Γύρος της Ισπανίας

Βουέλτα α Εσπάνια (ισπανικά: Vuelta a España, Γύρος της Ισπανίας) είναι ένας ετήσιος αγώνας ποδηλασίας δρόμου. Θεσμοθετημένος το 1935 από την ισπανική εφημερίδα Informaciones, η Βουέλτα είναι ένας από τους τρεις "Γκραν Τουρ" (σημαντική σειρά αγώνων) της ποδηλασίας, μαζί με το Γύρο της Γαλλίας και το Γύρο της Ιταλίας.[1]
Αρχικά, ο αγώνας διεξαγόταν τον Απρίλιο/Μάιο, αλλά το 1995 μεταφέρθηκε στον Σεπτέμβριο.[2] Ο αγώνας συνήθως καλύπτει περίπου 3.500 χιλιόμετρα (2.200 mi), αν και αυτό έχει ποικίλει, περνώντας μέσα από την Ισπανία και γειτονικές ευρωπαϊκές χώρες.[3] Ο αγώνας χωρίζεται σε ημερήσια τμήματα που ονομάζονται ετάπ. Οι ατομικοί χρόνοι τερματισμού κάθε ετάπ αθροίζονται για να καθοριστεί ο συνολικός νικητής στο τέλος του αγώνα. Η διαδρομή αλλάζει κάθε χρόνο, αλλά παραδοσιακά τερματίζει στη Μαδρίτη.[4]
Οι ατομικοί χρόνοι τερματισμού κάθε ετάπ αθροίζονται για να καθορίσουν τον νικητή της γενικής κατάταξης στο τέλος του αγώνα. Ο ποδηλάτης με τον μικρότερο συνολικό χρόνο στο τέλος κάθε ημέρας φοράει τη φανέλα του ηγέτη. Από το 2010 αυτή είναι η κόκκινη φανέλα· προηγουμένως ήταν χρυσή.[5] Έχουν υπολογιστεί και άλλες κατατάξεις: αυτές που εξακολουθούν να ισχύουν είναι η κατάταξη πόντων στη Βουέλτα α Εσπάνια, το 2010 εκπροσωπούνταν από πράσινη φανέλα· η κατάταξη βουνού στη Βουέλτα α Εσπάνια, το 2010 εκπροσωπούνταν από μπλε πουά φανέλα· και η κατάταξη νέου ποδηλάτη στη Βουέλτα α Εσπάνια, το 2019 εκπροσωπούνταν από λευκή φανέλα.[6]
Ο Ρομπέρτο Εράς και ο Πρίμοζ Ρόγκλιτς κατέχουν το ρεκόρ των περισσότερων νικών με τέσσερις. Η νίκη του Εράς το 2005 αποτέλεσε αντικείμενο επιτυχούς έφεσης στο δικαστήριο, που ανέτρεψε την αρχική του ακύρωση για χρήση EPO στον αγώνα εκείνης της χρονιάς.[7] Ο Αλμπέρτο Κονταδόρ και ο Τόνι Ρόμινγκερ έχουν κερδίσει τρεις φορές. Ο Ανχελίνο Σολέρ είναι ο νεότερος νικητής του Γύρου, σε ηλικία 21 ετών και 168 ημερών όταν κέρδισε το 1961. Ο Κρις Χόρνερ είναι ο γηραιότερος νικητής της Βουέλτα, κερδίζοντας την έκδοση του 2013 σε ηλικία 41 ετών και 328 ημερών.[8] Οι Ισπανοί ποδηλάτες έχουν κερδίσει τις περισσότερες Βουέλτες· 23 ποδηλάτες έχουν κερδίσει 32 γύρους συνολικά. Οι Γάλλοι ποδηλάτες είναι δεύτεροι με εννέα νίκες και οι Βέλγοι τρίτοι με οκτώ.[9] Ο τρέχων πρωταθλητής είναι ο Ρόγκλιτς , ο οποίος κέρδισε τη Βουέλτα α Εσπάνια του 2024.[10]
Νικητές στη γενική κατάταξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από το 1935, οι εξής έχουν νικήσει στο Γύρο:
| Γύρος | Έτος | Νικητής (Γέννηση-Θάνατος) |
Εθνικότητα | Ομάδα |
|---|---|---|---|---|
| 1 | 1935 | Γκούσταφ Ντελόορ (1913–2002) | - | |
| 2 | 1936 | Γκούσταφ Ντελόορ (1913–2002) | - | |
| 1937 | Δε διεξήχθη λόγω του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. | - | - | |
| 1938 | - | - | ||
| 1939 | - | - | ||
| 1940 | - | - | ||
| 3 | 1941 | Χουλιάν Μπερεντέρο (1912–1995) | - | |
| 4 | 1942 | Χουλιάν Μπερεντέρο (1912–1995) | - | |
| 1943 | Δε διεξήχθη λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. | - | - | |
| 1944 | - | - | ||
| 5 | 1945 | Ντέλιο Ροδρίγκεθ (1916–1994) | - | |
| 6 | 1946 | Νταλμάθιο Λανγκαρίκα (1913–1985) | - | |
| 7 | 1947 | Έντουαρντ φαν Ντάικ (1918–1977) | - | |
| 8 | 1948 | Μπερνάρδο Ρουίθ (1925–2025) | Udsans–Portaminas Alas Color | |
| 1949 | Δε διεξήχθη αγώνας | - | - | |
| 9 | 1950 | Εμίλιο Ροδρίγκεθ (1923–1984) | - | |
| 1951 | Δε διεξήχθη | - | - | |
| 1952 | - | - | ||
| 1953 | - | - | ||
| 1954 | - | - | ||
| 10 | 1955 | Ζαν Ντοτό (1928–2000) | France | |
| 11 | 1956 | Άντζελο Κοντέρνο (1925–2007) | Italy | |
| 12 | 1957 | Χεσούς Λορόνιο (1926-1998) | Spain | |
| 13 | 1958 | Ζαν Σταμπλίνσκι (1932–2007) | France | |
| 14 | 1959 | Αντόνιο Σουάρεθ (1932-1981) | Licor 43 | |
| 15 | 1960 | Φρανς ντε Μούλντερ (1937–2001) | Groene Leeuw–Sinalco–SAS | |
| 16 | 1961 | Ανχελίνο Σολέρ (1939–) | Faema | |
| 17 | 1962 | Ρούντι Άλτιτς (1937–2016) | Saint-Raphaël–Helyett–Hutchinson | |
| 18 | 1963 | Ζακ Ανκτίλ (1934–1987) | Saint-Raphaël–Gitane–R. Geminiani | |
| 19 | 1964 | Ρεϊμόν Πουλιδόρ (1936–2019) | Mercier–BP–Hutchinson | |
| 20 | 1965 | Ρολφ Βόλφσχολ (1938–2024) | Mercier–BP–Hutchinson | |
| 21 | 1966 | Φρανσίσκο Γκαμπίκα (1937–2014) | Kas–Kaskol | |
| 22 | 1967 | Γιαν Γιάνσεν (1940– ) | Pelforth–Sauvage–Lejeune | |
| 23 | 1968 | Φελίτσε Τζιμόντι (1942–2019) | Salvarani | |
| 24 | 1969 | Ροζέρ Πινιόν (1940–2017) | Peugeot–BP–Michelin | |
| 25 | 1970 | Λουίς Οκάνια (1945–1994) | Bic | |
| 26 | 1971 | Φέρντιναντ Μπράκε (1939-) | Peugeot–BP–Michelin | |
| 27 | 1972 | Χοσέ Μανουέλ Φουέντε (1945–1996) | Kas–Kaskol | |
| 28 | 1973 | Έντι Μερξ (1945– ) | Molteni | |
| 29 | 1974 | Χοσέ Μανουέλ Φουέντε (1945–1996) | Kas–Kaskol | |
| 30 | 1975 | Αγουστίν Ταμάμες (1944-) | Super Ser | |
| 31 | 1976 | Χοσέ Πεσαρροδόνα (1946-) | Kas–Campagnolo | |
| 32 | 1977 | Φρέντι Μάρτενς (1952– ) | Flandria–Velda-Latina Assicurazioni | |
| 33 | 1978 | Μπερνάρ Ινό (1954– ) | Renault–Gitane-Campagnolo | |
| 34 | 1979 | Γιοπ Σουτεμέλεκ (1946–) | Miko–Mercier–Vivagel | |
| 35 | 1980 | Φαουστίνο Ρουπέρεθ (1956– ) | Zor–Vereco | |
| 36 | 1981 | Τζιοβάνι Μπαταλίν (1951– ) | Inoxpran | |
| 37 | 1982 | Μαρίνο Λεχαρέτα (1957– ) | Teka | |
| 38 | 1983 | Μπερνάρ Ινό (1954– ) | Renault–Elf | |
| 39 | 1984 | Ερίκ Καριτού (1960– ) | Skil–Reydel–Sem–Mavic | |
| 40 | 1985 | Πέδρο Ντελγκάδο (1960– ) | Orbea–Gin MG | |
| 41 | 1986 | Άλβαρο Πίνο (1956– ) | Zor–BH | |
| 42 | 1987 | Λουίς Ερέρα (1961– ) | Café de Colombia–Varta | |
| 43 | 1988 | Σον Κέλι (1956– ) | Kas–Canal 10 | |
| 44 | 1989 | Πέδρο Ντελγκάδο (1960– ) | Reynolds | |
| 45 | 1990 | Μάρκο Τζιοβανέτι (1962– ) | Seur | |
| 46 | 1991 | Μελθιόρ Μαουρί (1966– ) | ONCE | |
| 47 | 1992 | Τόνι Ρόμινγκερ (1961– ) | CLAS–Cajastur | |
| 48 | 1993 | Τόνι Ρόμινγκερ (1961– ) | CLAS–Cajastur | |
| 49 | 1994 | Τόνι Ρόμινγκερ (1961– ) | Mapei–CLAS | |
| 50 | 1995 | Λοράν Ζαλαμπέρ (1968– ) | ONCE | |
| 51 | 1996 | Άλεξ Τσίλε (1968– ) | ONCE | |
| 52 | 1997 | Άλεξ Τσίλε (1968– ) | ONCE | |
| 53 | 1998 | Αβραάμ Ολάνο (1970– ) | Banesto | |
| 54 | 1999 | Γιαν Ούλριχ (1973– ) | Team Telekom | |
| 55 | 2000 | Ρομπέρτο Έρας (1974– ) | Kelme–Costa Blanca | |
| 56 | 2001 | Άνχελ Κασέρο (1972– ) | Festina | |
| 57 | 2002 | Αϊτόρ Γκονζάλεθ (1975– ) | Kelme–Costa Blanca | |
| 58 | 2003 | Ρομπέρτο Έρας (1974– ) | US Postal Service | |
| 59 | 2004 | Ρομπέρτο Έρας (1974– ) | Liberty Seguros | |
| 60 | 2005 | Ρομπέρτο Έρας (1974– ) | Liberty Seguros'Würth | |
| 61 | 2006 | Αλεξάντερ Βινοκούροφ (1973– ) | Astana | |
| 62 | 2007 | Ντένις Μένσοφ (1978– ) | Rabobank | |
| 63 | 2008 | Αλμπέρτο Κονταδόρ (1982– ) | Astana | |
| 64 | 2009 | Αλεχάντρο Βαλβέρδε (1980– ) | Caisse d'Epargne | |
| 65 | 2010 | Βιντσέντσο Νιμπάλι (1984– ) | Liquigas–Doimo | |
| 66 | 2011 | Κρις Φρουμ[11] (1981– ) | Team Sky | |
| 67 | 2012 | Αλμπέρτο Κονταδόρ (1982– ) | Saxo Bank–Tinkoff Bank | |
| 68 | 2013 | Κρις Χόρνερ (1971– ) | RadioShack–Leopard | |
| 69 | 2014 | Αλμπέρτο Κονταδόρ (1982– ) | Tinkoff–Saxo | |
| 70 | 2015 | Φάμπιο Άρου (1990– ) | Astana | |
| 71 | 2016 | Νάιρο Κιντάνα (1990– ) | Movistar Team | |
| 72 | 2017 | Κρις Φρουμ (1985– ) | Team Sky | |
| 73 | 2018 | Σάιμον Γέιτς (1992– ) | Mitchelton–Scott | |
| 74 | 2019 | Πρίμοζ Ρόγκλιτς (1989– ) | Team Jumbo–Visma | |
| 75 | 2020 | Πρίμοζ Ρόγκλιτς (1989– ) | Team Jumbo–Visma | |
| 76 | 2021 | Πρίμοζ Ρόγκλιτς (1989– ) | Team Jumbo–Visma | |
| 77 | 2022 | Ρέμκο Εβενέπουλ (2000– ) | Quick-Step Alpha Vinyl Team | |
| 78 | 2023 | Σεπ Κας (1994– ) | Team Jumbo–Visma | |
| 79 | 2024 | Πρίμοζ Ρόγκλιτς (1989– ) | Red Bull–Bora–Hansgrohe | |
| 80 | 2025 | (– ) |
Πολλαπλοί νικητές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ποδηλάτης | Σύνολο | Χρονιές |
|---|---|---|
| Ρομπέρτο Έρας |
4 | 2000, 2003, 2004, 2005 |
| Πρίμοζ Ρόγκλιτς |
4 | 2019, 2020, 2021, 2024 |
| Τόνι Ρόμινγκερ |
3 | 1992, 1993, 1994 |
| Αλμπέρτο Κονταδόρ |
3 | 2008, 2012, 2014 |
| Γκούσταφ Ντελόορ |
2 | 1935, 1936 |
| Χουλιάν Μπερενδέρο |
2 | 1941, 1942 |
| Χοσέ Μανουέλ Φουέντε |
2 | 1972, 1974 |
| Μπερνάρ Ινό |
2 | 1978, 1983 |
| Πέδρο Ντελγκάδο |
2 | 1985, 1989 |
| Άλεξ Τσίλε |
2 | 1996, 1997 |
| Κρις Φρουμ |
2 | 2011, 2017 |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «FAQ». Union Cycliste Internationale. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2009.
- ↑ «Did the Vuelta's date change hurt the race?». Cycling News (Future Publishing Limited). 27 February 2008. http://www.cyclingnews.com/features/did-the-vueltas-date-change-hurt-the-race. Ανακτήθηκε στις 1 May 2011.
- ↑ Hakke, Bjorn. «Vuelta 2009: Easy start, tough ending». Cycling News (Future Publishing Limited). http://autobus.cyclingnews.com/road/2009/vuelta09/. Ανακτήθηκε στις 13 September 2010.
- ↑ «2009 Vuelta a España — 64th Edition of the Tour of Spain». Daily Peloton. 19 Δεκεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
- ↑ Tyler, Richard (16 September 2009). «Vuelta start in Seville for 2010». Cycling News (Future Publishing Limited). http://www.cyclingnews.com/news/vuelta-start-in-seville-for-2010. Ανακτήθηκε στις 2 May 2011.
- ↑ Haake, Bjorn (19 September 2009). «Millar takes Vuelta TT, Valverde seals overall». Velo Nation. http://www.velonation.com/News/ID/1735/Millar-takes-Vuelta-TT-Valverde-seals-overall.aspx. Ανακτήθηκε στις 2 May 2011.
- ↑ Cossins, Peter (13 December 2013). «Heras sues for one million euros». Cycling News (Future Publishing Limited). http://www.cyclingnews.com/news/heras-sues-for-one-million-euros. Ανακτήθηκε στις 21 May 2020.
- ↑ «Youngest and oldest winners of the Vuelta a España». Pro Cycling Stats. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2022.
- ↑ «Vuelta a España O–Z». Cycling News (Future Publishing Limited). 8 September 2008. http://autobus.cyclingnews.com/road/2008/vuelta08/?id=/features/2008/vuelta08_az2. Ανακτήθηκε στις 20 September 2010.
- ↑ Lamoureux, Lyne (8 September 2024). «Vuelta a España: Primož Roglič claims fourth GC title as Stefan Küng wins stage 21 time trial». Cycling News. https://www.cyclingnews.com/races/vuelta-a-espana-2024/stage-21/results/. Ανακτήθηκε στις 8 September 2024.
- ↑ Αρχικός νικητής ήταν ο Ισπανός Χουάν Χοσέ Κόμπο (1981-), ο οποίος όμως βρέθηκε θετικός σε αναβολικά και έτσι ο τίτλος πήγε στον Κρις Φρουμ.