Μετάβαση στο περιεχόμενο

Διαμερισμός συνόλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διαμερισμός του συνόλου σε πέντε υποσύνολα.

Στην θεωρία συνόλων, διαμερισμός, διαμέριση ή διαμελισμός ενός μη κενού συνόλου , είναι ένα σύνολο υποσυνόλων του , τα οποία[1][2]

  • είναι ανά δύο ξένα μεταξύ τους
  • και επιπλέον έχουν ένωση το σύνολο , δηλαδή

Κάθε διαμερισμός ενός συνόλου ορίζει μία σχέση ισοδυναμίας μεταξύ των στοιχείων του συνόλου, ως εξής:

αν και μόνο αν υπάρχει τέτοιο ώστε .

Αντίστροφα, κάθε σχέση ισοδυναμίας σε σύνολο επάγει και έναν διαμερισμό του συνόλου, που ορίζεται από τις κλάσεις ισοδυναμίας της.

Ο διαμερισμός ενός συνόλου χαρακτηρίζεται λεπτός ή αδρός ανάλογα με το πλήθος των υποσυνόλων που τον απαρτίζουν. Συγκεκριμένα, αν και είναι δύο διαφορετικοί διαμερισμοί του ίδιου συνόλου, λέμε ότι ο πρώτος είναι λεπτότερος από το δεύτερο και ο δεύτερος αδρότερος από τον πρώτο, αν ο πληθάριθμος του I είναι μεγαλύτερος από τον πληθάριθμο του J.

  • Στους ακεραίους αριθμούς, οι περιττοί και οι άρτιοι αριθμοί συνιστούν έναν διαμερισμό.
  • Πιο γενικά, στους ακεραίους οι κλάσεις ισοδυναμίας που ορίζονται με το υπόλοιπο ενός φυσικού αριθμού συνιστούν έναν διαμερισμών των ακεραίων. Για παράδειγμα, για , οι κλάσεις ισοδυναμίας είναι οι εξής:
,
,
,
,
.
  1. Καπελλίδης, Σπύρος Κλ. «Σημειώσεις στη Θεωρία Συνόλων» (PDF). σελ. 18. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2023.
  2. Μοσχοβάκης, Γιάννης Ν. «Σημειώσεις στη Συνολοθεωρία» (PDF). Τμήμα Μαθηματικών, Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2023.