Εδώδιμα

Εδώδιμο είναι κάθε είδος που είναι ασφαλές για κατανάλωση από τον άνθρωπο, που είναι βρώσιμο.^[1] Τα μη δηλητηριώδη είδη που βρίσκονται στη φύση – ανάμεσα στα οποία και ορισμένα μανιτάρια, έντομα, φύκια και ούτω καθεξής – αναφέρονται ως εδώδιμα.

Εδώδιμα είδη στη φύση

Οι άνθρωποι τρώνε χιλιάδες είδη φυτών. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν έως και 75.000 εδώδιμα είδη αγγειόσπερμων, από τα οποία περίπου τα 7.000 τρώγονται συχνά. ^[2]

Τα εδώδιμα φυτά που βρίσκονται στη φύση περιλαμβάνουν άνθη, σπόρους, μούρα, φύκια και κάκτους. Το να μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τις ποικιλίες αυτών των φυτών που είναι ασφαλείς για κατανάλωση είναι μια σημαντική δεξιότητα επιβίωσης. ^[3] Μερικοί μύκητες, όπως κάποια είδη μανιταριών, είναι επίσης εδώδιμοι.

Πολλά ζώα είναι επίσης εδώδιμα, όπως εξημερωμένα ζώα καθώς και κάποια άγρια έντομα, αμφίβια, ερπετά, πτηνά και θηλαστικά. ^[4] Οι υποστηρικτές της αύξησης της κατανάλωσης εδώδιμων εντόμων αναφέρουν τα περιβαλλοντικά οφέλη από τη δυνατότητα παραγωγής περισσότερων τροφίμων χρησιμοποιώντας λιγότερο τη γη και παράλληλα μειώνοντας τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Έχει τεκμηριωθεί ότι περισσότερα από 1.900 είδη εντόμων χρησιμοποιούνται ως τροφή, όπως μυρμήγκια και προνύμφες σκαθαριών στη διατροφή ορισμένων αφρικανικών και αυστραλιανών φυλών και τηγανητές ακρίδες και σκαθάρια σε μέρη της Ταϊλάνδης.^[5]

Παραπομπές

↑ «εδώδιμος». Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας. Ακαδημία Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2025.
↑ Şerban, Procheş; Wilson, John R. U.; Vamosi, Jana C.; Richardson, David M. (1 February 2008). «Plant Diversity in the Human Diet: Weak Phylogenetic Signal Indicates Breadth». BioScience 58 (2): 151–159. doi:10.1641/B580209. https://archive.org/details/sim_bioscience_2008-02_58_2/page/150.
↑ Department of the Army (23 Ιουνίου 2009). The Complete Guide to Edible Wild Plants. Skyhorse Publishing. ISBN 9781626369825. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.
↑ Adi, Annis Catur; Andrias, Dini Ririn (2020). «The potential of using wild edible animals as alternative food sources among food-insecure areas in Indonesia». Journal of Health Research 34 (3): 247–257. doi:10.1108/JHR-07-2019-0156.
↑ Van Huis, Arnold; Van Itterbeeck, Joost (2013). «Edible insects: future prospects for food and feed security». Food and Agriculture Organization of the United Nations 171. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 December 2020. https://web.archive.org/web/20201231192835/https://library.wur.nl/WebQuery/wurpubs/fulltext/258042. Ανακτήθηκε στις 22 December 2020.

[1] «εδώδιμος». Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας. Ακαδημία Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2025.

[2] Şerban, Procheş; Wilson, John R. U.; Vamosi, Jana C.; Richardson, David M. (1 February 2008). «Plant Diversity in the Human Diet: Weak Phylogenetic Signal Indicates Breadth». BioScience 58 (2): 151–159. doi:10.1641/B580209. https://archive.org/details/sim_bioscience_2008-02_58_2/page/150.

[3] Department of the Army (23 Ιουνίου 2009). The Complete Guide to Edible Wild Plants. Skyhorse Publishing. ISBN 9781626369825. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.

[4] Adi, Annis Catur; Andrias, Dini Ririn (2020). «The potential of using wild edible animals as alternative food sources among food-insecure areas in Indonesia». Journal of Health Research 34 (3): 247–257. doi:10.1108/JHR-07-2019-0156.

[5] Van Huis, Arnold; Van Itterbeeck, Joost (2013). «Edible insects: future prospects for food and feed security». Food and Agriculture Organization of the United Nations 171. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 December 2020. https://web.archive.org/web/20201231192835/https://library.wur.nl/WebQuery/wurpubs/fulltext/258042. Ανακτήθηκε στις 22 December 2020.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]