Δημοκρατικό Κόμμα Ακ Ζολ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημοκρατικό Κόμμα Ακ Ζολ
Πρόεδρος Αζάτ Περουάσεφ
Ίδρυση Μάρτιος 2002
Έδρα Αστάνα
Ιδεολογία Φιλελευθερισμός
Πολιτική θέση Κεντροδεξιά
Έδρες στη Μαζιλίς
7 / 107
Ιστοσελίδα
www.akzhol.kz
Πολιτικό σύστημα Καζακστάν
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Δημοκρατικό Κόμμα Ακ Ζολ (καζακικά: Ақ жол Демократиялық Партиясы (κυριλλικό), Aq Jol Demokratïyalıq Partïyası (λατινικό)), συνήθως αναφέρεται απλώς ως Ακ Ζολ (καζακικά: Ақ жол, μεταγραφή: Aq Jol, Φωτεινό Μονοπάτι) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Καζακστάν.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ακ Ζολ ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 2002 όταν μια ομάδα από μετριοπαθείς αποσπάστηκε από το πιο ριζοσπαστικό Κίνημα Δημοκρατικής Επιλογής του Καζακστάν, το οποίο ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2001 από ακτιβιστές κατά του Ναζαρμπάγιεφ. Το νέο πιο μετριοπαθές κόμμα προώθησε σε μια πλατφόρμα υπέρ των μεταρρυθμίσεων, υπέρ των επιχειρήσεων, και σε αντίθεση με το Κίνημα Δημοκρατικής Επιλογής, οι ηγέτες του απέφυγαν να αντιμετωπίσουν ανοιχτά τον Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Το Ακ Ζολ ιδρύθηκε από τους Οράζ Ζαντόσοφ, Μπουλάτ Αμπίλοφ και Αλιχάν Μπαϊμένοφ. Ο πρώην υπουργός πληροφοριών Αλτινμπέκ Σαρσενμπάγιεφ προσχώρησε αργότερα στο κόμμα.[1]

Εκλογική απόδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ακ Ζολ έλαβε το 12% των ψήφων στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2004. Ο Αλιχάν Μπαϊμένοφ αρνήθηκε να αποδεχθεί τη μοναδική έδρα που έλαβε το κόμμα στη 77μελή Ματζλίς μέχρι τον Οκτώβριο του 2006 όταν άλλαξε τη θέση του και εντάχθηκε στο κοινοβούλιο ως ο μοναδικός βουλευτής αντιπολιτευόμενου κόμματος.[2] Το κόμμα υποστήριξε τον εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος, ιδιαίτερα τις εκλογές των διοικητών (ακίμ) σε όλα τα επίπεδα του διοικητικού συστήματος.

Διάσπαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την άνοιξη του 2005, οι Σαρσενμπάγιεφ, Αμπίλοφ και Ζαντόσοφ χωρίστηκαν από το κόμμα για να σχηματίσουν μια αντιφρονούντα φράξια που ονομάζεται Ναγκίζ Ακ Ζολ (Σωστό Φωτεινό Μονοπάτι). Κατά τις τελευταίες προεδρικές εκλογές στις 4 Δεκεμβρίου 2005, το Ακ Ζολ δεν συμμετείχε στον συνασπισμό των δυνάμεων της αντιπολίτευσης Για ένα Δίκαιο Καζακστάν και όρισε τον Αλιχάν Μπαϊμένοφ, τον πρόεδρο, ως υποψήφιο του κόμματος. Ο Μπαϊμένοφ κέρδισε το 1,61% της λαϊκής ψηφοφορίας.[3] Ένας από τους αρχηγούς των κομμάτων που αργότερα εντάχθηκαν στο κόμμα Ναγκίζ Ακ Ζολ, Αλτινμπέκ Σαρσενμπάγιεφ, σκοτώθηκε κοντά στο Αλμάτι τον Φεβρουάριο του 2006 λίγο μετά τις προεδρικές εκλογές. Στις εκλογές της 18ης Αυγούστου 2007, το κόμμα κέρδισε το 3.27% της λαϊκής ψηφοφορίας και δεν έλαβε έδρες. Όλες οι θέσεις κερδήθηκαν από το κυβερνών κόμμα Νουρ Οτάν. Στις εκλογές της Ματζιλίς του 2012, το κόμμα κέρδισε 8 έδρες και έτσι έγινε ένα από τα τρία κόμματα που εκπροσωπούνταν στο νομοθετικό σώμα. Ωστόσο, έξι από τα επτά κόμματα που αμφισβητούν τις εκλογές λέγεται ότι είναι πιστοί στον Πρόεδρο Ναζαρμπάγιεφ.

Εκλογικά αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προεδρικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογικό έτος Υποψήφιος συνολικές ψήφοι ποσοστό ψήφων Αποτέλεσμα
2005 Αλιχάν Μπαϊμένοφ 108,730 1.61% Ηττήθηκε

Μαζιλίς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκλογές Έδρες που κερδήθηκαν ± Συνολικές ψήφοι Μερίδιο ψήφων Θέση Κομματικός αρχηγός
2004
1 / 77
Αύξηση1 12.00% Αντιπολίτευση
2007
0 / 98
Decrease1 183,346 3.10% Χωρίς έδρες στη Μαζιλίς
2012
8 / 98
Αύξηση8 518,405 7.47% Αντιπολίτευση
2016
7 / 98
Decrease1 540,406 7.18% Αντιπολίτευση

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Cengiz Surucu, 4 Aralık 2005 Kazakistan Başkanlık Seçimleri Üzerine Gözlemler, OAKA, vol: 1, No: 1, 2006, pp. 153-158.
  2. Joanna Lillis, Kazakhstan Experiences Political Shift, Eurasia Insight, October 17, 2006, http://www.eurasianet.org/departments/insight/articles/eav101706.shtml
  3. Kazakhstan Elections 2005, http://www.kazelection2005.org Αρχειοθετήθηκε 2007-10-31 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]