Διπόταμος Καβάλας
Συντεταγμένες: 41°7′18.52″N 24°34′52.54″E / 41.1218111°N 24.5812611°E
| Διπόταμος | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Περιφέρεια | Ανατολική Μακεδονία και Θράκη |
| Περιφερειακή Ενότητα | Καβάλας |
| Δήμος | Νέστου |
| Δημοτική Ενότητα | Ορεινού |
| Γεωγραφία | |
| Νομός | Καβάλας |
| Υψόμετρο | 680 |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 40 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Παλαιά ονομασία | Τσαϊλίκ |
Ο Διπόταμος (πρώην Τσαϊλίκ[1][2] και Διπόταμο[3], γνωστό και ως Τσαγλαΐκ[2]) είναι ορεινό χωριό του δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 40 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βρίσκεται σε υψόμετρο 680 μέτρων[3], κτισμένο αμφιθεατρικά στις δυτικές πλαγιές της κορυφής Χριστός στα όρη Λεκάνης, στο βορειοανατολικό άκρο του νομού Καβάλας. Απέχει 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης της Καβάλας[4].
Ο Διπόταμος είναι γνωστό για τις πηγές του και είναι το μόνο της περιοχής όπου υπάρχουν νερόμυλοι. Επιπλέον, κάθε Αύγουστο διοργανώνεται στο χωριό παραδοσιακή ποντιακή γιορτή[5].
Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής και σύμφωνα με την απογραφή του 1920, είχε 1.188 κατοίκους (όλοι μουσουλμάνοι)[6].
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, απέκτησε αμιγώς ελληνικό πληθυσμό μέσω της εγκατάστασης 95 προσφυγικών οικογενειών, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε 343 άτομα[7]. Παράλληλα, οι μουσουλμάνοι τόσο του χωριού όσο και της ευρύτερης περιοχής εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες στην επαρχία Σαμψούντας της Τουρκίας[6]. Αργότερα, κατά τη διαδικασία κατεδάφισης μιναρέ στον Διπόταμο, βρέθηκε τμήμα επιγραφής της ρωμαϊκής περιόδου, με αναφορά στον Μάρκο Αυρήλιο[2].
Ακολούθως, στην απογραφή το 1928, το χωριό μέτρησε 391 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του αυξήθηκε στους 659 κατοίκους στην απογραφή του 1940[3].
Διοικητικά, ο Διπόταμος ορίστηκε το 1934 έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Νέστου και κατόπιν, με τις μεταβολές που επιβλήθηκαν τοπική αυτοδιοίκηση με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού[8]. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέστου.
Απογραφές πληθυσμού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Απογραφή | 1928 | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 | 2021 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Πληθυσμός | 391[3] | 659[3] | 331[3] | 317[3] | 161[3] | 127[3] | 116[3] | 106[9] | 45[10] | 40 |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Τσαϊλίκ -- Διπόταμον». Πανδέκτης. Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2017.
- 1 2 3 Κούτρας, Νίκος Ι. (2014). Οι ρίζες...Οι μνήμες μας...Έρευνα, καταγραφή, ιστορικά στοιχεία για τους πρόσφυγες της Λεκάνης Καβάλας. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Κυριακίδη. σελ. 22.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2012). Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας. Α΄. Αθήνα: ΤΑ ΝΕΑ. σελ. 195.
- ↑ «Διπόταμος». diakopes.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2017.
- ↑ «Στις πύλες του αιώνιου παραδείσου». Έθνος. 29 Οκτωβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2017.
- 1 2 Κούτρας (2014). σελ. 27.
- ↑ Κούτρας (2014). σελ. 55.
- ↑ «Διπόταμον (Καβάλας)». Διοικητικές μεταβολές οικισμών. ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2017.
- ↑ «Μόνιμος και Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος: Σύνολο Ελλάδος,νομοί,δήμοι/κοινότητες,δημοτικα/κοινοτικά διαμερίσμα και οικισμοί, Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2006.
- ↑ Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας Αρχειοθετήθηκε 2021-10-04 στο Wayback Machine., τεύχος Δεύτερο, 20 Μαρτίου 2014, αρ. φύλλου 698, σελ. 10494.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Κούτρας, Νίκος Ι. (2014). Οι ρίζες...Οι μνήμες μας...Έρευνα, καταγραφή, ιστορικά στοιχεία για τους πρόσφυγες της Λεκάνης Καβάλας. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Κυριακίδη.
- Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2012). Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας. Α΄. Αθήνα: ΤΑ ΝΕΑ.