Εθνική Κληρονομιά (Ισπανία)
| Patrimonio Nacional | |
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
|---|---|
| Σύσταση | 7 Μαρτίου 1940 |
| Πρώην φορέας | Κληρονομιά του Στέμματος (1865-1931) Κληρονομιά της Δημοκρατίας (1931-1940) |
| Τύπος | Δημόσιος οργανισμός |
| Δικαιοδοσία |  Ισπανία |
| Έδρα | Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης |
| Υπάλληλοι | 1.188 (31 Δεκεμβρίου 2024)[1] |
| Ετήσιος προϋπολογισμός | 148,7 εκατομμύρια € (2023)[2] |
| Πρόεδρος | Άνα ντε λα Κουέβα |
| Διευθυντής | Μαρία Ντολόρες Μενέντεθ Κομπάνι |
| Υπαγωγή | Υπουργείο Προεδρίας, Δικαιοσύνης και Σχέσεων με το Κοινοβούλιο |
| Ιστότοπος | patrimonionacional.es/ |
| δεδομένα () | |
Η Εθνική Κληρονομιά (ισπανικά: Patrimonio Nacional) είναι ένας δημόσιος οργανισμός της Ισπανίας, ο οποίος έχει ως αποστολή την φροντίδα και την συντήρηση των υλικών και πολιτιστικών στοιχείων που συνδέονται ιστορικά με το Στέμμα της Ισπανίας.[3] Υπάγεται στην Προεδρία της Κυβέρνησης, μέσω του Υπουργείου Προεδρίας, Δικαιοσύνης και Σχέσεων με το Κοινοβούλιο, και διαθέτει ένα Διοικητικό Συμβούλιο.[4]
Στην ακίνητη και κινητή περιουσία που διαχειρίζεται η Εθνική Κληρονομιά περιλαμβάνονται παλάτια, πάρκα, κήποι, μοναστήρια, τεχνουργήματα διαφόρων ειδών (έπιπλα, χρυσαφικά, πορσελάνες, ρολόγια κ.ά.), καθώς και πίνακες μεγάλων ζωγράφων όπως οι Γκόγια, Βελάθκεθ, Τιτσιάνο, Ελ Γκρέκο, Μενγκς και Νταλί.[5][6][7] Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία ανήκουνκαθ΄ ολοκληρίαν στο κράτος· τόσο η συντήρησή τους όσο και οι μισθοί του προσωπικού που εργάζεται σε αυτά βαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Η βασιλική οικογένεια μπορεί να χρησιμοποιεί τα ακίνητα της Εθνικής Κληρονομιάς ως κατοικία ή για κρατικές εκδηλώσεις και επίσημες τελετές.[8]
Συστάθηκε το 1865 με την ονομασία Κληρονομιά του Στέμματος και διατηρήθηκε με την ίδια έως το 1931, όταν μετονομάστηκε, κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Δημοκρατίας, σε Κληρονομιά της Δημοκρατίας.[9] Η Εθνική Κληρονομιά δεν πρέπει να συγχέεται με την λεγόμενη ιστορική κληρονομιά (που από το 1985 ονομάζεται ιστορική-καλλιτεχνική) και που περιλαμβάνει όλη την κληρονομιά της Ισπανίας, η οποία πρέπει να προστατεύεται λόγω της ιστορικής ή καλλιτεχνικής της αξίας.[10] Πρέπει να επισυμανθεί ότι ορισμένες βασιλικές τοποθεσίες δεν βρίσκονται υπό την διαχείριση της Εθνικής Κληρονομιάς, όπως το πάρκο του Ρετίρο (Μαδρίτη).
Περιουσιακά στοιχεία της Εθνικής Κληρονομιάς
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σύμφωνα με το νόμο περί Εθνικής Κληρονομιάς (του 1982), τα περιουσιακά στοιχεία που διαχειρίζεται η συγκεκριμένη θεσμική οντότητα είναι τα εξής:[3]
Βασιλικές κατοικίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βασιλικά Ανάκτορα της Μαδρίτης και Πεδίο του Μαυριτανού.
- Βασιλικά Ανάκτορα του Αρανχουέθ και Κήποι του Αρανχουέθ (Αρανχουέθ, Μαδρίτη).
- Έπαυλη του Αγρότη (Αρανχουέθ, Μαδρίτη).
- Βασιλικά Ανάκτορα του Αγίου Λαυρεντίου του Ελ Εσκοριάλ (Μαδρίτη).
- Παλατάκι του Πρίγκιπα (Ελ Εσκοριάλ, Μαδρίτη).
- Παλατάκι του Ινφάντε (Άγιος Λαυρέντιος του Ελ Εσκοριάλ, Μαδρίτη).
- Κτίρια της Βασίλισσας και των Πριγκίπων (Άγιος Λαυρέντιος του Ελ Εσκοριάλ, Μαδρίτη).
- Βασιλικά Ανάκτορα της Λα Γκράνχα ντε Σαν Ιλντεφόνσο, μαζί με τους γύρω χώρους (Σεγόβια).
- Βασιλικά Ανάκτορα του Ριοφρίο, μαζί με τους γύρω χώρους (Σεγόβια).
- Βασιλικά Ανάκτορα του Ελ Πάρδο και το Όρος του Ελ Πάρδο (Μαδρίτη).
- Βασιλικά Ανάκτορα της Λα Αλμουδάινα και κήποι του (Πάλμα, Βαλεαρίδες Νήσοι).
- τα κινητά περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στα βασιλικά ανάκτορα.
- οι δωρεές που έγιναν στο κράτος μέσω του βασιλιά.
Υπό βασιλική προστασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μοναστήρι των Βασιλικών Ξυπόλυτων Μοναχών (Μαδρίτη).
- Βασιλικό Μοναστήρι της Ενσάρκωσης (Μαδρίτη).
- Βασιλικό Μοναστήρι της Αγίας Ελισάβετ (Μαδρίτη).
- Βασιλική της Παναγίας της Ατοτσά (Μαδρίτη).
- Εκκλησία και Νοσοκομείο του Καλού Συμβάντος (Μαδρίτη).
- Εκκλησία και Κολλέγιο της Παναγίας του Λορέτο (Μαδρίτη).
- Βασιλικό Μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου του Ελ Εσκοριάλ (Άγιος Λαυρέντιος του Ελ Εσκοριάλ, Μαδρίτη).
- Μοναστήρι της Βασιλικής Παναγίας των Ουέλγας (Μπούργος).
- Καταφύγιο του Βασιλέως (Μπούργος).
- Βασιλικό Μοναστήρι της Αγίας Κλάρας του Τορδεσίγιας (Τορδεσίγιας, Βαγιαδολίδ).
- Βασιλικό Μοναστήρι του Αγίου Πασχάλη (Αρανχουέθ, Μαδρίτη).
- Βασιλικό Κολλέγιο Ευγενών Κορασίδων (Τολέδο).
Μουσεία που βρίσκονται στις βασιλικές κατοικίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πινακοθήκη των Βασιλικών Συλλογών (Μαδρίτη). - Άνοιξε το 2023.
- Μουσείο Βασιλικών Λεμβών (Αρανχουέθ, Μαδρίτη). - Άνοιξε το 1966.
- Μουσείο Ταπητουργίας (Λα Γκράνχα ντε Σαν Ιλντεφόνσο, Σεγόβια). - Άνοιξε το 1950.
- Μουσείο Κυνηγιού (Ριοφρίο, Σεγόβια). - Άνοιξε το 1965.
Άλλα ακίνητα που προστέθηκαν μετά το 1982
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ https://www.igae.pap.hacienda.gob.es/sitios/igae/es-ES/Contabilidad/informacionEconomica/Paginas/PersonalServicioSectorPubilicoEstatal2024.aspx
- ↑ https://www.sepg.pap.hacienda.gob.es/Presup/PGE2023Ley/MaestroDocumentos/PGE-ROM/doc/1/7/2/2/N_23_E_R_6_2_802_1_1.PDF
- 1 2 «Νόμος 23/1982». 22 Ιουνίου 1982.
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2025.
- ↑ «Colecciones Reales».
- ↑ «Obras maestras» (στα Ισπανικά). 1 Νοεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2025.
- ↑ https://www.libertaddigital.com/organismos/patrimonio-nacional/
- ↑ https://www.patrimonionacional.es/sites/default/files/2019-02/plan_de_actuacion_2017-2021_web.pdf
- ↑ https://www.patrimonionacional.es/sobre-patrimonio/conoce-nuestra-historia
- ↑ https://www.boe.es/buscar/act.php?id=BOE-A-1985-12534