της κάθε ενορίας είχαν οι δήμοι. Με τον 3596/9-3-1910 ''Περί ενοριακών ναών και της περιουσίας αυτών,περί προσόντων εφημεριών και μισθοδοσίας αυτών'' , που οφειλόταν στον [[Αθανάσιος Ευταξίας|Αθανάσιο Ευταξία]]<ref>Ιωάννης Κωνσταντινίδης, «Ευταξίας Αθανάσιος», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλόπαίδεια, τομ.5(1964), στ.1104</ref> αποδίδονταν κανονικά δικαιώματα στο λαϊκό στοιχείο προς εκλογή εφημεριών, καθορίζονταν προσόντα για όσους επιθυμούσαν να ενταχθούν στον κλήρο, εξασφαλιζόταν η τακτική μισθοδοσία των εφημεριών από το ταμείο του Ναού. Σχετική επεξεργασία του νομου έγινε με το από 17/18 Ν.Δ. του 1923 ''περί ενοριών, ναών και εφημεριών'' το οποίο με τα άρθρα 3 και 4 του 3615/10-7-1928 επεκτάθηκε και στις νέες χώρες πλην της Κρήτης,η οποία διέπεται από δικό της καταστατικό. Μια από τις πιο βασικές τροποιήσεις του νόμου ήταν με τον Α.Ν.2200 /1940 ''Περί ιερών ναών και εφημεριών''. Τέλος με βάση το άρθρο 36 παρ.6 του Ν.970/1977 ''Περί καταστατικού χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος'' εκδόθηκε ο υπ'αριθμ.9/1979 κανονισμός της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ''περί ιερών ναών και ενοριών'' που καθορίζει τα τρόπου διοικήσεως των ιερών ναών και ενοριών.<ref>Δημήτριος Βακάρος, «Η Ενορία», Γρηγόριος ο Παλαμάς, έτος 72, τχ.726 (Ιανουάριος Φεβρουάριος 1989),σελ31-32</ref>
 
==Παραπομπές==
4.577

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης