Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κατάλογος χωρών με περιορισμένη αναγνώριση»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Αρκετές οντότητες επικαλούνται κάποια από ή και τις δύο θεωρίες για να νομιμοποιήσουνε την διεκδίκησή τους ως κράτη. Υπάρχουν για παράδειγμα οντότητες που έχουν τα κριτήρια της θεωρίας της ανακήρυξης (με ''[[de facto]]'' πλήρη ή μερικό έλεγχο της περιοχής που διεκδικούν, κυβέρνηση και μόνιμο πληθυσμό), αλλά δεν έχουν αναγνωριστεί από κάποιο ή περισσότερα κράτη. Η μη αναγνώριση είναι συχνά αποτέλεσμα διαμάχης με άλλες χώρες, οι οποίες διεκδικούν τις οντότητες που θέλουν να γίνουν κράτος ως αναπόσπαστο μέρος της επικράτειάς τους. Σε άλλες περιπτώσεις, δύο ή περισσότερες μερικώς αναγνωρισμένες οντότητες μπορεί να διεκδικούν την ίδια εδαφική περιοχή, με την κάθε μία από αυτές να έχει τον ''de facto'' έλεγχο ενός μέρους από αυτήν την περιοχή (όπως οι περιπτώσεις της [[Ταϊβάν]] και της [[Κίνα]]ς, και της [[Βόρεια Κορέα|Βόρειας]] και [[Νότια Κορέα|Νότιας Κορέας]]). Οντότητες που αναγνωρίζονται ως κράτη από μόνο κάποια κράτη, συνήθως αναφέρουν τη θεωρία της ανακήρυξης για να νομιμοποιήσουν την διεκδίκησή τους.
 
Σε πολλές περιπτώσεις, η μη διεθνής αναγνώριση επηρεάζεται από την παρουσία ξένων στρατευμάτων στην περιοχή του επίδοξου κράτους, έτσι ώστε να κάνει προβληματική την ''de facto'' περιγραφή του στάτους. Η διεθνής κοινότητα μπορεί να κρίνει ότι αυτή η στρατιωτική παρουσία περιορίζει την οντότητα σε κράτος- "μαριονέτα", με τον πραγματικό έλεγχο της κυριαρχίας να είναι στα χέρια της ξένης δύναμης. Ιστορικά παραδείγματα αυτής της περίπτωσης είναι το [[Μαντσουκούο| «Κράτος της Μαντζουρίας»]], κράτος- "μαριονέτα" της [[Ιαπωνία]]ς, ή τα δημιουργημένα από την [[Γερμανία]] κράτη της Σλοβακικής Δημοκρατίας (1939-1945), και του [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας|Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας]]. Επίσης, το 1996 στην υπόθεση ''Λοϊζίδου εναντίον Τουρκίας'', το [[Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων]] έκρινε ότι η Τουρκία έχει ασκήσει εξουσία στην περιοχή της [[Βόρεια Κύπρος|Βόρειας Κύπρου]].
 
Υπάρχουν επίσης οντότητες οι οποίες δεν ελέγχουν καμία επικράτεια ούτε πληρούν αναμφισβήτητα τα κριτήρια της θεωρίας της ανακήρυξης, αλλά έχουν αναγνωριστεί ''de jure'' σαν κυρίαρχες οντότητες από τουλάχιστον ένα κράτος. Ιστορικά παραδείγματα αυτού είναι η περίπτωση της [[Αγία Έδρα|Αγίας Έδρας]] για την περίοδο 1870–1929, και της [[Εσθονία]]ς, [[Λετονία]]ς και [[Λιθουανία]]ς κατά την περίοδο της Σοβιετικής προσάρτησης.
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης