Γωγώ Ατζολετάκη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γωγώ Ατζολετάκη
Γέννηση Γεωργία Ατζολετάκη
22 Δεκεμβρίου 1953 (1953-12-22) (64 ετών)
Σητεία Κρήτη
Εθνικότητα Ελληνική Country flag
Υπηκοότητα Ελληνική Country flag
Ιδιότητα συγγραφέας και ηθοποιός
Είδος τέχνης Ηθοποιός
Καλλιτεχνικά ρεύματα Κωμωδία

Η Γωγώ Ατζολετάκη (Σητεία Κρήτης 22 Δεκεμβρίου 1953-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, θιασάρχης, παραγωγός ραδιοφώνου και συγγραφέας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε θεατρική τέχνη στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Πρωτοεμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή το καλοκαίρι του 1973, με ρόλο συμπρωταγωνίστριας στο έργο του Δημ. Ψαθά "Ο Αφελής" και πρωταγωνιστή το Γιάννη Γκιωνάκη.

Tο 1982 απέκτησε το δικό της θίασο και ξεκίνησε την πολύ-επίπεδη πορεία της στα καλλιτεχνικά δρώμενα με πολλαπλές συνεργασίες και συμμετοχές.

Εργάσθηκε επίσης σαν αρθρογράφος στις εφημερίδες "Εβδόμη" και "Kυριακάτικη Ακρόπολη", κατά τη διετία 1987-1988. Συνεργάσθηκε και σαν παραγωγός εκπομπών και κειμενογράφος, με τα ραδιόφωνα της "ΕΡΑ 2", του "Τρίτου Προγράμματος" και του "Aντέννα".

Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ζει στην Αθήνα. Είναι παντρεμένη με το δημοσιογράφο και καθηγητή Πανεπιστημίου Στέλιο Συρμόγλου κι έχει μια κόρη από τον πρώτο της γάμο.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Γεγονός
1971 Σταρ Ελλάς Καλλιστεία
1977 βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία

του Βελόπουλου "Το κλειστό παράθυρο"

Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος
1972 Συμμορία εραστών

Ως την τελευταία στιγμή

Πιο τρελοί κι απ' τους τρελούς

Υπέροχες νύφες... κορόιδα γαμπροί

1974 ΟΚ φίλε
1977 Το κλειστό παράθυρο
1982 Θα σε κλέψω, μ΄ ακούς;
1985 Γέλιο με δόσεις
1994 Δραπέτης του φεγγαριού

Τηλεοπτικές σειρές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Κανάλι
1972 Μπαλσόι Ιβάν και Μπιγκ Τζων ΥΕΝΕΔ
1973 Χωρίς ανάσα

Οι γιοι του Κάιν

ΕΙΡΤ
1976 Στα βήματα της ελπίδας ΥΕΝΕΔ
1977 Ο ταξιτζής

Πορφύρα και αίμα

Ο αρχοντοχωριάτης

Μια υπέροχη γλωσσού

ΥΕΝΕΔ
1978 Ρωμανός Δ' Διογένης ΥΕΝΕΔ
1980 Ιούλιος και Ιουλιέτα ΕΡΤ
1981 Ο κόσμος και ο Κοσμάς ΥΕΝΕΔ
1993 Τα ερωτικά της Εδέμ ΕΤ1
1996 Εκείνες και εγώ ΑΝΤ1

Ελεύθερο Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλος
Μαίρη Μαίρη
Ρομανσέρο
Χαμάμ γυναικών
Επιχείρηση διαζύγιο
Καληνύχτα και φρόνιμα

Τηλεοπτικό θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Κανάλι
1975 Δελησταύρου και υιός

Πάντα υπάρχει ένα αύριο

Θανασάκης ο πολιτευόμενος

Χρονικό του μουσικού θεάτρου

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

1976 Χαμένα χρόνια

Μόνο από αγάπη

Η δεύτερη γυναίκα

Ποτέ δεν είναι αργά

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

1977 Η παγίδα

Το δεύτερο ταξίδι

Εμείς και ο χρόνος

Ό,τι αξίζει να μείνει

Ο αρχοντοχωριάτης

Μακριά από το μίσος

Ο καινούριος δρόμος

Ως την τελευταία πνοή

Όταν ξυπνά το παρελθόν

Για την αγάπη και την πατρίδα

ΥΕΝΕΔ
1980 Η ψεύτρα

Τα τρελοκόριτσα

ΥΕΝΕΔ

ΥΕΝΕΔ

Βιντεοταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος
1985 Ο ταξιτζής μας

Γέλιο με δόσεις

Μια γυναίκα δυο άντρες

1987 Γυναίκα της νύχτας

Rock and Roll και πασατέμπος

1988 Ένα κορίτσι πειρασμός

Εκπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Κανάλι
1970 Ντισκοτέκ για τη νεολαία ΕΙΡΤ
1976 Το πορτραίτο της Πέμπτης ΕΡΤ
1978 Ελληνικό Μουσικοχορευτικό Πρόγραμμα ΥΕΝΕΔ

Τηλεπαιχνίδια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Κανάλι
1980 Τα τετράγωνα των αστέρων ΕΡΤ
1986 Πίσω από τις λέξεις, πίσω από τις εικόνες ΕΡΤ2

Ραδιόφωνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλος
Παροξυσμοί
Τρυφερή είναι η νύχτα
Αχ, τι καλά που είναι εδώ;
Η ποίηση των Ινδιάνων της Αμερικής

Συγγραφική δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Εκδόσεις
1989 Προσωπική Απόδραση Σμυρνιωτάκης
1999 Ηθοποιός, σκιά και φως Εμπειρία Εκδοτική
2000 Σαν άσπρο πούπουλο σε απέραντο γαλάζιο Α. Α. Λιβάνη
2004 Η φίλη σου, Ροζαλία Ιωλκός
2006 Ηθοποιός, σκιά και φως Ελληνικά Γράμματα
2009 Το Ζ της ζωής Εμπειρία Εκδοτική
2012 12 και 5 αμαρτωλές ιστορίες Ιωλκός

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]