Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λευκάδα»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Αναίρεση έκδοσης 3130985 από τον 94.64.72.113 (Συζήτηση χρήστη:94.64.72.113))
| ιστότοπος =[http://www.lefkada.gr/?langid=2 www.lefkada.gr]
}}
Η '''Λευκάδα''' είναι νησί του Ιονίου πελάγους και μαζί με τα νησιά [[Κέρκυρα]], [[Κεφαλονιά]], [[Ιθάκη]], [[Ζάκυνθος]] και [[Παξοί]] αποτελούν την περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Είναι το τέταρτο σε έκταση νησί στο Ιόνιο (320 τ.χλμ.) και το τέταρτο σε πληθυσμό με περίπου 22.000 κατοίκους κατά την απογραφή του 2001. Βάσει του σχεδίου [[Καποδίστριας]] η Λευκάδα μαζί με τα νησιά [[Κάλαμος]], [[Καστός]] και [[Μεγανήσι]], (γνωστά και ως Πριγκιποννήσια), αποτελούσε το νομό Λευκάδος με έδρα την πόλη της Λευκάδος. Από το 2011 όμως, οπότε και εισήχθηκε στο πρόγραμμα [[Καλλικράτης]], η Λευκάδα, μαζί με τα προαναφερθέντα νησιά, αποτελεί πλέον δήμο με έδρα και πάλι την πόλη της Λευκάδος.
 
Λόγω της γεωγραφικής της θέσης (οι ακτές της βρίσκονται πολύ κοντά μ' εκείνες της ηπειρωτικής Ελλάδας τις οποίες τις χωρίζει ο ιστορικός πορθμός του Δρεπάνου) συνδέεται με την [[Αιτωλοακαρνανία]] με μια πλωτή γέφυρα μήκους περίπου 20 μέτρων. Μαζί με την [[Εύβοια]] είναι τα δυο μοναδικά νησιά στην [[Ελλάδα]] στα οποία η πρόσβαση γίνεται οδικώς.
 
Το 1963 ήταν που ο Έλληνας μεγιστάνας [[Αριστοτέλης Ωνάσης]] αγόρασε το [[Σκορπιός Λευκάδας|Σκορπιό]], μια μικρή νησίδα που βρίσκεται απέναντι απ' τις ανατολικές ακτές της Λευκάδας και πιο συγκεκριμένα στο κοσμοπολιτικό [[Νυδρί]], το οποίο απέκτησε, έκτοτε, παγκόσμια φήμη, φιλοξενώντας κατά καιρούς πλήθος επισκεπτών αλλά και προσωπικοτήτων απ' όλη την υφήλιο. Μάλιστα, οι κάτοικοι της περιοχής, για να τιμήσουν τον Έλληνα εφοπλιστή, έχτισαν προς τιμήν του ένα άγαλμα, το οποίο κοσμεί την πλατεία του χωριού.
 
== Διοικητική διαίρεση - πληθυσμός ==
== Ιστορία - Μυθολογία ==
 
Το όνομά της η Λευκάδα το πήρε απ' το ακρωτήριο Λευκάτα η αλλιώς Κάβος της Κυράς, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Το ακρωτήριο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Λευκάς πέτρα ή Λευκάς άκρα. Ένας μύθος λέει ότι η ποιήτρια [[Σαπφώ]], απ' τη νήσο [[Λέσβος|Λέσβο]], πήδηξε απ' το βράχο του ακρωτηρίου για να απαλλαγεί απ' τον έρωτά της για τον Φάωνα. Κοντά σ' εκείνη την περιοχή υπάρχει και ο ναός του θεού Απόλλωνα, στον οποίον είναι αφιερωμένος ο λευκός βράχος. Πιο παλιά το νησί ονομαζόταν [[Αγία Μαύρα]] παίρνοντας το όνομα αυτό απ' τον ομώνυμο ναό που ήταν κτισμένος μέσα στο κάστρο της Αγίας Μαύρας, το οποίο βρίσκεται απέναντι απ' την πόλη της Λευκάδας και το οποίο αποτελούσε πρότυπο οχυρωματικής τέχνης. Για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα η πόλη της Λευκάδας ήταν κτισμένη γύρω απ' αυτό το κάστρο, αργότερα όμως οι Βενετοί τη μετέφεραν στη σημερινή της θέση.
 
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα πρώτα δείγματα πολιτισμού στο νησί υπάρχουν απ' την παλαιολιθική εποχή. Από ανασκαφές που πραγματοποίησε ο γερμανός αρχαιολόγος [[ΓουλιέλμοςΒίλελμ ΝταιρπφελντΝτέρπφελντ]] στην περιοχή του Νυδριου, ανακάλυψε ευρήματα απ' την εποχή του Χαλκού (2000 π.χ.) και διατύπωσε τη θεωρία ότι η Λευκάδα είναι η Ομηρική Ιθάκη.
 
Λίγο έξω απ' την πόλη και πιο συγκεκριμένα κοντά στο Καλλιγόνι υπάρχουν ερείπια της αρχαίας πόλης Νήρικος, η οποία υπήρξε η πρώτη πόλη του νησιού. Γύρω γύρω απ' την πόλη είχε κτιστεί ένα μεγάλο τείχος, κομμάτι του οποίου σώζεται μέχρι και σήμερα.
 
Η Λευκάδα έχει πάρει μέρος σε πολλές μεγάλες μάχες στο παρελθόν, όπως η [[ναυμαχία της Σαλαμίνας]] και η [[μάχη των Πλαταιών]] κατά τους περσικούς πολέμους, καθώς και στον [[Πελοποννησιακός πόλεμος|Πελοποννησιακό πόλεμο]] στο πλευρό των Σπαρτιατών. Ακολούθησε πιστά και το [[Μέγας Αλέξανδρος|Μέγα Αλέξανδρο]] στην τεράστια εκστρατεία του. Φαίνεται ότι από τους ακολούθους αυτούς ιδρύθηκε η [[Λευκάς-Βαλανέαι|ομώνυμη πόλη]] στην παραλιακή Συρία, καθώς και μια [[Λευκάς Κοίλης Συρίας|άλλη]] κοντά στην [[Δαμασκός|Δαμασκό]].
 
Κατά την Βυζαντινή περίοδο η Λευκάδα παρέμεινε στην αφάνεια. Το 1293 δίνεται σαν προίκα στον Ιωάννη Ορσίνη, απ' τον ηγεμόνα του Δεσποτάτου της Ηπείρου, Νικηφόρο. Ο Ορσίνης, λοιπόν, έκτισε το φρούριο της πόλης ώστε να προστατέψει το νησί απ' τις επιδρομές των πειρατών. Λίγο καιρό αργότερα κτίστηκε μέσα στο κάστρο και ο ναός της Αγίας Μαύρας απ' τον οποίο δανείστηκε το όνομά του και το κάστρο.
Έτσι, έπειτα από 200 έτη οθωμανικής κατοχής, το νησί περνά στα χέρια των Βενετών και πλέον η μοίρα του θα είναι η ίδια με τη μοίρα των άλλων νησιών του Ιονίου. Τα Ιόνια νησιά πλέον είχαν πολιτική και κοινωνική ενότητα. Οι [[Βενετοί]] υποστήριζαν αναγνώριζαν κι επέτρεπαν στα Επτάνησα την τοπική τους αυτονομία δημιουργώντας τοπικές αυτοδιοικήσεις, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει την έλλειψη επιρροής των βενετσιάνικων στοιχείων στις υποδομές και τον τρόπο ζωής των κατοίκων του κάθε νησιού. Στοιχεία που είναι έντονα ακόμα και σήμερα.
 
Το 1797 η [[Γαλλία]] με αρχηγό τον [[Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας|Ναπολέων Βοναπάρτη]] καταλαμβάνει τη Λευκάδα, όπως και τα υπόλοιπα [[Επτάνησα]]. Τα οικονομικά μέτρα των Γάλλων Δημοκρατικών όμως είναι αβάσταχτα για τους ντόπιους πολίτες και προκαλούν δυσαρέσκεια. Το 1798 ο Ρωσοτουρκοι κάνουν απέλαση στο Ιόνιο και παίρνουν υπό την κυριαρχία τους τα Επτάνησα. Το 1807 η Λευκάδα και όλα τα νησιά του Ιονίου περνάνε στα χέρια της Γαλλίας, η οποία έχει αλλάξει το πολίτευμά της, έχοντας δημιουργήσει ένα αυτοκρατορικό καθεστώς. Το 1810 οι Βρετανοί κυριεύουν το νησί και μέχρι το 1814 έχουν καταλάβει όλα τα Επτάνησα. Τα αυστηρά μέτρα κι οι αυταρχικοί νόμοι των Άγγλων όμως, έχουν ως συνέπεια τις αντιδράσεις των πολιτών με αποτέλεσμα να υπάρχουν επαναστάσεις κι εξεγέρσεις, όπως εκείνη των Λευκαδιτών το 1819 που καταπολεμήθηκε με βιαιότητα και βαρβαρότητα.
 
Τέλος, το 1864, η Λευκάδα μαζί με τα άλλα Ιόνια νησιά, σύμφωνα με τις συνθήκες του '63 και '64, παραχωρείται επίσημα στην Ελλάδα και τα Επτάνησα μετά από πολλούς αιώνες ξένων κατοχών είναι πλέον ελεύθερα.
 
(σε χρονολογική σειρά)
* [[Απόστολος Σάντας]], Ήρωας της Εθνικής Αντίστασης ([[1922]] - [[2011]])
* [[Αλέξανδρος Παναγούλης]], Πολιτικός, ποιητής ([[1939]] - [[1976]])
* [[Ιωάννης Ζαμπέλιος]], δικαστικός, συγγραφέας ([[1787]] - [[1856]])
* [[Σπυρίδων Ζαμπέλιος]], ιστορικός ([[1815]] - [[1881]])
* [[Νίκος Σβορώνος]], ιστορικός ([[1910]] ή [[1911]]) - [[1989]]
* [[Θεόδωρος Στάμος]], ζωγράφος, πρωτοπόρος του αφηρημένου εξπρεσσιονισμού ([[1922]] - [[1997]])
* [[Απόστολος Σάντας]], Ήρωας της Εθνικής Αντίστασης ([[1922]] - [[2011]])
* [[Πανταζής Κοντομίχης]], φιλόλογος, συγγραφέας, λαογράφος ([[1924]])
* [[Δέσποινα Θεμελή-Κατηφόρη]], ιστορικός ([[1931]] - [[1988]])
* [[Αριστόξενος Σκιαδάς]], καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών ([[1932]] - [[1994]])
* [[Απόστολος Κακλαμάνης]], πολιτικός ([[1936]])
* [[Αλέξανδρος Παναγούλης]], Πολιτικός, ποιητής ([[1939]] - [[1976]])
* [[Ηλίας Λογοθέτης]], ηθοποιός ([[1938]])
* [[Αγνή Μπάλτσα]], τραγουδίστρια της όπερας ([[1944]])
== Αξιοθέατα ==
 
Λίγο έξω απ' την πόλη και απέναντι ακριβώς απ' την πλωτή γέφυρα βρίσκεται το ενετικό κάστρο της Αγίας Μαύρας. Το κάστρο αποτελεί πρότυπο οχυρωματικής τέχνης. Μέσα στην πόλη υπάρχει το αρχαιολογικό μουσείο, το οποίο στεγάζει έργα τέχνης, καθώς κι ευρήματα απ' την παλαιολιθική εποχή μέχρι τους ρωμαϊκούς χρόνους και η Μαρίνα Λευκάδας, η οποία θεωρείται απ' τις μεγαλύτερες και απ' τις πιο οργανωμένες στη [[Μεσόγειος|Μεσόγειο]]. Στην είσοδο της πόλης, δίπλα στο λιμάνι βρίσκεται το περίφημο πάρκο των ποιητών, (Οι ντόπιοι συνηθίζουν να το λένε Μποσκέτο), το οποίο φιλοξενεί τις προτομές σπουδαίων προσωπικοτήτων του νησιού ([[Αριστοτέλης Βαλαωρίτης|Βαλαωρίτης]], [[Άγγελος Σικελιανός|Σικελιανός]], [[Λευκάδιος Χερν]], [[Δημήτριος Γολέμης]], [[Κλεαρέτη Δίπλα - Μαλάμου]]), οι οποίοι άφησαν εποχή με την καλλιτεχνική τους αύρα και τα θαυμαστά έργα τους. Αξίζει όμως κανείς να περπατήσει πάνω στην ξύλινη γέφυρα που είναι χτίσμενη πάνω απ' το κανάλι, που βρίσκεται μπροστά ακριβώς απ' τον πεζόδρομο με τα καφέ-μπαρ, δίπλα απ' το λιμένα της πόλης. Οι κάτοικοι την αποκαλούν γέφυρα των στεναγμών ή γέφυρα των ερωτευμένων. Χτίστηκε στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και με την αρχιτεκτονική της δίνει εναν βενετσιάνικο αέρα στην πόλη. Στην παραλία της Γύρας, κοντά στην πόλη, βρίσκονται οι τέσσερις ανεμόμυλοι απ' τους δώδεκα που υπήρχαν παλιά, οι οποίοι μέχρι και τα τέλη του 20ου αιώνα άλεθαν μεγάλες ποσότητες σιτηρών, προερχόμενα κυρίως απ' την [[Ρωσία]]. Κοντά στο χωριό Φρύνι, λίγο έξω απ' την πόλη βρίσκεται η [[Μονή Φανερωμένης Λευκάδας|Ιερά Μονή Φανερωμένης]], που αποτελεί μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης. Δυο χλμ νότια της πόλης υπάρχει η περιοχή του Καλλιγονίου, η οποία περιλαμβάνει τα ερείπια που σώζονται απ' την προϊστορική πόλη Νήρικος. Ο συγκεκριμένος τόπος έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Εκτός απ' αυτά όμως, ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει και τα πανέμορφα φυσικά τοπία που διαθέτει το νησί. Οι παραλίες αστείρευτης ομορφιάς, για τις οποίες η Λευκάδα είναι γνωστή παγκοσμίως, αφού πολλές απ' αυτές έχουν ψηφιστεί επανειλημμένα από τουριστικούς οδηγούς ως οι καλύτερες της Μεσογείου, με πιο γνωστές το [[Πόρτο Κατσίκι]] και τους [[Εγκρεμνοί|Εγκρεμνούς]], αποτελούν πόλο έλξης πολλών εκατομμυρίων τουριστών ανά τον κόσμο. Υπάρχουν επίσης και οι καταρράκτες στο Δημοσάρι, λίγο έξω απ' το Νυδρί, καθώς και το Φαράγγι της Μέλισσας στο δήμο Σφακιωτών.
Το ακρωτήριο Λευκάτα, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του και προκαλεί τεράστιο θαυμασμό σε όσους το επισκέπτονται.
 
1.827

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης