Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αλταϊκές γλώσσες»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 7 έτη
Από τυπολογικής άποψης οι τρεις ομάδες των αλταϊκών γλωσσών παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες. Μερικές από αυτές είναι:
 
* Απλά [[φώνημα|φωνήματα]], απλή δομή των [[συλλαβή|συλλαβών]], ελάχιστα [[συμφωνικό σύμπλεγμα|συμφωνικασυμφωνικά συμπλέγματα]].
* [[Φωνηεντική αρμονία]], με βάση διάφορους τύπους φωνηέντων. Σε μια λέξη υπάρχει ένας συγκεκριμένος τύπος φωνηέντων και τα επιθήματα αλλάζουν για να προσαρμοστούν στο φωνήεν της ρίζας της λέξης: [[πρόσθιο φωνήεν|πρόσθια]]-[[οπίσθιο φωνήεν|οπίσθια]], [[σρογγύλο φωνήεν|στογγύλα]]-[[μη στογγύλο φωνήεν|μη στρογγύλα]] κλπ. Για παράδειγμα στην [[τουρκικη γλώσσα]]: "ev.de" ''«στο σπίτι»'', αλλά "orman.da" ''«στο δάσος»''. Η φωνηεντική αρμονία απαντά σε όλες τις αλταϊκές γλώσσες, τουλάχιστον στον προφορικό λόγο, ενώ σε ορισμένες δεν είναι τόσο εμφανής πλέον στον γραπτό, όπως στην ουζμπεκική.
* [[Συγκολλητική γλώσσα|Συγκολλητικός]] σχηματισμός των λέξεων και κλίση τους με την προσθήκη ασυγχώνευτων επιθημάτων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες και σύνθετες κατασκευές. Στην πράξη βέβαια σπάνια χρησιμοποιούνται πάνω από τρία ως τέσσερα επιθήματα. Το κάθε [[μόρφημα]] έχει ιδιαίτερη σημασία και γραμματική λειτουργία και δεν αλλάζει πέραν των απαιτήσεων της φωνηεντικής αρμονίας. Παράδειγμα από τα καζακικά (γλώσσα της τουρκικής οικογένειας):
Ανώνυμος χρήστης

Μενού πλοήγησης