Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά
 | |
| Ιστότοπος | www.gallery.ca |
|---|---|
Η Εθνική Πινακοθήκη του Καναδά (γαλλικά: Musée des beaux-arts du Canada) — που βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Οτάβα, Οντάριο, είναι η πρώτη γκαλερί τέχνης του Καναδά[1].
Η πινακοθήκη στεγάζεται σε ένα κτίριο από γυαλί και γρανίτη στο Σάσεξ Ντράιβ με θέα στα κτίρια του Κοινοβουλίου του Καναδά στον λόφο. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον Μοσέ Σαφντί και άνοιξε το 1988[2]. Ο πρώην σκηνοθέτης της Γκαλερί, Σαζερλανδ , επιλέχθηκε ειδικά από τον πρωθυπουργό Πιέρ Τρουντό, για να επιβλέψει την κατασκευή της εθνικής γκαλερί και μουσεία[3].
Ο Mαρκ Mαέρ ονομάστηκε διευθυντής του μουσείου, διαδεχόμενος τον Пιέρ Τεβρε , στις 19 Ιανουαρίου 2009[4].
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Πινακοθήκη δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1880 από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδά, Τζον Κάμπελ, τον 9ο Δούκα της Aργίλ και το 1882 μετακόμισε στο πρώτο του σπίτι στο λόφο στο ίδιο κτήριο με το Ανώτατο Δικαστήριο[2].
Το 2000, το Βασιλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής του Καναδά επέλεξε την Εθνική Πινακοθήκη ως ένα από τα 500 καλύτερα κτίρια που δημιουργήθηκαν στον Καναδά κατά την τελευταία χιλιετία[5].
Συλλογή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η Γκαλερί έχει μια μεγάλη και ποικίλη συλλογή έργων ζωγραφικής, σχεδίων, γλυπτών και φωτογραφιών. Παρόλο που επικεντρώνεται στην καναδική τέχνη, κατέχει έργα πολλών γνωστών Αμερικανών και Ευρωπαίων καλλιτεχνών. Έχει μια ισχυρή συλλογή σύγχρονης τέχνης με μερικά από τα πιο διάσημα έργα του Άντυ Γουόρχολ[6].
Στοά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το μουσείο παρουσιάζει καναδική, εγγενή και ξυλογλυπτική τέχνη, αμερικανική και ευρωπαϊκή ζωγραφική, γλυπτική, εκτυπώσεις και σχέδια, σύγχρονη τέχνη και φωτογραφίες. Το μεγαλύτερο έργο στην Πινακοθήκη είναι το σύνολο του εσωτερικού του παρεκκλησίου της οδού Ριντό, το οποίο αποτέλεσε μέρος της Μονής της Παναγίας της Ιερής Καρδιάς.[7] Οι εσωτερικές διακοσμήσεις του παρεκκλησίου της οδού Ριντό σχεδιάστηκαν από τον Τζορτζ Κουιγιόν το 1887. Μετά το μοναστήρι κατεδαφίστηκε το 1972, το παρεκκλήσι αποσυναρμολογήθηκε, αποθηκεύτηκε και ανακατασκευάστηκε μέσα στη γκαλερί ως έργο τέχνης το 1988.
Αναγέννηση και Μανιερισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ιερώνυμος Μπος, Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου, 1501–50.
Χανς Μπάλντουνγκ Γκριν, Η Εύα, το φίδι, και ο θάνατος, γ. 1510–15.
Λορέντζο Λόττο, Η Μαντόνα και το Παιδί με τον Άγιο Ροχ και τον Άγιο Σεμπαστιάν, γ.1518
Τιτσιάνο, Δανιήλ, 1545.
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Ο νεκρός Χριστός με τους αγγέλους, γ. 1563.
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Ο Άγιος Φραγκίσκος και ο αδελφός Λέων διαλογίζονται για τον θάνατο, γ. 1600–05.
,_Daniele_Barbaro,_1545._National_Gallery_of_Canada.jpg)
Μπαρόκ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, Ο ενταφιασμός, c. 1612–15.
Ρέμπραντ, Ηρωίδα από την Παλαιά Διαθήκη Testament, 1632–33.
Ρομαντισμός, αρχές 19ου αιώνα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Μπέντζαμιν Γουέστ, Θάνατος του στρατηγού Βολφ, 1770.
Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ, Παιδί κοιμώμενο σε τάφο, c. 1801–03.
Ουίλλιαμ Τέρνερ, Οι ψαράδες του Shoeburyness, c. 1809.
Ευγένιος Ντελακρουά, Το μπάρκο του Δάντη, c. 1820.
Φρανθίσκο Γκόγια, Η Μεγάλη Εβδομάδα στην Ισπανία στο παρελθόν, c. 1825.
19ος αιώνας, μετα-ιμπρεσιονισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ονορέ Ντωμιέ, Η άμαξα της τρίτης τάξης, 1863–65.
Οντιλόν Ρεντόν, Το κοράκι, 1882.
Πολ Γκογκέν, Τα λατομεία του Λε Σοθ κοντά στο Ποντουάζ, 1882.
Βίνσεντ βαν Γκογκ, Ιρις, 1890.
Καμίλ Πισαρό, Συγκομιδή σανού στο Ερανί, 1901.
Πολ Σεζάν, Το Δάσος, c. 1902–04.
.jpg)
20ός αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Γκούσταφ Κλιμτ, Ελπίζω να, 1903.
Τομ Τόμσον, Βόρειος Ποταμός, 1914–15
Τζέιμς Έντουαρντ Χέρβι ΜακΝτόναλντM, Ο Μπερδεμένος Κήπος, 1916
Έντουαρντ Γουόντσγουερθ, Εκθαμβωτικά πλοία στη Δεξαμενή στο Λίβερπουλl, 1919.
Λουίζ Μπουρζουά, Μαμάν, 1999.
Συνεταιρισμοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Μουσείο είναι συνδεδεμένο με: Σύλλογος Μουσεία του Καναδά, Οντάριο Ένωση γκαλερί τέχνης, Δίκτυο Πληροφοριών για την Κληρονομιά του Καναδά, και Εικονικό Μουσείο του Καναδά.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ The Canadian Encyclopedia Αρχειοθετήθηκε 2009-02-13 στο Wayback Machine.
- 1 2 National Gallery of Canada – 1980 Αρχειοθετήθηκε 2010-09-19 στο Wayback Machine.
- ↑ «Concordia university to award five honorary degrees at five ceremonies for 3300 graduating students». Concordia University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2019.
- ↑ "Mayer confirmed as gallery director" Αρχειοθετήθηκε 2008-12-15 στο Wayback Machine., The Globe and Mail, 8 December 2008.
- ↑ Cook, Marcia (11 Μαΐου 2000). «Cultural consequence». Ottawa Citizen. Canwest. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2009.
- ↑ «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2007.
- ↑ Pound, Richard W. (2005). 'Fitzhenry and Whiteside Book of Canadian Facts and Dates'. Fitzhenry and Whiteside.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ord, Douglas (2003), The National Gallery of Canada: ideas, art, architecture, McGill-Queen's University Press, ISBN 0-7735-2509-2, https://books.google.com/books?id=lIUPghtfGyIC&lpg=PP1&dq=National%20Gallery%20of%20Canada&pg=PP9#v=onepage&q&f=true
- Robert Fulford, "Turning the absurd into an art form: Canada's National Gallery has a history filled with bizarre decisions," National Post, 9 September 2003, https://web.archive.org/web/20160616160759/http://www.robertfulford.com/2003-09-09-gallery.html
