Δημήτριος Κακλαμάνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτριος Κακλαμάνος
Γέννηση
Θάνατος
Ιδιότητα δημοσιογράφος, διπλωμάτης και συγγραφέας
Αξίωμα Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
Βραβεύσεις Ταξιάρχης του τάγματος του Σωτήρος

Ο Δημήτριος Κακλαμάνος (Ναύπλιο, 1867Λονδίνο, 1949) ήταν διπλωμάτης, δημοσιογράφος και συγγραφέας καθώς και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.[1][2][3]

Ο Κακλαμάνος υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας Άστυ το 1892 και κατόπιν εκδότης του Νέου Άστεως 1901-1907. Διετέλεσε, επίσης, πρόξενος στην Οδησσό το 1907. Υπήρξε, γραμματέας ωστόσο, της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι από το 1910 έως το 1912, επιτετραμμένος στη Ρώμη από το 1912 έως το 1914 και στην Αγία Πετρούπολη από το 1915 έως το 1916, διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών από το 1914 έως το 1915, καθώς και πρεσβευτής στην Ουάσινγκτον, στην Αγία Πετρούπολη, στη Στοκχόλμη και στο Λονδίνο, αλλά και αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών (ΚΤΕ).[1]

Στις 24 Ιουλίου 1923 υπέγραψε μαζί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο την τελική πράξη της Συνθήκη της Λωζάνης (Συνθήκη της Λωζάνης/Τελική Πράξις).

Είχε λάβει την τιμητική διάκριση του Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος[4].

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κακλαμάνος, μεταξύ άλλων, εξέδωσε:[1]

  • Νικόλαος Γύζης (1900),
  • Ο Βύρων εν Ελλάδι (1908),
  • Ιωάννης Μωρεάς (1908),
  • Η ζωγραφική (1910)

Επιπλέον βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Π. Γ. Καλλίνικος, Δημήτριος Κακλαμάνος: Ὁ ἄνθρωπος καὶ τὸ συγγραφικὸ ἔργο του, Δόμος, Αθήνα 1994. ISBN 9789607217882.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Κακλαμάνος, Δημήτριος YgeiaOnline.gr Δομή -Ανακτήθηκε 07 Μαΐου 2014
  2. Κακλαμάνος, Δημήτριος Greekenacademic.gr -Ανακτήθηκε 07 Μαΐου 2014
  3. Αποφθέγματα - Γνωμικά - Ρήσεις ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΣ SanSimera.gr Ανακτήθηκε 07 Μαΐου 2014
  4. Συνθήκη της Λωζάνης/Τελική Πράξις, Βικιθήκη, υπογράφοντες εκ μέρους της Ελλάδας