Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Προπανόνη»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
 
== Ιστορία ==
Η προπανόνη παράχθηκε για πρώτη φορά από [[Αλχημεία|αλχημιστές]] κατά τα τέλη του [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]], με ξηρή [[απόσταξη]] [[Άλας|αλάτων]] του [[Αιθανικό οξύ|αιθανικού οξέος]], όπως για παράδειγμα αιθανικού μολύβδου [(CH<sub>3</sub>COO)<sub>2</sub>Pb]. Τότε ονόμαζαν την προπανόνη «πνεύμα του [[Κρόνος (πλανήτης)|Κρόνου]]» (''spirit of Saturn''), γιατί το αλχημικό σύμβολο για το μόλυβδο αποτελούσε επίσης το [[Αστρολογία|αστρολογικό]] σύμβολο του πλανήτη Κρόνου<ref>Mel Gorman and Charles Doering (1959) "History of the structure of acetone," ''Chymia'', '''5''' : 202-208.</ref>. Το [[1832]], ο Γάλλος χημικός [[Ζαν ΜπαπτίστΜπατίστ ΝτουμάςΝτυμά]] (''Jean Baptiste Dumas'') και ο Γερμανός χημικός [[Γιούστους βονφον Λίμπιγκ]] (''Justus von Liebig'') καθώρησαν τον εμπειρικό τύπο της προπανόνης<ref>See:
 
J. Dumas (1832) "Sur l'esprit pyro-acétique" (On pyro-acetic spirit), ''Annales de Chimie et de Physique'', 2nd series, '''49''' : 208-210.
 
Justus Liebig (1832) "Sur les combinaisons produites par l'action du gas oléfiant et l'esprit acétique" (On compounds produced by the action of ethylene and acetic spirit), ''Annales de Chimie et de Physique'', 2nd series, '''49''' : 146-204 ; see especially pp. 193-204.
</ref>. Το [[1833]], ο Γάλλος χημικός [[ΑντοΐνΑντουάν Μπουσύ]] (''Antoine Bussy'') ονόμασε την (τότε νέα ένωση) «ακετόνη» (''acetone''), συνδυάζοντας το πρόθεμα «ακετ-» από το αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ (''acetic acid'') με την κατάλληξη «-όνη»<ref>Antoine Bussy (1833) "De quelques Produits nouveaux obtenus par l’action des Alcalis sur les Corps gras à une haute température" (On some new products obtained by the action of alkalies on fatty substances at a high temperature), ''Annales de Chimie et de Physique'', 2nd series, '''53''' : 398–412 ; see footnote on p. 409, continued from p. 408.</ref>. Το [[1852]] ο Άγγλος χημικός [[Αλεξάντερ Γουΐλλιαμ Γουΐλλιαμσον]] (''Alexander William Williamson'') συνειδητοποίησε ότι η δομή της προπανόνης είναι μεθυλοακετύλιο<ref>A. W. Williamson (1852) "On Etherification," ''Journal of the Chemical Society'', '''4''' : 229-239 ; see especially pp. 237-239.</ref>. Την επόμενη χρονιά, ο Γάλλος χημικός [[ΤσαρλςΣαρλ ΦρέντερικΦρεντερίκ ΓκεράρντΖεράρ]] (''Charles Frédéric Gerhardt'') επίσης το επιβεβαίωσε<ref>Charles Gerhardt (1853) "Researches sur les acids organiques anhydres" (Research on anhydrous organic acids), ''Annales de Chimie et de Physique'', 3rd series, '''37''' : 285- 342 ; see p. 339.</ref>. Το 1865, ο Γερμανός χημικός [[Αυγκούστ Κεκουλέ]] (''August Kekulé'') δημοσίευσε το σύγχρονο συντακτικό τύπο της προπανόνης<ref>See:Auguste Kekulé (1865) "Sur la constitution des substances aromatiques," ''Bulletin de la Société chimique de Paris'', '''1''' : 98-110 ; see especially p. 110.
 
Auguste Kekulé (1865) "Sur la constitution des substances aromatiques," ''Bulletin de la Société chimique de Paris'', '''1''' : 98-110 ; see especially p. 110.
 
Auguste Kekulé (1866) "Untersuchungen über aromatischen Verbindungen" (Investigations into aromatic compounds), ''Annalen der Chemie und Pharmacie'', '''137''' : 129-196 ; see especially pp. 143-144.

Μενού πλοήγησης