Σύνδρομο της Στοκχόλμης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
→‎Παραπομπές: να γίνεται αντιληπτός ως απειλή
μ (προστέθηκε η Κατηγορία:Σύνδρομα (με το HotCat))
(→‎Παραπομπές: να γίνεται αντιληπτός ως απειλή)
}}</ref> Το Σύστημα Βάσεων Δεδομένων Ομήρων του [[FBI]] δείχνει ότι περίπου 8 τοις εκατό των θυμάτων παρουσιάζουν ενδείξεις συνδρόμου της Στοκχόλμης.<ref>G. Dwayne Fuselier, "Placing the Stockholm Syndrome in Perspective". ..FBI Law Enforcement Bulletin... July 1999, 22–25.</ref>
 
Το σύνδρομο της Στοκχόλμης μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή [[τραυματική συγκόλληση|τραυματικής συγκόλλησης]] , η οποία δεν απαιτεί απαραιτήτως ένα σενάριο ομηρείας, αλλά το οποίο περιγράφει «ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς που αναπτύσσονται μεταξύ δύο ατόμων, όπου ένα πρόσωπο παρενοχλεί περιοδικά, χτυπάει, απειλεί, κακοποιεί, ή εκφοβίζει το άλλο.""<ref>Dutton, D.G and Painter, S.L. (1981) Traumatic Bonding: the development of emotional attachments in battered women and other relationships of intermittent abuse. Victimology: An International Journal, 1(4), pp. 139–155</ref> Μια συχνά χρησιμοποιούμενη υπόθεση για να εξηγήσει το φαινόμενο του συνδρόμου της Στοκχόλμης, βασίζεται στη [[Σίγκμουντ Φρόυντ|φροϋδική θεωρία]]. Προτείνει ότι η σύνδεση είναι αντίδραση του ατόμου στο τραύμα του να γίνει θύμα. Η ταύτιση με τον επιτιθέμενο είναι ένας τρόπος που το ίδιο το εγώ υπερασπίζεται τον εαυτό του. Όταν ένα θύμα πιστεύει τις ίδιες αξίες με τον επιτιθέμενο, αυτός παύει να γίνειγίνεται αντιληπτός ως απειλή.<ref>{{cite journal|last=Mackenzie|first=Ian K.|title=The Stockholm Syndrome Revisited: Hostages, Relationships, Prediction, Control and Psychological Science|journal=Journal of Police Crisis Negotiations|date=February 2004|volume=4|issue=1|pages=5–21|url=http://journals1.scholarsportal.info.myaccess.library.utoronto.ca/tmp/11009621295891804833.pdf|accessdate=December 9, 2012}}</ref>
 
== Παραπομπές ==
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης