Διομήδης Φωτιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Διομήδης Φωτιάδης γεννήθηκε στην Κερύνεια της Κύπρου, όπου μετά το Γυμνάσιο Κερύνειας αποφοίτησε από το Διδασκαλικό Κολλέγιο Κύπρου (Teachers’ Training College) με έδρα τότε τη Μόρφου. Εργάστηκε αμέσως μετά ως δάσκαλος σε διάφορα σχολεία στο νησί μέχρι το 1962 και μετά συνέχισε τις σπουδές του στη δραματική τέχνη, σκηνοθεσία και διδασκαλία δραματικής τέχνης στο Λονδίνο και το 1966 πήρε τον διακριτικό τίτλο Α.D.B. του DRAMA BOARD (Tutor in Drama and Theater Arts). Στο Λονδίνο σκηνοθέτησε με το BRITISH DRAMA LEAGUE και το FRINGE THEATER (Περιφερειακό Θέατρο του Λονδίνου), έργα του Σαίξπηρ «Έμπορος της Βενετίας», «Χειμωνιάτικο παραμύθι», Τένεσι Ουίλιαμς «Γλυκό πουλί της νιότης», Ερρίκου Ίψεν «΄Εντα Γκάμπλερ», Μαξ Φρις «Ανδόρρα», Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω «Σοκολατένιοι στρατιώτες», Arthur Watkyn «Amber for Anna», David Parker «The collector», Μωμ Σώμερσετ «Ο κύκλος», Τζων Πρίσλεϋ «Επικίνδυνη στροφή», Donald Howarth «Ένας κρίνος στη μικρή Ινδία» κ.ά. Παράλληλα εργάστηκε ως καθηγητής σε διάφορες κρατικές σχολές του Λονδίνου και δίδαξε δραματική τέχνη στη σχολή ηθοποιίας Wimbledon του Λονδίνου.  

Στην Κύπρο, κατά διάφορες περιόδους, σκηνοθέτησε τα έργα «Ιδιωτικές Ζωές» του Νοέλ Κάουαρντ, «Ένας Ιππότης για τη Βασούλα» του Πρετεντέρη, «Ένας υπερφυσικός μπεμπές» του ΄Οττο Σβαρτς, «Αγάπη μου ΟυάΟυά» του Φρανσουά Καμπώ, «No room for love” του Anthony Marriott, «Ξύπνα Βασίλη» του Ψαθά κ.λ.π.

Στην Ελλάδα, από το 1990 εργάστηκε ως καθηγητής δραματικής τέχνης και εξέδωσε το βιβλίο «Η Εξάσκηση του Ηθοποιού». Το 1992 ίδρυσε στην Αθήνα την «Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης Διομήδη Φωτιάδη», ενώ παράλληλα, κατά περιόδους σκηνοθέτησε θεατρικές παραστάσεις εντός και εκτός σχολής μεταξύ άλλων: «Με συγχωρείς πρωθυπουργέ» του Edward Taylor, «Το νησί της Αφροδίτης» του Αλέξη Πάρνη και «Τι σημασία έχει να είναι κανείς σοβαρός»  του Όσκαρ Ουάιλντ. Επίσης ασχολήθηκε με την μετάφραση Αγγλικών έργων στα Ελληνικά. Η μεγάλη του αγάπη ήταν η διδασκαλία της τέχνης του θεάτρου στην οποία αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά ως το τέλος του βίου του (Φεβρουάριο του 2007), προσπαθώντας να εμφυσήσει στους μαθητές του την πίστη, το ήθος και την προσπάθεια για την επίτευξη των στόχων τους. Ο Διομήδης Φωτιάδης άφησε πίσω του μια μεγάλη και σοβαρή πορεία στη θεατρική εκπαίδευση που συνεχίζεται ως ξεχωριστή παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές μέσα από τις τάξεις της Σχολής του.