Διμερή θυμίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Formation of thymine dimer lesion in DNA. The photon causes two consecutive bases on one strand to bind together, destroying the normal base-pairing double-strand structure in that area.


Τα διμερή θυμίνης (ή πυριμιδίνης) είναι μοριακές αλλοιώσεις που σχηματίζονται από βάσεις θυμίνης ή κυτοσίνης στο DNA μέσω φωτοχημικών αντιδράσεων.[1][2] Η υπεριώδης ακτινοβολία επάγει τον σχηματισμό ομοιοπολικών δεσμών μεταξύ διαδοχικών βάσεων κατά μήκος της νουκλεοτιδικής αλυσίδας κοντά στους διπλούς δεσμούς άνθρακα-άνθρακα.[3] Η αντίδραση διμερισμού μπορεί επίσης να λάβει χώρα μεταξύ πυριμιδινικών βάσεων σε ουρακίλη ή κυτοσίνη dsRNA (RNA με διπλό έλικα).

Δύο κοινά προϊόντα της υπεριώδους ακτινοβολίας είναι τα διμερή κυκλοβουτανίου πυριμιδίνης και 6-4 φωτοπροϊόντα. Αυτές οι προμεταλλαξιογόνες αλλοιώσεις μεταβάλλουν τη δομή και ενδεχομένως το ζεύγος βάσεων. Οι τέτοιες αντιδράσεις ανά δευτερόλεπτο που ενδέχεται να εμφανιστούν σε ένα κύτταρο του δέρματος κατά τη διάρκεια της έκθεσης στο ηλιακό φως φτάνουν μέχρι τις 50-100, αλλά συνήθως διορθώνονται μέσα σε δευτερόλεπτα με την επανενεργοποίηση της φωτολύσης ή επισκευή αποκοπής νουκλεοτιδίων. Οι μη διορθωμένες αλλοιώσεις μπορούν να αναστέλλουν τις πολυμεράσες, να προκαλούν λανθασμένη ανάγνωση κατά τη διάρκεια της μεταγραφής ή της αντιγραφής ή να οδηγήσουν σε διακοπή της αντιγραφής. Two common UV products are cyclobutane pyrimidine dimers (CPDs) and 6–4 photoproducts. These premutagenic lesions alter the structure and possibly the base-pairing. Up to 50–100 such reactions per second might occur in a skin cell during exposure to sunlight, but are usually corrected within seconds by photolyase reactivation or nucleotide excision repair. Uncorrected lesions can inhibit polymerases, cause misreading during transcription or replication, or lead to arrest of replication. Pyrimidine dimers are the primary causeΠρότυπο:Citation needed lead of melanomas in humans.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. David S. Goodsell (2001). «The Molecular Perspective: Ultraviolet Light and Pyrimidine Dimers». The Oncologist 6 (3): 298–299. doi:10.1634/theoncologist.6-3-298. PMID 11423677. http://theoncologist.alphamedpress.org/cgi/content/full/6/3/298. 
  2. E. C. Friedberg; G. C. Walker; W. Siede; R. D. Wood; R. A. Schultz & T. Ellenberger (2006). DNA repair and mutagenesis. Washington: ASM Press. σελ. 1118. ISBN 978-1-55581-319-2. 
  3. S. E. Whitmore; C. S. Potten; C. A. Chadwick; P. T. Strickland; W. L. Morison (2001). «Effect of photoreactivating light on UV radiation-induced alterations in human skin». Photodermatol. Photoimmunol. Photomed. 17 (5): 213–217. doi:10.1111/j.1600-0781.2001.170502.x. PMID 11555330.