Δοξαρό Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°21′2.920″N 24°50′12.577″E / 35.35081111°N 24.83682694°E / 35.35081111; 24.83682694

Δοξαρό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δοξαρό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΡεθύμνης
ΔήμοςΜυλοποτάμου
Δημοτική ΕνότηταΚουλουκώνα
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΡεθύμνης
Πληθυσμός77 (2011)

Το Δοξαρό (επίσημο: το Δοξαρόν) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.[1]

Γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δοξαρό βρίσκεται 42 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 260 μ., στους νότιους πρόποδες του όρους Κουλούκωνας.[1] Επί της παλιάς εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου έχει δημιουργηθεί ο οικισμός Κάμπος Δοξαρού, ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 91 κατοίκους.

Η προέλευση του σημερινού ονόματος του χωριού είναι ανδρονυμική, από το επίθετο Δοξαράς, το οποίο μαρτυρείται σε έγγραφα του 14ου αιώνα.[1] Μέχρι το 1933 ήταν γνωστό με το όνομα Κλεψίμια.[2] Αν και το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, υπήρχε εκείνη την περίοδο, καθώς αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1671 ως Klepsimno με 11 χαράτσια. Αναφέρεται επίσης στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη το 1842 ως Κλεψίμια.[3] Σύμφωνα με την απογραφή του 1881 είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 112 κατοίκους, και ανήκε στο δήμο Γαράζου. Στην απογραφή του 1900 είχε 168 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 ανήκε είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου.[3] Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Κλεψιμιών (μετέπειτα Δοξαρού), η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.[2] Ο Κάμπος Δοξαρού αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1961.[1]

Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:

Απογραφή 1900 1920 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 168[3] 216[3] 216[3] 250[1] 285[1] 211[1] 135[1] 91[1] 92 77

Ο κεντρικός ναός της ενορίας είναι ο δίκλιτος ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου και του Αγίου Χαραλάμπου. Το τέμπλο του ναού χρονολογείται από το 1869. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός του Αγίου Νεκταρίου.[4] Στο βούνο πάνω από το χωριό βρίσκεται η Μονή Βωσάκου, η οποία χρονολογείται από τους βενετσιάνικους χρόνους.

Διοικητικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925, με την παλιά του ονομασία Κλεψίμια, στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1933 με το ΦΕΚ 179Α - 05/07/1933 μετονομάστηκε σε Δοξαρόν.[5] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και το πρόγραμμα Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Κάμπος Δοξαρού, Μακρυγιάννης, Μακρυγιλαννι και Χελιανά αποτελούν την κοινότητα Δοξαρού[6] που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουκουλώνα του δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 77 κατοίκους.[7]

Δείτε Κοινότητα Δοξαρού

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Β΄. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 253. 
  2. 2,0 2,1 «Δοξαρόν (Ρεθύμνης)». Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών - Αναλυτικά. ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2019. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Β΄. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 404. 
  4. «Επαρχία Μυλοποτάμου». www.imra.gr. Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2019. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2022. 
  6. «Νόμος 4555/2018 - ΦΕΚ 133/Α/19-7-2018 ( Άρθρα 1 - 151) (Πρόγραμμα ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ) (Κωδικοποιημένος)». e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2022. 
  7. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10886 (σελ. 412 του pdf)