Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δημήτρης Λιαντίνης»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{πληροφορίες επιστήμονα}}Ο '''Δημήτρης Λιαντίνης''' ([[23 Ιουλίου]] [[1942]] - εξαφανίστηκε την [[1 Ιουνίου|1η Ιουνίου]] [[1998]]) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, [[Φιλόσοφος]] και [[συγγραφέας]]. Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός το 1998, οπότε και η υπόθεση της εξαφάνισής του απασχόλησε την κοινή γνώμη. Τελικά η σωρός του βρέθηκε το 2005 σε μία σπηλιά κοντά στην κορυφή του [[Ταΰγετος|Ταϋγέτου]].
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Δημήτρης Λιαντίνης''' ([[23 Ιουλίου]] [[1942]] - εξαφανίστηκε την [[1 Ιουνίου|1η Ιουνίου]] [[1998]]) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, [[Φιλόσοφος]] και [[συγγραφέας]]. Στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός το 1998, οπότε και η υπόθεση της εξαφάνισής του απασχόλησε την κοινή γνώμη. Τελικά η σωρός του βρέθηκε το 2005 σε μία σπηλιά κοντά στην κορυφή του [[Ταΰγετος|Ταϋγέτου]].
 
== Η ζωή του ==
Γεννήθηκε στις [[23 Ιουλίου]] του [[1942]]. Το επώνυμό του ήταν Νικολακάκος, το οποίο άλλαξε για να τιμήσει την ιδιαίτερη πατρίδα του, το χωριό [[Λιαντίνα Λακωνίας|Λιαντίνα]] της [[Λακωνία]]ς.{{παραπομπή}} Τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο της Σπάρτης. Το 1966 αποφοίτησε από το Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Από το 1968 μέχρι το 1970 υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση στους [[Μολάοι Λακωνίας|Μολάους Λακωνίας]]. Τον Οκτώβριο του 1970 μετέβη στο [[Μόναχο]], όπου παρέμεινε μέχρι το 1972 και σπούδασε τη [[γερμανική γλώσσα]], διδάσκοντας συγχρόνως ως φιλόλογος στο ιδιωτικό ελληνικό σχολείο της Otto Gesellschaft του Μονάχου. Από το 1973 μέχρι το 1975 υπηρέτησε εκ νέου στη Μέση Εκπαίδευση στις [[Θεσπιές Βοιωτίας]]. Το 1975 διορίστηκε βοηθός στο Εργαστήριο Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1978 έγινε Διδάκτωρ με βαθμό «άριστα» και θέμα της διδακτορικής διατριβής: «Η παρουσία του ελληνικού πνεύματος στις ελεγείες του Duino του Ράινερ Μαρία Ρίλκε».
 
Το 1973 παντρεύτηκε την καθηγήτρια Φιλοσοφίας του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικολίτσα Γεωργοπούλου. Από το γάμο τους απέκτησαν μια κόρη.
 
== Ο θάνατός του ==
Την 1η Ιουνίου 1998 ο Λιαντίνης εξαφανίστηκε αφήνοντας γράμμα προς την κόρη του, στο οποίο δήλωνε πως είχε αποφασίσει «να αφανισθεί αυτοθέλητα», όπως χαρακτηριστικά έγραφε. Η υπόθεση της εξαφάνισής του απασχόλησε την κοινή γνώμη, λόγω ιδιαίτερης προβολής από τα ΜΜΕ. Τον Ιούλιο του 2005 ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος οδήγησε την κόρη του Λιαντίνη σε μία σπηλιά του Ταϋγέτου, όπου μέσα κείτονταν ο ίδιος.<ref>{{cite news|last=Μακεδονοπούλου|first=Φωτεινή|title=Εφυγε κοιτώντας την ανατολή|url=http://archive.enet.gr/online/online_hprint?&id=27469952|accessdate=13 Φεβρουαρίου 2011|newspaper=Ελευθεροτυπία|date=7 Ιουλίου 2005}}</ref> Όπως έγραψε στο τελευταίο γράμμα στην κόρη του, είχε προετοιμάσει αυτή τη στιγμή βήμα-βήμα μια ολόκληρη ζωή.<ref>{{cite news|last=Σπυροπούλου|first=Λιάνα|title=Η ζωή μου, μια προσεχτική μελέτη θανάτου Μάλιστα όπως ο ίδιος είπε θέλησε να συναντήσει τον θάνατο του Εμπεδοκλή.|url=http://archive.enet.gr/1998/06/04/on-line/keimena/greece/greece2.htm|accessdate=13 Φεβρουαρίου 2011|newspaper=Ελευθεροτυπία|date=4 Ιουνίου 1998|archiveurl=http://web.archive.org/20021221213336/archive.enet.gr/1998/06/04/on-line/keimena/greece/greece2.htm|archivedate=2002-12-21}}</ref>
== Το γράμμα ==
Ο Λιαντίνης έφησε ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στην κόρη του, Διοτίμα, με αναφορές στην τελευταία πράξη του:<ref>[http://www.liantinis.org/content.php?category=35 Liantinis.org]</ref><blockquote>''Διοτίμα μου,''</blockquote><blockquote>''Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης.<nowiki/>''</blockquote><blockquote>''Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι.''</blockquote><blockquote>''Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού.''</blockquote><blockquote>''Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι' αυτό το έγκλημα με σκοτώνει.''</blockquote><blockquote>''Να φροντίσεις να κλείσεις με τα χέρια σου τα μάτια της γιαγιάς Πολυτίμης, όταν πεθάνει. Αγάπησα πολλούς ανθρώπους. Αλλά περισσότερο τρεις. Το φίλο μου Αντώνη Δανασσή, τον αδερφοποιτό μου Δημήτρη Τρομπουκη, και τον Παναγιώταρο το συγγενή μου, γιο και πατέρα του Ηρακλή.''</blockquote><blockquote>''Κάποια στοιχεία από το αρχείο μου το κρατά ως ιδιοκτησία ο Ηλίας Αναγνώστου.''</blockquote><blockquote>''Να αγαπάς τη μανούλα ως την τελευταία της ώρα. Υπήρξε ένας υπέροχος άνθρωπος για μένα, για σένα, και για τους άλλους. Όμως γεννήθηκε με μοίρα. Γιατί της ορίστηκε το σπάνιο, να λάβει σύντροφο στη ζωή της όχι απλά έναν άντρα, αλλά τον ποταμό και τον άνεμο. Το γράμμα του αποχαιρετισμού που της έγραψα το παίρνω μαζί μου.''</blockquote><blockquote>''Σας αφήνω εσένα, τη μανούλα και το Διγενή,<ref>Διγενής: γαμπρός του Δ. Λιαντίνη εκείνη την εποχή.</ref> το σπίτι μου δηλαδή, που του στάθηκα στύλος και στέμμα, Γκέμμα πες, σε υψηλούς βαθμούς ποιότητας και τάξης. Στην μεγαλύτερη δυνατή αρνητική εντροπία. Να σώζετε αυτή τη σωφροσύνη και αυτή την τιμή. Θα δοκιμάσω να πορευτώ τον ακριβό θάνατο του Οιδίποδα. Αν όμως δεν αντέξω να υψωθώ στην ανδρεία που αξιώνει αυτός ο τρόπος, και ευρεθεί ο νεκρός μου σε τόπο όχι ασφαλή, να φροντίσεις με τη μανούλα και το Διγενή,<ref>Διγενής: γαμπρός του Δ. Λιαντίνη εκείνη την εποχή.</ref> να τον κάψετε σε ένα αποτεφρωτήριο της Ευρώπης''</blockquote><blockquote>''Έζησα έρημος και ισχυρός.''</blockquote><blockquote>''Λιαντίνης<nowiki/>''</blockquote><blockquote>''Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές<ref>Οι μορφές στεφανώθηκαν στις 3/6/1998.</ref> Σολωμού στη Ζάκυνθο κ' Λυκούργου στη Σπάρτη.''</blockquote>
 
== Εργογραφία ==
* ''Έξυπνον Ενύπνιον'' (1977): Ερμηνεύει φιλοσοφικά και σε σχέση με την αρχαία Ελλάδα τις ελεγείες του Ντούινο του Ρίλκε. Το βιβλίο με μικρές διαφοροποιήσεις αποτελεί απόδοση στη δημοτική της διδακτορικής του διατριβής (που ήταν σε καθαρεύουσα) με τον τίτλο "Η παρουσία του ελληνικού πνεύματος στις ελεγείες του Duino του R. M. Rilke".
* ''Τα Ελληνικά'' (1992): Αναφέρεται στη διδακτική των νέων και των αρχαίων ελληνικών, κυρίως της λογοτεχνίας (με κριτήρια για την αποτίμηση του ποιητικού έργου), και προορίζεται για εκπαιδευτικούς. Περιέχει ενδεικτικό κατάλογο κειμένων τα οποία πρέπει να κατέχει ο εκπαιδευτικός για προσωπική του κατάρτιση.
* ''Γκέμμα'' (1997): Περιέχει 16 αυτόνομα κεφάλαια με κυρίαρχα ζητήματα το περί Θεού ερώτημα, τη συνείδηση του "ελληνοέλληνα" και το πρόβλημα του θανάτου στη σύζευξή του με τον έρωτα.
 
Έργα που εκδόθηκαν μετά θάνατον από τους κληρονόμους του:
 
* ''Οι ώρες των άστρων'' - Ποιητική συλλογή (2006) (αμφισβητείται)<ref>[http://www.liantinis.org/content.php?id=160 Liantinis.org]</ref>
 
== Σημειώσεις και παραπομπές ==
{{παραπομπές|2}}
 
== Βιβλιογραφία ==
* {{cite book|last=Αλικάκος|first=Δημήτρης|title=Λιαντίνης: Έζησα έρημος και ισχυρός|year=2006|publisher=Λιβάνης- Νέα Σύνορα|isbn=960-14-1229-8|pages=374}}
* [https://www.youtube.com/watch?v=MB_u0j1FdZA «Ο Δ. Λιαντίνης στην Ακρόπολη» ]
* [https://www.youtube.com/watch?v=Ie4avGwA0qA&list=UUzIZonWhQRQ9jA1jDhCJZOg&index=26 «Ένα διαφορετικό μάθημα» ]
 
 
{{DEFAULTSORT:Λιαντινης Δημητρης}}
{{Στοιχεία προσώπου
|ΟΝΟΜΑ= Δημήτρης Λαιντίνης
|ΑΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ=Δημήτρης Νικολακάκος
|ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ=Έλληνας πανεπιστημιακός, φιλόσοφος και συγγραφέας
|ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ=23 Ιουλίου
|ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ=1942
|ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ=
|ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ=
|ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ=1998
|ΤΟΠΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ=
}}
 
{{Authority control}}
 
[[Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι]]
[[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]]
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης