Δημήτρης Εξωμανίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο Μήτσος Εξωμανίδης (17-2-2017)
Δημήτρης Εξωμανίδης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1937
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ποδοσφαιριστής

Ο Δημήτρης Εξωμανίδης (γεν. Αθήνα 1937) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του επιθετικού, πρωταθλητής Β΄Εθνικής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.

Αγωνιστική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Εξωμανίδης αποτελεί μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες στην ιστορία της Α΄Εθνικής κατηγορίας, καθώς έπαιξε σε αυτήν για 10 περιόδους με τα χρώματα του Αιγάλεω, φτάνοντας τις 212 συμμετοχές και σκοράροντας 43 φορές. Ακόμη, έχει πετύχει 16 γκολ στο Κύπελλο, ενώ την περίοδο 1964-65 αναδείχθηκε με το Αιγάλεω πρωταθλητής Β΄Εθνικής, σκοράροντας ακόμη 11 φορές.

Όμως, αυτό για το οποίο τον θυμούνται περισσότερο και από τα αγωνιστικά του επιτεύγματα οι έλληνες φίλαθλοι είναι το γεγονός πως αγωνίζονταν με βαριά σωματική αναπηρία (έβλεπε μόνο από το ένα μάτι), γεγονός πρωτόγνωρο στα παγκόσμια χρονικά για ποδοσφαιριστή τέτοιας ποιότητας, με μόνον ίσως τον βραζιλιάνο Γκαρίντσα να προσομοιάζει ως περίπτωση. Παρά τη σαφή μειονεκτική του θέση έναντι των αντιπάλων του κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους σκόρερ της Α’ Εθνικής κατηγορίας, απ’ τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως τα τέλη της.

Ωστόσο, ο Εξωμανίδης είχε και την αρνητική του πλευρά, καθώς, συχνά αντιδρώντας σε πειράγματα αντιπάλων παικτών και οπαδών, επεδείκνυε αντιαθλητική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί προσωρινά η φίλαθλος ιδιότητα. Παρόλη όμως την αμφιλεγόμενη συμπεριφορά του κατά τις στιγμές έντασης, υπήρξε ένας άνθρωπος με πηγαίο χιούμορ, κάτι που αναγνωρίσθηκε από συμπαίκτες και αντιπάλους.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 21 ετών από το ανεξάρτητο σωματείο του Κεραυνού Ψυχικού, το οποίο λάμβανε μέρος στη δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών (1958). Το καλοκαίρι του 1961 μετεγγράφηκε στο Βύζαντα και τον επόμενο χρόνο υπέγραψε στο Αιγάλεω, στο οποίο αγωνίσθηκε έως και το 1973

Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του ως παίκτης, ανέλαβε προπονητής αρκετών ομάδων της Αθήνας, αλλά και της εφηβικής ομάδας του Αιγάλεω. Από το 1995 είναι μέλος του Συνδέσμου Παλαιμάχων της ομάδας. Με τη σύζυγό του απέκτησαν τρία παιδιά (δυο κορίτσια, ένα αγόρι). Η μεγάλη κόρη του χρημάτισε αθλήτρια του μπάσκετ.

Στατιστικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1961/62: Βύζας Μεγάρων-Β΄ Εθνική
  • 1962/63: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-23 συμμετοχές, 1 γκολ
  • 1963/64: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-18 συμμετοχές, 2 γκολ (Υποβιβασμός)
  • 1964/65: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-22 συμμετοχές, 11 γκολ (Άνοδος)
  • 1965/66: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-21 συμμετοχές, 7 γκολ
  • 1966/67: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-23 συμμετοχές, 8 γκολ
  • 1967/68: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-18 συμμετοχές, 6 γκολ
  • 1968/69: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-34/34 συμμετοχές, 10 γκολ
  • 1969/70: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-21 συμμετοχές, 3 γκολ
  • 1970/71: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-29 συμμετοχές, 3 γκολ
  • 1971/72: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-24 συμμετοχές, 3 γκολ
  • 1972/73: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-1 συμμετοχή

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]