Διάσκεψη του Πότσδαμ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
* Θα δημιουργηθεί προσωρινή κυβέρνηση εθνικής ενότητας, αναγνωριζόμενη και από τις τρεις δυνάμεις. Αναγνώριση της υπό Σοβιετικό έλεγχο κυβέρνησης από τις δυτικές δυνάμεις θα σηματοδοτούσε το τέλος της αναγνώρισης της υπάρχουσας εν εξορία πολωνικής κυβέρνησης του Λονδίνου.
* Οι Πολωνοί που υπηρέτησαν στον Βρετανικό Στρατό είναι ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Πολωνία, χωρίς όμως καμία εγγύηση ασφάλειας.
* Το προσωρινό δυτικό σύνορο της χώρας θα είναι η γραμμή Όντερ - Νάισσε, όπως το καθορίζουν οι ποταμοί Όντερ και Νάισσε. Τμήματα της Ανατολικής Πρωσία και η πρώην ελεύθερη ζώνη της πόλης [[Ντάντσιχ]] θα τεθούν υπό πολωνική διοίκηση. Εν τούτοις, ο τελικός καθορισμός του δυτικού συνόρου της Πολωνίας θα καθοριστεί με τη συνθήκη ειρήνης.
 
<!--
==Επακόλουθα και συνέπειες==
-->
Η διάσκεψη ουσιαστικά καθόρισε τον μεταπολεμικό χάρτη της Ευρώπης. Στη Σοβιετική σφαίρα επιρροής πέρασαν η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία, η Τσεχοσλοβακία, η Βουλγαρία, η Αλβανία, η Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία και το τμήμα της Γερμανίας που είχε καταληφθεί από την ΕΣΣΔ (πρώην Ανατολική Γερμανία).
 
Η απόφαση για τη δίωξη των Ναζιστών εγκληματιών πολέμου προκάλεσε τη [[Δίκη της Νυρεμβέργης]] και τις συνακόλουθες δίκες (στις οποίες το δικαστήριο απαρτιζόταν αμιγώς από Αμερικανούς).
 
Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τελικά την ατομική βόμβα, ύστερα από την απόρριψη του τελεσιγράφου που απεστάλη στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της διάσκεψης. Η ρίψη ατομικών βομβών στη [[Χιροσίμα]] και στο [[Ναγκασάκι]] οδήγησαν στην άνευ όρων παράδοση της Ιαπωνίας τον Σεπτέμβριο του 1945.
 
Ωστόσο, όσα συμφωνήθηκαν στη διάσκεψη δεν τηρήθηκαν. Ο [[Κόνραντ Αντενάουερ]], πρώτος μεταπολεμικός Καγκελάριος της Γερμανίας, γράφει στα ''Απομνημονεύματα 1945 - 1953'':
:Η απόφαση της διάσκεψης του Πότσδαμ η Γερμανία να τύχει μεταχείρισης ως ενιαίας οικονομικής οντότητας αποδείχτηκε αδύνατο να εκτελεστεί. Οι νικήτριες δυνάμεις είχαν συνάψει μια συμφωνία που απαιτούσε την ομοθυμία του Συμμαχικού Συμβουλίου Ελέγχου (Allied Control Council) για κάθε απόφαση. Ωστόσο, οι τέσσερις δυνάμεις ποτέ δεν συμφώνησαν επί του προγράμματος που αφορούσε την Γερμανία, με την ΕΣΣΔ ιδιαιτέρως να ακολουθεί τη δική της πολιτική. Αρχικά ακόμη και οι δυτικές δυνάμεις διαφωνούσαν ως προς την πολιτική που έπρεπε να ακολουθηθεί σχετικά με τη Γερμανία.
:Οι τέσσερις ζώνες κατοχής απομακρύνονταν όλο και περισσότερο από οικονομικής άποψης και το οικονομικό χάος όλο και διευρυνόταν. Η οικονομική δομή της Γερμανίας απαιτούσε ανταλλαγή αγροτικών προϊόντων από την ανατολή και, σε μικρότερο βαθμό, από το νότο της χώρας, με βιομηχανικά προϊόντα από την [[Κοιλάδα του Ρουρ]] και άλλες βιομηχανικές ζώνες. Η ανταλλαγή αυτή διακόπηκε με τη διαίρεση της χώρας σε τέσσερις ζώνες. Οι διοικητές κάθε ζώνης ενεργούσαν με βάση κατευθύνσεις που λάμβαναν από τις κυβερνήσεις τους και καθένας ακολουθούσε διαφορετική πολιτική σε κάθε ζώνη. Η τακτική αυτή παρακώλυε μια οικονομία ήδη παράλυτη από τις συνέπειες του πολέμου.<ref>[http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/2WWpotsdam.htm Konrad Adenauer, ''Memoirs 1945 - 53'' στο Spartacus SchoolNet]</ref>
 
 
==Παραπομπές==
 
{{Commonscat|Potsdam Conference}}
 
{{ιστορία-επέκταση}}
 
[[an:Conferencia de Potsdam]]

Μενού πλοήγησης