Δηιδάμεια της Σκύρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δηιδάμεια
Schale Deidamia KGM 17-39.jpg
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑχιλλέας
ΣύντροφοςΑχιλλέας
ΤέκναΝεοπτόλεμος[1]
ΓονείςΛυκομήδης[2]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Στην ελληνική μυθολογία, η Δηιδάμεια της Σκύρου ήταν πριγκίπισσα από τη Σκύρο ως κόρη του βασιλιά Λυκομήδη.[3]

Μυθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Δηιδάμεια ήταν μια από τις επτά κόρες του βασιλιά Λυκομήδη με τις οποίες κρύφτηκε ο Αχιλλέας.[4] Ορισμένες εκδοχές αυτής της ιστορίας αναφέρουν ότι ο Αχιλλέας ήταν κρυμμένος στο δικαστήριο του Λυκομήδη ως μία από τις κόρες του βασιλιά, μερικές λένε ως κυρία των τιμών με το όνομα «Πύρρα».[5][6] Παρά το γεγονός ότι ο Αχιλλέας και η Δηιδάμεια μπορεί να οκτώ ετών, οι δύο σύντομα σχετίστηκαν ρομαντικά στο σημείο της οικειότητας. Αφού ο Οδυσσέας έφτασε στο παλάτι του Λυκομήδη και αποκάλυψε τον Αχιλλέα ως νεαρό άνδρα, ο ήρωας αποφάσισε να συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο, αφήνοντας πίσω του την έγκυο και θλιμμένη σύζυγό του Δηιδάμεια.[7][8]

Χρόνια αργότερα, η Δηιδάμεια προσπάθησε να πείσει τον γιο τους, τον Νεοπτόλεμο, να πάρει το μέρος του πατέρα του στον ίδιο πόλεμο.[9][10] Μετά τον πόλεμο, η Δηιδάμεια δόθηκε για γάμο από τον Νεοπτόλεμο στο σύμμαχό του Έλενο, γιο του Πριάμου, τον οποίο είχε φέρει στην Ήπειρο.[11] Αργότερα, ο Νεοπτόλεμος σκοτώθηκε τελικά από τον Ορέστη, όταν ο γιος του Αγαμέμνονα τρελάθηκε.[12]

Σε ορισμένες αναφορές, ο Αχιλλέας και η Δηιδάμεια απέκτησαν έναν άλλο γιο, τον Όνειρο. Σκοτώθηκε από τον Ορέστη, ο οποίος δεν τον αναγνώρισε, στις Φωκείς, ενώ μάλωνε μαζί του για ένα μέρος για να στήσουν τη σκηνή.[13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Neoptolemus» (Ρωσικά)
  2. 2,0 2,1 «Lycomedes» (Ρωσικά)
  3. Δίκτυς ο Κρης, Χρονικά του Τρωϊκού Πολέμου 4.15
  4. Στάτιος, Αχιλλειάδα 296
  5. Υγίνος, Fabulae 96
  6. Βίων ο Σμυρναίος, Ποιήματα 2
  7. Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Βιβλιοθήκη 3.13.8
  8. Αποσπάσματα Επικού Κύκλου, Η Κύπρια fr. 1 όπως αναφέρεται στη Χρηστομάθεια 1 του Πρόκλου
  9. Ευριπίδης, Ανδρομάχη
  10. Κόιντος ο Σμυρναίος, Πτώση της Τροίας 7.186 ff
  11. Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Βιβλιοθήκη, Επιτομή του Βιβλίου 4, 6.13
  12. Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Βιβλιοθήκη, Επιτομή του Βιβλίου 4, 5.11
  13. Πτολεμαίος Χέννος, Νέα Ιστορία, 3 όπως αναφέρεται στη Βιβλιοθήκη 190 του Φώτιου

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]