Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1735-1739): Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
+commonscat
((βανδαλισμός) Αναίρεση έκδοσης 4923036 από τον 79.103.11.88 (Συζήτηση))
μ (+commonscat)
 
== Διεθνής κατάσταση στις παραμονές του πολέμου ==
 
[[Αρχείο:Crimean_Khanate_1600.gif|thumb|220px|Το Χανάτο της Κριμαίας στις παραμονές του πολέμου (Τα βόρεια σύνορα δεν ευσταθούν, ήδη η Πολωνία είχε αποχωρήσει από τη νότιο Ουκρανία).]]
Η [[Ρωσία]] ήδη από το [[1726]] είχε συμμαχήσει με την [[Αυστρία]], από κοινού με την οποία είχαν καταφέρει να ανατρέψουν τα γαλλικά σχέδια για επιβολή στον πολωνικό θρόνο του [[Στανισλάβ Λεστζύνσκυ]] (Πόλεμος της Πολωνικής Διαδοχής 1733-35), ανεβάζοντας τον δικό τους ευνοούμενο [[Αύγουστο Γ']]. Την ίδια περίοδο η [[Τουρκία]] είχε εμπλακεί σε πόλεμο με την [[Περσία]] ([[1730]]-[[1736]]). Έτσι στις παραμονές του πολέμου η Τουρκία δεν μπορούσε να ελπίζει σε κάποια ενίσχυση από τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, ούσα στην πραγματικότητα απομονωμένη.
 
== Τα αίτια και οι αφορμές του Πολέμου ==
 
Στόχος της Ρωσίας, ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα, ήταν η εξασφάλιση ασφαλούς εξόδου στη [[Μαύρη Θάλασσα]]. Από τη στιγμή όμως που οι περιοχές αυτές βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Χανάτου της Κριμαίας, το οποίο ήταν φόρου υποτελές και προτεκτοράτο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο πόλεμος με το Χανάτο και κατά συνέπεια με τους Οθωμανούς ήταν αναπόφευκτος. Την κατάσταση επέτεινε η τάση των Τατάρων να διενεργούν επιδρομές στην Ουκρανία, η οποία από τα μέσα του 17ου αιώνα είχε περάσει υπό τον έλεγχο των Ρώσων. Παράλληλα οι Τάταροι, μαζί με τους Οθωμανούς υποστήριζαν τα μουσουλμανικά πριγκιπάτα του [[Καύκασος|Καυκάσου]], εναντίον των Χριστιανών, οι οποίοι με τη σειρά τους ζητούσαν την προστασία της Ρωσίας.
Ο πόλεμος ξέσπασε όταν οι Τάταροι διενήργησαν στα τέλη του [[1735]] μαζική επίθεση στην Ουκρανία και παράλληλα ο ίδιος ο Χάνος των Τατάρων της Κριμαίας επιτέθηκε στις χριστιανικές-ρωσικές θέσεις του Καυκάσου.
 
== Τερματισμός του Πολέμου ==
[[Αρχείο:Europe 1740.jpg|thumb|300px|Η Ευρώπη το 1740, όπου και η ρύθμιση των συνόρων μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο.]]
Μετά την αποχώρηση των Αυστριακών από τον πόλεμο, οι Ρώσοι βρέθηκαν τελείως μόνοι εναντίον των Οθωμανών, παράλληλα την περίοδο εκείνη υπήρχε κίνδυνος να ξεσπάσει νέος πόλεμος με τη [[Σουηδία]]. Έτσι αναγκάστηκαν να αποδεχτούν τη σύναψη [[Συνθήκη της Νύσσας|συνθήκης ειρήνης]], στις [[18 Σεπτεμβρίου]] του [[1739]] στη [[Νύσσα (Καππαδοκία)|Νύσσα]], αρκούμενοι στον έλεγχο του λιμανίουλιμανιού του Αζόφ, το οποίο όμως έπρεπε να αφήσουν ανοχύρωτο, εγκαταλείποντας όλα τα άλλα εδαφικά κέρδη.
 
{{commonscat}}
[[Αρχείο:Europe 1740.jpg|thumb|300px|Η Ευρώπη το 1740, όπου και η ρύθμιση των συνόρων μετά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο.]]
 
Μετά την αποχώρηση των Αυστριακών από τον πόλεμο, οι Ρώσοι βρέθηκαν τελείως μόνοι εναντίον των Οθωμανών, παράλληλα την περίοδο εκείνη υπήρχε κίνδυνος να ξεσπάσει νέος πόλεμος με τη [[Σουηδία]]. Έτσι αναγκάστηκαν να αποδεχτούν τη σύναψη [[Συνθήκη της Νύσσας|συνθήκης ειρήνης]], στις [[18 Σεπτεμβρίου]] του [[1739]] στη [[Νύσσα (Καππαδοκία)|Νύσσα]], αρκούμενοι στον έλεγχο του λιμανίου του Αζόφ, το οποίο όμως έπρεπε να αφήσουν ανοχύρωτο, εγκαταλείποντας όλα τα άλλα εδαφικά κέρδη.
 
{{Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι}}
64.642

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης