Εθνοσυνέλευση (Πακιστάν)
Εθνοσυνέλευση του Πακιστάν قومی اسمبلی National Assembly ایوانِ زیریں Lower House | |
|---|---|
| 16η Εθνοσυνέλευση του Πακιστάν | |
 | |
| Είδος | |
| Τύπος | Κάτω Βουλή |
| Διάρκεια θητείας | 5 έτη |
| Ιστορία | |
| Ίδρυση | 1973 |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος | |
| Αντιπρόεδρος | |
| Επικεφαλής της Βουλής | |
| Αρχηγός της Αντιπολίτευσης | Κενό Από 5 Αυγούστου 2025[1] |
| Δομή | |
| Έδρες | 336 |
 | |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες | Κυβέρνηση (237)
Αντιπολίτευση (98) Κενές (1) |
| Εκλογές | |
Μεικτό πλειοψηφικό σύστημα
| |
Τελευταία εκλογή | 8 Φεβρουαρίου 2024 |
Επόμενη εκλογή | 2029 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
 | |
| Γραμματεία Εθνικής Συνέλευσης, Ισλαμαμπάντ | |
| Ιστοσελίδα | |
| Επίσημος ιστότοπος | |
Η Εθνοσυνέλευση του Πακιστάν (αγγλικά: National Assembly of Pakistan, ουρντού: قومی اسمبلی ), επίσημα αναφερόμενη και ως Aiwān-ē-Zairīñ δηλ. Κάτω Βουλή, ایوانِ زیریں) είναι η κάτω βουλή του διθάλαμου Κοινοβουλίου του Πακιστάν, με την άνω βουλή να είναι η Γερουσία.
Μέχρι το 2023, η Εθνοσυνέλευση έχει μέγιστο αριθμό μελών 336, εκ των οποίων 266 εκλέγονται άμεσα μέσω καθολικής ψηφοφορίας ενηλίκων και του συστήματος πλειοψηφίας σχετικής ψήφου (first-past-the-post) για να εκπροσωπήσουν τις αντίστοιχες εκλογικές τους περιφέρειες, ενώ 60 εκλέγονται σε έδρες που είναι δεσμευμένες για γυναίκες και θρησκευτικές μειονότητες από όλη τη χώρα. Τα μέλη διατηρούν τις έδρες τους για πέντε χρόνια ή μέχρι να διαλυθεί η Βουλή από τον Πρόεδρο του Πακιστάν μετά από συμβουλή του Πρωθυπουργού του Πακιστάν. Η Βουλή συνεδριάζει στο Κοινοβούλιο, στην Κόκκινη Ζώνη, στο Ισλαμαμπάντ.[3]
Τα μέλη εκλέγονται μέσω του συστήματος πλειοψηφίας σχετικής ψήφου στο πλαίσιο της καθολικής ψηφοφορίας ενηλίκων, εκπροσωπώντας εκλογικές περιφέρειες γνωστές ως εκλογικές περιφέρειες της Εθνοσυνέλευσης. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Πακιστάν, οι 70 έδρες που έχουν δεσμευθεί για γυναίκες και θρησκευτικές μειονότητες κατανέμονται στα πολιτικά κόμματα ανάλογα με την αναλογική εκπροσώπησή τους.
Κάθε Εθνοσυνέλευση σχηματίζεται για πενταετή θητεία, η οποία ξεκινά από την ημερομηνία της πρώτης συνεδρίασης, μετά την οποία διαλύεται αυτόματα. Η Εθνοσυνέλευση μπορεί να διαλυθεί μόνο από τον Πρόεδρο του Πακιστάν μετά από συμβουλή του Πρωθυπουργού, δεν μπορεί όμως να διαλυθεί από τον Πρωθυπουργό μόνο του.
Στις 3 Απριλίου 2022 ο πρόεδρος του Πακιστάν Αρίφ Αλβί διέλυσε την Εθνοσυνέλευση[4] σύμφωνα με το Άρθρο 58-I και 48-I, μετά από συμβουλή του πρωθυπουργού Ίμραν Χαν..[5] Στις 7 Απριλίου το Ανώτατο Δικαστήριο του Πακιστάν ακύρωσε τη διάλυση και αποκατέστησε την Εθνοσυνέλευση.[6] Μετά από αυτά τα γεγονότα, στις 11 Απριλίου, ύστερα από συνεδρίαση της Εθνοσυνέλευσης, διεξήχθη ψηφοφορία για την ανάδειξη του επόμενου πρωθυπουργού του Πακιστάν, υπό την επίβλεψη του Αγιάζ Σαντίκ. Υπήρχαν μόνο δύο υποψήφιοι: από το PTI, ο Σαχ Μαχμούντ Κουρέσι, και από το PMLN, ο Σεχμπάζ Σαρίφ. Πριν την ψηφοφορία, 123 μέλη του PTI παραιτήθηκαν από την Εθνοσυνέλευση. Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη του Αγιάζ Σαντίκ, με αποτέλεσμα να εκλεγεί ο Σεχμπάζ Σαρίφ ωςπρωθυπουργός του Πακιστάν. Έπειτα από αυτό, προέκυψαν μεγάλες πολιτικές κρίσεις σε όλο το Πακιστάν στα τέλη του 2022 και κατά τη διάρκεια του 2023, ανάμεσα στον εκδιωχθέντα Ίμραν Χαν και τον πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ, μέχρι να εκλεγεί νέα συνέλευση στις αρχές του 2024.
Η τρέχουσα Εθνοσυνέλευση είναι η 16η Εθνοσυνέλευση του Πακιστάν, η οποία σχηματίστηκε τον Φεβρουάριο του 2024 μετά τις γενικές εκλογές του 2024. Οι εκλογές κατηγορήθηκαν για νοθεία. Η 16η συνέλευση έχει περάσει από διάφορες ανακατατάξεις, μεταξύ των οποίων ένα μεγάλο μπλοκ ανεξάρτητων πολιτικών που υποστηρίζονταν από το PTI και χρησιμοποίησαν το Συμβούλιο Σουνιτικής Ενότητας ως κοινοβουλευτικό όχημα, καθώς και την αναστολή αρκετών δεσμευμένων εδρών από το Ανώτατο Δικαστήριο του Πακιστάν λόγω της υπόθεσης των δεσμευμένων εδρών.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η πρώτη συνεδρίαση της πρώτης Συντακτικής Συνέλευσης του Πακιστάν πραγματοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου 1947 στο κτίριο της Συνέλευσης του Σιντ, στο Καράτσι. Στις 11 Αυγούστου 1947, ο Κουάιντ-ι-Άζαμ Μουχάμαντ Άλι Τζίνα εκλέχθηκε ομόφωνα ως Πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης του Πακιστάν και η Εθνική Σημαία εγκρίθηκε επίσημα από τη Συνέλευση.
Στις 12 Αυγούστου 1947 εγκρίθηκε ένα ψήφισμα σχετικά με την επίσημη προσφώνηση του κ. Μουχάμαντ Αλί Τζίνα ως «Κουάιντ-ι-Άζαμ Μουχάμαντ Αλί Τζίνα». Την ίδια ημέρα, διορίστηκε μια ειδική επιτροπή με την ονομασία «Επιτροπή Θεμελιωδών Δικαιωμάτων των Πολιτών και Μειονοτήτων του Πακιστάν», η οποία θα εξέταζε και θα συμβούλευε τη Συνέλευση για ζητήματα που αφορούσαν τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, ιδιαίτερα των μειονοτήτων, ώστε να νομοθετηθούν κατάλληλα.
Στις 14 Αυγούστου 1947 ο Λόρδος Μαουντμπάτεν, Γενικός Κυβερνήτης της Ινδίας, απηύθυνε ομιλία στη Συντακτική Συνέλευση του Πακιστάν. Η μεταβίβαση εξουσίας πραγματοποιήθηκε στις 15 Αυγούστου. Ο Κουάιντ απάντησε στην ομιλία μέσα στη Βουλή, στην οποία διατυπώθηκαν οι αρχές του Κράτους του Πακιστάν.
Στις 15 Αυγούστου 1947 ο Κουάιντ-ι-Άζαμ ορκίστηκε ως ο πρώτος Γενικός Κυβερνήτης του Πακιστάν. Ο σερ Μιάν Αμπντούλ Ρασίντ, Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Πακιστάν, του έδωσε τον όρκο. Ο Κουάιντ παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τον θάνατό του, στις 11 Σεπτεμβρίου 1948.
Εξουσίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Σύνταγμα, το οποίο εγκρίθηκε ομόφωνα από την Εθνοσυνέλευση τον Απρίλιο του 1973, προβλέπει ένα ομοσπονδιακό κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης, με τον Πρόεδρο ως τυπικό αρχηγό του κράτους και έναν εκλεγμένο πρωθυπουργό ως επικεφαλής της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με το Άρθρο 50 του Συντάγματος, το ομοσπονδιακό νομοθετικό σώμα είναι η διθάλαμη Ματζλίς-ε-Σούρα (Κοινοβούλιο), η οποία αποτελείται από τον Πρόεδρο και τα δύο Σώματα: την Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία του Πακιστάν.
Η Εθνοσυνέλευση, ως κυρίαρχο νομοθετικό σώμα του Πακιστάν:
θεσπίζει νόμους για την ομοσπονδία σύμφωνα με τις εξουσίες που ορίζονται στον ομοσπονδιακό νομοθετικό κατάλογο και για θέματα του συγκλίνοντος καταλόγου (concurrent list) όπως προβλέπεται στο τέταρτο παράρτημα του Συντάγματος,
μέσω συζητήσεων, επειγουσών προτάσεων, ωρών ερωτήσεων και μόνιμων επιτροπών, ασκεί έλεγχο στην κυβέρνηση,
διασφαλίζει ότι η κυβέρνηση λειτουργεί μέσα στα συνταγματικά πλαίσια και δεν παραβιάζει τα θεμελιώδη δικαιώματα του λαού,
εξετάζει τις δημόσιες δαπάνες και ασκεί έλεγχο στις δαπάνες που πραγματοποιεί η κυβέρνηση μέσω των αρμόδιων μόνιμων επιτροπών,
η Επιτροπή Δημόσιων Λογαριασμών έχει ειδικό ρόλο στην εξέταση της έκθεσης του γενικού ελεγκτή.
Η Γερουσία, ως άνω σώμα του Κοινοβουλίου, έχει ίσες εκπροσωπήσεις από τις ομόσπονδες μονάδες, ώστε να εξισορροπείται η πληθυσμιακή ανισότητα στην Εθνοσυνέλευση, όπου ο αριθμός των μελών βασίζεται στον πληθυσμό των επαρχιών. Ο ρόλος της Γερουσίας είναι να προάγει την εθνική συνοχή και αρμονία και να λειτουργεί ως σταθεροποιητικός παράγοντας της ομοσπονδίας.
Η Γερουσία έχει 104 μέλη με θητεία έξι ετών, εκ των οποίων τα μισά επανεκλέγονται κάθε τρία χρόνια από το εκλεκτορικό σώμα. Η Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 342 μέλη.
Το Σύνταγμα δεν δίνει την εξουσία στον Πρόεδρο να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση. Η Γερουσία δεν υπόκειται σε διάλυση. Μόνο το Κοινοβούλιο μπορεί να τροποποιήσει το Σύνταγμα, με πλειοψηφία δύο τρίτων ξεχωριστά σε κάθε Σώμα.
Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ακολουθούν τα ονόματα των προέδρων και προσωρινών προέδρων της Εθνοσυνέλευσης του Πακιστά].
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος/Συνεδριακός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος
Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν/ΙJI/Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν (Ν)
Κίνημα για τη Δικαιοσύνη του Πακιστάν
| Α/Α | Εικόνα | Πρόεδρος (γέννηση-θάνατος) | Διάρκεια θητείας | Κόμμα | Επαρχία |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  |
Μουχάμαντ Αλί Τζίνα (1876-1948) |
11 Αυγούστου 1947 – 11 Σεπτεμβρίου 1948 | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος | Σιντ |
| – |  |
Ταμιζουντίν Χαν (1889-1963) (υπηρεσιακός) | 14 Δεκεμβρίου 1948 – 24 Οκτωβρίου 1954 | Ανατολική Βεγγάλη | |
| 2 | Αμπντούλ Ουαχάμπ Χαν (1898-1972) | 12 Αυγούστου 1955 – 7 Οκτωβρίου 1958 | Ανατολική Βεγγάλη | ||
| – | |
Ταμιζουντίν Χαν (υπηρεσιακός) | 11 Ιουνίου 1962 – 19 Αυγούστου 1963 | Ανατολική Βεγγάλη | |
| 3 | Φαζλούλ Τσάουντρι (1919-1973) | 29 Νοεμβρίου 1963 – 12 Ιουνίου 1965 | ΣΜΛ | Ανατολική Βεγγάλη | |
| 4 | Αμπντούλ Τζαμπάρ Χαν (1902-1984) | 12 Ιουνίου 1965 – 25 Μαρτίου 1969 | Ανατολική Βεγγάλη | ||
| 5 | Ζούλφικαρ Άλι Μπούτο (1928-1979) | 14 Απριλίου 1972 – 15 Αυγούστου 1972 | Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν | Σιντ | |
| 6 |  |
Φαζάλ Ιλάχι (1904-1982) | 15 Αυγούστου 1972 – 9 Αυγούστου 1973 | Παντζάμπ | |
| 7 | Φαρούκ Αλί (1931-2020) | 9 Αυγούστου 1973 – 27 Μαρτίου 1977 | Παντζάμπ | ||
| 8 | Μαλίκ Μεράτζ Χάλιντ (1916-2003) | 27 Μαρτίου 1977 – 5 Ιουλίου 1977 | Παντζάμπ | ||
| 9 | Φακάρ Ιμάμ (1942-) | 22 Μαρτίου 1985 – 26 Μαΐου 1986 | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν | Παντζάμπ | |
| 10 | Χάμιντ Νασίρ (1944-) | 31 Μαΐου 1986 – 3 Δεκεμβρίου 1988 | Παντζάμπ | ||
| 11 | Μαλίκ Μεράτζ Χάλιντ | 3 Δεκεμβρίου 1988 – 4 Νοεμβρίου 1990 | Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν | Παντζάμπ | |
| 12 | Γκοχάρ Αγιούμπ (1937-2023) | 4 Νοεμβρίου 1990 – 17 Οκτωβρίου 1993 | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (Ν)/ΙJI | Χάιμπερ Παχτούνκβα | |
| 13 | _(cropped).jpg) |
Γιουσάφ Ραζά Γκιλάνι (1952-) | 17 Οκτωβρίου 1993 – 16 Φεβρουαρίου 1997 | Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν | Παντζάμπ |
| 14 | Ελάχι Μπαξ Σούμρο (1926-2024) | 16 Φεβρουαρίου 1997 – 20 Αυγούστου 2001 | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν (Ν) | Σιντ | |
| 15 |  |
Αμίρ Χουσάιν (1942-) | 19 Νοεμβρίου 2002 – 19 Μαρτίου 2008 | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν (Q) | Παντζάμπ |
| 16 |  |
Φαχμίντα Μίρζα (1956-) (πρώτη και μέχρι σήμερα μοναδική γυναίκα στο αξίωμα) | 19 Μαρτίου 2008 – 3 Ιουνίου 2013 | Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν | Σιντ |
| 17 |  |
Αγιάζ Σαντίκ (1954-) | 3 Ιουνίου 2013 – 22 Αυγούστου 2015 | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν (Ν) | Παντζάμπ |
| 18 | Μουρτάζα Τζαβέντ Αμπάσι (1970-) (υπηρεσιακός) | 24 Αυγούστου 2015 – 9 Νοεμβρίου 2015 | Χάιμπερ Παχτούνκβα | ||
| 17 | |
Αγιάζ Σαντίκ | 9 Νοεμβρίου 2015 – 15 Αυγούστου 2018 | Παντζάμπ | |
| 20 |  |
Άσαντ Καϊσέρ (1969-) | 15 Αυγούστου 2018 – 10 Απριλίου 2022 | Κίνημα για τη Δικαιοσύνη του Πακιστάν | Χάιμπερ Παχτούνκβα |
| 21 | Κασίμ Σούρι (1969-) (υπηρεσιακόςς) | 10 Απριλίου 2022 – 16 Απριλίου 2022 | Μπαλουχιστάν | ||
| 22 |  |
Ράτζα Περβέζ Ασράφ (1950-) [7] | 16 Απριλίου 2022 – 1 Μαρτίου 2024 | Λαϊκό Κόμμα του Πακιστάν | Παντζάμπ |
| 23 | |
Αγιάζ Σαντίκ | 1 Μαρτίου 2024 – Σήμερα | Μουσουλμανικός Σύνδεσμος του Πακιστάν (Ν) | Παντζάμπ |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Ο φορέας ελέγχου του Πακιστάν αποκλείει τον αρχηγό της αντιπολίτευσης της Εθνικής Συνέλευσης και άλλα στελέχη του Ιμράν Χαν μετά από καταδίκες για ταραχές». Arab News (στα Αγγλικά). 5 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2025.
- ↑ «Μετά τη Γερουσία, η συνταγματική τροπολογία εγκρίθηκε στην Εθνική Συνέλευση με πλειοψηφία δύο τρίτων». Aaj TV. 21 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2024.
- ↑ «Pakistan PM loses vital coalition partner as MQM quits». BBC News. 3 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
- ↑ «President Alvi Dissolved National Assembly of Pakistan». Dawn. 3 Απριλίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022.
- ↑ «Imran Khan advises President to dissolve National Assembly». The Express Tribune. 3 Απριλίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022.
- ↑ «Supreme Court restores National Assembly, orders no-confidence vote to be held on Saturday». 7 Απριλίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2022.
- ↑ «PPP's Raja Pervaiz Ashraf elected NA speaker». Dawn. 16 Απριλίου 2022.