Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χωρίον των Ποιμένων»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
Επιμέλεια
μ (r2.7.1) (Ρομπότ: Τροποποίηση: pl:Bajt Sahur)
μ (Επιμέλεια)
 
 
Το '''Χωρίον των Ποιμένων''' είναι μία τοποθεσία - οικισμός ανατολικά της [[Βηθλεέμ]] της Ιουδαίας καθώς και της γύρω πεδινής έκτασης, γνωστός ως Beit Sahur αν και σήμερα έχει σχεδόν ενωθεί με τητην πόλη, παρότι αποτελεί ξεχωριστό δήμο. Κατοικείται αποκλειστικά από Άραβες χριστιανούς και μουσουλμάνους.
 
Η τοποθεσία αυτή είναι συνδεδεμένη τόσο με την [[Παλαιά Διαθήκη]], με αναφορά στη Ναομί, την πιστή και αφοσιωμένη Μωαβίτισσα νύφη της Ρουθ, που μάζευε τα στάχυα που έμεναν πίσω από τους θεριστές στους αγρούς του Βοόζ, προγόνου του Δαυίδ, όσο και στη [[Καινή Διαθήκη]] με αναφορά στους ποιμένες που ξαγρυπνούσαν φυλάγοντας τα ποίμνιά τους στους ίδιους αυτούς αγρούς, όταν Άγγελος τους ανήγγειλε τη Γέννηση του Θεανθρώπου. Από τους απλοϊκούς αυτούς ποιμένες πήρε το όνομα το μικρό αυτό χωριό, ο αγρός καθώς και η εκκλησία που κτίσθηκε αργότερα προς τιμή τους (Ερ-Ρααουάτ).
 
* Από οδοιπορικό του 4ου αι. όπως διέσωσε ο Διάκονος Πέτρος (ΙΒ' αι.) αναφέρεται: "''Εις απόστασιν τινα (από την ΒηΘλεέμ) υπάρχει εκκλησία ην καλούσι Ποίμνιον και εκεί φωτεινότατο σπήλαιον έχον ιερόν, εν τω τόπω εκείνω εις τους αγραυλούντας ποιμένας ο εμφανισθείς Άγγελος ήγγειλε την του Χριστού Γέννησιν".
* Επίσης η εκκλησία αυτή αναφέρεται από τον Παλλάδιο και τον Άγιο Ιερώνυμο που έζησαν στηστην περιοχή περί τα τέλη του 4ου αι.
* Από μεταγενέστερους προσκυνητές ο Αρκούλφος (τέλη 7ου αι.) σημειώνει ότι επισκέφθηκε τον Ναό αυτό και προσκύνησε τους εντός αυτής τάφους των τριών ποιμένων.
* Τον 6ο αι. ο Ναός αυτός, το Ποίμνιο, για πρώτη φορά περιγράφεται από τον Επιφάνιο ως Μοναστήρι.
 
Από τα νέα στοιχεία των ερευνών απεκαλύφθη ότι πράγματι το σπήλαιο των ποιμένων είχε μετατραπεί σε εκκλησία τον 4ο αι., είχε ψηφιδωτή επίστρωση διακοσμημένη με γεωμετρικά συμπλέγματα, είχε διευρυνθεί κατά τον 5ο αι. και πάνω από αυτόν είχε οικοδομηθεί μικρός ναός του οποίου επίσης διασώθηκε το ψηφιδωτό δάπεδο με φυσικό διάκοσμο και δύο ελληνικές επιγραφές με τα ονόματα των δωρητών. Επίσης ότι είχε καταστραφεί το [[614]] από τους Πέρσες και τη θέση του μεγάλου Ναού του 6ου αι. είχε καταλάβει μικρότερη εκκλησία και κατά την αραβική περίοδο ο χώρος από ανοικτός προσκυνηματικός μετατράπηκε σε περιτειχισμένο μοναστήρι όμοιο με τα άλλα της ερήμου της Ιουδαίας και που καταστράφηκε τον 10ο αιώνα.<br />
Από τα παραπάνω εύλογα συνάγεται ότι η διασωθείσα υπόγεια κρύπτη αλλά και η ευλάβεια των εντοπίων ήταν εκείνα που κράτησαν ζωντανή τητην παράδοση αλλά και την ιερότητα του προσκυνήματος.
 
[[Κατηγορία:Αγιοταφικά προσκυνήματα]]
82.259

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης