Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μεγάλη Τεσσαρακοστή»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 3 έτη
μ
[[Αρχείο:El_Descendimiento,_by_Rogier_van_der_Weyden,_from_Prado_in_Google_Earth.jpg|thumb|right|250px|«Η αποκαθήλωση του Ιησού». Πίνακας του [[Ροχίρ φαν ντερ Βάιντεν]], [[Μαδρίτη]], [[Μουσείο ντελ Πράδο]].]]
[[Αρχείο:TzanesIcon.jpg|thumb|250px|Ο Επιτάφιος (περίπου 1600, [[Εμμανουήλ Τζάνες]] Μπουνιαλής, [[Κρητική Σχολή]]).]]
Η λειτουργία του Όρθρου (εορτάζεται συνήθως την Πέμπτη το βράδυ) επίσημα με τον τίτλο «Το Γραφείο του Αγίου και Λυτρωτικού Πάθους του Κυρίου μας Ιησού Χριστού»,<ref>Bishop Kallistos, ''op. cit.'', p. 565</ref> και είναι κοινώς γνωστό ως ο «Όρθρος των Δώδεκα Ευαγγελίων», επειδή διάσπαρτες σε όλη την λειτουργία, είναι τα δώδεκα Ευαγγελικά αναγνώσματα, που αφηγούνται ολόκληρο το [[Άγια Πάθη|Πάθος του Χριστού]] από το [[Μυστικός δείπνος|Μυστικό Δείπνο]] για την σφράγιση του [[Ναός της Αναστάσεως|τάφου]]. Πριν από το Έκτο Ευαγγέλιο (Kατά Μάρκον 15:16-32),<ref>{{bibleverse||Mark|15:16-32|KJV}}</ref> που πρώτη αναφέρει την [[Σταύρωση]], ο ιερέας μεταφέρει ένα μεγάλο σταυρό στο κέντρο του ναού, όπου βρίσκεται σε όρθια θέση και όλοι οι πιστοί έρχονται προς τα εμπρός για να προσκυνήσουν και, όπως συνηθίζεται, άντρες, γυναίκες και παιδιά περνάνε από κάτω όχι μόνο “για να τους πιάσει η χάρη”, αλλά για να δηλώσουν υποταγή, ομολογία στον Χριστό. Ο σταυρός έχει συνημμένο επάνω του μια μεγάλη [[Αγιογραφία|εικόνα]], το ''΄σώμα΄'' (το εσταυρωμένο σώμα του Χριστού).
 
Στην αρχή του κάθε Ευαγγελίου, η καμπάνα κρούει, ανάλογα με τον αριθμό του Ευαγγελίου (μία φορά για το πρώτο Ευαγγέλιο, δύο για το δεύτερο κλπ.). Καθώς διαβάζεται το κάθε Ευαγγέλιο, οι πιστοί στέκουν κρατώντας αναμμένα κεριά, τα οποία σβήνουν στο τέλος της κάθε ανάγνωσης. Μετά το δωδέκατο Ευαγγέλιο, οι πιστοί δεν σβήνουν τα κεριά τους, αλλά τα αφήνουν αναμμένα και μεταφέρουν τη φλόγα στα σπίτια τους ως ευλογία. Εκεί, συχνά χρησιμοποιούν τη φλόγα για να ανάψουν τη λαμπάδα στο εικονοστάσι.
Ο Εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευής συνήθως εορτάζεται το απόγευμα, την ώρα του θανάτου του Ιησού στον Σταυρό. Μετά τη Μικρή Είσοδο, η ανάγνωση του Ευαγγελίου είναι μια συνένωση απολογισμών της Σταύρωσης των τεσσάρων Ευαγγελιστών και της [[Αποκαθήλωση]]ς. Στο σημείο κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης όπου αναφέρεται στον [[Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας|Ιωσήφ της Αριμαθαίας]] και στον [[Νικόδημος|Νικόδημο]], δύο κληρικοί προσεγγίζουν το μεγάλο σταυρό στο κέντρο της εκκλησίας, αφαιρούν το ''΄σώμα΄'', το τυλίγουν σε ένα κομμάτι από λευκό [[λινό]] και το μεταφέρουν εντός του ιερού.
 
Αργότερα, κατά το [[Τροπάριο]], οι κληρικοί μεταφέρουν τον επιτάφιο (μια πάνινη εικόνα που συμβολίζει την [[Ιερά Σινδόνη|σινδόνη]], στην οποία ετοιμάστηκε ο Ιησούς για την ταφή) στο κέντρο του ναού, όπου προσκυνάται από όλους τους πιστούς και, όπως συνηθίζεται, άντρες, γυναίκες και παιδιά περνάνε από κάτω όχι μόνο “για να τους πιάσει η χάρη”, αλλά για να δηλώσουν υποταγή, ομολογία στον Χριστό. Ειδικά άσματα και προσευχές, ψάλλονται μαζί με βιβλικές αναγνώσεις και ψάλλονται [[Ψαλμός|ψαλμοί]].
 
Εκείνο το βράδυ, ο Όρθρος του Θρήνου κανονικά εορτάστηκε την εσπέρα. Σε αυτή την λειτουργία, ψάλλονται ειδικοί ύμνοι και προσευχές. Οι Θρήνοι της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής είναι τα κύρια άσματα της λειτουργίας. Οι Εγκώμιοι Θρήνοι ''(Lamentation Praises)'', ψάλλονται σε πολύ συγκινητικούς όμορφους αρχαίους ήχους και λέξεις, οι οποίοι αντικατοπτρίζουν το θρήνο της [[Θεοτόκος|Θεοτόκου]] επάνω από τον υιό της Χριστό. Ο επιτάφιος είναι τοποθετημένος σε ένα όμορφο
22.950

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης