Εθνοσυνέλευση (Γουινέα)

Εθνοσυνέλευση
Εθνοσυνέλευση ; Assemblée nationale
Είδος
Τύπος	διθάλαμη
Ηγεσία
Πρόεδρος	Ντανσά Κουρουμά ; Από 5 Φεβρουαρίου 2022
Αντιπρόεδρος	Μαϊμούνα Γιουμπούνο ; Από 5 Φεβρουαρίου 2022
Αντιπρόεδρος	Σενί Σιλά ; Από 5 Φεβρουαρίου 2022
Έδρες	147
Εκλογές
Τελευταία εκλογή	31 Μαΐου 2026
Τόπος συνεδριάσεων
	Κονακρί, Γουινέα
Ιστοσελίδα
	www.assemblee.gov.gn

Η μονοθάλαμη Assemblée nationale ή Εθνοσυνέλευση είναι το νομοθετικό σώμα της Γουινέας. Από τη γέννηση της χώρας το 1958, έχει βιώσει πολιτικές αναταραχές και οι εκλογές διεξάγονταν σε ακανόνιστα διαστήματα. Μόνο από το 1995 και μετά οι εκλογές άρχισαν να αποτελούν κάτι περισσότερο από μια απλή επικύρωση των υποψηφίων ενός μονοκομματικού κράτους. Ο αριθμός των εδρών έχει επίσης παρουσιάσει διακυμάνσεις.

Επί του παρόντος, η λειτουργία της έχει ανασταλεί, με το Εθνικό Συμβούλιο Μετάβασης να ενεργεί ως νομοθετικό σώμα της Γουινέας μετά το Πραξικόπημα στη Γουινέα το 2021.^[1]

Περίγραμμα

Το νέο σύνταγμα του 2025 περιγράφει ένα κοινοβούλιο δύο σωμάτων (διθάλαμο) με μια κάτω βουλή, την Εθνοσυνέλευση, 147 εδρών, τα μέλη της οποίας εκλέγονται άμεσα για πενταετή θητεία.^[2] Η άνω βουλή, η Γερουσία, εκλέγεται έμμεσα για εξαετή θητεία.^[3]

Η Εθνοσυνέλευση διαθέτει 147 έδρες, 49 εκ των οποίων εκλέγονται άμεσα βάσει εθνικής λίστας με αναλογική εκπροσώπηση. Οι υπόλοιπες 98 έδρες εκλέγονται σε επίπεδο εκλογικών περιφερειών.

Οργάνωση

Τα δύο τρίτα των μελών (76), που ονομάζονται députés (βουλευτές), εκλέγονται άμεσα μέσω ενός συστήματος αναλογικής εκπροσώπησης, χρησιμοποιώντας εθνικές κομματικές λίστες, ενώ το ένα τρίτο (38) εκλέγεται από μονοεδρικές περιφέρειες, χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα. Τα μέλη πρέπει να είναι άνω των 25 ετών και η θητεία τους είναι πενταετής.^[4]

Η Συνέλευση αποτελείται από 12 επιτροπές:^[4]

Επιτροπή λογιστικής και ελέγχου

Επιτροπή αντιπροσωπειών

Οικονομική, χρηματοπιστωτική και επιτροπή σχεδιασμού

Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων

Επιτροπή νομοθεσίας, εσωτερικού κανονισμού της Συνέλευσης, γενικής διοίκησης και δικαιοσύνης

Επιτροπή άμυνας και ασφάλειας

Επιτροπή φυσικών πόρων και βιώσιμης ανάπτυξης

Επιτροπή βιομηχανίας, ορυχείων, εμπορίου και χειροτεχνίας

Επιτροπή εδαφικής οργάνωσης

Επιτροπή δημόσιας διοίκησης

Επιτροπή νεολαίας, τεχνών, τουρισμού και πολιτισμού

Επιτροπή πληροφοριών και επικοινωνίας

Στις 5 Φεβρουαρίου 2022, πέντε μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα που οδήγησε στη σύντομη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης, ιδρύθηκε ένα μεταβατικό κοινοβούλιο με 81 μέλη, υπό την προεδρία του πρώην νομοθέτη Ντάνσα Κουρούμα.^[1] Το νέο κοινοβούλιο λειτουργεί με τη μορφή Εθνικού Συμβουλίου Μετάβασης (CNT).^[1]

Καθήκοντα και αρμοδιότητες

Η Συνέλευση είναι υπεύθυνη για τους κοινούς νόμους και τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης.^[4]

Συνέρχεται κανονικά σε δύο ετήσιες συνόδους, που ξεκινούν στις 5 Απριλίου και στις 5 Οκτωβρίου (ή την επόμενη εργάσιμη ημέρα εάν είναι αργία) και διαρκούν το πολύ 90 ημέρες. Ειδικές σύνοδοι μπορούν να συγκληθούν είτε από τον Πρόεδρο της Γουινέας είτε από την πλειοψηφία των μελών της Συνέλευσης.^[4]

Κτίριο

Η Εθνοσυνέλευση έχει την έδρα της στο Palais du Peuple (Παλάτι του Λαού),^[5] το οποίο χτίστηκε με κινεζική βοήθεια.^[6]

Εκλογές

Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης

Ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Γουινέας είναι ο προεδρεύων του νομοθετικού σώματος.^[7]^[1]

Πρόεδροι της Εδαφικής Συνέλευσης

Όνομα (Γέννηση-Θάνατος)	Περίοδος
Φραμουά Μπερετέ (1915-1974)	1954–1956
Σαϊφουλαγιέ Ντιαλό (1923-1981)^[8]	1956–1958

Πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης

Όνομα	Περίοδος
Σαϊφουλαγιέ Ντιαλό (1923-1981)	1958

Πρόεδροι της Εθνοσυνέλευσης (1958-1974)

Όνομα	Περίοδος
Σαϊφουλαγιέ Ντιαλό (1923-1981)^[8]	1958 - 1963
Λεόν Μακά^[8]	1963–1974

Πρόεδροι της Λαϊκής Επαναστατικής Συνέλευσης (1974-1984)

Όνομα	Περίοδος
Νταμαντάνγκ Καμαρά (19..-1985/87)^[8]	1974–1984

Πρόεδροι του Νομοθετικού Σώματος (1995-)

Όνομα	Περίοδος	Νομοθετικός κλάδος
Μπουμπακάρ Μπιρό Ντιαλό (1922-2025)^[8]	1995–2002	Της Εθνοσυνέλευσης
Αμπουμπακάρ Σομπαρέ (1944-2017)^[8]	2002–2008	Της Εθνοσυνέλευσης
Ραμπιατού Σεράχ Ντιαλό (1949-2023)	2010-2014	Του Εθνικού Συμβουλίου Μετάβασης
Κλοντ Κορί Κοντιανό (1942-2022)^[8]^[9]	2014–2020	Της Εθνοσυνέλευσης
Αμαντού Νταμαρό Καμαρά (1952-)(1980-)^[9]^[10]	2020–2021	Της Εθνοσυνέλευσης
Ντανσά Κουρουμά (1980-)^[1]^[9]	2022–σήμερα	Του Εθνικού Συμβουλίου Μετάβασης

Παραπομπές

1 2 3 4 5 German Press Agency (DPA) (5 Φεβρουαρίου 2022). «Guinea forms transitional parliament five months after coup». Daily Sabah. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
↑ DIALLO, Abdoul Malick (25 Μαρτίου 2026). «Législatives 2026 en Guinée : pourquoi la GMD ne peut pas présenter de candidats à la proportionnelle…». Guinee360 - Actualité en Guinée, Politique, Économie, Sport (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
↑ «Guinée : durée du mandat du président, Sénat, langues officielles… ce que contient la nouvelle Constitution». JeuneAfrique.com (στα Γαλλικά).
1 2 3 4 Ibrahima Sidibe. «Update: Guinean Legal System and Research». Hauser Global Law School Program, New York University School of Law.
↑ Dying for Change: Brutality and Repression by Guinean Security Forces in Response to a Nationwide Strike. Human Rights Watch. 2007. σελ. 17.
↑ Shinn, David H.· Eisenman, Joshua (10 Ιουλίου 2012). China and Africa: A Century of Engagement. University of Pennsylvania Press. σελ. 286. ISBN 9780812208009.
↑ «Guinea: Assemblée nationale (National Assembly)». Inter-Parliamentary Union.
1 2 3 4 5 6 7 «Anciens présidents | ASSEMBLÉE NATIONALE DE GUINÉE». www.assemblee.gov.gn (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2021.
1 2 3 «Guinea». Parline: the IPU’s Open Data Platform (στα Αγγλικά). 5 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2026.
↑ «Le Président Honorable Amadou Damaro CAMARA | ASSEMBLÉE NATIONALE DE GUINÉE». www.assemblee.gov.gn (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2021.

Πηγές

[transitional-1] 1 2 3 4 5 German Press Agency (DPA) (5 Φεβρουαρίου 2022). «Guinea forms transitional parliament five months after coup». Daily Sabah. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.

[2] DIALLO, Abdoul Malick (25 Μαρτίου 2026). «Législatives 2026 en Guinée : pourquoi la GMD ne peut pas présenter de candidats à la proportionnelle…». Guinee360 - Actualité en Guinée, Politique, Économie, Sport (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.

[3] «Guinée : durée du mandat du président, Sénat, langues officielles… ce que contient la nouvelle Constitution». JeuneAfrique.com (στα Γαλλικά).

[GlobaLex-4] 1 2 3 4 Ibrahima Sidibe. «Update: Guinean Legal System and Research». Hauser Global Law School Program, New York University School of Law.

[5] Dying for Change: Brutality and Repression by Guinean Security Forces in Response to a Nationwide Strike. Human Rights Watch. 2007. σελ. 17.

[6] Shinn, David H.· Eisenman, Joshua (10 Ιουλίου 2012). China and Africa: A Century of Engagement. University of Pennsylvania Press. σελ. 286. ISBN 9780812208009.

[IPU-7] «Guinea: Assemblée nationale (National Assembly)». Inter-Parliamentary Union.

[assemb-8] 1 2 3 4 5 6 7 «Anciens présidents | ASSEMBLÉE NATIONALE DE GUINÉE». www.assemblee.gov.gn (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2021.

[parline-9] 1 2 3 «Guinea». Parline: the IPU’s Open Data Platform (στα Αγγλικά). 5 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2026.

[10] «Le Président Honorable Amadou Damaro CAMARA | ASSEMBLÉE NATIONALE DE GUINÉE». www.assemblee.gov.gn (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2021.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]