Δυσπλασία ισχίου
| Δυσπλασία ισχίου | |
|---|---|
 Συγγενές εξάρθρημα του αριστερού ισχίου σε ηλικιωμένο άτομο. Το κλειστό βέλος σημαδεύει την κοτύλη, το ανοιχτό βέλος τη μηριαία κεφαλή. | |
| Ειδικότητα | Παιδιατρική, ορθοπαιδική |
| Συμπτώματα | Κανένα, ένα πόδι κοντύτερο, χωλότητα[1] |
| Επιπλοκές | Αθρίτιδα[2] |
| Παράγοντες κινδύνου | Οικογενειακό ιστορικό, φάσκιωμα, τοκετός με ισχιακή προβολή[2] |
| Διαγνωστική μέθοδος | Κλινική εξέταση, υπερηχογράφημα[2] |
| Θεραπεία | Τοποθέτηση νάρθηκα, τοποθέτηση γύψου, χειρουργική επέμβαση[2] |
| Πρόγνωση | Καλή (αν διαγνωστεί νωρίς)[1] |
| Νοσηρότητα | 1 σε 1.000 (νεογνά πλήρους κύησης)[2] |
Η δυσπλασία ισχίου είναι μια ανωμαλία της άρθρωσης του ισχίου στην οποία το τμήμα της κοτύλης δεν καλύπτει πλήρως το τμήμα της κεφαλής, με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο εξάρθρωσης.[1] Η δυσπλασία του ισχίου μπορεί να εμφανιστεί κατά τη γέννηση ή να αναπτυχθεί στην παιδική ηλικία.[1] Παρ' όλα αυτά, συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα σε βρέφη μικρότερα του ενός έτους.[2] Μερικές φορές το ένα πόδι μπορεί να είναι πιο κοντό από το άλλο.[1] Το αριστερό ισχίο επηρεάζεται πιο συχνά από το δεξί.[2] Χωρίς θεραπεία, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν την αρθρίτιδα, τη χωλότητα και τον πόνο στη μέση.[2]
Οι παράγοντες κινδύνου για δυσπλασία ισχίου περιλαμβάνουν το οικογενειακό ιστορικό, ορισμένες πρακτικές φασκιώματος και τον τοκετό με ισχιακή προβολή.[2] Εάν ο ένας από δύο μονοζυγωτικούς διδύμους επηρεαστεί, υπάρχει 40% κίνδυνος να επηρεαστεί και ο άλλος.[2] Συνιστάται ο έλεγχος όλων των νεογνών για την κατάσταση μέσω κλινικής εξέτασης.[2] Η διενέργεια υπερηχογραφήματος μπορεί επίσης να φανεί χρήσιμη.[2]
Πολλές περιπτώσεις ήπιας αστάθειας αποκαθίστανται χωρίς ειδική αντιμετώπιση.[2] Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, αν γίνει έγκαιρη διάγνωση, ενδέχεται να αρκεί η χρήση νάρθηκα.[2] Σε περιπτώσεις στις οποίες η διάγνωση γίνεται αργότερα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση και τοποθέτηση γύψινου νάρθηκα.[2] Περίπου το 7,5% των αρθροπλαστικών ισχίου γίνεται για την αντιμετώπιση προβλημάτων που προκύπτουν από δυσπλασία ισχίου.[2]
Περίπου 1 στα 1.000 βρέφη έχει δυσπλασία ισχίου.[2] Σοβαρή αστάθεια του ισχίου εμφανίζεται σε ένα έως δύο τοις εκατό των βρεφών που γεννιούνται πρόωρα.[2] Οι γυναίκες επηρεάζονται πιο συχνά από τους άνδρες.[1] Η δυσπλασία του ισχίου περιγράφηκε ήδη από το 300 π.Χ. από τον Ιπποκράτη.[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 «Your Orthopaedic Connection: Developmental Dysplasia of the Hip». Οκτώβριος 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2008.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Shaw, BA; Segal, LS; SECTION ON, ORTHOPAEDICS. (December 2016). «Evaluation and Referral for Developmental Dysplasia of the Hip in Infants.». Pediatrics 138 (6): e20163107. doi:. PMID 27940740.
- ↑ Bentley, George (2009). European Instructional Lectures: Volume 9, 2009; 10th EFORT Congress, Vienna, Austria (στα Αγγλικά). Springer Science & Business Media. σελ. 40. ISBN 9783642009662. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017. More than one of
|archivedate=και|archive-date=specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο:|archive-date=(βοήθεια)