Δρακουνκουλίαση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δρακουνκουλίαση
Ταξινόμηση και εξωτερικές πηγές

Using a matchstick to remove a guinea worm from the leg of a human
Ταξινόμηση ICD-10 B72
Ταξινόμηση ICD-9 125.7
DiseasesDB 3945
eMedicine ped/616
MeSH D004320

Η νόσος Δρακουνκουλίαση [1], που ονομάζεται επίσης νόσος του σκουληκιού της Γουινέας (GWD), είναι μια μόλυνση που οφείλεται στο Dracunculus medinensis.[2] Ο άνθρωπος μολύνεται όταν πιει νερό που περιέχει ψύλλους νερού μολυσμένους από την προνύμφη ή τις προνύμφες του σκουληκιού της Γουινέας.[2] Αρχικά δεν υπάρχουν συμπτώματα.[3] Περίπου έναν χρόνο μετά, το άτομο αναπτύσσει μια οδυνηρή αίσθηση καψίματος, ενώ το θηλυκό σκουλήκι έχει δημιουργήσει μια φουσκάλα στο δέρμα, συνήθως σε ένα από τα κάτω άκρα του σώματος.[2] Στη συνέχεια, το σκουλήκι εξέρχεται από το δέρμα, μέσα σε μερικές εβδομάδες.[4] Σε όλο αυτό το διάστημα, το άτομο που έχει προσβληθεί μπορεί να περπατά ή να εργάζεται με δυσκολία. [3] Ο θάνατος εξαιτίας αυτής της ασθένειας είναι πολύ σπάνιος.[2]

Οι άνθρωποι είναι οι μόνο γνωστοί ζωντανοί οργανισμοί που μολύνονται από το σκουλήκι της Γουινέας.[3] Το σκουλήκι έχει πάχος περίπου ένα έως δύο χιλιοστά, ενώ το ενήλικο θηλυκό σκουλήκι φτάνει σε μήκος τα 60 με 100 εκατοστά (τα αρσενικά είναι πολύ μικρότερα σε μήκος). [2][3] Έξω από το ανθρώπινο σώμα, τα αυγά μπορούν να επιβιώσουν έως και τρεις εβδομάδες.[5] Πιο πριν, πρέπει να φαγωθούν από τους ψύλλους του νερού.[2] Η προνύμφη που βρίσκεται εντός τους μπορεί να επιβιώσει μέχρι και τέσσερις μήνες.[5] Επομένως, για να παραμείνει η νόσος ενεργή σε κάποια περιοχή, θα πρέπει να εμφανίζεται στους ανθρώπους κάθε χρόνο.[6] Συνήθως η διάγνωση της νόσου γίνεται με βάση τα σημάδια και τα συμπτώματα της νόσου.[7]

Η πρόληψη γίνεται με την έγκαιρη διάγνωση της νόσου ενώ, στη συνέχεια, πρέπει να ληφθεί μέριμνα για να μην βουτήξει ο ασθενής την πληγή σε πόσιμο νερό.[2] Άλλες δράσεις περιλαμβάνουν: την βελτίωση της πρόσβασης σε καθαρό νερό ή, διαφορετικά, το φιλτράρισμα του νερού, εάν δεν είναι καθαρό.[2] Συχνά, είναι αρκετό το φιλτράρισμα μέσω ενός υφάσματος.[4] Το μολυσμένο νερό μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια χημική ουσία που ονομάζεται temefos και μπορεί να σκοτώσει την προνύμφη.[2] Δεν υπάρχει εμβόλιο ή φάρμακο κατά της νόσου.[2] Το σκουλήκι αφαιρείται σταδιακά, σε διάστημα μερικών εβδομάδων κι αυτό γίνεται τυλίγοντάς το γύρω από μία βελόνα.[3] Τα έλκη που σχηματίζονται από το σκουλήκι ενδέχεται να μολυνθούν από βακτήρια.[3] Ο πόνος μπορεί να εξακολουθήσει, μήνες μετά την αφαίρεση του σκουληκιού.[3]

Το 2013 αναφέρθηκαν 148 κρούσματα της νόσου.[2] Πρόκειται για μείωση πάνω από 99%, σε σύγκριση με τα 3,5 εκατομμύρια κρούσματα που σημειώθηκαν το 1986.[3][2] Η νόσος καταγράφεται μόνο σε 4 χώρες της Αφρικής, ενώ τη δεκαετία του 1980 ενδημούσε σε 20 χώρες.[2] Η χώρα που επλήγη περισσότερο είναι το Νότιο Σουδάν.[2] Κατά πάσα πιθανότητα θα είναι η πρώτη παρασιτική ασθένεια που πρόκειται να εξαλειφθεί.[8] Η νόσος του σκουληκιού της Γουινέας ήταν γνωστή από τους αρχαίους χρόνους.[3] Αναφέρεται στον αιγυπτιακό ιατρικό πάπυρο Ebers, που χρονολογείται από το 1550 π.Χ.[9] Η ονομασία dracunculiasis προέρχεται από το λατινικό «δεινά των μικρών δράκων»,[10] ενώ η ονομασία «σκουλήκι της Γουινέας» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα, όταν οι Ευρωπαίοι ήρθαν σε επαφή με τη νόσο στην ακτή της Γουινέας στη Δυτική Αφρική.[9] Ένα άλλο είδος, παρόμοιο με το σκουλήκι της Γουινέας, προκαλεί την ασθένεια σε άλλα ζώα.[11] Αυτό δεν μοιάζει να είναι μολυσματικό για τους ανθρώπους.[11] Υπάγεται στην κατηγορία με τις παραμελημένες τροπικές νόσους.[12]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο Τζίμι Κάρτερ τα βάζει με το φρικτό σκουλήκι της δρακουνκουλίασης in.gr. Ανάκτηση 27/05/2015.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 «Dracunculiasis (guinea-worm disease) Fact sheet N°359 (Revised)». World Health Organization. March 2014. Ανακτήθηκε στις 18 March 2014. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Greenaway, C (Feb 17, 2004). «Dracunculiasis (guinea worm disease).». CMAJ : Canadian Medical Association journal = journal de l'Association medicale canadienne 170 (4): 495–500. PMID 14970098. 
  4. 4,0 4,1 Cairncross, S; Tayeh, A; Korkor, AS (Jun 2012). «Why is dracunculiasis eradication taking so long?». Trends in parasitology 28 (6): 225–30. doi:10.1016/j.pt.2012.03.003. PMID 22520367. 
  5. 5,0 5,1 Junghanss, Jeremy Farrar, Peter J. Hotez, Thomas (2013). Manson's tropical diseases. (23rd edition έκδοση). Oxford: Elsevier/Saunders, σελ. e62. ISBN 9780702053061. http://books.google.ca/books?id=GTjRAQAAQBAJ&pg=RA1-PA62. 
  6. «Parasites - Dracunculiasis (also known as Guinea Worm Disease) Eradication Program». CDC. November 22, 2013. Ανακτήθηκε στις 19 March 2014. 
  7. Cook, Gordon (2009). Manson's tropical diseases. (22nd ed. έκδοση). [Edinburgh]: Saunders, σελ. 1506. ISBN 9781416044703. http://books.google.ca/books?id=CF2INI0O6l0C&pg=PA1506. 
  8. «Guinea Worm Eradication Program». The Carter Center. Carter Center. Ανακτήθηκε στις 2011-03-01. 
  9. 9,0 9,1 Tropical Medicine Central Resource. «Dracunculiasis». Uniformed Services University of the Health Sciences. Ανακτήθηκε στις 2008-07-15. 
  10. Barry M (June 2007). «The tail end of guinea worm — global eradication without a drug or a vaccine». N. Engl. J. Med. 356 (25): 2561–4. doi:10.1056/NEJMp078089. PMID 17582064. http://content.nejm.org/cgi/content/full/356/25/2561. 
  11. 11,0 11,1 Junghanss, Jeremy Farrar, Peter J. Hotez, Thomas (2013). Manson's tropical diseases. (23rd edition έκδοση). Oxford: Elsevier/Saunders, σελ. 763. ISBN 9780702053061. http://books.google.ca/books?id=GTjRAQAAQBAJ&pg=PA763. 
  12. «Neglected Tropical Diseases». cdc.gov. June 6, 2011. Ανακτήθηκε στις 28 November 2014.