Δύναμη Κουντς
| Δύναμη Κουντς نیروی قدس | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ίδρυση | 1988 ως ανεξάρτητη δύναμη | ||||||
| Χώρα |  Ιράν | ||||||
| Τύπος | Δύναμη ειδικών επιχειρήσεων | ||||||
| Ρόλος | Επιχειρήσεις εκτός επικράτειας, Ανορθόδοξος πόλεμος, Στρατιωτική κατασκοπεία, Μαύρες επιχειρήσεις | ||||||
| Δύναμη | 5.000 (2007)[1] | ||||||
| Υπαγωγή |  Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης | ||||||
| Συμπλοκές |
| ||||||
| Διοίκηση | |||||||
| Τωρινός Σιοικητής | Ταξχος Ισμαήλ Καανί | ||||||
| Αναπληρωτής Διοικητής | Ταξχος Μοχάμαντ Ρεζά Φαζαλαντέχ[8] | ||||||
| Διακριτικά | |||||||
| Αναγνωριστικό σύμβολο |  | ||||||
| Εναλλακτική σημαία |  | ||||||
Η Δύναμη Κουντς (περσικά: نیروی قدس, κ. γρ. Δύναμη της Ιερουσαλήμ) είναι ένας από τους πέντε κλάδους των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν.[9] Ειδικεύεται σε επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου και στρατιωτικής κατασκοπείας. Ο στρατηγός του Στρατού Ξηράς των ΗΠΑ Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ έχει περιγράψει τη Δύναμη Κουντς ως έναν οργανισμό ανάλογο με έναν συνδυασμό της CIA και της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ/ JSOC) των Ηνωμένων Πολιτειών.[10]
Υπεύθυνη για εξωεδαφικές επιχειρήσεις/επιχειρήσεις εκτός επικράτειας,[11] η Δύναμη Κουντς υποστηρίζει μη κρατικούς ένοπλους δρώντες σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένου της Χεζμπολάχ, της Χαμάς, του Ισλαμικού Κινήματος Τζιχάντ στην Παλαιστίνη, τους Χούθι και σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ, τη Συρία και το Αφγανιστάν.[11] Σύμφωνα με τον Michael Wigginton κ.ά., η Δύναμη Κουντς αποτελεί «κλασικό παράδειγμα κρατικά υποστηριζόμενης τρομοκρατίας».[12]
Η Δύναμη Κουντς υπάγεται απευθείας στον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Χαμενεΐ.[13][14] Μετά τη δολοφονία του Κασέμ Σουλεϊμανί σε αμερικανική επιδρομή με μη επανδρωμένο αεροσκάφος, τη θέση του ανέλαβε ο αναπληρωτής του, Ισμαΐλ Καανί.[15]
Ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτήρισε το 2019 τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης και τη Δύναμη Κουντς ως Ξένη Τρομοκρατική Οργάνωση (FTO), επικαλούμενος τη «συνεχιζόμενη υποστήριξη και εμπλοκή των IRGC σε τρομοκρατικές δραστηριότητες παγκοσμίως». Ήταν η πρώτη φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες χαρακτήρισαν τμήμα άλλης κυβέρνησης ως Ξένη Τρομοκρατική Οργάνωση.[16]
Ονομασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αν και η επίσημη ονομασία του σχηματισμού είναι Δύναμη Κουντς («Δύναμη της Ιερουσαλήμ»), έχει επίσης αναφερθεί ως «Σώμα Κουντς» (περσικά: سپاه قدس) στα περσικά μέσα ενημέρωσης.[17] Στα αραβικά, η Ιερουσαλήμ είναι ευρύτερα γνωστή ως القُدس αλ-Κούντς, που σημαίνει «Η Αγία» ή «Το Αγιαστήριο», συγγενές με τον όρο στα εβραϊκά: הקדש.
Αρχικά έφερε την ονομασία «Σώμα», η οποία άλλαξε σε «Δύναμη» από τον Χαμενεΐ.[18]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Cordesman & Kleiber 2007, σελ. 78.
- ↑ «Argentina Labels Iran's Quds Force a Terrorist Organization in Sharp Diplomatic Move». Sri Lanka Guardian. 17 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Bahrain Terrorist List (individuals – entities)». Ministry of Foreign Affairs of the Kingdom of Bahrain. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2020.
- ↑ «Currently listed entities». Public Safety Canada. Government of Canada. 21 Δεκεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2020.
- ↑ «List of Terrorist Organizations and Individuals». DNFBP's Duties.
- ↑ «Saudi, Bahrain add Iran's Revolutionary Guards to terrorism lists» (στα Αγγλικά). Reuters. 23 Οκτωβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2019.
- ↑ Treasury Designates the IRGC under Terrorism Authority and Targets IRGC and Military Supporters under Counter-Proliferation Authority. Δελτίο τύπου.
- ↑ «Who Is Mohammad Reza Fallahzadeh, the New Deputy Commander of Iran's Qods Force?». The Washington Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023.
- ↑ Kamrava, Mehran, επιμ. (2020). «The Armed Forces in Post-revolutionary Iran». Routledge Handbook of Persian Gulf Politics. Routledge. ISBN 9780429514081.
- ↑ McChrystal, Stanley. «Iran's Deadly Puppet Master». Foreign Policy (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2020. line feed character in
|title=at position 7 (βοήθεια) - 1 2 «Operational Environment Assessment: Iran». Operational Environment Assessment (OEA) Team. Ft. Leavenworth, KS: TRADOC Intelligence Support Activity (TRISA)—Threats, Στρατός ΗΠΑ. Απριλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023.
- ↑ Wigginton και άλλοι 2015, σελ. 153.
- ↑ Dionisi 2006, σελ. 7.
- ↑ «Iran demands nationals' release». BBC News. 14 Ιανουαρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2007.
- ↑ Cunningham, Erin· Hendrix, Steve (22 Φεβρουαρίου 2020). «Iran's Revolutionary Guard Corps wrestles with new reality after killing of its chief military strategist»
. The Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023. - ↑ Country Reports on Terrorism 2019 (Report). Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2021. https://web.archive.org/web/20211111032934/https://www.state.gov/wp-content/uploads/2020/06/Country-Reports-on-Terrorism-2019-2.pdf. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023.
- ↑ Ostovar, Afshon (2016). Vanguard of the Imam: Religion, Politics, and Iran's Revolutionary Guards. Oxford University Press. σελ. 263. ISBN 978-0199387892.
- ↑ «حقیقتپور از طراحان "نیروی قدس": ادامه قهر انتخاباتی مردم، سمی برای نظام است / خالصسازان، عقلای دو جناح را به نیروهای ساکت تبدیل کردهاند » اصفهان امروز آنلاین» [Χαγκιγκατπουρ, ένας από τους σχεδιαστές της Δύναμης Κουντς: Το συνεχιζόμενο εκλογικό μποϊκοτάζ του λαού είναι δηλητήριο για το καθεστώς / Οι Καλίς-σαζ έχουν μετατρέψει τους διανοούμενους των δύο στρατοπέδων σε σιωπηλές δυνάμεις Isfahan Today Online]. اصفهان امروز آنلاین (στα Περσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2023.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cordesman, Anthony H.· Kleiber, Martin (2007). Iran's military forces and warfighting capabilities : the threat in the Northern Gulf. Washington, D.C.: Praeger Security International. ISBN 978-0-313-34612-5.
- Dionisi, David J. (2006). American Hiroshima: The Reasons Why and a Call to Strengthen America's Democracy. Sanzini Publishing. ISBN 1-4120-4421-9.
- O'Hern, Steven (2012). Iran's Revolutionary Guard: The Threat That Grows While America Sleeps. Potomac Books, Inc. σελίδες 82–. ISBN 978-1-59797-701-2.
- Shay, Shaul (2017). Islamic Terror and the Balkans. Taylor & Francis. σελίδες 94–. ISBN 978-1-351-51138-4.
Δημοσιεύσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ustiashvili, Samin (2023). «The Quds Force and Its Involvement in the Conflicts of West Asia» (στα αγγλικά) (PDF). International Journal of Science Academic Research 4 (1): 4930–4938. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2025-06-12. https://web.archive.org/web/20250612052920/https://www.researchgate.net/publication/369147615_THE_QUDS_FORCE_AND_ITS_INVOLVEMENT_IN_THE_CONFLICTS_OF_WEST_ASIA.
- Wigginton, Michael; Burton, Robert; Jensen, Carl; McElreath, David; Mallory, Stephen; Doss, Daniel A. (2015). «Al-Qods Force: Iran's weapon of choice to export terrorism» (στα αγγλικά). Journal of Policing, Intelligence and Counter Terrorism 10 (2): 153–165. doi:. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/18335330.2015.1090053.