Βλαδίμηρος Β΄ Μονομάχος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Xaris333 (συζήτηση | συνεισφορές)
μ →‎Παραπομπές: clean up, αντικατέστησε: {{reflist}} → {{παραπομπές}} με τη χρήση AWB
συγχώνευση από Βλαντίμιρ Β΄ του Κιέβου συνεισφορά ArisMethymna
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
{{χωρίς παραπομπές|5|11|2015}}
{{χωρίς παραπομπές|5|11|2015}}
{{Infobox Royalty

|όνομα = Βλαντιμίρ Β' του Κιέβου
|χρώμα =
|εικόνα = 1000 Monomah.jpg
|μέγεθος_εικόνας =
|λεζάντα = από το ''Μνημείο της Χιλιετίας'' στο Νόβγκοροντ
|τίτλος = '''Μέγας Πρίγκιπας του Κιέβου'''
|περίοδος_εξουσίας = [[1113]] - [[1125]]
|ημ_στέψης =
|τόπος_στέψης =
|προκάτοχος = Σβιατοπόλκ Β'
|διάδοχος = Μστισλάβ Α'
|τίτλος2 =
|περίοδος_εξουσίας2=
|ημ_στέψης =
|τόπος_στέψης =
|προκάτοχος2 =
|διάδοχος2 =
|σύζυγος = Γκύθα της Αγγλίας<br/>Ευφημία Κωνσταντινούπολης<br/>Αέπα των Κουμάνων
|επίγονοι = Μστισλάβ Α'<br/>Γιαροπόλκ Β'<br/>Βιατσεσλάβ Α'<br/>Μαρίνα<br/>Ευφημία<br/>[[Γιούρι Α΄ του Κιέβου]]
|βασιλικός_οίκος = [[Ρουρικίδες|Ρουρικιδών]]
|πατέρας = [[Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου]]
|μητέρα = Αναστασία Μονομαχίνα
|ημ_γέννησης = [[1053]]
|τόπος_γέννησης =
|ημ_θανάτου = [[19 Μαΐου]] [[1125]] (ετών 72)
|τόπος_θανάτου =
|τόπος_ταφής =
|θρησκεία =
|υπογραφή =
}}
[[Αρχείο:Monomakh's hunting.jpg|thumb|right|300px|Ο Βλαδίμηρος ξεκουράζεται μετά από κυνήγι, πίνακας του Βίκτορ Βασνετσόφ]]
[[Αρχείο:Monomakh's hunting.jpg|thumb|right|300px|Ο Βλαδίμηρος ξεκουράζεται μετά από κυνήγι, πίνακας του Βίκτορ Βασνετσόφ]]


Γραμμή 8: Γραμμή 38:


== Αρχή της δράσης ==
== Αρχή της δράσης ==
Ο πατέρας του [[Βσέβολοντ Α΄ του Κιέβου|Βσέβολοντ Α']] είχε νυμφευτεί το 1046 την Αναστασία Μονομαχίνα, κόρη του Ρωμαίου αυτοκράτορα [[Κωνσταντίνος Θ´ ο Μονομάχος|Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου]] από τον προηγούμενο γάμο του με μια από τον οίκο των Σκληρών, και από την οποία πήρε το όνομα μονομάχος. Ο Βλαντιμίρ Β' βαπτίσθηκε Βασίλειος και κράτησε το επώνυμο της μητέρας του, μια και αυτή ήταν από επιφανές γένος. Η ετεροθαλής αδελφή του Ευπραξία παντρεύθηκε τον [[Ερρίκος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκο Δ' των Σαλίων]] βασιλιά της Γερμανίας.
Ο Βλαδίμηρος ήταν γιος του δούκα [[Βσέβολοντ Γιαροσλάβοβιτς]]. Πήρε το όνομα Μονομάχος από τη μητέρα του, κόρη του βυζαντινού αυτοκράτορα [[Κωνσταντίνος Θ'|Κωσταντίνου Θ' Μονομάχου]]. Ήταν ο δούκας του [[Ροστόφ]] (1066—1073) στα νιάτα του, διεύθυνε στο [[Σμολένσκ]] από το [[1073]] εώς το [[1078]].

Το [[1073]] σύναψε ειρήνη με την [[Πολωνία]]. Το [[1078]] ο πατέρας του [[Βσέβολοντ Γιαροσλάβοβιτς|Βσέβολοντ]] έγινε [[Μέγας Δουξ|μέγας δούκας]] του [[Κίεβο|Κιέβου]] και έδωσε το Βλαδίμηρο τον [[Τσερνίγκοφ]].
Ήταν ο δούκας του [[Ροστόφ]] (1066—1073) στα νιάτα του, διεύθυνε στο [[Σμολένσκ]] από το [[1073]] εώς το [[1078]].
Το [[1073]] σύναψε ειρήνη με την [[Πολωνία]]. Συνεκστράτευε με τον εξάδελφό του Ολέγκ, αλλά όταν το 1076 απεβίωσε ο πατέρας του Ολέγκ ο Σβιατοσλάβ, πρίγκιπας του [[Τσερνίγκοφ]], ο Ιζιασλάβ (ο μεγαλύτερος αδελφός των Σβιατοσλάβ και Βσέβολοντ) έδωσε το Chernigov στον Βσέβολοντ. Ο Ολέγκ συμμάχησε με τους Κουμάνους για να πάρει το Τσερνίγκοφ και από τότε τα δύο εξαδέλφια έγιναν εχθροί με το μίσος να κληρονομείται στους απογόνους τους. Το 1093 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Βλαντιμίρ Β' τον διαδέχθηκε στο πριγκιπάτο του Περέγιασλαφ. Ίδρυσε πόλεις, μεταξύ αυτών και την [[Βλαντιμίρ (πόλη)|Βλαντιμίρ]] που έγινε η μεσαιωνική πρωτεύουσα της Ρωσίας.


== Οργανωτής της ενώσης της Ρωσίας ==
== Οργανωτής της ενώσης της Ρωσίας ==
Από το [[1093]] πολεμούσε με τους [[κουμάνοι|κουμάνους]] - γειτονικούς βαρβάρους λαούς και τον σύμμαχό τους δούκα [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]]. Το [[1094]] ήταν αναγκασμένος να επιστρέψει τον [[Τσερνίγκοφ]] τον [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]] και μεταφέρθηκε στην [[Περεγιαροσλάβ]] δουκεία, όπου εκτέθηκε με τις διαρκές επιθέσεις από τους [[κουμάνοι|κουμάνους]]. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ήταν ενδιαφέρονταν περισσότερο απ΄όλους στον τερματισμό των δουκικών εμφυλείων πολέμων και την ένωση της [[Κράτος των Ρως|Ρωσίας]] εναντίον των [[κουμάνοι|κουμάνων]]. Την σκέψη αυτή εξέφραζε επίμονα στα δουκικά συνέδρια (συνέδρια στην [[Λιούμπετς]] τα [[1097]], [[1100]], [[1103]]). Μετά το συνέδριο στην [[Ντόλομπ]] ([[1103]]) ο Βλαδίμηρος ο Μονομάχος έγινε εμπνευστής και διοικητής των πολεμικών εκστρατειών ενάντια στους [[κουμάνοι|πόλοβτσι]] ([[1103]], [[1107]], [[1111]]). Αρχισε να χρησιμοποιεί την λαϊκή [[μιλίτσια]] στις καμπάνιες του. Οι [[κουμάνοι|πόλοβτσι]] νικήθηκαν μερικες φορές και άφησαν τα σύνορα της [[Κράτος των Ρως|Ρωσίας]] για πολύ καιρό.
Στην αυτοβιογραφική ''Διαθήκη'' του αναφέρει ότι πήρε μέρος σε 83 εκστρατείες και έκανε 19 συμφωνίες ειρήνης. Από το [[1093]] πολεμούσε με τους [[Κουμάνοι|Κουμάνους]] - γειτονικούς βαρβάρους λαούς και τον σύμμαχό τους δούκα [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]]. Το [[1094]] ήταν αναγκασμένος να επιστρέψει τον [[Τσερνίγκοφ]] τον [[Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς]] και μεταφέρθηκε στην [[Περεγιαροσλάβ]] δουκεία, όπου εκτέθηκε με τις διαρκές επιθέσεις από τους [[κουμάνοι|Κουμάνους]]. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ενδιαφέρονταν περισσότερο απ΄όλους στον τερματισμό των δουκικών εμφυλείων πολέμων και την ένωση της [[Κράτος των Ρως|Ρωσίας]] εναντίον των [[κουμάνοι|κουμάνων]]. Την σκέψη αυτή εξέφραζε επίμονα στα δουκικά συνέδρια (συνέδρια στην [[Λιούμπετς]] τα [[1097]], [[1100]], [[1103]]). Μετά το συνέδριο στην [[Ντόλομπ]] ([[1103]]) ο Βλαδίμηρος ο Μονομάχος έγινε εμπνευστής και διοικητής των πολεμικών εκστρατειών ενάντια στους [[κουμάνοι|πόλοβτσι]] ([[1103]], [[1107]], [[1111]]). Άρχισε να χρησιμοποιεί την λαϊκή [[μιλίτσια]] στις καμπάνιες του. Οι [[κουμάνοι|πόλοβτσι]] νικήθηκαν μερικές φορές και άφησαν τα σύνορα της [[Κράτος των Ρως|Ρωσίας]] για πολύ καιρό.


== Μεγας δούκας ==
== Μεγας δούκας ==
Μετά το θάνατο ([[1113]]) του μεγάλου δούκα του [[Κίεβο|Κιέβου]], [[Σβιατοπόλκ Ισιασλάβοβιτς]] ξέσπασε λαϊκή επανάσταση στο [[Κίεβο]]. Οι ευγενείς του Κιέβου κάλεσαν το Βλαδίμηρο Μονομάχο να γίνει μέγας δούκας τους. Αυτός κατέστειλε την εξέγερση, παραχωρώντας προνόμια στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Ετσί δημιουργήθηκε «Το Καταστατικό του Βλαδιμήρου Μονομάχου» ή «Το Καταστατικό για τα Ποσοστά», το όποιο έγινε μέρος της επεκτεταμένης συνθέσης της «[[Ρωσική Αλήθεια|Ρωσικής Αλήθειας]]». Το καταστατικό κατοχύρωσε τους τόκους των δανειστών και καθόριζε τους όρους της σκλαβώσης. Δεν μεταβαλλωντας τα θεμέλια της φεουδαρχικής κοινωνίας αυτός προσπαθούσε να ελαφρώνει την κατάσταση των χρεωστών και ζακουπ εστώ και διακηρυκτικά. (ζάκουπ είναι ένας χωριάτης που δανείστηκε από έναν φεουδάρχη και γίνηκε μεσόσκλαβος του (στην [[Κράτος των Ρως|Ρωσία]] IX-XIII).
Μετά το θάνατο ([[1113]]) του μεγάλου δούκα του [[Κίεβο|Κιέβου]], [[Σβιατοπόλκ Ισιασλάβοβιτς]] ξέσπασε λαϊκή επανάσταση στο [[Κίεβο]]. Οι ευγενείς του Κιέβου κάλεσαν το Βλαδίμηρο Μονομάχο να γίνει μέγας δούκας τους. Αυτός κατέστειλε την εξέγερση, παραχωρώντας προνόμια στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Ετσί δημιουργήθηκε «Το Καταστατικό του Βλαδιμήρου Μονομάχου» ή «Το Καταστατικό για τα Ποσοστά», το όποιο έγινε μέρος της επεκτεταμένης συνθέσης της «[[Ρωσική Αλήθεια|Ρωσικής Αλήθειας]]». Το καταστατικό κατοχύρωσε τους τόκους των δανειστών και καθόριζε τους όρους της σκλαβώσης. Δεν μεταβαλλωντας τα θεμέλια της φεουδαρχικής κοινωνίας αυτός προσπαθούσε να ελαφρώνει την κατάσταση των χρεωστών και ζακουπ εστώ και διακηρυκτικά. (ζάκουπ είναι ένας χωριάτης που δανείστηκε από έναν φεουδάρχη και γίνηκε μεσόσκλαβος του (στην [[Κράτος των Ρως|Ρωσία]] IX-XIII). Αυτά τα έτη ήταν και η τελευταία άνθηση των αρχαίων Ρως, διότι μια δεκαετία μετά τον θάνατό του η χώρα σπαράχθηκε από ταραχές. Ετάφη στον [[Ναός της Αγίας Σοφίας (Κίεβο)|καθεδρικό της Αγ. Σοφίας]], στο Κίεβο.


== Συγγραφέας ==
== Συγγραφέας ==
Γραμμή 21: Γραμμή 53:


== Χαρακτηρισμός ==
== Χαρακτηρισμός ==
Ο χρόνος κατά τον οποίο είχε την εξουσία ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ήταν η τελευταίος περίοδος ενίσχυσης της [[Κράτος των Ρως|Κιεβικής Ρωσίας]]. Ο Βλαδίμηρος Μονομάχος και οι συγγενείς του διεύθυναν τα ¾ του εδάφους της [[Κράτος των Ρως|Αρχαιορωσίας]]. Οι εμφύλιοι πόλεμοι στο δουκάτο τερματίστηκαν προσωρινά. Η σταθερότητα του κράτους στηριζόταν στην αυθεντία του Μονομάχου, την ύπαρξη του κοινού εχθρού ([[κουμάνοι]]) και την συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια του μέγα δούκα.
Ο χρόνος κατά τον οποίο είχε την εξουσία ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ήταν η τελευταίος περίοδος ενίσχυσης της [[Κράτος των Ρως|Κιεβικής Ρωσίας]]. Ο Βλαδίμηρος Μονομάχος και οι συγγενείς του διεύθυναν τα ¾ του εδάφους της [[Κράτος των Ρως|Αρχαιορωσίας]]. Οι εμφύλιοι πόλεμοι στο δουκάτο τερματίστηκαν προσωρινά. Η σταθερότητα του κράτους στηριζόταν στην αυθεντία του Μονομάχου, την ύπαρξη του κοινού εχθρού ([[κουμάνοι]]) και την συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια του μέγα δούκα. Η εποχή του ήταν για το Κίεβο η χρυσή περίοδος. Τότε ήρθε από την Κωνσταντινούπολη η εικόνα της Παναγίας του Βλαντιμίρ και το στέμμα του Βλαντιμίρ Μονομάχου, και τα δύο πολύτιμα κειμήλια.


==Οικογένεια==
Από την 1η σύζυγό του, που μάλλον ήταν η Γκύθα των Γκότγουιν, κόρη του Χάρολντ ηγεμόνα της Αγγλίας, είχε:
* Μστισλάβ Α' του Κιέβου 1076 - 1132, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1125-1132)
* Γιαροπόλκ Β' 1082 - 1139, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1132-1139)
* Βιατσεσλάβ Α' 1083 - 1154, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1139, 1151-1154)
Κόρη του από τον 1ο ή 2ο γάμο είναι η
* Μαρίνα, παντρεύθηκε τον Λέοντα Διογένη, που ισχυριζόταν ότι ήταν γιος του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ' Διογένη, διεκδικητής αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Έγινε ηγεμόνας στην Οσετία.
Με τη 2η σύζυγό του Ευφημία, που θεωρείται με καταγωγή από τη Κωνσταντινούπολη, είχε:
* Ευφημία, παντρεύθηκε τον Κολομάν Αρπάντ ηγεμόνα της Ουγγαρίας.
* [[Γιούρι Α΄ του Κιέβου|Γιούρι Α']] μακρόχειρας π.1099 - 1157, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1149-1151)
Μάλλον νυμφεύτηκε και για 3η φορά με την Αέπα, κόρη του χαν των Κουμάνων.


== Παραπομπές ==
== Παραπομπές ==
Γραμμή 28: Γραμμή 73:
== Πηγές ==
== Πηγές ==
{{commonscat}}
{{commonscat}}
Το παρόν άρθρο βασίστηκε στο αντίστοιχο της Ρωσικής Βικιπαίδειας[http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B8%D0%BC%D0%B8%D1%80_%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%BC%D0%B0%D1%85]
* [http://www.monomah.vladimir.ru/ Βλαδίμηρος Μονομάχος (στα ρωσικά)]
* [http://www.monomah.vladimir.ru/ Βλαδίμηρος Μονομάχος (στα ρωσικά)]
* [http://www.dre01.info/monomah/ Βλαδίμηρος Μονομάχος – ο ποια μεγάλη πηγή της πληροφορίας (στα ρωσικά)]
* [http://www.dre01.info/monomah/ Βλαδίμηρος Μονομάχος – ο ποια μεγάλη πηγή της πληροφορίας (στα ρωσικά)]
*Cawley, Charles, RUSSIA Rurik: Vladimir Monomach died 1125, Foundation for Medieval Genealogy, retrieved August 2012
*Kazhdan, Alexander, ed. (1991), Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-504652-6
*Nenarokova, Maria (2008). "Vladimir Monomakh’s Instruction: An Old Russian Pedagogic Treatise". In Juanita, Feros Ruys. What Nature Does Not Teach: Didactic Literature in the Medieval and Early-Modern Periods. Turnhout, Brepols. pp. 109–128.




Γραμμή 37: Γραμμή 84:


{{DEFAULTSORT:Βλαδιμηρος Β Μονομαχος}}
{{DEFAULTSORT:Βλαδιμηρος Β Μονομαχος}}
[[Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας]]
[[Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία]]
[[Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρωσία]]
[[Κατηγορία:Ρουρικίδες]]
[[Κατηγορία:Ρουρικίδες]]

Έκδοση από την 05:11, 13 Αυγούστου 2016

Βλαντιμίρ Β' του Κιέβου
από το Μνημείο της Χιλιετίας στο Νόβγκοροντ
Μέγας Πρίγκιπας του Κιέβου
Περίοδος1113 - 1125
ΠροκάτοχοςΣβιατοπόλκ Β'
ΔιάδοχοςΜστισλάβ Α'
Γέννηση1053
Θάνατος19 Μαΐου 1125 (ετών 72)
ΣύζυγοςΓκύθα της Αγγλίας
Ευφημία Κωνσταντινούπολης
Αέπα των Κουμάνων
ΕπίγονοιΜστισλάβ Α'
Γιαροπόλκ Β'
Βιατσεσλάβ Α'
Μαρίνα
Ευφημία
Γιούρι Α΄ του Κιέβου
ΟίκοςΡουρικιδών
ΠατέραςΒσέβολοντ Α΄ του Κιέβου
ΜητέραΑναστασία Μονομαχίνα
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )
Ο Βλαδίμηρος ξεκουράζεται μετά από κυνήγι, πίνακας του Βίκτορ Βασνετσόφ

Ο Βλαδίμηρος B' Φσέβολοντοβιτς ο Μονομάχος (ρωσικά: Влади́мир Все́володович Монома́х) (γεν. 1053 – θαν. 1125) ήταν μέγας δούκας του Κιέβου από το 1113 εώς το 1125, κυβερνήτης, αρχηγός και συγγραφέας.

Ὁ Βλαδίμηρος Β’ ὁ Μονομάχος (1113 – 1125) πού διαδέχτηκε τόν Σβιατοπόλκ Β’, θεωρεῖται ὁ σπουδαιότερος ἴσως Μεγ. Ἡγεμόνας τῆς Κιεβινῆς Ρωσίας.[1]

Αρχή της δράσης

Ο πατέρας του Βσέβολοντ Α' είχε νυμφευτεί το 1046 την Αναστασία Μονομαχίνα, κόρη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου από τον προηγούμενο γάμο του με μια από τον οίκο των Σκληρών, και από την οποία πήρε το όνομα μονομάχος. Ο Βλαντιμίρ Β' βαπτίσθηκε Βασίλειος και κράτησε το επώνυμο της μητέρας του, μια και αυτή ήταν από επιφανές γένος. Η ετεροθαλής αδελφή του Ευπραξία παντρεύθηκε τον Ερρίκο Δ' των Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας.

Ήταν ο δούκας του Ροστόφ (1066—1073) στα νιάτα του, διεύθυνε στο Σμολένσκ από το 1073 εώς το 1078. Το 1073 σύναψε ειρήνη με την Πολωνία. Συνεκστράτευε με τον εξάδελφό του Ολέγκ, αλλά όταν το 1076 απεβίωσε ο πατέρας του Ολέγκ ο Σβιατοσλάβ, πρίγκιπας του Τσερνίγκοφ, ο Ιζιασλάβ (ο μεγαλύτερος αδελφός των Σβιατοσλάβ και Βσέβολοντ) έδωσε το Chernigov στον Βσέβολοντ. Ο Ολέγκ συμμάχησε με τους Κουμάνους για να πάρει το Τσερνίγκοφ και από τότε τα δύο εξαδέλφια έγιναν εχθροί με το μίσος να κληρονομείται στους απογόνους τους. Το 1093 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Βλαντιμίρ Β' τον διαδέχθηκε στο πριγκιπάτο του Περέγιασλαφ. Ίδρυσε πόλεις, μεταξύ αυτών και την Βλαντιμίρ που έγινε η μεσαιωνική πρωτεύουσα της Ρωσίας.

Οργανωτής της ενώσης της Ρωσίας

Στην αυτοβιογραφική Διαθήκη του αναφέρει ότι πήρε μέρος σε 83 εκστρατείες και έκανε 19 συμφωνίες ειρήνης. Από το 1093 πολεμούσε με τους Κουμάνους - γειτονικούς βαρβάρους λαούς και τον σύμμαχό τους δούκα Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς. Το 1094 ήταν αναγκασμένος να επιστρέψει τον Τσερνίγκοφ τον Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς και μεταφέρθηκε στην Περεγιαροσλάβ δουκεία, όπου εκτέθηκε με τις διαρκές επιθέσεις από τους Κουμάνους. Αυτός είναι ο λόγος, γιατί ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ενδιαφέρονταν περισσότερο απ΄όλους στον τερματισμό των δουκικών εμφυλείων πολέμων και την ένωση της Ρωσίας εναντίον των κουμάνων. Την σκέψη αυτή εξέφραζε επίμονα στα δουκικά συνέδρια (συνέδρια στην Λιούμπετς τα 1097, 1100, 1103). Μετά το συνέδριο στην Ντόλομπ (1103) ο Βλαδίμηρος ο Μονομάχος έγινε εμπνευστής και διοικητής των πολεμικών εκστρατειών ενάντια στους πόλοβτσι (1103, 1107, 1111). Άρχισε να χρησιμοποιεί την λαϊκή μιλίτσια στις καμπάνιες του. Οι πόλοβτσι νικήθηκαν μερικές φορές και άφησαν τα σύνορα της Ρωσίας για πολύ καιρό.

Μεγας δούκας

Μετά το θάνατο (1113) του μεγάλου δούκα του Κιέβου, Σβιατοπόλκ Ισιασλάβοβιτς ξέσπασε λαϊκή επανάσταση στο Κίεβο. Οι ευγενείς του Κιέβου κάλεσαν το Βλαδίμηρο Μονομάχο να γίνει μέγας δούκας τους. Αυτός κατέστειλε την εξέγερση, παραχωρώντας προνόμια στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Ετσί δημιουργήθηκε «Το Καταστατικό του Βλαδιμήρου Μονομάχου» ή «Το Καταστατικό για τα Ποσοστά», το όποιο έγινε μέρος της επεκτεταμένης συνθέσης της «Ρωσικής Αλήθειας». Το καταστατικό κατοχύρωσε τους τόκους των δανειστών και καθόριζε τους όρους της σκλαβώσης. Δεν μεταβαλλωντας τα θεμέλια της φεουδαρχικής κοινωνίας αυτός προσπαθούσε να ελαφρώνει την κατάσταση των χρεωστών και ζακουπ εστώ και διακηρυκτικά. (ζάκουπ είναι ένας χωριάτης που δανείστηκε από έναν φεουδάρχη και γίνηκε μεσόσκλαβος του (στην Ρωσία IX-XIII). Αυτά τα έτη ήταν και η τελευταία άνθηση των αρχαίων Ρως, διότι μια δεκαετία μετά τον θάνατό του η χώρα σπαράχθηκε από ταραχές. Ετάφη στον καθεδρικό της Αγ. Σοφίας, στο Κίεβο.

Συγγραφέας

Έχουμε τα σύγγραμματα του Βλαδίμηρου Μονομάχου στον μοναδικό αριθμό ως μέρος «του Λαβρέντιεβσκ χρονογραφήματος». Είναι το μεγάλο μνημείο της αρχαιορωσικής λογοτεχνίας γραμμένο με ταλέντο και λογοτεχνική λάμψη. Ο χρονικογράφος συνέδεσε τρία έργα του: «Η Διδαχή», που έχει το λεπτομερειακό διήγημα του Βλαδιμήρου Μονομάχου τα παιδιά του για την ζωή του, «Η επιστολή στον Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς» (1093) και «Η Προσευχή». «Στην Διδαχή» διαβάζουμε για την ιδανική εικόνα ενός δούκα-χριστιανού, εργατικού, συμφιλιωτή και φιλανθρώπου. «Η Διδαχή» είναι το σύνθετο αριστούργημα, γραμμένο σε διαρκές διάστημα. Ο Βλαδίμηρος άρχιζε να το γράφει το 1101 στην ταξίδι του στo Ροστόφ μετά την ταραγμένη συνάντηση με τους πρέσβεις και το διαλογισμό για τη ζωή του και ολοκλήρωσε μετά το 1117. Οι λογοτεχνικές πηγές του έργου είναι τα βιβλικά και λειτουργικά κείμενα, τα απόκρυφα βιβλία και η άλλη βυζαντινή λογοτεχνία, που δεν ήταν μεταφρασμένη στα ρωσικά τότε.

Χαρακτηρισμός

Ο χρόνος κατά τον οποίο είχε την εξουσία ο Βλαδίμηρος Μονομάχος ήταν η τελευταίος περίοδος ενίσχυσης της Κιεβικής Ρωσίας. Ο Βλαδίμηρος Μονομάχος και οι συγγενείς του διεύθυναν τα ¾ του εδάφους της Αρχαιορωσίας. Οι εμφύλιοι πόλεμοι στο δουκάτο τερματίστηκαν προσωρινά. Η σταθερότητα του κράτους στηριζόταν στην αυθεντία του Μονομάχου, την ύπαρξη του κοινού εχθρού (κουμάνοι) και την συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια του μέγα δούκα. Η εποχή του ήταν για το Κίεβο η χρυσή περίοδος. Τότε ήρθε από την Κωνσταντινούπολη η εικόνα της Παναγίας του Βλαντιμίρ και το στέμμα του Βλαντιμίρ Μονομάχου, και τα δύο πολύτιμα κειμήλια.


Οικογένεια

Από την 1η σύζυγό του, που μάλλον ήταν η Γκύθα των Γκότγουιν, κόρη του Χάρολντ ηγεμόνα της Αγγλίας, είχε:

  • Μστισλάβ Α' του Κιέβου 1076 - 1132, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1125-1132)
  • Γιαροπόλκ Β' 1082 - 1139, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1132-1139)
  • Βιατσεσλάβ Α' 1083 - 1154, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1139, 1151-1154)

Κόρη του από τον 1ο ή 2ο γάμο είναι η

  • Μαρίνα, παντρεύθηκε τον Λέοντα Διογένη, που ισχυριζόταν ότι ήταν γιος του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ' Διογένη, διεκδικητής αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Έγινε ηγεμόνας στην Οσετία.

Με τη 2η σύζυγό του Ευφημία, που θεωρείται με καταγωγή από τη Κωνσταντινούπολη, είχε:

  • Ευφημία, παντρεύθηκε τον Κολομάν Αρπάντ ηγεμόνα της Ουγγαρίας.
  • Γιούρι Α' μακρόχειρας π.1099 - 1157, μέγας πρίγκιπας του Κιέβου (1149-1151)

Μάλλον νυμφεύτηκε και για 3η φορά με την Αέπα, κόρη του χαν των Κουμάνων.

Παραπομπές

  1. Μάρκου, Αντώνιος (23 Απριλίου 2009). «Ρωσική Ιστορία - Μητροπολιτική Περίοδος (988-1589)». ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Ἰστοσελίδα τοῦ Κέντρου Ἁγιολογικῶν Μελετῶν "Ὅσιος Συμεών ὁ Μεταφραστής". Ὑπεύθυνος: Ἀντ.Μάρκου, Καθηγητής Ἁγιολογίας. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2015. 

Πηγές