Δρύοπες: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
μ
+σύνδ.
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
μ (+σύνδ.)
Οι '''Δρύοπες''' ήταν μία πανάρχαια '''[[Προέλληνες|προελληνική φυλή]]''' που κατοικούσε στην αρχαία Ελλάδα. Επειδή το όνομα «Δρύοπες» είναι ινδοευρωπαϊκό, πιστεύεται ότι ανήκαν στα ινδοευρωπαϊκά φύλα που συνιστούσαν μέρος του προελληνικού φυλετικού υποστρώματος. Αρχικά κατοικούσαν στην περιοχή ανάμεσα στα βουνά [[Οίτη]] και [[Παρνασσός]], μία άγονη γη που ήταν γνωστή ως '''Δρυοπίς'''. Πιστευόταν ότι σχετίζονταν με τους [[Λέλεγες]], και είχαν χαρακτηρισθεί ως φυλή ληστών. Οι οικισμοί των Δρυόπων, όπως και των Λελέγων, διατηρήθηκαν μέχρι και το τέλος της [[Νεολιθική Εποχή|Νεολιθικής Εποχής]], όταν άρχισαν να εμφανίζονται στον ελληνικό χώρο τα πρώτα καθαυτό ελληνικά φύλα. Η ακμή του πολιτισμού τους τοποθετείται γύρω στα 1600 π.Χ..
 
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι Δρύοπες εκδιώχθηκαν από τη Δρυοπίδα από από τον [[Ηρακλής|Ηρακλή]] και τους Μαλιείς, που κατέλαβαν την οχυρωμένη πόλη τους στον Παρνασσό (Ηρόδοτος, 8, 43). Κατά τον μύθο, στην Τραχινία η [[Διηάνειρα]] βοήθησε τον Ηρακλή πολεμώντας στο πλευρό του κατά των Δρυόπων και πληγώθηκε στο στήθος. Στη συνέχεια οι Δρύοπες εποίκισαν την [[Ήπειρος|`Ηπειρο]], όπου μία περιοχή επίσης ονομαζόταν Δρυοπίς. Εκδιώχθηκαν όμως και από εκεί, από τους [[Δωριείς]] του [[Όλυμπος|Ολύμπου]] και της [[Όσσα|`Οσσας]]. Τελικά μετανάστευσαν προς τα νότια και εγκαταστάθηκαν στην [[Εύβοια]] και τις [[Κυκλάδες]]. Κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της νήσου [[Κύθνος|Κύθνου]] υπήρχε αρχαία πόλη με το όνομα Δρυοπίς (και σήμερα [[Δρυοπίς Κυκλάδων|χωριό]]), ενώ ο [[Ηρόδοτος]] (8, 46) απέδιδε το όνομα σε ολόκληρη την Κύθνο, η οποία αργότερα απέκτησε το σημερινό της όνομα από ομώνυμο αρχηγό των Δρυόπων.
 
Κατά τη μυθολογία και πάλι, όσοι Δρύοπες κατέφυγαν στην [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]] προσέπεσαν ως ικέτες στον βασιλιά [[Ευρυσθέας|Ευρυσθέα]], ο οποίος ως αντίπαλος του Ηρακλή τους έδωσε την αργολική πόλη [[Ασίνη]]. Οι ίδιοι οι Δρύοπες ίδρυσαν από μόνοι τους και τη [[Νεμέα]]. Ο Παυσανίας στα «Μεσσηνιακά» (τόμος Β, λδ΄, 9) μας πληροφορεί ότι αυτή η μετανάστευση έλαβε χώρα κατά την «τρίτη γενεά», όταν βασιλιάς των Δρυόπων ήταν ο '''Φύλας'''. Αντιμετωπίζοντας και εκεί διωγμούς ως σύμμαχοι των Σπαρτιατών, έφυγαν όταν οι Σπαρτιάτες τους επέτρεψαν να εγκατασταθούν σε μία πόλη της Μεσσηνίας την οποία οι Δρύοπες μετονόμασαν επίσης σε «Ασίνη».
Οι ίδιοι οι Δρύοπες θεωρούσαν ότι ο '''[[Δρύωψ]]''' ήταν ο μυθικός γενάρχης τους και πρώτος τους βασιλιάς στην Οίτη. Για να τον τιμήσουν, οι Δρύοπες είχαν ιδρύσει ένα ιερό με το άγαλμά του στην Ασίνη της Αργολίδας και κάθε δύο χρόνια τελούσαν προς τιμή του μία μυστικιστική εορτή, ενώ παράλληλα τιμούσαν και τη θυγατέρα του, τη νύμφη Δρυόπη, μία από τις [[Αμαδρυάδες]].
 
Στους Δρύοπες αποδίδεται η ανέγερση των '''Δρακόσπιτων''', 23 μεγαλιθικών μνημείων που βρίσκονται μόνο στη νοτιοανατολική [[Εύβοια]], το τμήμα δηλαδή του νησιού όπου εγκαταστάθηκαν οι Δρύοπες.

Μενού πλοήγησης