Δημοσθένης Δόκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημοσθένης Δόκος
Βουλευτής Κοζάνης
Περίοδος
Οκτώβριος 1961 – Μάιος 1961
Περίοδος
1951 – 1956
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1895, Βίτσα Ιωαννίνων
Θάνατος12 Δεκεμβρίου 1972 (77 ετών)
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
Πολιτικό κόμμαΛαϊκό Κόμμα, Ελληνικός Συναγερμός, ΕΡΕ
ΣπουδέςΝομική Σχολή
Επάγγελμαδικηγόρος

Ο Δημοσθένης Δόκος (1895[1]-1972), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κοζάνης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο χωριό Βίτσα Ιωαννίνων το 1895.[2] Πολύ νέος εγκαταστάθηκε στην Κοζάνη, όπου πολιτεύτηκε. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων, λαμβάνοντας 282 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.[3]

Στις εκλογές του 1946 ήταν ξανά υποψήφιος με τον συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα), λαμβάνοντας 4.265 ψήφους χωρίς να εκλεγεί.[4] Η διεκδίκηση μιας έδρας στην Κοζάνη με το Λαϊκό Κόμμα ήταν χωρίς επιτυχία και το 1950 οπότε έλαβε 455 ψήφους.[5]

Στις εκλογές του 1951 εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό και επανεξελέγη το 1952 με το ίδιο κόμμα.[6]

Μετά τον θάνατο του Χρήστου Γουλόπουλου ο Δόκος εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ στις 2 Μαΐου 1961.[7]

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δόκος απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1972 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στο νεκροταφείο Ζωγράφου.[8] Κατέλιπε τη σύζυγό του, Κούλα, και παιδιά.[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το Μητρώο της Βουλής αναφέρει έτος γέννησης 1894.
  2. Μητρώο Αρένων πρίν το 1920, Βίτσα κεντρικό Ζαγόρι, ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
  3. ΕΚΛΟΓΕΣ 1926 - ΟΙ 2.010 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ, 9 Μαΐου 2012, ανάκτηση 25 Ιουλίου 2020.
  4. Εφημερίδα Εμπρός Αρχειοθετήθηκε 2018-11-05 στο Wayback Machine., 31 Μαρτίου 1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 25 Ιουλίου 2020.
  5. Στατιστική των βουλευτικών εκλογών της 5ης Μαρτίου του 1950, Εθνικόν Τυπογραφείον, Αθήνα 1951, σελ. 726
  6. Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 63, αρ. 282).(pdf)
  7. Θάνατος βουλευτού της ΕΡΕ, εφ. Ελευθερία, φύλλο 3ης Μαΐου 1961, σελ. 6 (μέσω ΕΒΕ)
  8. 8,0 8,1 Η Βραδυνή, φύλλο 13ης Δεκεμβρίου 1972, σελ. 11.