Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δημήτριος Καμπούρογλου»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] στις 14 Οκτωβρίου [[1852]]<ref>Ιωσήφ Σιακκής, Δ.Γ. Καμπούρογλου. Η ζωή και το έργο του. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2012,σελ.24</ref> και ήταν γιος του [[Γρηγόριος Καμπούρογλου|Γρηγορίου Καμπούρογλου]], ιδρυτή της Εθνικής σκηνής, και της λογίας Μαριάννας Σωτηριανού - Γέροντα, κόρης του [[Άγγελος Γέροντας|Άγγελου Γέροντα]]. Βαφτίστηκε από τον αυλάρχη του [[Όθων της Ελλάδας|Όθωνα]], Π. Νοταρά<ref>Ιωσήφ Σιακκής, Δ.Γ. Καμπούρογλου. Η ζωή και το έργο του. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2012,σελ.25</ref>. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και το [[1877]] αναγορεύτηκε διδάκτωρ.
 
Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ασχολήθηκε με την ιστορική αναδίφηση. Την περίοδο [[1884]]-[[1886]] ήταν διευθυντής του περιοδικού «[[Εβδομάς (περιοδικό)|Εβδομάς]]». Το [[1891]] προσλήφθηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και τον επόμενο χρόνο διορίστηκε επιμελητής των χειρογράφων της [[Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος|Εθνικής Βιβλιοθήκης]]. Την περίοδο [[1904]]-[[1917]] διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης, αλλά το 1917 με τον νόμο περί άρσης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων παύθηκε από τη θέση του. Το [[1923]] τιμήθηκε από την πολιτεία με το αριστείο γραμμάτων. Το [[1927]] έγινε το πρώτο δια εκλογής μέλος της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας των Αθηνών]] και την περίοδο [[1934]]-[[1935]] χρημάτισε πρόεδρος της Ακαδημίας.
Στις αρχές του 1942 ασθένησε με πνευμονία, στις 10 Φεβρουαρίου υπέστη ένα ελαφρύ εγκαφαλικό επεισόδιο και στις 21 Φεβρουαρίου της ίδις χρονιάς πέθανε.<ref>Ιωσήφ Σιακκής, Δ.Γ. Καμπούρογλου. Η ζωή και το έργο του. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2012,σελ.185</ref>
 
==Συγγραφικό έργο==
Πριν ακόμα ολοκληρώσει τη φοίτησή του στο Βαρβάκειο, είχε γράψει σατιρικούς στίχους και τρεις μονόπρακτες κωμωδίες: ''Η φθισιώσα'', ''Αι αγχόναι'', ''Η αγγελιοφοβία''. Χάθηκαν όμως και οι τρεις.<ref>Ιωσήφ Σιακκής, Δ.Γ. Καμπούρογλου. Η ζωή και το έργο του. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2012, σελ.34</ref>
33.634

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης