Δημήτριος Οπρόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτριος Οπρόπουλος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1921
Γιαννιτσά
Θάνατος 22  Ιουλίου 1987
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός Συνταγματάρχης/Ελληνικός Στρατός Ξηράς

Ο Δημήτριος Οπρόπουλος (1921 - 22 Ιουλίου 1987[1]) ήταν συνταγματάρχης του ελληνικού στρατού με σημαντική αντιδικτατορική δράση.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στα Γιαννιτσά. Εισήλθε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1937[2], από την οποία αποφοίτησε ως αρχηγός[2] της τάξης του. Συμμαθητής του υπήρξε ο μετέπειτα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ιωάννης Λαδάς καθώς και ο Νικόλαος Μακαρέζος.[3] Συμμετείχε στον ελληνοιταλικό πόλεμο. Την εποχή της Χούντας των Συνταγματαρχών έφερε τον βαθμό του συνταγμάταρχη ενώ υπήρξε ιδρυτής της λεγόμενης "ομάδας Οπρόπουλου", η οποία αποτελείτο από αξιωματικούς που σχεδίαζαν την κατάληψη της ΑΣΔΕΝ στο πλαίσιο του Αντικίνημα της 13ης Δεκεμβρίουκινήματος του βασιλιά. Μετά την αποτυχία του τελευταίου αποτάχθηκε από το στράτευμα και εξορίστηκε[4] στο Πλωμάρι Λέσβου. Ύστερα από ατύχημα που τον άφησε παράλυτο από την μέση και κάτω αναχώρησε για το Λονδίνο[5] με δαπάνες του κράτους, όπου και συνέχισε την αντιδικτατορική του δραστηριότητα. Γι' αυτό τον λόγο η χουντική κυβέρνηση του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια.


Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης υπήρξε άτυπος στρατιωτικός σύμβουλος του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στην Αίγινα, όπου διατηρούσε εξοχική κατοικία, υπάρχει δρόμος που φέρει το όνομά του. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει μια κόρη.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. DEMETRIOS OPROPOULOS, 25 Ιουλίου 1987, AP μέσω The New York Times
  2. 2,0 2,1 Βασίλης Ραφαηλίδης, Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830 - 1974, εκδόσεις του Εικοστού Αιώνα, 2010, σελ. 412
  3. Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας. «Τι συνέβη τον Ιανουάριο του 1968;» (PDF). σελ. 10. 
  4. Τόποι εξορίας, από την εφημερίδα "Το Έθνος"
  5. Μέρες δικτατορίας, απο την εφημερίδα "Η Καθημερινή"